Η Αλικόντιση του μαστρο Γιώργη του αυγουλά

Η Αλικόντιση του μαστρο Γιώργη του αυγουλά

Παιχνίδι ρόλων για ενήλικες.... του Book Hill

Ήξερα κάποιον, είμαστε φίλοι και συμμαθητές από το Δημοτικό. Το Νίκο. Ήταν μηχανικός και πήγε πριν δεκαπέντε χρόνια στο Ντουμπάι, στα πετρέλαια. Πολλά λεφτά. Έλειπε ένα και δύο χρόνια κάθε φορά. Σε κάποιο ταξίδι της έκαμε της Στέλλας κι ένα κοριτσάκι. Το μεγάλωνε η Στέλλα με όλα τα καλά. Η Στέλλα είχε και ένα γιό από άλλον άνδρα και ήταν πιο μεγάλος. Γύρω στα δεκάξι δεκαεφτά. Το μικρό, το Ελενάκι λοιπόν ήταν τσαχπίνικο, έξυπνο και σκερτσόζικο. Όλοι έπαιζαν μαζί του και πιο πολύ ο μεγάλος της αδελφός. Παρ ότι το σπίτι τους ήταν μεγάλο και σύγχρονο, καράβι αρματωμένο, ζούσαν σε μια φτωχική συνοικία με μπακάλη, με αυγουλά, με τον πλανόδιο μανάβη, τον ψαρά, ξέρεις. Η Στέλλα βέβαια δεν περίμενε 2-3 χρόνια να γυρίσει ο καλός της και να το δουλέψει. Καταλαβαίνεις! Είχε διάφορες περιπέτειες με τύπους που μπαινόβγαιναν αργά στο σπίτι. Την ώρα που βγαίνουν τα φαντάσματα.

Είχε βέβαια κι ένα χούι, που το βλέπω να το έχουν πολλές μανάδες με κόρες. Μόλις αρχίζουν τα μικρά να σχηματίζονται, τους φοράνε ότι πιο πρόστυχο μπορείς να φανταστείς. Άσε που τα τρέχουν σε καλλιστεία παιδιών με μακιγιάζ και ντύσιμο μεγαλίστικο. Η Στέλλα λοιπόν ήταν μια απ’ αυτές. Της φορούσε μικρά μπουστάκια, μίνι φουστίτσες, πουκάμισα δεμένα ψηλά, κοντό άσπρο καλτσάκι με θραμπαλά, τακουνάκι στα παπούτσια της. Βαμμένα νύχια και κορδελάκια στα μαλλιά. Σαν λολίτα!! Της μικρής, της άρεσε να την μακιγιάρει η μάνα της και να την ντύνει σαν πουτανάκι. Τελικά έτσι ήταν όλα τα ρούχα της . Μόλις άρχισε να μπορεί να μετράει τα λεφτά της, την έστελνε να ψωνίσει στην γειτονιά.

Μια φορά έτυχε να μπω στο μπακάλικο να πάρω λίγες αντζούγιες και δεν ήταν κανείς μέσα. Έψαχνα τον κυρ Αντώνη, μα ούτε φωνή ούτε ακρόαση. πρόσεξα ένα ροζ τσαντάκι παρατημένο μπροστά στο ψυγείο και παραξενεύτηκα. Αυτό το τσαντάκι μάλλον γνωστό μου φαίνεται. Κάπου το είχα ξαναδεί! Πέρασα προσεκτικά πίσω από το ψυγείο και ψάχνοντας τον κυρ Αντώνη (χωρίς να κάνω πολύ φασαρία) πήγα προς την αποθήκη. Καμιά φορά ο κυρ Αντώνης με τα μεγάλα φρύδια, ρίχνει και κανέναν ύπνο πάνω στα τσουβάλια με το αλεύρι. Έστησα αυτί και άκουσα σιγανές ομιλίες στο βοηθητικό δωματιάκι δίπλα στις τουαλέτες. Προχώρησα σκυφτός κάθομαι στα πόδια μου να μη με βλέπουν από το μπακάλικο και τι βλέπω.

