Λυχνίας σβεσθείσης, πάσα γυνή Λαΐς (πόρνη)!
Λυχνίας σβεσθείσης, πάσα γυνή Λαΐς (πόρνη)! του Book Hill.
Λυχνίας σβεσθείσης, πάσα γυνή Λαΐς! Ή ομοία, κατ’ άλλους. Ξέρετε το γνωστό απόφθεγμα του Διογένη για την πιο όμορφη πόρνη της αρχαιότητας, τη Λαΐδα από την Κόρινθο. Ο Διογένης ο κυνικός, κατηγορούσε τη Λαΐδα ότι με την πορνεία της εξευτέλιζε την πόλη. Αυτή για να τον κάνει να σταματήσει τις κατηγορίες εναντίον της, του πρόσφερε ένα βράδυ δωρεάν σεξουαλικές απολαύσεις μαζί της.
Χαρά που την πήρε ο Διογένης έτρεξε αλλά, η πόρνη του έκανε πλάκα και τον έριξε στο κρεβάτι με την πιο άσχημη υπηρέτριά της, αντί της ίδιας, αφού διέταξε πρώτα να σβήσουν όλα τα λυχνάρια. Ο Διογένης ξέσκισε την υπηρέτρια όλο το βράδυ στα σκοτεινά, νομίζοντας ότι το κάνει με τη Λαΐδα. Το πρωί μαθεύτηκε η εξαπάτηση της Λαΐδας ως εξευτελισμός στον Διογένη, αλλά ουδόλως τον ένοιαξε το γέρο φιλόσοφο, αφού είπε το γνωστό: Άμα σβήσει η λάμπα, όλες ίδιες πουτάνες είναι.
Ακούστε βρε παιδιά τι έπαθα ο καψερός.
Κάποια στιγμή αποφασίσαμε με τη γυναίκα μου να πάμε στο νησί για να φτιάξουμε το σπίτι. Πήραμε το καράβι και αριβάραμε στο λιμάνι πρωί πρωί με τη δροσούλα. Μας περίμενε, ας είναι καλά, ο γαμπρός μου. Μας πήρε με το αμάξι και πήγαμε στο σπίτι της αδελφής μου. Δεν είναι μακριά, απλά για να μην κουβαλάμε βαλίτσες. Το σπίτι τους είναι μικρό αλλά πολύ ζεστό, στολισμένο με το καλό γούστο της αδελφής μου. Είναι μια διώροφη μεζονέτα με υπνοδωμάτιο και μπάνιο στον όροφο και καθιστικό κουζίνα στο ισόγειο. Έχουν και μια αποθήκη που την έχουν μετατρέψει σε δωμάτιο με ένα ημίδιπλο κρεβατάκι και τα σχετικά. Εκεί κοιμούνται το χειμώνα γιατί είναι πιο ζεστά.
-Η κυρία κοντέσα που είναι; τον ρώτησα μόλις φτάσαμε.
-Α! κοιμάται. Είχε έξοδο χτες βράδυ και ξενύχτησε όμως θα σας ακούσει και θα σηκωθεί. Να κάνω καφεδάκι; Ή προτιμάτε ένα ουζάκι!!
Πάντα ευγενικός ο Χάρης και έχουμε μια ωραία σχέση. Είναι μάγκας. Παίζει μπουζουκάκι και το τσούζει αγρίως. Όμως πρωί πρωί ούζο; Έλεος βρε Χάρη.
Η γυναίκα μου η Μαίρη πήγε εν τω μεταξύ να κάνει ένα ντουζάκι, ιδρώσαμε στις σκάλες του καραβιού μέχρι να κατεβούμε… πολύς ο κόσμος.
Πάνω στην ώρα σηκώθηκε και η κοντέσα Βαλέραινα.. Έτσι φωνάζω την αδελφή μου τη Λήδα. Χασμουριόταν και αποκορδιζόταν συνέχεια. Φορούσε μια σατέν ρόμπα, κοντή που δύσκολα της κούμπωνε αφού έχε παχύνει λίγο. Τα στήθη της πεταγόταν από το ντεκολτέ που δεν έλεγε να κλείσει όσο κι αν έσφιγγε την ζώνη. Αγκαλιαστήκαμε, φιληθήκαμε και πήγε να κάνει καφέ. Μαζευτήκαμε στην κουζίνα και καθίσαμε στο τραπέζι.
Ο Χάρης θυμήθηκε πως δεν είχε τσιγάρα και έφυγε για την αγορά. Αρχίσαμε λοιπόν τα πειράγματα με τη Λήδα, πως μάλλον πρέπει να κόψει τη μάσα, ή αλλιώς να αλλάξει γκαρνταρόμπα. Εκείνη γελούσε και μου έπαιρνε σέξι πόζες πάνω στον πάγκο. Σαν να με καμάκωνε. Εγώ γελούσα με τα αστεία της. Ξέρετε όχι πως είναι αδελφή μου αλλά είναι μια εξαιρετική κοπέλα με πολύ χιούμορ και ανοιχτό μυαλό. Δεν έχει ταμπού και πολλές φορές την έχει πατήσει αλλά δεν πτοείται με τίποτα. Κάνει αυτό που γουστάρει και τα έχουν βρει τέλεια με το Χάρη.
Να σας πω την αλήθεια, έψαχνα μια κοπέλα σαν την Λήδα αλλά δεν είναι εύκολο. Καθόλου εύκολο. Μόνο στον σωματότυπο τους το πέτυχα. Η Μαίρη έχει το ίδιο σώμα, τα ίδια μαλλιά και την ίδια φωνή μόνο όταν ψιθυρίζει. Τίποτα άλλο. Η γυναίκα μου έχει πολλά ταμπού, δεν είναι καθόλου αστεία και δεν βλέπει τη ζωή αλλιώς. Όπως καταλαβαίνεται είναι πολύ πουριτανή και στο κρεβάτι …Ε! καλή είναι, για να λέμε και του στραβού το δίκιο. Αν δεν έχει νηστεία την άλλη μέρα, μου επιτρέπει να την πηδήσω, αλλά πάντα ανάσκελα, γιατί οι άλλες στάσεις λέει, είναι πολύ «κουραστικές».
Δεν πρέπει να έχω και παράπονο. Ακούω πως υπάρχουν και χειρότερα. Ναι ναι φίλοι μου!! οι τιμωρίες. Δεν έπλυνες τα πιάτα; 2 μήνες αποχή από το σεξ. Δεν σφουγγάρισες το σπίτι; Τέσσερις μήνες αποχή από το σεξ. Όχι, Όχι εγώ δεν έχω τέτοια. Έχω βρει το κουμπί της. Αν όλα πάνε καλά και καταφέρω να την ποτίσω 2-3 κρασιά, τότε…. γαμάω. Πέφτει και κοιμάται ξερή. Τι ξερή, σε κώμα πέφτει. Νεκρή!!! Την γδύνω, τις κάνω μασάζ, την γλύφω στο μαλλιαρό μουνάκι της και της χώνω δάχτυλα παντού. Ε! ρε γλέντια!! Μετά της ανοίγω το στόμα και (αν το μάθει θα με πετροβολήσει) και της βάζω μέσα το καυλί μου, με ρίσκο. «Στην ανυδριά καλή είναι και η γριά».. και η Μαίρη θέλω να πω.
