Weekje weg Dag 6
02 mei Dag 6
Zo schat, gisterenavond hebben we je vorderingen goedgekeurd en feest gevierd. Vandaag doen we alles nog eens dunnetjes over, beschouw het als het ingangsexamen voor de hogere studies die je zult aanvatten; het dagelijks leven van een slavin op universitair niveau. en... doe je best dat je dan geen tweede zit krijgt, je weer nu hoe dat voelt.
Ja papa, ik weet nu hoe dat voelt en 'k schaam me om mijn gedrag in het verleden.
Het zal haar wel een week of zo lukken hé Paul, we kennen onze dochter.
Nee hoor Yvonne, ik zal deze keer veel korter op de bal spelen en haar nooit meer de vrijheid geven die ze tot nu had. Rot verwend hebben jullie haar; als ze pik wou kreeg ze pik en als het kut moest zijn kreeg ze kut... en ik was zo verliefd op m'n vrouwtje dat ik haar ook al alles toestond... nee, het ontspoord zeker geen tweede keer, dat verzeker ik jullie.
Nu goed dan, zullen we er maar eens aan beginnen ? Kontje, billetjes, boompje... en je blijft overal passief bij hé Merel, als slavin ben je niet meer dan een gebruiksvoorwerp, niet vergeten hoor !
Ja papa, 'k heb mijn lesje wel geleerd hoor... en kutje ?
Vanavond misschien, als je de ganse dag braaf geweest bent en goed je best gedaan hebt.
Als, hum, gezinshoofd bijt ik de spits af, je kutje heb ik gisteren al uitvoerig verwend, je kontje is nu aan de beurt (bekijk hier https://www.eroprofile.com/m/videos/view/02-05-deel-1-1 en volgende – in de aangegeven volgorde).
Onze handen hebben al heel wat afgezien de afgelopen week, je krijgt er van elk 25 op je billen maar we gebruiken deze keer je slippers; je zult voelen dat dat ook lekker aankomt maar zo gloeien tenminste enkel je billen en niet ook nog eens onze handen.
Nou, gloeien deden ze zeker, ze waren al de hele week murw geklopt en al na de eerste 25 door mama hadden ze hun, deze week gebruikelijke, diep roze kleur teruggevonden...
Toen papa eindelijk aan de beurt kwam was dat roze alweer verleden tijd en vervangen door diep rood, op het paarse af. Maar op mijn kreten en gejammer na bleef ik passief, niet één keer gingen mijn handen naar mijn billetjes toe om ze te beschermen, of naar mijn kutje om mijn geilheid te sussen... zelfs niet toen ik merkte dat Kate en mama zich onbeschaamd voor mijn neus stonden te vingeren... tja, Dom's mogen dat, slavinnetjes niet.
Uitstel was wel degelijk afstel deze keer. Ik rekende op de verborgen hoekjes in de tuin om stiekem mijn kutje wat te vertroetelen maar kwam dik bedrogen uit... papa moest dringend zijn dagelijkse subaru oefeningen doen dus werden mijn handen deskundig geïmmobiliseerd, netjes om mijn nek zodat ik nog op mijn ellebogen kon steunen als ik mijn dorst wou lessen aan mijn drinkbakje... een gevaarlijke bedoening hoor ik u denken... handen rond de hals en nek gebonden ! Tja, wel als het door amateurtjes gebeurd, levensgevaarlijk zelfs; maar niet als papa met zijn touwtjes aan de slag gaat. Totaal ongevaarlijk, maar ook totaal frustrerend... ik kon wat aan mijn oren friemelen, een beetje door mijn haar strelen en dat was het dan, ik zat uiteraard wel in mijn lichaam maar het had evengoed mijlenver van mij verwijderd geweest kunnen zijn... zo onbereikbaar.