Ο κυρ Αντώνης είχε καθίσει τη μικρή την Ελενίτσα στα πόδια του καβάλα την χάιδευε και τις έδινε καραμέλες. Ε! ρε τον πορνόγερο!!! Έμεινα για λίγο παρακολουθώντας τις κινήσεις τους. Κάθε φορά που τις έδινε μια καραμέλα τις ζητούσε να την γαργαλίσει σε διάφορα σημεία του κορμιού της. Και κάθε φορά η μικρή ξελιγωνόταν στα γέλια Ξεκίνησε από τον λαιμό, πέρασε στις μασχάλες και μετά στα μπουτάκια που όλο και ανέβαινε, ανέβαινε μέχρι που τις χούφτωσε το μουνάκι. Εκεί σοβάρεψε η μικρή ειδικά όταν της κατέβασε το βρακάκι. Είχε κοκκινίσει και ανάσαινε βαριά. Ο κυρ Αντώνης την κάθισε πάνω σ ένα σακί με σιτάρι και την έσπρωξε ελαφρά να ξαπλώσει.

Η Ελενίτσα υπάκουσε και φαίνεται ότι περίμενε τη συνέχεια με ανυπομονησία. Ο κυρ Αντώνης της πρότεινε ένα παιχνίδι κι εκείνη δέχτηκε κλείνοντας αστραπιαία τα μάτια. Το παιχνίδι ήταν να κρύβει καραμέλες μέσα στο μουνάκι της και ο ίδιος πάλι να ψάχνει να τις βρίσκει. Φορούσε εκείνη την γκρίζα ρόμπα των Μπακάληδων (βλ. Ζήκος) και μέσα από τις τσέπες έβγαλε δύο καραμέλες -αστακούς. Αυτούς που μοιάζουν σαν μικρά λουκάνικα. Καθάρισε από το σελοφάν μία και την έχωσε σαν υπόθετο μέσα στο μουνάκι της μικρής. Ύστερα ψαχούλευε με το δάχτυλό του, μα προσποιήθηκε πως δεν την εύρισκε. Και έσκυψε να δει που πήγε. Άρχισε λοιπόν να γλύφει και να ψάχνει με τη γλώσσα του. Η μικρή το διασκέδαζε και το χάιδευε τη φαλάκρα γελώντας. Εκείνος σε λίγο σηκώθηκε με την μισό λιωμένη από τα υγρά και τα σάλια του, καραμέλα στα δόντια ως έπαθλο για τη νίκη του.

Σειρά είχε ένα άλλο παιχνίδι, καθώς όπως φαίνεται ο κυρ Αντώνης ήταν εφοδιασμένος και για παρακάτω. Ξεπρόβαλε από την τσέπη του ένα μικρό κολοκυθάκι που το πασάλειψε με Φυτίνη. Και βέβαια ξέρετε που ήθελε να το χώσει. Βέβαια!! καλά το καταλάβατε. Στο στρουμπουλό κωλαράκι της Ελενίτσας. Αλλά δεν ήταν προετοιμασμένο και η μικρή βογκούσε. Δεν θα αργούσε και πολύ αλλά… Το πουλί μου είχε γίνει πέτρα μέσα στο παντελόνι μου και είχε δημιουργήσει ένα έντονα εμφανές φούσκωμα. Είχα ήδη μια υγρή κηλίδα πάνω στο τζιν μου. Αν όμως έμενα λίγο ακόμα θα είχα σίγουρη μια καυτή εκσπερμάτωση και θα πήγαινα στο σπίτι βρεγμένος, σαν κατουρημένος.