Την έχω τσεκάρει, λέω μήπως έχει το βίτσιο να τον παίρνει ακίνητη; Ξέρετε έχει και τέτοιους ανώμαλους.. Αλλά πάλι γιατί να περιμένει το κρασί για να το κάνει; Πάντως μέχρι που τελειώνω πάνω της δεν φαίνεται να συμμετέχει ενεργά. Ούτε ένα «αχ», κάτι να δείξει πως της αρέσει. Πάντως να σας πω, το έχω βαρεθεί αυτό. Είναι σαν να ασελγώ σε πτώμα. Κούφια η ώρα.. φτου φτου φτου!!!
«Αλλά με την καύλα παίζεις; Με τη φωτιά παίζεις». Σε άλλη περίπτωση άντε πες της να μου τον τσιμπουκώσει. Θα φάω το λαμπατέρ στο κεφάλι. Είναι και βαρύ!! Πορσελάνη. Άστο καλύτερα. Για να μην είμαι αχάριστος πάντως πότε πότε με καβαλάει και όντως ανάβει αλλά από οργασμό, δεν παίρνω χαμπάρι ή δεν θέλει να το μοιράζεται πότε χύνει. Και κάτι ακόμα ίσως αρκετά σοβαρό για τους ματάκιδες σαν εμένα. Όταν η Μαίρη είναι γυμνή, θέλει όλα τα φώτα κλειστά. Τέλος. Ότι βρεις είναι με τα χέρια. Ψαχουλεύοντας που λένε…
Πάμε πάλι πίσω στη Λήδα. Είχε ανέβει και κάθισε στον πάγκο της κουζίνας αφήνοντας να βλέπω το κιλοτάκι της. Δεν έκανε τίποτα να το κρύψει. Βέβαια αδελφός της είμαι. Δεν είμαι ξένος. Οπότε η οικειότητα αυτή της επέτρεπε να μου μοστράρει τα καλλίγραμμα μπαμπάτσικα μπουτάκια της. Είπαμε είναι ανοιχτόμυαλη δεν κολλάει σε κάτι τέτοια. Πάντως εμένα μου σηκώθηκε και κόντευα να ξεροχύσω. Το μάτι μου είχε καρφωθεί στα σκέλια της Λήδας και δεν έλεγε να ξεκολλήσει. Το κατάλαβε ο διάβολος και γύρισε φάσα κάρτα σε μένα. Τότε διαπίστωσα κάτι τρομερό. Το ένα μουνόχειλό της κρεμόταν έξω από το μικρό κιλοτάκι της. Τότε θυμήθηκα ένα ποιηματάκι που λέγαμε μικροί στον Κλήδονα.
«Απέναντί μου κάθεσαι και βλέπω το λαγό σου. Αν τον μουντάρει ο σκύλος μου, θα ‘ναι κακό δικό σου»…
Μιλούσαμε και αστειευόμαστε κι όλο γελούσαμε. Κάποια στιγμή καθώς γελούσα μου χύθηκε ο καφές πάνω μου. Η Λήδα έτρεξε με μια πετσέτα να με σκουπίσει. Μόλις άρχισε να με τρίβει στο σορτσάκι, διαπίστωσε ότι μου είχε σηκωθεί. Πέτρα!! Εγώ της έπιασα το χέρι και το ακινητοποίησα για να μην συνεχίσει.
-Όπςςςς!! Τι είναι αυτό; Μου λέει και σταμάτησε. Έβαλε το χέρι της στο στόμα για να μην ακουστούν τα γέλια της έξω. Με κοίταζε και γελούσε μέχρι δακρύων ώσπου μπήκε η Μαίρη στην κουζίνα. Δεν έπρεπε να καταλάβει τίποτα!! Χαιρετίστηκαν φιλήθηκαν και η Λήδα της έκανε καφέ.
- Γιατί γελάτε καλέ; Πείτε και σε μας να γελάσουμε…. Λέει η Μαίρη ξερά ξερά.
- Μπα τίποτα, κάτι παιδικές αταξίες θυμηθήκαμε.. πέταξε η Λήδα ενώ την είχε πιάσει ένα νευρικό γέλιο για το σηκωμένο μου καυλί.
Εγώ χαμογελούσα με το σοκ της Λήδας, που μάλλον δεν περίμενε να δει αυτή την αντίδρασή μου. Μετά από τόσες σέξι πόζες που μου χάρισε; Τι να πω; Η αδελφή μου Θα καύλωνε και πεθαμένο!
Πήγαμε στις δουλειές μας όλη μέρα στους μηχανικούς και την πολεοδομία, μέχρι το βράδυ να γυρίσουμε στην αδελφή μου. Εκείνοι είχαν ετοιμάσει μεζεδάκια στα κάρβουνα, χταποδάκι και ψαράκι που τραβούσαν ούζο. Ο Χάρης δεν ήθελε πολύ να πιάσει το μπουζούκι. Εγώ παίζω λίγο τουμπελέκι και το γλέντι άρχισε με ρεμπέτικα. Περνάγαμε τέλεια! Κάποια στιγμή είδα τη Μαίρη να το τσούζει και αμέσως σκέφτηκα: «απόψε να δεις που θα γαμήσω!!!», απλά περίμενα και το δεύτερο ποτηράκι της.
Σε ένα διάλλειμα συζητήσαμε που θα κοιμηθούμε. Ο Χάρης είπε να πάμε στο πάνω δωμάτιο που έχει μεγάλο κρεβάτι και δροσιά, αλλά εγώ ήμουν ανένδοτος. Τους είπα πως προτιμούσα το μικρό στο ισόγειο για να μην τους ξεβολέψουμε, πρώτον, αλλά και δεύτερον για να στριμώξω τη μεθυσμένη Μαίρη ώστε να μη μας ακούσει κανένας (που δεν τους το είπα). Η αδελφή μου και ο Χάρης επέμεναν να μας κοιμίσουν στο καλό υπνοδωμάτιο. Τέλος πάντων η κουβέντα δεν κατέληξε πουθενά και υπέθεσα ότι θα γίνει όπως τα είπα εγώ, καθώς συνεχίζαμε τη διασκέδαση.
Συνεχίσαμε με Τσιτσάνη, Ακρογιαλιές, Αλάνια και τα τοιαύτα. Η Μαίρη μεράκλωσε και άρχισε να χορεύει τη «Συννεφιασμένη Κυριακή». Της πήγα και τρίτο ποτήρι και το ήπιε μονορούφι χορεύοντας… Φαντάζεστε τι πέρασε από το μυαλό μου εκείνη την στιγμή, ε; Ξέσκισμα μέχρι πρωίας. Όταν κάθισε κάτω πήρε τα τσιγάρα του Χάρη και άναψε ένα. Είχε καιρό να καπνίσει. Μόνο σε δύσκολες φάσεις ανάβει τσιγάρο.
