Een levensloop (4)
4. Ook maagden kunnen het Vaderland dienen
Tja, de titel zegt eigenlijk alles al... die ganse puberteit was één grote zoektocht naar meisjes die resulteerde in het druk aflaten met jongens.
Oh, die meisjes waren er wel hoor, maar altijd beperkt tot kussen en knuffelen... vergeet niet dat de maatschappij dusdanig was dat pratend naast een meisje fietsen al zeer verdacht was en door iemand die het gezien had enthousiast doorgeroddeld werd aan mijn ouders, gelukkig meestal aan mijn moeder.
Bij die jongens moet je je ook al niet te veel voorstellen, elk zijn eigen pik... dat werd toen trouwens al als homosexualiteit beschouwd... lachwekkend als je het nu, een halve eeuw later, terug bekijkt.
Maar goed, als 21 jarige kwam de voorspelling van mijn maraine dus uit... ik ging bij het leger, vol enthousiasme en ideologie (Het Warschau pact was enkele maanden voordien Tsjecho-Slowakije binnen gevallen) maar wel als maagd dus.... en dat zou nog een tijdje zo blijven.
Vrouwen waren er nog niet in het leger, homo's werden niet geduld... dus wat bleef er over ? Mijn rubbertjes, mijn touwtjes, mijn geile dromen van het onbereikbare... Voor de rest was ik voor het eerst in mijn leven absoluut vrij... van Siegen naar Gent was een dagreis (gedeeltelijk zelfs nog met een stoomtrein !) en in Siegen liepen natuurlijk Duitse vrouwen rond.
De taal was geen probleem, ik had tenslotte 'secretariaat-moderne talen' gestudeerd, wel een probleem waren mijn goede fysiek en opvoeding, ik werd in ijltempo bevorderd tot luitenant... na een jaartje diverse peletons bevolen te hebben werd ik 2de commandant van mijn eenheid en moest dus kennis hebben van wat onze opdracht was in oorlogstijd.
Een hoog veiligheidscertificaat dus met de nodige aandacht voor mijn persoontje... waarschijnlijk door de vijandelijke inlichtingsdiensten maar zeker door de onze.
Toen mijn Korpscommandant (met wie ik vriendschappelijk omging) me er op wees dat er discrete verontrustende vragen en opmerkingen over mij gemaakt werden door niet nader te benoemen instanties had ik het wel begrepen... mijn uitstapjes en de er uit voortvloeiende relaties waren een veiligheidsrisico... in welke schuif van het bureautje in mijn jonggezellen appartement had ik die rubbertjes en touwtjes ook weer verstopt ?
Ik trok dus de juiste, veilige carrière gerichte conclusies en toch werd ik enkele weken later nog bijna bedreigt met degradatie, wegzending uit het leger zelfs.
Ik was dat weekend permanentie officier van de brigade. Als er alarm kwam was het dus mijn verantwoordelijkheid gepast te reageren en alle bataljons te alarmeren... de eerste, enige en onontbeerlijke schakel in een keten die gevechtstroepen van sluimerende vredestoestand naar dreigende oorlogsoperaties moet leiden.
Onnodig te zeggen dat mijn persoontje goed bewaakt en beveiligd was.
Er was de normale wacht die het kwartier ( een complex van 3 aan elkaar grenzende kazernes) bewaakte en in geval van noodzaak beroep kon doen op een gewapend piket van 30 man.
Er was de militaire politie die het gebouw langs buiten om het uur of zo inspecteerde om eventuele inbraakpogingen te vermijden of te beëindigen.
Er was mijn persoonlijke bescherming door een onderofficier en drie, goed bewapende, manschappen... en als dat allemaal niet hielp had ik nog mijn eigen ***** en de veiligheid van 2 afgesloten deuren waarvan er een gepantserd was.
De beveiliging werd zo ver gedreven dat ons voedsel na aanbellen voor de deur afgezet werd en van verschillende keukens afkomstig was... ons zo uitschakelen was dus ook al geen optie.