Άκουγα και την μικρή που αντιδρούσε και τσαντίστηκα. Έτσι πήγα πίσω στο μπακάλικο και έβαλα μια δυνατή φωνή. -Κυρ Αντώνηηηη!!!. Είσαι μέσα; Με άκουσε και βγήκε αμέσως, για να μου δώσει τις αντζούγιες κι ένα κάμελ που ήθελα. Την μικρή την άφησε μέσα. Αν δεν του έδινα εγώ το δεκάρικο δεν θα το ζητούσε, απ’ τη λύσσα του να ξαναπάει πίσω στη μικρή. Μετά φεύγοντας τον είδα να ξαναγυρίζει κι ένα θεός ξέρει τι του έκανε του παιδιού. Πάντως εκείνο φαινόταν να είναι ευτυχισμένο. Όλοι γέροι και νέοι στη γειτονιά το χάιδευαν, το μάλαζαν και το έπιαναν, έτσι ζουμπουρλούδικο και χαριτωμένο που ήταν.

Πήρα την απόφαση και πήγα στη μάνα της. Δεν ξέρω πως μου ήρθε. Αλλά ήθελα ή να της μιλήσω για το τι συμβαίνει στην Ελενίτσα … ή να τη γαμήσω γιατί ήταν κι αυτή πολύ του γούστου μου. Η Στέλλα καύλα!!! Όταν μου άνοιξε έπεσε πάνω μου, φιλιά αγκαλιές, σφίξιμο!! έτριβε τις βυζάρες της πάνω στο στήθος μου. Σχεδόν μου ξεκούμπωσε το πουκάμισο!!
-Πολύ καιρό έχουμε να σε δούμε... μου λέει. Φορούσε παρόμοια ρούχα με την μικρή, δηλαδή ήταν κι αυτή ντυμένη σαν ξέκωλο. Αλλά τέλος πάντων ήταν μέσα στο σπίτι της. Δεν με περίμενε.. ντράπηκα κι όλα. Άρχισα λοιπόν να τις λέω πόσο όμορφη και χαριτωμένη είναι η κόρη της και πόσο όμορφα την ντύνει. Εκείνη κολακεύτηκε και ήρθε προς το μέρος μου .

-Μου μοιάζει! Δεν βρίσκεις Μπόμπυ; Μου λέει.
-Σου μοιάζει? Μόνο; Καρμπόν!! Φτυστές είστε. Αξιολάτρευτες και οι δύο. Λαχταριστές… η Στέλλα με αγκάλιασε για να με ευχαριστήσει. … και πάνω όπου θα κατέληγε πάλι σε μια σφιχτή αγκαλιά… Ξαφνικά ακούω από το δωμάτιο το γιό της να την καλεί επιτακτικά... - Μαμά έλα μέσα, σε θέλω τώρα!!!
-Ένα λεπτό Χρηστάκο μου, του λέει.. έχω επισκέπτη.
-Του κάνω μασάζ, μου λέει γελώντας. Είναι αθλητής και δεν μπορεί μια μέρα χωρίς μασάζ. Ώσπου να μου εξηγήσει να σου και πετάγεται ο νεαρός με μια πετσέτα μπροστά του, απαιτώντας την μαμά του να πάει αμέσως στο κρεβάτι. Η Στέλλα αφού τον καθησύχασε, του έδωσε ραντεβού σε πέντε λεπτά.

Δεν είχε μέλλον η συνάντηση μαζί της. Ίσως άλλη φορά. Αμέσως φώναξε το Ελενάκι και το έστειλε να πάει για αυγά στο μαστροΓιώργη που είχε κοτέτσια εκεί κοντα, δίπλα στο σπίτι μου. Ήθελε να βγάλει τη μικρή από το σπίτι, δηλαδή το βρώμικο μυαλό μου πήγε εκεί που πάει και το δικό σου. Θέλει να πηδηχτεί με το γιό της και διώχνει την κόρη εκτός σπιτιού. Ο Γιώργης ο αυγουλάς ήταν γνωστός πόρνος... τα είχε με μια συμμαθήτρια της αδελφής μου από τα !! της και το ξεκώλιαζε το κοριτσάκι μέχρι τα δεκαοκτώ. Στο τέλος την παράτησε γιατί ήταν λέει μεγάλη. Πάντως την άφησε παρθένα. Αυτή μετά παντρεύτηκε ένα γέρο δικηγόρο. Της είχε μείνει το κουσούρι με τους γέρους. Πάντα της άρεσαν. Και το κέρατο στο δικηγόρο, με γέρους του το έβαζε.