-Το «παίζεις» πολύ ωραία Χαρούλη. Του λέει… το μπουζούκι σου.
Ξεραθήκαμε όλοι στα γέλια με το υπονοούμενο της Μαίρης. Βρε για δες που έχει και η Μαίρη χιούμορ! Σκέφτηκα. Λες να βρέξει απόψε; Μετά κρεμάστηκε από το λαιμό του και του παράγγειλε ένα τσιφτετέλι. Ο Χάρης έβαλε τη Ζαΐρα. Η Μαίρη σηκώθηκε και άρχισε να χορεύει αισθησιακά σηκώνοντας τον ποδόγυρό της πάνω από το γόνατο. Ομολογώ ότι δεν την έχω ξαναδεί έτσι. Χάρηκα πάρα πολύ, γιατί την αγαπώ και θα ήθελα να ήταν πάντα έτσι όπως είναι και η αδελφή μου. Όχι μόνο όταν μεθάει.
Ο Χάρης της έκανε πλάκα και της έβαζε διάφορα γρήγορα που δεν μπορούσε να τα χορέψει. Ήπιε σχεδόν κι ένα ακόμα και ζήτησε να πάει για ύπνο. Ο Χάρης δεν με άφησε να την ακολουθήσω γιατί ήθελε παρέα. Έτσι την πήγε μέσα η Λήδα για να της δείξει τα κατατόπια. Φαίνεται όμως πως ήταν κι εκείνη κουρασμένη και πήγε για ύπνο. Εγώ παρ’ ότι μου έβαλε Βαμβακάρη που είναι ο αγαπημένος μου, δεν άντεξα. Καθόμουν στα καρφιά. Σκεφτόμουν το τριχωτό μουνί της Μαίρης και μου είχε ήδη σηκωθεί. Μετά την Φραγκοσυριανή και τα Ματόκλαδα, του λέω..
-Τα ματόκλαδά μου γέρνουν κι εμένα Χάρη φίλε μου… σε καληνυχτώ και θα τα πούμε το πρωί. Είχα πιεί κι εγώ 4-5 ποτηράκια κι έτσι σηκώθηκα με ένα ελαφρό τρίκλισμα, έτσι μου φάνηκε, και πήγα προς το δωμάτιο που κοιμόταν η Μαίρη, στο ισόγειο. Τα φώτα ήταν σβηστά, όπως πάντα και ήλπιζα να μου κάνει στριπτίζ (βέβαια ποιος θα το έβλεπε) αλλά λέμε, τέλος πάντων. Πέφτω δίπλα της στο μικρό κρεβατάκι κι εκείνη αμέσως μου έκανε χώρο. Μείναμε ακίνητοι για 2-3 λεπτά μέχρι που πήρα το θάρρος να ξεκινήσω πρώτος.. Μα τι λέω!!. Η Μαίρη δεν ξεκινάει ποτέ πρώτη.
Τα μακριά μαλλιά της μου γαργαλούσαν το πρόσωπο. Το κατάλαβε και τα μάζεψε. Εγώ άρχισα να της χαϊδεύω την κοιλιά, της σήκωσα την λεπτή νυχτικιά και άρχισα να μαλάζω τα βυζιά της. Εκεί άκουσα τον πρώτο αναστεναγμό. (παράξενο για τη Μαίρη). Οι ρώγες της είναι αφύσικα μεγάλες και σκληρές. Τις έτριψα ελαφρά και άκουσα ένα βογγητό πόθου. Την φίλησα στον ώμο και ένοιωσα την αναπνοή της προς το μέρος μου έτσι βρήκα την ευκαιρία να της δώσω ένα φιλί στο στόμα. Ύστερα κι άλλο κι άλλο.. οι γλώσσες μας άρχισαν να παίζουν ελαφρά.
Πήρα θάρρος και κατέβασα το χέρι μου μέσα στο κιλοτάκι της.. άλλη έκπληξη!! Η Μαίρη είχε κάνει αποτρίχωση!! Τέλος η τρίχα. Πόσο καιρό τρώγομαι να πάει σε ένα ινστιτούτο.. ή έστω να το ξυρίσει. Πότε πήγε; Μάλλον μου το φύλαγε για έκπληξη. Κάθε φορά που περνούσα το δάχτυλό μου πάνω από την κλειτορίδα της ήταν σαν να την χτυπούσε ηλεκτρισμός. Μου άρεσε το φαλακρό μουνάκι της έτσι το χούφτωσα και έβαλα δυο δάχτυλα μέσα της. Η αντίδρασή της ήταν εντελώς απρόσμενη για μένα. Πρέπει να είχε βάλει το χέρι της στο στόμα για να μην ακούγονται οι φωνές της.
Σε πολύ λίγο έχυσε, ενώ δίναμε γλωσσόφιλα και μπλέκαμε τις γλώσσες μας σαν χέλια, εξερευνώντας ο ένας το στόμα του άλλου. Πήρε βαθιές αναπνοές και μετά από λίγα δευτερόλεπτα έκανε κάτι ανήκουστο. Σηκώθηκε, κάθισε δίπλα μου και με ξεβράκωσε… (πότε με ξεβράκωσε ξανά η Μαίρη; ) άρχισε να μου τραβάει μαλακία φτύνοντας σάλιο και σφίγγοντάς τον πούτσο μου με μανία. Και μετά…. Έκανε κάτι απίστευτο!! Άρχισε να μου τον παίρνει πίπα, αργά και μεθοδικά. Ακουμπούσε το τέλειο. Τράβηξε πίσω το πετσάκι μου και έγλυφε τα προχύματα. Μετά τον κατέβαζε στο λαρύγγι της. Παιδιά δεν γίνονται αυτά τα πράγματα!! Ένοιωθα τα χείλια της να ακουμπούν πάνω στα αρχίδια μου και η γλώσσα της να τους κάνει μασάζ. (η Μαίρη; Βρε η Μαίρη;) Ε!! ρε τι σου κάνουν τέσσερα ποτηράκια ούζο.
Κόντεψα να πάθω καρδιακή προσβολή όταν αντιλήφθηκα ότι πέταξε τη νυχτικιά και την κιλότα της. (σε άλλο κόσμο ζω!!) Γύρισε κάθισε πάνω μου και οδήγησε με τα δάχτυλά της τον πούτσο μου βαθιά μέσα της. Πηδιόταν ασύστολα. Κι όλο ψιθύριζε ανάμεσα στα βογητά «Μου αρέσει, μου αρέσει το μεγάλο καυλί σου, πήδα με …πήδα με ψωλαρά μου». Δεν γίνονται αυτά… οι λέξεις Πήδημα, καυλί, ψωλαράς, είναι από τις άκρως απαγορευμένες για τη Μαίρη, έστω και ψιθυριστά. Όνειρο βλέπω μη με ξυπνάτε!! Πέρασε από το μυαλό μου μια σκέψη…. που ίσως πέρασε και σε σας που το διαβάζετε, αλλά ότι και να ήταν, δεν υπήρχε γυρισμός. Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια!!.