En zo begon de herhalingsoefening 'zelfevaluatie'. Ik mocht staan, hurken, zitten, liggen... als ik dorst had kon ik van mijn drinkbakje slabberen... de temperatuur viel mee, er was een zonnetje... en verveling, verveling en nog eens verveling... je kunt jezelf niet blijven in vraag stellen, zeker niet na al die keren dat ik het deze week al had moeten doen.
Om 18:00 mocht ik binnen en mocht ik me aankleden... dun katoenen jurkje, geen ondergoed en mijn slippers... meer had ik niet herinner je je ?
Toen ik mijn voeten in de slippers schoof kreeg ik warempel weer eens een opstoot van geilheid toen ik er glimlachend aan dacht wat je met een stom paar slippers zo allemaal kunt doen, nu bleken ze zelfs geschikt om mee naar de afhaalchinees te wandelen, wie had dat nou gedacht...
Wat je zeker wel gedacht hebt is dat een dag zonder regen een toeristische attractie is in Holland... het was 5 Km wandelen naar die zaak en jawel, ik had misschien 1 Km gewandeld toen het zonnetje verdween achter dreigende wolken, 2 Km tot die wolken motregen losten, 3 Km tot het echt regende en 4 Km toen het stortregende... kletsnat, rillend van de kou, met tepeltjes die door mijn katoentje leken te willen boren en dat microrokje dat aan mijn kutje plakte ging ik onze bestelling afhalen...
De Chinees kneep zijn ogen echt tot spleetjes en glimlachte zo hard dat ik zag hoe hij met zijn tong zijn lippen moest bevochtigen... waarschijnlijk aan andere lippen denkend. Vriendelijk was hij wel want hij reikte naar een regenscherm... maar zette het toen hoofdschuddend weer weg... ik had mijn twee handen immers nodig om de zakjes te dragen...
En hup, vloekend en sakkerend de 5 Km terug in de gietende regen, met die zakjes kon ik zelfs mijn doorweekte haren niet uit mijn gezicht vegen... Maar plots ! Papa de lieverd kwam me met de auto tegemoet, Yahoo, zie je wel dat ik de liefste ouders van de wereld en omstreken heb !
“Tja Mereltje, we dachten zo, op die slippers komt ze niet zo vlug vooruit en word het eten koud... en met die regen en wind kunnen die zakjes en kartonnetjes ook nog doorweekt worden dus kom ik ze halen. Hé, wat doe je nu ? Je bent doorweekt ! Zo kom je de auto niet in hoor, mijn zetels ! Nee, nee, wandel jij maar rustig verder, we laten wel genoeg over voor je”
Tja, mannen hé, altijd praktisch aangelegd, denkt er zelfs aan dat de zetels morgen misschien nog niet volledig gedroogd zouden zijn voor de terugrit... maar wel lief dat hij me verzekerd dat ik me geen zorgen hoef te maken voor de restjes...
Mama en Kate waren nog liever. Geen restjes, ze hadden gewoon de ganse maaltijd warm gehouden tot ik er was zodat we gezellig, gezamenlijk ons laatste avondmaal hier konden nuttigen.
Gezellig en gezamenlijk, ja, maar met een kink natuurlijk. Ik mocht mijn kletsnat vodje, een jurkje kon je het nog nauwelijks noemen, niet uittrekken. Doordat het aan mijn lijf kleefde en de koude nattigheid mijn tepels als priemen er uit deed puilen vormden ze een perfect doel om er telkens weer met hun lepels op te meppen... niet dat het veel uithaalde, integendeel, ze werden steeds groter en ik steeds geiler...
Na het eten 'mocht ' ik de afwas doen en onderwijl koffie zetten. Mmmm rook heerlijk, maar vaag teken aan de wand, ik moest hem enkel serveren voor Kate en mijn ouders...
Ik mocht afscheid gaan nemen van mijn 'geliefd' boompje, stevig er aan vastgebonden om het contact zo intens mogelijk te maken. Het regende niet meer maar de wind zorgde er wel voor dat ik het ijzig koud bleef hebben... langs buiten dan toch want inwendig kookte ik.