Stel u dan ook mijn consternatie voor toen plotseling een Duits lief in de deuropening verscheen, in het heiligste der heilige plaatsen, in het best bewaakte gebouw van Siegen en omstreken... in het zenuwcentrum van de troepen die de Russen en consoorten moesten tegenhouden...
Ik had haar inderdaad gezegd dat we elkaar dat weekend niet konden zien omdat ik van permanentie was … so what ? Dat leek me toch geen staatsgeheim?
Ilse, of hoe ze ook mocht noemen, was echter een snugger, of goed opgeleid meisje. Ik had immers gezegd met permanentie te zijn, niet officier met wachtdienst...en dat laatste duurt bovendien maar 24 uur en geen gans weekend. Het kwartier binnen geraken was geen probleem zei ze, ik had immers een afspraak met haar gemaakt in de mess onderofficieren (de mess officieren ligt nooit in een kazerne maar steeds in de omgeving er van) en aan mijn persoonlijke wacht had ze dan weer verklaart mijn vrouw te zijn en dat er problemen waren met ons kind...
'Oh leuk, je hebt hier zelfs een bed ' zei ze 'ik wil je neuken, hier en nu'
Nou, dat ging dus lekker niet door. Al had er een hele buslading naakte vrouwen voor mijn neus gestaan dan nog was de spanning in mijn geest zo groot dat er helemaal geen spanning in mijn pik te voelen was; ik ben 007 James Bond niet!
Met kussen, knuffels en hevige argumentatie kreeg ik haar tenslotte buiten. De onderofficier begreep gelukkig dat zijn carrière nog meer in gevaar was dan de mijne en we slaagden er in alles stil te houden.
Hilarisch als je het jaren later bekijkt maar toen... nu goed, ik had nu tijd, er was een bed, we konden onmogelijk b******eerd worden en er was een zeer aantrekkelijke gewillige vrouw... en ik bleef maagd... nog twee volle jaren... maar ik kon steeds beter overweg met rubbertjes en touwtjes.
Tja, de titel zegt eigenlijk alles al... die ganse puberteit was één grote zoektocht naar meisjes die resulteerde in het druk aflaten met jongens.
Oh, die meisjes waren er wel hoor, maar altijd beperkt tot kussen en knuffelen... vergeet niet dat de maatschappij dusdanig was dat pratend naast een meisje fietsen al zeer verdacht was en door iemand die het gezien had enthousiast doorgeroddeld werd aan mijn ouders, gelukkig meestal aan mijn moeder.
Bij die jongens moet je je ook al niet te veel voorstellen, elk zijn eigen pik... dat werd toen trouwens al als homosexualiteit beschouwd... lachwekkend als je het nu, een halve eeuw later, terug bekijkt.
Maar goed, als 21 jarige kwam de voorspelling van mijn maraine dus uit... ik ging bij het leger, vol enthousiasme en ideologie (Het Warschau pact was enkele maanden voordien Tsjecho-Slowakije binnen gevallen) maar wel als maagd dus.... en dat zou nog een tijdje zo blijven.
Vrouwen waren er nog niet in het leger, homo's werden niet geduld... dus wat bleef er over ? Mijn rubbertjes, mijn touwtjes, mijn geile dromen van het onbereikbare... Voor de rest was ik voor het eerst in mijn leven absoluut vrij... van Siegen naar Gent was een dagreis (gedeeltelijk zelfs nog met een stoomtrein !) en in Siegen liepen natuurlijk Duitse vrouwen rond.
De taal was geen probleem, ik had tenslotte 'secretariaat-moderne talen' gestudeerd, wel een probleem waren mijn goede fysiek en opvoeding, ik werd in ijltempo bevorderd tot luitenant... na een jaartje diverse peletons bevolen te hebben werd ik 2de commandant van mijn eenheid en moest dus kennis hebben van wat onze opdracht was in oorlogstijd.