Την άρπαξα και την έριξα ανάσκελα. Ένοιωσα τις μπουτάρες της ψηλά, κοντά στα αφτιά μου. δεν άργησα να της τον χώσω βαθιά και να την τρυπανίζω με το σιδερένιο καλέμι μου, δυνατά. Ήταν απίθανη. Βογκούσε και αγκομαχούσε μόλις της τον πήγαινα βαθιά μέχρι τη μήτρα της. Αρχίσαν να τελειώνουν οι δυνάμεις μου. Πηδιόμασταν πολλή ώρα. Χαμήλωσε τα πόδια και το κάναμε αργά. Εγώ της φιλούσα το λαιμό. Φορούσε ένα καινούριο άρωμα. Πρώτη φορά το μύριζα και ήταν τόσο καυλωτικό. Μόλις κατάλαβε ότι δεν πάει άλλο μου ψιθύρισε:
-Θέλω να χύσεις μέσα μου, φίλα με και χύνε. Με ανατριχιάζεις με αυτά που μου κάνεις.
Ε! άμα σου λένε τέτοια, χύνεις για δε χύνεις… Μου έφυγαν όλα μέσα.. δεν πειράζει. Τώρα πια τίποτα δεν πειράζει. Όλα ήταν τέλεια και το χύσιμο μέσα της… (Μα τόση αλλαγή πια; Καινούρια γυναίκα απέκτησα!!) Τώρα θα μου ζητήσει να ανάψουμε τα φώτα, σκέφτηκα αλλά αυτό δεν συνέβη. Χουζούρεψε δίπλα μου και μας πήρε ξεθεωμένους ο ύπνος. Την αγκάλιασα και κοιμήθηκα κι εγώ φιλώντας τον ώμο και τα μαλλιά της.
Την άλλη μέρα, κατά τις 8.00 πετάχτηκα πάνω να καμαρώσω τη γυναίκα μου στο κρεβάτι. Αυτή τη γυναίκα που μου χάρισε τόσες υπέροχες στιγμές το προηγούμενο βράδυ, αλλά δεν ήταν εκεί. Πήγα στην κουζίνα όπου ήταν μόνο η αδελφή μου και έκανε καφέ αμίλητη και σοβαρή.
-Καλημέρα, τι έχεις; Της λέω..
-Τίποτα, μια χαρά είμαι, μου απαντά σοβαρή. Ξέρεις, αυτό που έγινε χθες βράδυ ήταν ένα λάθος…
- Λάθος; Τι λάθος της απάντησα και πήγα και στάθηκα δίπλα της. Λάθος το λες εσύ αυτό;
- Ε ναι, μου λέει, μπερδέψαμε τα κρεβάτια…
- Μόνο τα κρεβάτια μπερδέψαμε; Τα μπούτια μας δεν τα μπερδέψαμε; Τα χύ… πριν τελειώσω τη φράση, η αδελφή μου μου έκλεισε το στόμα με το χέρι της. Ήταν λάθος… δεν θα ξανασυμβεί. Μου είπε και μου έδωσε ένα φιλί.
Εκείνη την ώρα κατέβηκε και ο Χάρης μέσα στα μούτρα. Αυτός πάλι; Κοιμήθηκε με τη γυναίκα μου. Άραγε πως ήταν; Αν κρίνω από την φάτσα του δεν την γάμησε. Όμως αν κρίνω από αυτό που είδα χτες στον κήπο, μάλλον η Μαίρη τον ξεζούμισε κι αυτό που βλέπω είναι ότι του απέμεινε. Τα στέμφυλα που λένε. Πήγε χωρίς να πει ούτε καλημέρα και έφτιαχνε καφέ. Αφού σέρβιρε τον καφέ γύρισε και μας κοίταξε στα μάτια μια τον ένα μια τον άλλο.
Και για να κλείσει το καρέ, να σου και η Μαίρη μες την καλή χαρά. Έρχεται κοντά μου, μου δίνει ένα φιλί και μου λέει «αγάπη μου ήσουν απίθανος χτες βράδυ». Όπα λέω!!! Της τον έχωσε για τα καλά ο Χάρης. Αλλά χαλάλι της. Εξ αιτίας του μπερδέματος πήδησα κι εγώ καλό μουνί. Τα σκεπτόμουν και είχα τρελαθεί. Αν δεν ήταν ή Λήδα αδελφή μου, θα χώριζα αμέσως για να την παντρευτώ. Μου έκανε ακριβώς ότι ήθελα και είναι και ωραία γυναίκα.
Καθίσαμε όλοι στο τραπέζι χωρίς να μιλάμε. Τι να πούμε δηλαδή. Για το μπέρδεμα που γαμηθήκαμε λάθος; Σε λίγο σηκώθηκε ένας ένας ντυθήκαμε και πήγαμε για τις δουλειές μας στην αγορά. Το βραδάκι ο Χάρης είχε ξαναβρεί τα κουράγια και το κέφι του. Πρότεινε ταβερνάκι. Πήγαμε παραλιακά. Πολύ ωραία φάση. Εγώ είχα τώρα δυο να κοιτάζω. Την γυναίκα μου να μην πίνει για να μην ξαναγαμηθεί με το Χάρη και την αδελφή μου μήπως και την ψήσω να γαμηθούμε μαζί, τουλάχιστον άλλη μια φορά πριν φύγουμε για Πειραιά. Είμαι άπληστος… Όλα δικά μου.
Αυτό το βράδυ όμως δεν θα απιστήσουμε. Ό γέγονε, γέγονε. Μείναμε με το Χάρη που ήθελε να βάλει άλλο ένα ποτό στην κουζίνα και τα κορίτσια πήγαν για ύπνο. Απόψε δεν θα κάνω το ίδιο λάθος σκέφτηκα. Καλύτερα να πάω στην πάνω κρεβατοκάμαρα να κοιμηθώ με τη Μαίρη και οψόμεθα. Η γυναίκα μου απίστησε αλλά της το συγχωρώ γιατί έγινε χωρίς την θέλησή της. Συνεχίζει να νομίζει ότι εγώ την πήδησα χτες. Πήρα λοιπόν την σκάλα και ανέβηκα στο πάνω δωμάτιο. Δεν τόλμησα να ανάψω φως για να μην ακούσω τον εξάψαλμο. Γδύθηκα τελείως και έπεσα στο κρεβάτι ελπίζοντας να έχω τύχη. (Η Μαίρη είχε πιεί 3 ποτηράκια κρασί!! Άρα είναι ΟΚ).