Mama en Kate waren blijkbaar geil geworden van mijn tepeltorture... ze gingen wild te keer, kreunen, steunen, gilletjes, lachen... en met extra luide stem zodat ik het zeker zou horen commentaar op mij... wat een slet ik toch was, hoe ik gewoon uit geilheid alles met me liet doen, hoe ik kroop voor hun bij de minste aanwijzing, hoe ik gilde toen ik angstig naar mama keek toen ze met haar lepel aanstalten maakte mijn tepel voor de zoveelste keer een mep te geven maar er uit het niets een kreeg van Kate op mijn andere tepel... er kwam maar geen eind aan... hoeveel keer ze klaarkwamen mag Joost weten, ergens boven de 10 raakte ik mijn tel kwijt.
Uiteindelijk mocht ik binnenkomen en voerde papa me direct naar hun kamer, de kutgeur sloeg me direct in het gezicht en het zicht in mijn geest...poedelnaakt en kletsnat van het zweet en het rond gesmeerde geil waren ze.
Ik dacht 'dat word hier weer minstens een uurtje likken', mijn tong kwam al begerig uit mijn bek maar nee hoor... niets te likken kijken moest ik.
Mama verwende Kate volgens al de regels van de kunst met haar strapon en terwijl Kate onder haar gehijg niet verder kwam dan ooohs en aaahs en eeehs en mmmms vond mijn eveneens hijgende mama toch nog de adem om nog eens goed in mijn mentale wonde te peuteren “Kijk hoe ik je lief vrouwtje neuk sloerie, daar heb je niet van hé, zo heet als ik krijg je ze nooit, je zult haar nog enkel kunnen opwarmen hoer, de orgasmes geef ik haar dan wel” maar toen was het haar blijkbaar ook te veel geworden met een langgerekte aaaaaaaaaaah viel ze voorover op Kate en hoorde ik enkel nog hun bijna klagerig aandoende gezucht... de feeksen waren eindelijk finaal klaargekomen.
Maar ik, arm dutske, was helemaal niet finaal klaargekomen, helemaal niet klaargekomen zelfs... ja gisterenavond, 't leek wel in de vorige eeuw... ik stond letterlijk met mijn gat te draaien en te miauwen als een loopse kat maar dat wekte enkel hun hilariteit op... ik werd nog maar eens een keer uitgelachen tot ik niet meer wist waar kruipen van schaamte en papa vertikte het mijn handen vrij te maken... uiteindelijk kneep ik van pure frustratie in het enig bereikbare lichaamsdeel... mijn oorlelletjes...
Hoe goed opgeleid ook, het leven van een slavin kan soms ongelooflijk hard zijn, ondraaglijk zelfs door wat je allemaal moet doen... of net niet mag of kunt doen...
03 mei Dag 7
Kun je meteen hier al lezen... je kent dat vast, die bewuste 7de dag... vlug ontbijten, laatste koffers pakken, auto laden, sleutels afgeven want het huisje moet voor 10 uur verlaten worden... als het in het echte leven zo is, waarom zou het in dit docudrama dan anders zijn ?
Toch nog dit; op de terugweg werd aan Merel gevraagd wat ze er van vond, of ze zich niet te hard aangepakt voelde...
Na de positief beantwoordde vraag of ze echt eerlijk mocht antwoorden zei ze “Ik heb nog nooit zo'n heerlijke week gehad ! Alleen dat vaststaan aan een boom in de stromende regen was niet echt leuk. Moeten we zeker nog eens doen... kan dat nog dit jaar ?”
Tja dat heb je dan met bengeltjes met een engelachtig voorkomen... Kate, mama en papa zijn gewaarschuwd, ze zal hun lessen zeker niet vergeten... deze week... hoogstens veertien dagen... en daarna ?
Wanhoop dus niet, er komt zeker een sequel, misschien wel vlugger dan we, Merel uitgezonderd, denken.