Λοιπόν κόβοντας την όλη κίνηση στο σπίτι του Νίκου, ξεσηκώθηκα σεξουαλικά. Από τη μια η μεγάλη πιθανότητα να συνουσιάζεται μάνα και γιός είναι καλό γιατί δεν μπαινοβγαίνουν πολλοί ξένοι στο σπίτι του φίλου μου κι από την άλλη ο μικρός έχει πολλά κουράγια που σίγουρα θα ικανοποιεί τη μάνα του και θα κάτσει στα αυγά της πια η Στελλίτσα. Βέβαια δεν μπήκα στη διαδικασία να μιλήσω στην Στέλλα για την κόρη της, για το πως την ντύνει, πως την βάφει σαν πουτανάκι ... καταλαβαίνεις!! Και όλα τα συμπαρομαρτούντα, αλλά πιστεύω ότι δεν θα έχει κανένα νόημα. Άμεσα χαιρέτησα προσποιούμενος πως είχα ξεχάσει μια δουλειά και έφυγα.

Κρύφτηκα στο δρόμο και ακολούθησα την μικρή που πήγαινε στου μαστρο Γιώργη, του αυγουλά. Αυτός είχε τα κοτέτσια δίπλα στο χωράφι μου. Μπήκα λοιπόν στην φρίντζα μου (Κιόσκι καλυμμένο με σανό) που είχα φτειαγμένη και κάθισα να περιμένω. Σε λίγο να το κορίτσι. Την υποδέχεται ο Γιώργης και την καθίζει σε μια ψηλή καρέκλα. της παίρνει το καλαθάκι πάει και το γεμίζει αυγά. μετά έσκυψε μπροστά της και κάτι τις έλεγε που δεν άκουγα.

Έφυγα από την φρίντζα και πήγα πίσω από τον κισσό που χωρίζει τα δυο κτήματα. Τον ακούω λοιπόν να την χαϊδεύει και να της λέει πόσο όμορφη είναι με αυτά τα ρούχα! Τα μαλλιά της, τα χείλια της!! Κολακείες και παινέματα και στην ίδια αλλά και στη μαμά, που της τα διαλέγει και τ αγοράζει. Χάδια στα χάδια, της έβαλε το χέρι και της έτριβε τα μπουτάκια της μικρής. Εκείνη γελούσε και τα καλοδεχόταν. Σπρώχνω λίγο τα κλαδιά του κισσού και απέκτησα και θέα. Στεκόμουν κρυμμένος στα 5 μέτρα από εκείνους. Από τη μια αηδίασα το γέρο να χαϊδεύει το μωρό κι από την άλλη το γουστάριζα κι εγώ αυτό το παιδί. Ναι είναι κόλαση. Πόσο το θέλω να την πάρω παρέα με τη μαμά της.

-Κύριε Γιώργο , του λέει η μικρή. Η μαμά μου μου είπε να μου δώσετε "Αλικόντιση" ( κωδ.: Απασχόληση παιδιού από ξένο).
-Α μάλιστα, της λέει εκείνος. Είναι κάποιος κύριος στο σπίτι?
-Όχι, μόνο ο αδελφός μου του λέει.
-Μάλιστα μάλιστα. θα σου δώσω… θα σου δώσω όση θέλεις, της λέει εκείνος.
-Έκανες τσισάκια σήμερα?
-Όχι, του απαντά η μικρή..
- Πάμε να κάνεις? μην κατουρήσεις και το βρακάκι σου, επέμενε ο μαστρο Γιώργης.. -Θέλω κι εγώ να κάνω πιπί. πάμε μαζι? Η μικρή ευκολόπιστη, ίσως και μαθημένη από άλλους, σηκώθηκε και κατέβασε με ευκολία το βρακί της.
-Μα δεν θέλω τώρα. Του λέει χαριτωμένα.

