Een levensloop (3)
3. Speelgoed moet je delen
Brave ******** delen hun speelgoed met andere ********... ik was braaf, maar hoe deel ik mijn speelgoed ? Auto's, balletjes, bouwblokjes ja... maar die lagen er eigenlijk enkel als afleiding voor het geval iemand, mama dus- wie anders ?, mijn kamer zou binnen komen.
Het speelgoed waar ik immers het liefste, bijna uitsluitend, mee speelde was namelijk mezelf.
Aanvankelijk was dat enkel strelen en trekken aan mijn pikje, heerlijk maar na een tijdje moest ik steeds stoppen omdat ik het gevoel had dat ik moest plassen... tot ik aan het toilet kwam... niets.
Over mijn kontje heen strelen was ook lekker, maar ook dan moest ik weer naar het toilet want ik kreeg er een vieze vinger van... en het rook niet lekker.
Dat zakje waar twee balletjes inzaten was echter het summum. Je kon er in knijpen, het uitrekken, het tussen je bilspleet stoppen... en je kon er rubbertjes of touwtjes omdoen, tikjes opgeven ook of zelfs aan krabben... nooit moest ik daarvoor mijn spelletjes afbreken om naar het toilet te gaan.
Algauw vroeg ik me af of de rest van mijn lichaam ook zo'n lekker gevoel zou geven, en ja hoor, wasknijpers op mijn tepeltjes, knielen op legoblokjes... zelfs gewoon mijn benen vastknopen aan elkaar of aan het bed... mijn lichaam leek wel een onuitputtelijke bron van genot; wat ik ook deed, ik kreeg dat warme, hete, opgewonden gevoel en telkens weer werd mijn plassertje een pik waar ik vol bewondering naar keek, aan voelde, aan streelde... maar verder eigenlijk niet goed weg mee wist.
Alle vijfde en zesde jaars moesten leren zwemmen. Enig probleem, Gent had maar een overdekt zwembad en de cabines waren meteen ook de plaats waar de kleren moesten achtergelaten worden; lockers waren nog niet uitgevonden. We werden dus met 3 of 4 in een omkleedhokje gestopt... schaamte tot en met want bloot moest je om je zwembroek aan of uit te doen... maar sommigen hadden minder schroom dan anderen, sommigen toonden meer dan anderen en sommigen keken meer dan anderen... na een tijdje vormden zich kliekjes en kwamen altijd ongeveer dezelfde jongens bij elkaar terecht. Vergelijken, zichzelf strelen zelfs... na een tijdje gingen we echt graag naar het zwembad, ook al lag het aan de andere kant van de stad en moest alles te voet want bussen waren een zeldzaamheid en dus onbetaalbare luxe.
We gingen echt zo graag dat we er zelfs op onze vrije zaterdagnamiddag vrijwillig heen gingen... nu ja, vooral voor die omkleedhokjes dan, tussendoor zwommen we natuurlijk ook wel wat alhoewel het meestal waterworstelen was... liefst met grepen die in geen enkele olympische discipline toegelaten zijn.
Toch was het thuis dat ik voor de eerste keer spoot. Een speelkameraadje was op bezoek en we... wel ja, we speelden... toen ik wou stoppen omdat ik moest plassen overtuigde hij me dat ik niet moest plassen, gewoon moest verder doen en dat er dan iets speciaals zou gebeuren. Nou moe, en of het speciaal was ! Er spoot een melkachtige vloeistof uit... tot tegen mijn vriendje aan die daar blijkbaar op gewacht had want bij hem gebeurde precies hetzelfde. Een onbeschrijflijk gevoel, en ik was weer wat wijzer, niet de pik maar hetgeen er uit kwam maakten vrouwen zwanger, zoals ik vernam door de uitleg van mijn vriend. Ja, ja, leren kan best leuk zijn als je het spelenderwijs doet.
Tja, daarmee komen we aan het gedroomde doel, vrouwen of beter nog meisjes. Totaal onbereikbaar in de vroege zestiger jaren. Maar dat heb ik al beschreven in een ander docudrama... Ik had er bijna eentje, maar dat kwam net iets te vroeg om goed te zijn.
Ginette mocht van haar ma op haar kamer met mij muziek gaan beluisteren en voor we het wisten waren we aan het stoeien. Ze was wel *************er dan ik en dus ook sterker. Op een bepaald ogenblik zat ze op mijn borst, hield mijn armen geklemd tot ik toegaf dat ze gewonnen had. Had ik toen geen opstoot van onderworpenheid gehad dan had ik ze, zodra ze me losliet kunnen ***********, kunnen neuken wellicht want mijn pik was er staalhard bij geworden... maar nee, noch zij, noch ik wisten hoe het verder moest... we legden dan maar een nieuw EP-tje op, neurieden wat mee, kusten wat, knuffelden wat, en dat was het dan... Haar ma sommeerde ons naar beneden want het was tijd om te eten....