Περίμενα λιγότερο από ένα λεπτό και ένοιωσα το χέρι της να μου χαϊδεύει τον πούτσο. Μετά έβαλε και το άλλο και μου έκανε μασάζ στα μπαλάκια. Το «σκοτεινό σόου» είχε ξεκινήσει. Άπλωσα το χέρι και ήταν ολόγυμνη, άρα με περίμενε καυλωμένη. Άπλωσα χέρι στο μουνάκι της…. Είχε κάνει και αυτή αποτρίχωση.. μα τι στο καλό!! Συνεννοημένες είναι, νύφη και κουνιάδα να με τρελάνουν; Να δεις που είναι πάλι η…
Ήθελα να σηκωθώ και να ανάψω το φως. Αν είναι η γυναίκα μου μπορεί να τσαντιστεί και να λήξει εδώ, αν είναι η αδελφή μου, πάλι στο ίδιο κρεβάτι κατά λάθος, τότε πρέπει να εξηγηθούμε. Το θέλουμε; Ή όχι. Δεν πρόλαβα όμως. Καθυστέρησα κι έτσι βρέθηκα με ένα ζουμερό μουνάκι να κάθεται πάνω στο πρόσωπό μου, ενώ η καυλωμένη πούτσα μου μπήκε βαθιά μέσα στο στόμα της. (69? Η Μαίρη?) όσο το κάναμε έχυσε δυο φορές καθώς της πιπιλούσα την κλειτορίδα. Υστέρα με άφησε για να γονατίσει πλάι μου και να περιμένει.
Βρήκα την ευκαιρία λοιπόν και πάτησα το πορτατίφ. Και ναι!! Όντως ήταν η Λήδα. Αυτό το θεϊκό κορμί δεν ήταν της γυναίκας μου. όσο, και να μοιάζουν στο σώμα η Μαίρη υστερεί σε ηλεκτρισμό. Στο τίναγμα της Λήδας την ώρα που χύνει. Κι όταν χύνει το δείχνει και το φωνάζει, δεν το κρύβει.
-Τί θα γίνει τώρα αδελφέ. Θα κάνεις μπανιστήρι ή θα με αποτελειώσεις. Μουρμούρησε η Λήδα που φαινόταν πολύ καυλωμένη. Δεν μπορούσα παρά να τρέξω από πίσω της. Δεν έπαιρνα κάθε μέρα τέτοιες εντολές!!. Πήγα φίλοι μου, πήγα και το απόλαυσα όσο και το περασμένο βράδυ. Αφού έχυσε πάλι πολλές φορές μου ζήτησε κάτι που ουδέποτε θα το είχα από τη γυναίκα μου.
-Τον θέλω στο κωλαράκι μου..
Τι να κάνω; Πάντα υπακούω σε τέτοια καλέσματα… δηλ. μην γίνομαι ψεύτης, δεν το είχα ξανακούσει ποτέ. Μου έδωσε λίγο λάδι και το περιποιήθηκα αρκετά. Ξάπλωσε πάνω στην κοιλιά της βάζοντας ένα μαξιλάρι από κάτω, για να ανασηκωθούν οι γλουτοί της. Ξάπλωσα πάνω της και την σκέπασα με το σώμα μου. Αφού ήμουν σίγουρος ότι θα μπει εύκολα, έσπρωξα τον καυλωμένο μου πούτσο τέρμα μέσα στην κωλοτρυπίδα της αδελφής μου. Ξεκίνησα με αργές κινήσεις για να την ανοίξω.
-Είναι τεράστιος !! Μου πιέζει το στομάχι!! Μου έλεγε κάθε φορά που μπαινόβγαινε ο πούτσος μου μέσα της.
Άλλο που δεν θέλουμε όλοι να ακούμε τέτοια και άρχισε το έμβολο να μπαινοβγαίνει στην μηχανή, όλο και με μεγαλύτερη ταχύτητα. Μόλις την παρομοίασα με ατμομηχανή, της άρεσε πολύ και άρχισε να χτυπιέται πάνω μου σαν χταπόδι.
Μόλις της είπα που θέλει τα χύσια μου αυτή τη φορά, γύρισε το πρόσωπό της, άνοιξε το στόμα και έβγαλε την γλώσσα να τα μαζέψει όλα μέσα. Σε λίγο την έκανα χάλια. Τα χύσια μου βγήκαν με δύναμη και πήγαν παντού. Στα μαλλιά, στα βυζιά, στο στόμα, στη μύτη. Μου πήρε το καυλί μου για άλλη μια φορά στο στόμα πιπιλώντας και τις τελευταίες σταγόνες από το καυτό σπέρμα μου. Την σκούπισα με το κιλοτάκι της και την φίλησα γλυκά στο στόμα, παίρνοντας την γεύση από τα ίδια μου τα χύσια. Ήθελα να συμμετέχω μαζί της σ’ αυτήν την τεράστια αποκορύφωση.
Μετά καταρρεύσαμε σαν άδεια σακιά στα σεντόνια. Η Λήδα έδειχνε τόσο ευτυχισμένη με όλο αυτό που το θεώρησα μεν, ως «τυχαίο κακό» που όμως αλλάζει ύστερα από μια γλυκιά συνεύρεση δυο ανθρώπων που συμφωνούν πλήρως, τουλάχιστον στο κρεβάτι. Πρέπει να ομολογήσω ότι με τη Λήδα το πήδημα περνούσε σε άλλη διάσταση. Λένε πως το αδελφικό είναι πιο γλυκό… ίσως έχουν δίκιο!
Είχαμε ιδρώσει και κατεβήκαμε για νερό στην κουζίνα, έτσι όπως είμαστε γυμνοί. Περνώντας στο διάδρομο ακούσαμε αγκομαχητά από το κάτω δωμάτιο. Ήταν σκοτεινά αλλά μπορούσαμε να μαντέψουμε τι γινόταν. Ο γαμπρός μου ο Χάρης ξέσκιζε τη γυναίκα μου και το απολάμβαναν και οι δύο. Αλλά κι εγώ, δεν αμελούσα τη δική του γυναίκα. Την όμορφη αδελφούλα μου. Πήγαμε στην κουζίνα και ξεραθήκαμε στα γέλια.
Το πρωί τα πράγματα ήταν πιο χαλαρά. Όλοι ξέραμε τι βρωμιές κάναμε το προηγούμενο βράδυ εκτός από τη Μαίρη. Κάθισε δίπλα μου και μου ψιθύρισε: «’Ήσουν πάλι απίθανος χτες το βράδυ!! Μάλλον σου κάνει καλό το νησί. Να μείνουμε λίγο ακόμα;».
Μείναμε ένα μήνα. Δεν μας έκανε καρδιά να αποχωριστούμε τα αδέλφια μας. Ίσως δεν μας δινόταν τέτοια ευκαιρία ξανά. Μέχρι που το έμαθε και η Μαίρη πως την πηδάει ο μπατζανάκης της ο Χάρης. Έκανε το λάθος κι άναψε το φως. Σοκαρίστηκε λίγο, μας κράτησε μούτρα για μερικές μέρες αλλά μετά από λίγο μπήκε πάλι ενεργά στο παιχνίδι με την προϋπόθεση να το κάνουμε και οι τέσσερις μαζί. Τέτοια αλλαγή!! Μάλλον το νησί κάνει καλό σε όλους.