Ο Μαστρο Γιώργης το έπαιζε θυμωμένος...
-Ξέρω ένα τρόπο που θα βάλω το δάχτυλο μου στο μουνάκι σου και θα κατουρήσεις αμέσως. Εντάξει?
-Ναι του λέει η μικρή και αρχίζει ο γέρος το δαχτύλωμα. Στο κοριτσάκι φαίνεται πως του άρεσε και τον ενθάρρυνε να συνεχίσει.
-Θέλω να κατουρίσω κι εγώ αλλά ... της λέει. Αλλά…
-Αλλά τι? του απαντά η μικρή.
-Ξέρεις; Κάποιος πρέπει να μου κρατάει το πιπί μου και να μου το τρίβει.
Γονάτισε λοιπόν, πέταξε έξω την ψωλάρα του την καυλωμένη, πήρε το χέρι της μικρής και της έδειξε πως κα του τραβάει μαλακία. Ταυτόχρονα ό αυγουλάς έπαιζε την κλειτορίδα της μικρής.
-Το σιχαίνομαι αυτό μαστρο Γιώργη του λέει εννοώντας το να παίζει το πουλί του.
-Θα το συνηθίσεις θα τρίβεις και θα δεις που σε λίγο θα τρέξει γάλα. Σιχαίνεσαι το γάλα?
- όχι! μου αρέσει το γάλα, του απαντά αθώα.
-Το γάλα να το πίνεις.. κάνει καλό. Της είπε αυστηρά... και μάλιστα το αντρικό γάλα, είναι το καλύτερο.

Η μικρή με χαμόγελο δεχόταν τα δάχτυλα του Γιώργη από κάτω της.
-Αχ μαστρο Γιώργη με πονάτε λίγο... του λέει χαριτωμένα.
-Ναι συγνώμη της απαντά .. να πάμε στο καναπέ να ξαπλώσεις? Η μικρή δείχτηκε και ως που να την πάει ο Γιώργης στον καναπέ έπεσε η μικρή φούστα της που την είχε ήδη ξεκουμπώσει με μαεστρία ο γέρος. Εκεί πια τους έβλεπα πεντακάθαρα. Ο αυγουλάς σάλιωσε δυο δάχτυλα και το ένα της το έχωσε στο μουνάκι και το άλλο στον κώλο.
-Τώρα θα κατουρήσεις οπωσδήποτε της λέει. -Όμως τι θα γίνει με το γάλα μου. Να μη χυθεί και πάει χαμένο!! της είπε αυστηρά.. -Πρέπει να πιπιλάς του πουλί μου για να το πιείς όλο όταν κατέβει. της λέει και της χώνει το καυλί του στο στόμα. Με το αριστερό του χέρι, δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να λύσει το πουκάμισο κι άρχισε να παίζει με τα μικρά χαριτωμένα βυζάκια της .

Αφού μαλακιστήκανε για αρκετή ώρα και η μικρή του ρουφούσε τον πούτσο... ο Γιώργης είχε μια άλλη ιδέα.
-Ελενάκι!! Αφού δεν μπορείς να κατουρήσεις, ίσως θα είναι βουλωμένη η τρυπούλα σου. Να βάλουμε μέσα το πουλάκι μου να την ανοίξουμε λίγο?
-Ναι , του λέει με μια απάθεια σαν να ήταν φυσικό. Όμως το πουλί σας είναι πολύ μεγάλο, πιο μεγάλο από του αδελφού μου. Σχεδόν διπλάσιο!! Μήπως πονέσω?
-Όχι, της απαντά με σοβαρή φωνή. -Ο αδελφός σου δεν ξέρει απ αυτά και μπορεί να χτυπήσετε. Εγώ θα ρίξω λίγο λαδάκι από την σαλάτα μου και όλα θα πάνε καλά. Ρίχνει λοιπόν μπόλικο ελαιόλαδο στο χέρι του και άρχισε να τρίβει τον κώλο και το μουνί της μικρής. Μετά την σηκώνει σαν παιχνίδι και την καθίζει πάνω στον πούτσο του. Βλέποντας όλο το σκηνικό, την είχα βγάλει έξω και την έπαιζα με κίνδυνο να με δουν από το δρόμο. Δεν με ένοιαζε. Αυτό που έβλεπα ήταν μοναδικό!!!
Η μικρή βόγγυξε λίγο καθώς ο πούτσος το μαστρο Γιώργη χωνόταν βαθιά στο μικρό μουνάκι της, αλλά μετά αφέθηκε στα χέρια του.