Zo schat, gisterenavond hebben we je vorderingen goedgekeurd en feest gevierd. Vandaag doen we alles nog eens dunnetjes over, beschouw het als het ingangsexamen voor de hogere studies die je zult aanvatten; het dagelijks leven van een slavin op universitair niveau. en... doe je best dat je dan geen tweede zit krijgt, je weer nu hoe dat voelt.
Ja papa, ik weet nu hoe dat voelt en 'k schaam me om mijn gedrag in het verleden.
Het zal haar wel een week of zo lukken hé Paul, we kennen onze dochter.
Nee hoor Yvonne, ik zal deze keer veel korter op de bal spelen en haar nooit meer de vrijheid geven die ze tot nu had. Rot verwend hebben jullie haar; als ze pik wou kreeg ze pik en als het kut moest zijn kreeg ze kut... en ik was zo verliefd op m'n vrouwtje dat ik haar ook al alles toestond... nee, het ontspoord zeker geen tweede keer, dat verzeker ik jullie.
Nu goed dan, zullen we er maar eens aan beginnen ? Kontje, billetjes, boompje... en je blijft overal passief bij hé Merel, als slavin ben je niet meer dan een gebruiksvoorwerp, niet vergeten hoor !
Ja papa, 'k heb mijn lesje wel geleerd hoor... en kutje ?
Vanavond misschien, als je de ganse dag braaf geweest bent en goed je best gedaan hebt.
Als, hum, gezinshoofd bijt ik de spits af, je kutje heb ik gisteren al uitvoerig verwend, je kontje is nu aan de beurt (bekijk hier https://www.eroprofile.com/m/videos/view/02-05-deel-1-1 en volgende – in de aangegeven volgorde).
Onze handen hebben al heel wat afgezien de afgelopen week, je krijgt er van elk 25 op je billen maar we gebruiken deze keer je slippers; je zult voelen dat dat ook lekker aankomt maar zo gloeien tenminste enkel je billen en niet ook nog eens onze handen.
Nou, gloeien deden ze zeker, ze waren al de hele week murw geklopt en al na de eerste 25 door mama hadden ze hun, deze week gebruikelijke, diep roze kleur teruggevonden...
Toen papa eindelijk aan de beurt kwam was dat roze alweer verleden tijd en vervangen door diep rood, op het paarse af. Maar op mijn kreten en gejammer na bleef ik passief, niet één keer gingen mijn handen naar mijn billetjes toe om ze te beschermen, of naar mijn kutje om mijn geilheid te sussen... zelfs niet toen ik merkte dat Kate en mama zich onbeschaamd voor mijn neus stonden te vingeren... tja, Dom's mogen dat, slavinnetjes niet.
Uitstel was wel degelijk afstel deze keer. Ik rekende op de verborgen hoekjes in de tuin om stiekem mijn kutje wat te vertroetelen maar kwam dik bedrogen uit... papa moest dringend zijn dagelijkse subaru oefeningen doen dus werden mijn handen deskundig geïmmobiliseerd, netjes om mijn nek zodat ik nog op mijn ellebogen kon steunen als ik mijn dorst wou lessen aan mijn drinkbakje... een gevaarlijke bedoening hoor ik u denken... handen rond de hals en nek gebonden ! Tja, wel als het door amateurtjes gebeurd, levensgevaarlijk zelfs; maar niet als papa met zijn touwtjes aan de slag gaat. Totaal ongevaarlijk, maar ook totaal frustrerend... ik kon wat aan mijn oren friemelen, een beetje door mijn haar strelen en dat was het dan, ik zat uiteraard wel in mijn lichaam maar het had evengoed mijlenver van mij verwijderd geweest kunnen zijn... zo onbereikbaar.