Een hoog veiligheidscertificaat dus met de nodige aandacht voor mijn persoontje... waarschijnlijk door de vijandelijke inlichtingsdiensten maar zeker door de onze.
Toen mijn Korpscommandant (met wie ik vriendschappelijk omging) me er op wees dat er discrete verontrustende vragen en opmerkingen over mij gemaakt werden door niet nader te benoemen instanties had ik het wel begrepen... mijn uitstapjes en de er uit voortvloeiende relaties waren een veiligheidsrisico... in welke schuif van het bureautje in mijn jonggezellen appartement had ik die rubbertjes en touwtjes ook weer verstopt ?
Ik trok dus de juiste, veilige carrière gerichte conclusies en toch werd ik enkele weken later nog bijna bedreigt met degradatie, wegzending uit het leger zelfs.
Ik was dat weekend permanentie officier van de brigade. Als er alarm kwam was het dus mijn verantwoordelijkheid gepast te reageren en alle bataljons te alarmeren... de eerste, enige en onontbeerlijke schakel in een keten die gevechtstroepen van sluimerende vredestoestand naar dreigende oorlogsoperaties moet leiden.
Onnodig te zeggen dat mijn persoontje goed bewaakt en beveiligd was.
Er was de normale wacht die het kwartier ( een complex van 3 aan elkaar grenzende kazernes) bewaakte en in geval van noodzaak beroep kon doen op een gewapend piket van 30 man.
Er was de militaire politie die het gebouw langs buiten om het uur of zo inspecteerde om eventuele inbraakpogingen te vermijden of te beëindigen.
Er was mijn persoonlijke bescherming door een onderofficier en drie, goed bewapende, manschappen... en als dat allemaal niet hielp had ik nog mijn eigen ***** en de veiligheid van 2 afgesloten deuren waarvan er een gepantserd was.
De beveiliging werd zo ver gedreven dat ons voedsel na aanbellen voor de deur afgezet werd en van verschillende keukens afkomstig was... ons zo uitschakelen was dus ook al geen optie.
Stel u dan ook mijn consternatie voor toen plotseling een Duits lief in de deuropening verscheen, in het heiligste der heilige plaatsen, in het best bewaakte gebouw van Siegen en omstreken... in het zenuwcentrum van de troepen die de Russen en consoorten moesten tegenhouden...
Ik had haar inderdaad gezegd dat we elkaar dat weekend niet konden zien omdat ik van permanentie was … so what ? Dat leek me toch geen staatsgeheim?
Ilse, of hoe ze ook mocht noemen, was echter een snugger, of goed opgeleid meisje. Ik had immers gezegd met permanentie te zijn, niet officier met wachtdienst...en dat laatste duurt bovendien maar 24 uur en geen gans weekend. Het kwartier binnen geraken was geen probleem zei ze, ik had immers een afspraak met haar gemaakt in de mess onderofficieren (de mess officieren ligt nooit in een kazerne maar steeds in de omgeving er van) en aan mijn persoonlijke wacht had ze dan weer verklaart mijn vrouw te zijn en dat er problemen waren met ons kind...
'Oh leuk, je hebt hier zelfs een bed ' zei ze 'ik wil je neuken, hier en nu'
Nou, dat ging dus lekker niet door. Al had er een hele buslading naakte vrouwen voor mijn neus gestaan dan nog was de spanning in mijn geest zo groot dat er helemaal geen spanning in mijn pik te voelen was; ik ben 007 James Bond niet!
Met kussen, knuffels en hevige argumentatie kreeg ik haar tenslotte buiten. De onderofficier begreep gelukkig dat zijn carrière nog meer in gevaar was dan de mijne en we slaagden er in alles stil te houden.
Hilarisch als je het jaren later bekijkt maar toen... nu goed, ik had nu tijd, er was een bed, we konden onmogelijk b******eerd worden en er was een zeer aantrekkelijke gewillige vrouw... en ik bleef maagd... nog twee volle jaren... maar ik kon steeds beter overweg met rubbertjes en touwtjes.
4年前
