Τι μπορεί να σου τύχει στο δρόμο...

Το γκομενάκι το έβλεπα τυχαία και συχνά στη γειτονιά στη Ν. Σμύρνη. Ήτανε μια τύπισα γύρω στα 25, 1,60 περίπου, αδύνατη, και πάντα ντυνόταν με τέτοιο τρόπο για να τραβάει την προσοχή στα βλέμματα. Πάντα την κάρφωνα όταν τύχαινε να την δω. Αλλά είχα παρατηρήσει, ότι και αυτή με κάρφωνε από ένα διάστημα και μετά. Ώσπου ένα βράδυ, πρέπει νάταν κατά τις 7, ενώ βάδιζα προς τη στάση του λεωφορείου στη Συγγρού για Αθήνα, στην ίδια στάση περίμενε και το προσώπατο. Ντυμένη όπως περιέγραψα παραπάνω, τα βλέμματά μας συναντήθηκαν για πρώτη φορά σε απόσταση αναπνοής. Είχε κάτι ματάρες... μαύρο μάτι, με ωραίο φρύδι. Δεν υπήρχε πολύς κόσμος στη στάση εκείνη την ώρα. Το λεωφορείο δεν άργησε να έρθει. Σταματάει, οι πόρτες ανοίγουν, και εγώ εσκεμμένα την αφήνω να περάσει μπροστά μου, και ακολουθώ πίσω της ακριβώς και κολλητά. Με το δείκτη του δεξιού χεριού μου ακουμπάω την πλάτη της απαλά και διακριτικά, και αυτή όςο ανέβαινε τα σκαλιά του λεωφορείου το δάχτυλό μου διέσχισε την πλάτη της από πάνω ως κάτω. Την αισθάνθηκα να τινάζεται σα να τη χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. Αφού ανεβήκαμε λοιπόν στο λεωφορείο, την ακολούθησα στο σημείο που πήγε. Κρατιόμουν από μία κάθετη χειρολαβή, όπως και η ίδια. Οκ. Μέσα στον κόσμο έκανα τον ψιλοαδιάφορο κοιτάζοντας πότε έξω, πότε τριγύρω μου. Ώσπου σε κάποια φάση, αισθάνομαι κάτι να μου χαϊδεύει το εξωτερικό μέρος του χεριού μου που κράταγε την λαβή. Είχε φέρει το χέρι της ακριβώς πάνω από το δικό μου, και με το μικρό δαχτυλάκι της, διακριτικά μου χάϊδευε το έξω μέρος του χεριού μου. Τα βλέμματά μας ξανασυναντήθηκαν πιο επίμονα αυτή τη φορά. Μιλάμε είχα γίνει τούρμπο. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ζούσα τέτοια φάση. Χτυπάει το κουδούνι για να κατέβει, και με ξανακοιτά. Σα να μου λέει ακολούθα με. Όπως και αυτό ακριβώς έκανα. Μόλις κατεβήκαμε μου λέει πάμε σπίτι μου. Μιλάμε έπαθα. Ούτε το όνομά της δεν μου είπε. Περπατήσαμε για λίγο προς τα πίσω κρατώντας με από το χέρι. Είχα φουντώσει κάργα. Σε 4-5 λεπτά, φθάνουμε σπίτι της. Ήταν σε μια παλιά σχετικά πολυκατοικία στο ισόγειο. Μόλις κλείνει η πόρτα, άρχισα να την ψιλοδαγκώνω στο λαιμό στα όρθια. Εκείνη γύρισε, και αρχίσαμε κάτι γλωσσόφιλα... άρχισα να της βγάζω βίαια τα ρούχα, και να την δαγκώνω στους ώμους. Μου λέει πάμε μέσα τραβώντας με από το χέρι ξανά. Φτάνουμε στο κρεββάτι, εγώ είχα χτυπήσει κόκκινο. Της βγάζω και τα υπόλοιπα ρούχα βίαια και γρήγορα. Το ίδιο κάνει και αυτή με μένα. Κατάλαβα ότι τη γούσταρε τη φάση πολύ. Φοράω σκουφάκι που πάντα κουβάλω μαζί μου, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου τύχει όπως τώρα, και ξεκινώ να τη γλείφω σε όλο της το σώμα από την κορυφή ως τα νύχια. Ήταν και φρεσκοπλυμμένη πεντακάθαρη, και αυτό με φούντωνε ακόμα περισσότερο. Αισθάνθηκα ότι είχε υγρανθεί. Την έγλειφα επίμονα στο στήθος και στις ρόγες, και συγχρόνως της έβαζα δάχτυλο στο υγρό νινάκι της. Πραγματικά την αισθανόμουν να σπαρταράει από ηδονή. Έτρεμε. Οι πατούσες στα πόδια της αναιβοκατέβαιναν. Άρχισε να μουγκρίζει. Ήταν ξαπλωμένη ανάσκελα. Έφυγα από το στήθος, και κατέβηκα κάτω. Την έγλειφα παντού από κάτω, ενώ συγχρόνως με τα χέρια της χάϊδευα το στήθος. Με τα δάχτυλά μου, της έπαιζα τις θηλές. Άρχισα να την γλείφω και στη κολοτρυπίδα. Εκεί είναι που τα έδωσε όλα. Μούγκριζε σαν πίθηκος. Δεν κρατιόταν άλλο. Με τράβαγε να μπω μέσα της. Πράγμα που έκανα. Ούτε κι εγώ άντεχα άλλο. Όπως ήταν ανάσκελα, σήκωσε ψηλά τα πόδια της αγκαλιάζοντας με αυτά το σώμα μου. Με τα χέρια της με έπιανε από τα οπίσθια και με τράβαγε. Την έγλειφα στο λαιμό. Τα γλωσσόφιλα έδιναν κι έπαιρναν. Το κακό είναι ότι είχα φτιαχτεί τόσο πολύ, που δεν άντεξα για πολύ το σφυροκόπημα. Τελείωσα σχετικά γρήγορα ακούγοντας το μωρό να δυσανασχετεί. Ήθελε κι άλλο. Αλλά κι εγώ είχα φθάσει στα όριά μου. Δεν μπορούσα να κρατήσω για πολύ. Καθήσαμε στο κρεββάτι να χαλαρώσουμε. Την λέγαν Κατερίνα. Σε λίγη ώρα άρχισε δεύτερος γύρος. Αυτή τη φορά όπως είναι φυσικό το κράτησα περισσότερο. Ήταν η σειρά της να με ικανοποιήσει...

0 0 0 New