Έπεται συνέχεια.
Λυχνίας σβεσθείσης, πάσα γυνή Λαΐς! Ή ομοία, κατ’ άλλους. Ξέρετε το γνωστό απόφθεγμα του Διογένη για την πιο όμορφη πόρνη της αρχαιότητας, τη Λαΐδα από την Κόρινθο. Ο Διογένης ο κυνικός, κατηγορούσε τη Λαΐδα ότι με την πορνεία της εξευτέλιζε την πόλη. Αυτή για να τον κάνει να σταματήσει τις κατηγορίες εναντίον της, του πρόσφερε ένα βράδυ δωρεάν σεξουαλικές απολαύσεις μαζί της.
Χαρά που την πήρε ο Διογένης έτρεξε αλλά, η πόρνη του έκανε πλάκα και τον έριξε στο κρεβάτι με την πιο άσχημη υπηρέτριά της, αντί της ίδιας, αφού διέταξε πρώτα να σβήσουν όλα τα λυχνάρια. Ο Διογένης ξέσκισε την υπηρέτρια όλο το βράδυ στα σκοτεινά, νομίζοντας ότι το κάνει με τη Λαΐδα. Το πρωί μαθεύτηκε η εξαπάτηση της Λαΐδας ως εξευτελισμός στον Διογένη, αλλά ουδόλως τον ένοιαξε το γέρο φιλόσοφο, αφού είπε το γνωστό: Άμα σβήσει η λάμπα, όλες ίδιες πουτάνες είναι.
Ακούστε βρε παιδιά τι έπαθα ο καψερός.
Κάποια στιγμή αποφασίσαμε με τη γυναίκα μου να πάμε στο νησί για να φτιάξουμε το σπίτι. Πήραμε το καράβι και αριβάραμε στο λιμάνι πρωί πρωί με τη δροσούλα. Μας περίμενε, ας είναι καλά, ο γαμπρός μου. Μας πήρε με το αμάξι και πήγαμε στο σπίτι της αδελφής μου. Δεν είναι μακριά, απλά για να μην κουβαλάμε βαλίτσες. Το σπίτι τους είναι μικρό αλλά πολύ ζεστό, στολισμένο με το καλό γούστο της αδελφής μου. Είναι μια διώροφη μεζονέτα με υπνοδωμάτιο και μπάνιο στον όροφο και καθιστικό κουζίνα στο ισόγειο. Έχουν και μια αποθήκη που την έχουν μετατρέψει σε δωμάτιο με ένα ημίδιπλο κρεβατάκι και τα σχετικά. Εκεί κοιμούνται το χειμώνα γιατί είναι πιο ζεστά.
-Η κυρία κοντέσα που είναι; τον ρώτησα μόλις φτάσαμε.
-Α! κοιμάται. Είχε έξοδο χτες βράδυ και ξενύχτησε όμως θα σας ακούσει και θα σηκωθεί. Να κάνω καφεδάκι; Ή προτιμάτε ένα ουζάκι!!
Πάντα ευγενικός ο Χάρης και έχουμε μια ωραία σχέση. Είναι μάγκας. Παίζει μπουζουκάκι και το τσούζει αγρίως. Όμως πρωί πρωί ούζο; Έλεος βρε Χάρη.
Η γυναίκα μου η Μαίρη πήγε εν τω μεταξύ να κάνει ένα ντουζάκι, ιδρώσαμε στις σκάλες του καραβιού μέχρι να κατεβούμε… πολύς ο κόσμος.
Πάνω στην ώρα σηκώθηκε και η κοντέσα Βαλέραινα.. Έτσι φωνάζω την αδελφή μου τη Λήδα. Χασμουριόταν και αποκορδιζόταν συνέχεια. Φορούσε μια σατέν ρόμπα, κοντή που δύσκολα της κούμπωνε αφού έχε παχύνει λίγο. Τα στήθη της πεταγόταν από το ντεκολτέ που δεν έλεγε να κλείσει όσο κι αν έσφιγγε την ζώνη. Αγκαλιαστήκαμε, φιληθήκαμε και πήγε να κάνει καφέ. Μαζευτήκαμε στην κουζίνα και καθίσαμε στο τραπέζι.
Ο Χάρης θυμήθηκε πως δεν είχε τσιγάρα και έφυγε για την αγορά. Αρχίσαμε λοιπόν τα πειράγματα με τη Λήδα, πως μάλλον πρέπει να κόψει τη μάσα, ή αλλιώς να αλλάξει γκαρνταρόμπα. Εκείνη γελούσε και μου έπαιρνε σέξι πόζες πάνω στον πάγκο. Σαν να με καμάκωνε. Εγώ γελούσα με τα αστεία της. Ξέρετε όχι πως είναι αδελφή μου αλλά είναι μια εξαιρετική κοπέλα με πολύ χιούμορ και ανοιχτό μυαλό. Δεν έχει ταμπού και πολλές φορές την έχει πατήσει αλλά δεν πτοείται με τίποτα. Κάνει αυτό που γουστάρει και τα έχουν βρει τέλεια με το Χάρη.
Να σας πω την αλήθεια, έψαχνα μια κοπέλα σαν την Λήδα αλλά δεν είναι εύκολο. Καθόλου εύκολο. Μόνο στον σωματότυπο τους το πέτυχα. Η Μαίρη έχει το ίδιο σώμα, τα ίδια μαλλιά και την ίδια φωνή μόνο όταν ψιθυρίζει. Τίποτα άλλο. Η γυναίκα μου έχει πολλά ταμπού, δεν είναι καθόλου αστεία και δεν βλέπει τη ζωή αλλιώς. Όπως καταλαβαίνεται είναι πολύ πουριτανή και στο κρεβάτι …Ε! καλή είναι, για να λέμε και του στραβού το δίκιο. Αν δεν έχει νηστεία την άλλη μέρα, μου επιτρέπει να την πηδήσω, αλλά πάντα ανάσκελα, γιατί οι άλλες στάσεις λέει, είναι πολύ «κουραστικές».
Δεν πρέπει να έχω και παράπονο. Ακούω πως υπάρχουν και χειρότερα. Ναι ναι φίλοι μου!! οι τιμωρίες. Δεν έπλυνες τα πιάτα; 2 μήνες αποχή από το σεξ. Δεν σφουγγάρισες το σπίτι; Τέσσερις μήνες αποχή από το σεξ. Όχι, Όχι εγώ δεν έχω τέτοια. Έχω βρει το κουμπί της. Αν όλα πάνε καλά και καταφέρω να την ποτίσω 2-3 κρασιά, τότε…. γαμάω. Πέφτει και κοιμάται ξερή. Τι ξερή, σε κώμα πέφτει. Νεκρή!!! Την γδύνω, τις κάνω μασάζ, την γλύφω στο μαλλιαρό μουνάκι της και της χώνω δάχτυλα παντού. Ε! ρε γλέντια!! Μετά της ανοίγω το στόμα και (αν το μάθει θα με πετροβολήσει) και της βάζω μέσα το καυλί μου, με ρίσκο. «Στην ανυδριά καλή είναι και η γριά».. και η Μαίρη θέλω να πω.
