Weekje weg - dag 1
Weekje weg
Woord vooraf :
Slaven dromen wel eens van hun Meesteres. Dit puur fictieve verhaal is dan ook aan haar opgedragen. Alle fictieve personages zijn meerderjarig en handelen uit vrije wil, zelfs als mijn tekst soms het tegenovergestelde doet vermoeden.
27 april Dag 1
Mama ! Paps, Kate ! Wat een verrassing,
Wel ja, we komen je afhalen Merel.
Leuk van jullie papa maar ik kan mijn fiets hier onmogelijk op het werk laten staan, 'k zal dus toch door die regen moeten.
Je fiets staat al thuis hoor, we komen je afhalen voor een weekje weg Merel.
Jéetje als je spreekt van een verrassing... maar 'k moet toch nog bagage maken hoor.
Hebben wij al gedaan Merel, stap nu maar in.
Leuk huisje, en zo ruim, kijk we hebben zelfs een kamer op overschot.
Nee toch niet, dat is jouw kamer deze week Merel.
Hoe... slaap ik dan niet met Kate ? Waarom is da...
Vanaf nu zwijg je tenzij we je iets vragen Merel. Straks leggen we je wel een en ander uit, nu haal je eerst de bagage uit de wagen.
Mama, er ontbreekt een koffer, jullie zijn de mijne vergeten !
Je pa zei toch te zwijgen Merel ! En Kate is niets vergeten, je hebt zo weinig nodig hier dat ze alles in die plastieken boodschappentas gestoken heeft. Kleed je maar uit, dan kun je een en ander passen.
Hé, leuk zeg, nu al direct een spelletje ?
Geen spelletje sloerie, bittere ernst ja ! Kate bekloeg zich er over dat je de laatste tijd ronduit rebels bent, je vrijheden veroorloofd die niet horen voor een subje, het huishoudwerk te wensen overlaat en je rondfladdert als een vlindertje...
Jamaa...
ZWIJGEN Merel ! Dat waren vaststellingen, geen vragen; zwijgen dus of ben je kort van memorie ?
Ja pa, ik bedoel nee papa, is goed hoor...
Dank je voor de onderbreking Merel, dat zal dan wel de laatste keer geweest zijn. Om verder te gaan, ik sprak er je pa over en die besloot je eens een weekje in de pas te leren lopen... hier en nu dus. Dat slipje en die BH ook uit Merel, steek je kledij maar in die zak, die heb je deze week toch niet meer nodig en dan naar bed, papa zorgt er wel voor dat je ons niet meer lastig valt vanavond.
Als papa een knoopje legt in een touwtje en je polsen zitten er tussen hoef je zelfs niet te proberen je los te wrikken; deed ik dus ook niet. Dat een persoonsbed leek bovendien wel gemaakt voor bondage, voor ik het wist zaten mijn handen vast aan de hoofdsponde... en dat was het dan, tot mijn verbazing liet hij mijn benen vrij... na een vijftiental minuten begreep ik waarom... Kate kwam me vingeren... ik kronkelde van geilheid, opende mijn benen zo wijd ik kon en kneep ze dicht zo hard ik kon... maar net voor ik kwam ging zij, lachend “tot straks” zeggend...
Ik was net terug in een normale toestand gekomen, nou ja vastgebonden, naakt met een jeukende kut van geilheid en keiharde tepeltjes natuurlijk... maar ik bedoel dat ik mijn ademhaling weer onder controle had... toen mama binnenkwam.
Het enige wat ze zei was “Ik kom je even vingeren slet, daar heb je immers altijd zo'n behoefte aan” En vingeren kan ze, dat wist ik al van vroeger, alleen stopte ze net zoals Kate vlak voor ik klaarkwam...
En zo ging het maar door... om het kwartiertje werd ik gevingerd tot ik bijna klaarkwam... bijna... maar nooit tot... ik kreunde, jammerde, huilde van frustratie maar niets hielp, ze waren onverbiddelijk.
En toen kwam papa nog eens “'t is middernacht, bedjestijd hoor schatje” Hij vingerde me niet maar neukte me wild, onstuimig en.... kwam veel te vlug diep binnenin mijn kutje klaar.
“Zo droogt je gapend kutje niet te veel uit; en niet uit bed komen hoor, braaf meisje zijn” zei hij lachend. Daar lag ik dan, vastgebonden in mijn bed, met een inderdaad gapende kut waaruit een mengeling van mijn geil en zijn zaad een dus straaltje vormde, op lakens die vochtig waren van mijn geil zweet, nog steeds snakkend naar dat zo nodige orgasme... oh ja, ik was een braaf meisje die nacht, ik kon niet anders...
Word vervolgt in hoofdstuk 'dag 2' ; niet origineel als titel, wel logisch toch ?