En zo begon de herhalingsoefening 'zelfevaluatie'. Ik mocht staan, hurken, zitten, liggen... als ik dorst had kon ik van mijn drinkbakje slabberen... de temperatuur viel mee, er was een zonnetje... en verveling, verveling en nog eens verveling... je kunt jezelf niet blijven in vraag stellen, zeker niet na al die keren dat ik het deze week al had moeten doen.
Om 18:00 mocht ik binnen en mocht ik me aankleden... dun katoenen jurkje, geen ondergoed en mijn slippers... meer had ik niet herinner je je ?
Toen ik mijn voeten in de slippers schoof kreeg ik warempel weer eens een opstoot van geilheid toen ik er glimlachend aan dacht wat je met een stom paar slippers zo allemaal kunt doen, nu bleken ze zelfs geschikt om mee naar de afhaalchinees te wandelen, wie had dat nou gedacht...
Wat je zeker wel gedacht hebt is dat een dag zonder regen een toeristische attractie is in Holland... het was 5 Km wandelen naar die zaak en jawel, ik had misschien 1 Km gewandeld toen het zonnetje verdween achter dreigende wolken, 2 Km tot die wolken motregen losten, 3 Km tot het echt regende en 4 Km toen het stortregende... kletsnat, rillend van de kou, met tepeltjes die door mijn katoentje leken te willen boren en dat microrokje dat aan mijn kutje plakte ging ik onze bestelling afhalen...
De Chinees kneep zijn ogen echt tot spleetjes en glimlachte zo hard dat ik zag hoe hij met zijn tong zijn lippen moest bevochtigen... waarschijnlijk aan andere lippen denkend. Vriendelijk was hij wel want hij reikte naar een regenscherm... maar zette het toen hoofdschuddend weer weg... ik had mijn twee handen immers nodig om de zakjes te dragen...
En hup, vloekend en sakkerend de 5 Km terug in de gietende regen, met die zakjes kon ik zelfs mijn doorweekte haren niet uit mijn gezicht vegen... Maar plots ! Papa de lieverd kwam me met de auto tegemoet, Yahoo, zie je wel dat ik de liefste ouders van de wereld en omstreken heb !
“Tja Mereltje, we dachten zo, op die slippers komt ze niet zo vlug vooruit en word het eten koud... en met die regen en wind kunnen die zakjes en kartonnetjes ook nog doorweekt worden dus kom ik ze halen. Hé, wat doe je nu ? Je bent doorweekt ! Zo kom je de auto niet in hoor, mijn zetels ! Nee, nee, wandel jij maar rustig verder, we laten wel genoeg over voor je”
Tja, mannen hé, altijd praktisch aangelegd, denkt er zelfs aan dat de zetels morgen misschien nog niet volledig gedroogd zouden zijn voor de terugrit... maar wel lief dat hij me verzekerd dat ik me geen zorgen hoef te maken voor de restjes...
Mama en Kate waren nog liever. Geen restjes, ze hadden gewoon de ganse maaltijd warm gehouden tot ik er was zodat we gezellig, gezamenlijk ons laatste avondmaal hier konden nuttigen.
Gezellig en gezamenlijk, ja, maar met een kink natuurlijk. Ik mocht mijn kletsnat vodje, een jurkje kon je het nog nauwelijks noemen, niet uittrekken. Doordat het aan mijn lijf kleefde en de koude nattigheid mijn tepels als priemen er uit deed puilen vormden ze een perfect doel om er telkens weer met hun lepels op te meppen... niet dat het veel uithaalde, integendeel, ze werden steeds groter en ik steeds geiler...
Na het eten 'mocht ' ik de afwas doen en onderwijl koffie zetten. Mmmm rook heerlijk, maar vaag teken aan de wand, ik moest hem enkel serveren voor Kate en mijn ouders...
Ik mocht afscheid gaan nemen van mijn 'geliefd' boompje, stevig er aan vastgebonden om het contact zo intens mogelijk te maken. Het regende niet meer maar de wind zorgde er wel voor dat ik het ijzig koud bleef hebben... langs buiten dan toch want inwendig kookte ik.