Την έχω τσεκάρει, λέω μήπως έχει το βίτσιο να τον παίρνει ακίνητη; Ξέρετε έχει και τέτοιους ανώμαλους.. Αλλά πάλι γιατί να περιμένει το κρασί για να το κάνει; Πάντως μέχρι που τελειώνω πάνω της δεν φαίνεται να συμμετέχει ενεργά. Ούτε ένα «αχ», κάτι να δείξει πως της αρέσει. Πάντως να σας πω, το έχω βαρεθεί αυτό. Είναι σαν να ασελγώ σε πτώμα. Κούφια η ώρα.. φτου φτου φτου!!!
«Αλλά με την καύλα παίζεις; Με τη φωτιά παίζεις». Σε άλλη περίπτωση άντε πες της να μου τον τσιμπουκώσει. Θα φάω το λαμπατέρ στο κεφάλι. Είναι και βαρύ!! Πορσελάνη. Άστο καλύτερα. Για να μην είμαι αχάριστος πάντως πότε πότε με καβαλάει και όντως ανάβει αλλά από οργασμό, δεν παίρνω χαμπάρι ή δεν θέλει να το μοιράζεται πότε χύνει. Και κάτι ακόμα ίσως αρκετά σοβαρό για τους ματάκιδες σαν εμένα. Όταν η Μαίρη είναι γυμνή, θέλει όλα τα φώτα κλειστά. Τέλος. Ότι βρεις είναι με τα χέρια. Ψαχουλεύοντας που λένε…
Πάμε πάλι πίσω στη Λήδα. Είχε ανέβει και κάθισε στον πάγκο της κουζίνας αφήνοντας να βλέπω το κιλοτάκι της. Δεν έκανε τίποτα να το κρύψει. Βέβαια αδελφός της είμαι. Δεν είμαι ξένος. Οπότε η οικειότητα αυτή της επέτρεπε να μου μοστράρει τα καλλίγραμμα μπαμπάτσικα μπουτάκια της. Είπαμε είναι ανοιχτόμυαλη δεν κολλάει σε κάτι τέτοια. Πάντως εμένα μου σηκώθηκε και κόντευα να ξεροχύσω. Το μάτι μου είχε καρφωθεί στα σκέλια της Λήδας και δεν έλεγε να ξεκολλήσει. Το κατάλαβε ο διάβολος και γύρισε φάσα κάρτα σε μένα. Τότε διαπίστωσα κάτι τρομερό. Το ένα μουνόχειλό της κρεμόταν έξω από το μικρό κιλοτάκι της. Τότε θυμήθηκα ένα ποιηματάκι που λέγαμε μικροί στον Κλήδονα.
«Απέναντί μου κάθεσαι και βλέπω το λαγό σου. Αν τον μουντάρει ο σκύλος μου, θα ‘ναι κακό δικό σου»…
Μιλούσαμε και αστειευόμαστε κι όλο γελούσαμε. Κάποια στιγμή καθώς γελούσα μου χύθηκε ο καφές πάνω μου. Η Λήδα έτρεξε με μια πετσέτα να με σκουπίσει. Μόλις άρχισε να με τρίβει στο σορτσάκι, διαπίστωσε ότι μου είχε σηκωθεί. Πέτρα!! Εγώ της έπιασα το χέρι και το ακινητοποίησα για να μην συνεχίσει.
-Όπςςςς!! Τι είναι αυτό; Μου λέει και σταμάτησε. Έβαλε το χέρι της στο στόμα για να μην ακουστούν τα γέλια της έξω. Με κοίταζε και γελούσε μέχρι δακρύων ώσπου μπήκε η Μαίρη στην κουζίνα. Δεν έπρεπε να καταλάβει τίποτα!! Χαιρετίστηκαν φιλήθηκαν και η Λήδα της έκανε καφέ.
- Γιατί γελάτε καλέ; Πείτε και σε μας να γελάσουμε…. Λέει η Μαίρη ξερά ξερά.
- Μπα τίποτα, κάτι παιδικές αταξίες θυμηθήκαμε.. πέταξε η Λήδα ενώ την είχε πιάσει ένα νευρικό γέλιο για το σηκωμένο μου καυλί.
Εγώ χαμογελούσα με το σοκ της Λήδας, που μάλλον δεν περίμενε να δει αυτή την αντίδρασή μου. Μετά από τόσες σέξι πόζες που μου χάρισε; Τι να πω; Η αδελφή μου Θα καύλωνε και πεθαμένο!
Πήγαμε στις δουλειές μας όλη μέρα στους μηχανικούς και την πολεοδομία, μέχρι το βράδυ να γυρίσουμε στην αδελφή μου. Εκείνοι είχαν ετοιμάσει μεζεδάκια στα κάρβουνα, χταποδάκι και ψαράκι που τραβούσαν ούζο. Ο Χάρης δεν ήθελε πολύ να πιάσει το μπουζούκι. Εγώ παίζω λίγο τουμπελέκι και το γλέντι άρχισε με ρεμπέτικα. Περνάγαμε τέλεια! Κάποια στιγμή είδα τη Μαίρη να το τσούζει και αμέσως σκέφτηκα: «απόψε να δεις που θα γαμήσω!!!», απλά περίμενα και το δεύτερο ποτηράκι της.
Σε ένα διάλλειμα συζητήσαμε που θα κοιμηθούμε. Ο Χάρης είπε να πάμε στο πάνω δωμάτιο που έχει μεγάλο κρεβάτι και δροσιά, αλλά εγώ ήμουν ανένδοτος. Τους είπα πως προτιμούσα το μικρό στο ισόγειο για να μην τους ξεβολέψουμε, πρώτον, αλλά και δεύτερον για να στριμώξω τη μεθυσμένη Μαίρη ώστε να μη μας ακούσει κανένας (που δεν τους το είπα). Η αδελφή μου και ο Χάρης επέμεναν να μας κοιμίσουν στο καλό υπνοδωμάτιο. Τέλος πάντων η κουβέντα δεν κατέληξε πουθενά και υπέθεσα ότι θα γίνει όπως τα είπα εγώ, καθώς συνεχίζαμε τη διασκέδαση.
Συνεχίσαμε με Τσιτσάνη, Ακρογιαλιές, Αλάνια και τα τοιαύτα. Η Μαίρη μεράκλωσε και άρχισε να χορεύει τη «Συννεφιασμένη Κυριακή». Της πήγα και τρίτο ποτήρι και το ήπιε μονορούφι χορεύοντας… Φαντάζεστε τι πέρασε από το μυαλό μου εκείνη την στιγμή, ε; Ξέσκισμα μέχρι πρωίας. Όταν κάθισε κάτω πήρε τα τσιγάρα του Χάρη και άναψε ένα. Είχε καιρό να καπνίσει. Μόνο σε δύσκολες φάσεις ανάβει τσιγάρο.