Ο αυγουλάς άρπαξε το γυμνό κορμάκι της Ελένης και το σφυροκοπούσε με δύναμη πάνω στο πυρωμένο καυλί του.
Άρα η μικρή πηδιέται με τον αδελφό της. Σκέφτηκα … Αυτός θα την ξεπαρθένεψε και πόσοι άλλοι θα την έχουν γαμήσει όπως ο Γιώργης. Μου μπήκε ο διάβολος μέσα μου. Το θέλω αυτό το μουνάκι, έτσι όπως είναι ντυμένο και βαμμένο, τα χειλάκια του, τα μποτάκια του, το μουνάκι του με τρελαίνει. Να του τη χώσω κι ας πεθάνω!! Ε όχι να μην πεθάνω!! αλλά όταν με πιάσουν πάω "Φυλάκα" στα σίγουρα και για πολλά χρόνια.

Τι θα πει η γυναίκα μου, οι κόρες μου. Η μια είναι στην ηλικία της, αλλά το θέλω τόσο πολύ αυτό το πουτανάκι. Βέβαια και η κόρη μου δεν είναι άσχημη, και έχει μια τάση να τα δείχνει τα προσόντα της. Πόσες φορές δεν μου τον σήκωσε τον πούτσο παίζοντας μαζί στο κρεβάτι... αλλά τι? με την κόρη μου? κι αν θέλει παραπάνω χάδια? Μμμμ. Μου μπήκε ο διάβολος μέσα μου… αλλά πάλι μέσα στο σπίτι, ποιος θα το μάθει. Θέλει προσοχή κι όλα γίνονται...

Σε λίγο άκουσα την μικρή να βογγάει και να κατουράει πάνω στο πούτσο το μαστρο Γιώργη. Εκείνος την κατέβασε προσεκτικά από πάνω του.
-Και τώρα, ήρθε η ώρα να πιείς το γάλα σου και να πας σπίτι. Της λέει, την γονατίζει μπροστά του και άρχισε να την παίζει μπροστά στο πρόσωπό της. Όταν ήρθε η ώρα να χύσει της ζήτησε να ανοίξει το στόμα της που το γέμισε με τα καυτά χύσια του. Την σήκωσε την φίλησε και την αγκάλιασε σφικτά.
-Σου άρεσε, που παίξαμε αλικόντιση? της λέει.
-Ναι!! του φώναξε γελαστή. Πολύ ωραία ήταν!!

Εγώ, πίσω απ’ τον τοίχο, γέμισα με σπέρμα τα φύλλα του κισσού και άφησα τα κλαδιά ανάλαφρα να ξαναγυρίσουν στη θέση τους. Ελπίζω τώρα που θα γυρίσει η μικρή Ελένη στο σπίτι να μην τσακώσει τη μάνα της να πηδιέται με το αδελφό της. Πάντως κακός διάβολος μπήκε μέσα μου. Τώρα βλέπω τα πράγματα τόσο διαφορετικά... Ωχ με φωνάζει και η κόρη μου η Θέκλα. Λείπει η μάνα της με την μεγάλη και δεν έχει κλειδιά να μπει. Μόνοι μας θα είμαστε απόψε. Ο θεός βοηθός!! Συνεχίζεται…