Mama en Kate waren blijkbaar geil geworden van mijn tepeltorture... ze gingen wild te keer, kreunen, steunen, gilletjes, lachen... en met extra luide stem zodat ik het zeker zou horen commentaar op mij... wat een slet ik toch was, hoe ik gewoon uit geilheid alles met me liet doen, hoe ik kroop voor hun bij de minste aanwijzing, hoe ik gilde toen ik angstig naar mama keek toen ze met haar lepel aanstalten maakte mijn tepel voor de zoveelste keer een mep te geven maar er uit het niets een kreeg van Kate op mijn andere tepel... er kwam maar geen eind aan... hoeveel keer ze klaarkwamen mag Joost weten, ergens boven de 10 raakte ik mijn tel kwijt.
Uiteindelijk mocht ik binnenkomen en voerde papa me direct naar hun kamer, de kutgeur sloeg me direct in het gezicht en het zicht in mijn geest...poedelnaakt en kletsnat van het zweet en het rond gesmeerde geil waren ze.
Ik dacht 'dat word hier weer minstens een uurtje likken', mijn tong kwam al begerig uit mijn bek maar nee hoor... niets te likken kijken moest ik.
Mama verwende Kate volgens al de regels van de kunst met haar strapon en terwijl Kate onder haar gehijg niet verder kwam dan ooohs en aaahs en eeehs en mmmms vond mijn eveneens hijgende mama toch nog de adem om nog eens goed in mijn mentale wonde te peuteren “Kijk hoe ik je lief vrouwtje neuk sloerie, daar heb je niet van hé, zo heet als ik krijg je ze nooit, je zult haar nog enkel kunnen opwarmen hoer, de orgasmes geef ik haar dan wel” maar toen was het haar blijkbaar ook te veel geworden met een langgerekte aaaaaaaaaaah viel ze voorover op Kate en hoorde ik enkel nog hun bijna klagerig aandoende gezucht... de feeksen waren eindelijk finaal klaargekomen.
Maar ik, arm dutske, was helemaal niet finaal klaargekomen, helemaal niet klaargekomen zelfs... ja gisterenavond, 't leek wel in de vorige eeuw... ik stond letterlijk met mijn gat te draaien en te miauwen als een loopse kat maar dat wekte enkel hun hilariteit op... ik werd nog maar eens een keer uitgelachen tot ik niet meer wist waar kruipen van schaamte en papa vertikte het mijn handen vrij te maken... uiteindelijk kneep ik van pure frustratie in het enig bereikbare lichaamsdeel... mijn oorlelletjes...
Hoe goed opgeleid ook, het leven van een slavin kan soms ongelooflijk hard zijn, ondraaglijk zelfs door wat je allemaal moet doen... of net niet mag of kunt doen...
03 mei Dag 7
Kun je meteen hier al lezen... je kent dat vast, die bewuste 7de dag... vlug ontbijten, laatste koffers pakken, auto laden, sleutels afgeven want het huisje moet voor 10 uur verlaten worden... als het in het echte leven zo is, waarom zou het in dit docudrama dan anders zijn ?
Toch nog dit; op de terugweg werd aan Merel gevraagd wat ze er van vond, of ze zich niet te hard aangepakt voelde...
Na de positief beantwoordde vraag of ze echt eerlijk mocht antwoorden zei ze “Ik heb nog nooit zo'n heerlijke week gehad ! Alleen dat vaststaan aan een boom in de stromende regen was niet echt leuk. Moeten we zeker nog eens doen... kan dat nog dit jaar ?”
Tja dat heb je dan met bengeltjes met een engelachtig voorkomen... Kate, mama en papa zijn gewaarschuwd, ze zal hun lessen zeker niet vergeten... deze week... hoogstens veertien dagen... en daarna ?
Wanhoop dus niet, er komt zeker een sequel, misschien wel vlugger dan we, Merel uitgezonderd, denken.
4年前