Woord vooraf :
Slaven dromen wel eens van hun Meesteres. Dit puur fictieve verhaal is dan ook aan haar opgedragen. Alle fictieve personages zijn meerderjarig en handelen uit vrije wil, zelfs als mijn tekst soms het tegenovergestelde doet vermoeden.
27 april Dag 1
Mama ! Paps, Kate ! Wat een verrassing,
Wel ja, we komen je afhalen Merel.
Leuk van jullie papa maar ik kan mijn fiets hier onmogelijk op het werk laten staan, 'k zal dus toch door die regen moeten.
Je fiets staat al thuis hoor, we komen je afhalen voor een weekje weg Merel.
Jéetje als je spreekt van een verrassing... maar 'k moet toch nog bagage maken hoor.
Hebben wij al gedaan Merel, stap nu maar in.
Leuk huisje, en zo ruim, kijk we hebben zelfs een kamer op overschot.
Nee toch niet, dat is jouw kamer deze week Merel.
Hoe... slaap ik dan niet met Kate ? Waarom is da...
Vanaf nu zwijg je tenzij we je iets vragen Merel. Straks leggen we je wel een en ander uit, nu haal je eerst de bagage uit de wagen.
Mama, er ontbreekt een koffer, jullie zijn de mijne vergeten !
Je pa zei toch te zwijgen Merel ! En Kate is niets vergeten, je hebt zo weinig nodig hier dat ze alles in die plastieken boodschappentas gestoken heeft. Kleed je maar uit, dan kun je een en ander passen.
Hé, leuk zeg, nu al direct een spelletje ?
Geen spelletje sloerie, bittere ernst ja ! Kate bekloeg zich er over dat je de laatste tijd ronduit rebels bent, je vrijheden veroorloofd die niet horen voor een subje, het huishoudwerk te wensen overlaat en je rondfladdert als een vlindertje...
Jamaa...
ZWIJGEN Merel ! Dat waren vaststellingen, geen vragen; zwijgen dus of ben je kort van memorie ?
Ja pa, ik bedoel nee papa, is goed hoor...
Dank je voor de onderbreking Merel, dat zal dan wel de laatste keer geweest zijn. Om verder te gaan, ik sprak er je pa over en die besloot je eens een weekje in de pas te leren lopen... hier en nu dus. Dat slipje en die BH ook uit Merel, steek je kledij maar in die zak, die heb je deze week toch niet meer nodig en dan naar bed, papa zorgt er wel voor dat je ons niet meer lastig valt vanavond.
Als papa een knoopje legt in een touwtje en je polsen zitten er tussen hoef je zelfs niet te proberen je los te wrikken; deed ik dus ook niet. Dat een persoonsbed leek bovendien wel gemaakt voor bondage, voor ik het wist zaten mijn handen vast aan de hoofdsponde... en dat was het dan, tot mijn verbazing liet hij mijn benen vrij... na een vijftiental minuten begreep ik waarom... Kate kwam me vingeren... ik kronkelde van geilheid, opende mijn benen zo wijd ik kon en kneep ze dicht zo hard ik kon... maar net voor ik kwam ging zij, lachend “tot straks” zeggend...
Ik was net terug in een normale toestand gekomen, nou ja vastgebonden, naakt met een jeukende kut van geilheid en keiharde tepeltjes natuurlijk... maar ik bedoel dat ik mijn ademhaling weer onder controle had... toen mama binnenkwam.
Het enige wat ze zei was “Ik kom je even vingeren slet, daar heb je immers altijd zo'n behoefte aan” En vingeren kan ze, dat wist ik al van vroeger, alleen stopte ze net zoals Kate vlak voor ik klaarkwam...
En zo ging het maar door... om het kwartiertje werd ik gevingerd tot ik bijna klaarkwam... bijna... maar nooit tot... ik kreunde, jammerde, huilde van frustratie maar niets hielp, ze waren onverbiddelijk.
En toen kwam papa nog eens “'t is middernacht, bedjestijd hoor schatje” Hij vingerde me niet maar neukte me wild, onstuimig en.... kwam veel te vlug diep binnenin mijn kutje klaar.
“Zo droogt je gapend kutje niet te veel uit; en niet uit bed komen hoor, braaf meisje zijn” zei hij lachend. Daar lag ik dan, vastgebonden in mijn bed, met een inderdaad gapende kut waaruit een mengeling van mijn geil en zijn zaad een dus straaltje vormde, op lakens die vochtig waren van mijn geil zweet, nog steeds snakkend naar dat zo nodige orgasme... oh ja, ik was een braaf meisje die nacht, ik kon niet anders...
Word vervolgt in hoofdstuk 'dag 2' ; niet origineel als titel, wel logisch toch ?
4年前