Brave ******** delen hun speelgoed met andere ********... ik was braaf, maar hoe deel ik mijn speelgoed ? Auto's, balletjes, bouwblokjes ja... maar die lagen er eigenlijk enkel als afleiding voor het geval iemand, mama dus- wie anders ?, mijn kamer zou binnen komen.
Het speelgoed waar ik immers het liefste, bijna uitsluitend, mee speelde was namelijk mezelf.
Aanvankelijk was dat enkel strelen en trekken aan mijn pikje, heerlijk maar na een tijdje moest ik steeds stoppen omdat ik het gevoel had dat ik moest plassen... tot ik aan het toilet kwam... niets.
Over mijn kontje heen strelen was ook lekker, maar ook dan moest ik weer naar het toilet want ik kreeg er een vieze vinger van... en het rook niet lekker.
Dat zakje waar twee balletjes inzaten was echter het summum. Je kon er in knijpen, het uitrekken, het tussen je bilspleet stoppen... en je kon er rubbertjes of touwtjes omdoen, tikjes opgeven ook of zelfs aan krabben... nooit moest ik daarvoor mijn spelletjes afbreken om naar het toilet te gaan.
Algauw vroeg ik me af of de rest van mijn lichaam ook zo'n lekker gevoel zou geven, en ja hoor, wasknijpers op mijn tepeltjes, knielen op legoblokjes... zelfs gewoon mijn benen vastknopen aan elkaar of aan het bed... mijn lichaam leek wel een onuitputtelijke bron van genot; wat ik ook deed, ik kreeg dat warme, hete, opgewonden gevoel en telkens weer werd mijn plassertje een pik waar ik vol bewondering naar keek, aan voelde, aan streelde... maar verder eigenlijk niet goed weg mee wist.
Alle vijfde en zesde jaars moesten leren zwemmen. Enig probleem, Gent had maar een overdekt zwembad en de cabines waren meteen ook de plaats waar de kleren moesten achtergelaten worden; lockers waren nog niet uitgevonden. We werden dus met 3 of 4 in een omkleedhokje gestopt... schaamte tot en met want bloot moest je om je zwembroek aan of uit te doen... maar sommigen hadden minder schroom dan anderen, sommigen toonden meer dan anderen en sommigen keken meer dan anderen... na een tijdje vormden zich kliekjes en kwamen altijd ongeveer dezelfde jongens bij elkaar terecht. Vergelijken, zichzelf strelen zelfs... na een tijdje gingen we echt graag naar het zwembad, ook al lag het aan de andere kant van de stad en moest alles te voet want bussen waren een zeldzaamheid en dus onbetaalbare luxe.
We gingen echt zo graag dat we er zelfs op onze vrije zaterdagnamiddag vrijwillig heen gingen... nu ja, vooral voor die omkleedhokjes dan, tussendoor zwommen we natuurlijk ook wel wat alhoewel het meestal waterworstelen was... liefst met grepen die in geen enkele olympische discipline toegelaten zijn.
Toch was het thuis dat ik voor de eerste keer spoot. Een speelkameraadje was op bezoek en we... wel ja, we speelden... toen ik wou stoppen omdat ik moest plassen overtuigde hij me dat ik niet moest plassen, gewoon moest verder doen en dat er dan iets speciaals zou gebeuren. Nou moe, en of het speciaal was ! Er spoot een melkachtige vloeistof uit... tot tegen mijn vriendje aan die daar blijkbaar op gewacht had want bij hem gebeurde precies hetzelfde. Een onbeschrijflijk gevoel, en ik was weer wat wijzer, niet de pik maar hetgeen er uit kwam maakten vrouwen zwanger, zoals ik vernam door de uitleg van mijn vriend. Ja, ja, leren kan best leuk zijn als je het spelenderwijs doet.
Tja, daarmee komen we aan het gedroomde doel, vrouwen of beter nog meisjes. Totaal onbereikbaar in de vroege zestiger jaren. Maar dat heb ik al beschreven in een ander docudrama... Ik had er bijna eentje, maar dat kwam net iets te vroeg om goed te zijn.
Ginette mocht van haar ma op haar kamer met mij muziek gaan beluisteren en voor we het wisten waren we aan het stoeien. Ze was wel *************er dan ik en dus ook sterker. Op een bepaald ogenblik zat ze op mijn borst, hield mijn armen geklemd tot ik toegaf dat ze gewonnen had. Had ik toen geen opstoot van onderworpenheid gehad dan had ik ze, zodra ze me losliet kunnen ***********, kunnen neuken wellicht want mijn pik was er staalhard bij geworden... maar nee, noch zij, noch ik wisten hoe het verder moest... we legden dan maar een nieuw EP-tje op, neurieden wat mee, kusten wat, knuffelden wat, en dat was het dan... Haar ma sommeerde ons naar beneden want het was tijd om te eten....
4年前