-Το «παίζεις» πολύ ωραία Χαρούλη. Του λέει… το μπουζούκι σου.
Ξεραθήκαμε όλοι στα γέλια με το υπονοούμενο της Μαίρης. Βρε για δες που έχει και η Μαίρη χιούμορ! Σκέφτηκα. Λες να βρέξει απόψε; Μετά κρεμάστηκε από το λαιμό του και του παράγγειλε ένα τσιφτετέλι. Ο Χάρης έβαλε τη Ζαΐρα. Η Μαίρη σηκώθηκε και άρχισε να χορεύει αισθησιακά σηκώνοντας τον ποδόγυρό της πάνω από το γόνατο. Ομολογώ ότι δεν την έχω ξαναδεί έτσι. Χάρηκα πάρα πολύ, γιατί την αγαπώ και θα ήθελα να ήταν πάντα έτσι όπως είναι και η αδελφή μου. Όχι μόνο όταν μεθάει.
Ο Χάρης της έκανε πλάκα και της έβαζε διάφορα γρήγορα που δεν μπορούσε να τα χορέψει. Ήπιε σχεδόν κι ένα ακόμα και ζήτησε να πάει για ύπνο. Ο Χάρης δεν με άφησε να την ακολουθήσω γιατί ήθελε παρέα. Έτσι την πήγε μέσα η Λήδα για να της δείξει τα κατατόπια. Φαίνεται όμως πως ήταν κι εκείνη κουρασμένη και πήγε για ύπνο. Εγώ παρ’ ότι μου έβαλε Βαμβακάρη που είναι ο αγαπημένος μου, δεν άντεξα. Καθόμουν στα καρφιά. Σκεφτόμουν το τριχωτό μουνί της Μαίρης και μου είχε ήδη σηκωθεί. Μετά την Φραγκοσυριανή και τα Ματόκλαδα, του λέω..
-Τα ματόκλαδά μου γέρνουν κι εμένα Χάρη φίλε μου… σε καληνυχτώ και θα τα πούμε το πρωί. Είχα πιεί κι εγώ 4-5 ποτηράκια κι έτσι σηκώθηκα με ένα ελαφρό τρίκλισμα, έτσι μου φάνηκε, και πήγα προς το δωμάτιο που κοιμόταν η Μαίρη, στο ισόγειο. Τα φώτα ήταν σβηστά, όπως πάντα και ήλπιζα να μου κάνει στριπτίζ (βέβαια ποιος θα το έβλεπε) αλλά λέμε, τέλος πάντων. Πέφτω δίπλα της στο μικρό κρεβατάκι κι εκείνη αμέσως μου έκανε χώρο. Μείναμε ακίνητοι για 2-3 λεπτά μέχρι που πήρα το θάρρος να ξεκινήσω πρώτος.. Μα τι λέω!!. Η Μαίρη δεν ξεκινάει ποτέ πρώτη.
Τα μακριά μαλλιά της μου γαργαλούσαν το πρόσωπο. Το κατάλαβε και τα μάζεψε. Εγώ άρχισα να της χαϊδεύω την κοιλιά, της σήκωσα την λεπτή νυχτικιά και άρχισα να μαλάζω τα βυζιά της. Εκεί άκουσα τον πρώτο αναστεναγμό. (παράξενο για τη Μαίρη). Οι ρώγες της είναι αφύσικα μεγάλες και σκληρές. Τις έτριψα ελαφρά και άκουσα ένα βογγητό πόθου. Την φίλησα στον ώμο και ένοιωσα την αναπνοή της προς το μέρος μου έτσι βρήκα την ευκαιρία να της δώσω ένα φιλί στο στόμα. Ύστερα κι άλλο κι άλλο.. οι γλώσσες μας άρχισαν να παίζουν ελαφρά.
Πήρα θάρρος και κατέβασα το χέρι μου μέσα στο κιλοτάκι της.. άλλη έκπληξη!! Η Μαίρη είχε κάνει αποτρίχωση!! Τέλος η τρίχα. Πόσο καιρό τρώγομαι να πάει σε ένα ινστιτούτο.. ή έστω να το ξυρίσει. Πότε πήγε; Μάλλον μου το φύλαγε για έκπληξη. Κάθε φορά που περνούσα το δάχτυλό μου πάνω από την κλειτορίδα της ήταν σαν να την χτυπούσε ηλεκτρισμός. Μου άρεσε το φαλακρό μουνάκι της έτσι το χούφτωσα και έβαλα δυο δάχτυλα μέσα της. Η αντίδρασή της ήταν εντελώς απρόσμενη για μένα. Πρέπει να είχε βάλει το χέρι της στο στόμα για να μην ακούγονται οι φωνές της.
Σε πολύ λίγο έχυσε, ενώ δίναμε γλωσσόφιλα και μπλέκαμε τις γλώσσες μας σαν χέλια, εξερευνώντας ο ένας το στόμα του άλλου. Πήρε βαθιές αναπνοές και μετά από λίγα δευτερόλεπτα έκανε κάτι ανήκουστο. Σηκώθηκε, κάθισε δίπλα μου και με ξεβράκωσε… (πότε με ξεβράκωσε ξανά η Μαίρη; ) άρχισε να μου τραβάει μαλακία φτύνοντας σάλιο και σφίγγοντάς τον πούτσο μου με μανία. Και μετά…. Έκανε κάτι απίστευτο!! Άρχισε να μου τον παίρνει πίπα, αργά και μεθοδικά. Ακουμπούσε το τέλειο. Τράβηξε πίσω το πετσάκι μου και έγλυφε τα προχύματα. Μετά τον κατέβαζε στο λαρύγγι της. Παιδιά δεν γίνονται αυτά τα πράγματα!! Ένοιωθα τα χείλια της να ακουμπούν πάνω στα αρχίδια μου και η γλώσσα της να τους κάνει μασάζ. (η Μαίρη; Βρε η Μαίρη;) Ε!! ρε τι σου κάνουν τέσσερα ποτηράκια ούζο.
Κόντεψα να πάθω καρδιακή προσβολή όταν αντιλήφθηκα ότι πέταξε τη νυχτικιά και την κιλότα της. (σε άλλο κόσμο ζω!!) Γύρισε κάθισε πάνω μου και οδήγησε με τα δάχτυλά της τον πούτσο μου βαθιά μέσα της. Πηδιόταν ασύστολα. Κι όλο ψιθύριζε ανάμεσα στα βογητά «Μου αρέσει, μου αρέσει το μεγάλο καυλί σου, πήδα με …πήδα με ψωλαρά μου». Δεν γίνονται αυτά… οι λέξεις Πήδημα, καυλί, ψωλαράς, είναι από τις άκρως απαγορευμένες για τη Μαίρη, έστω και ψιθυριστά. Όνειρο βλέπω μη με ξυπνάτε!! Πέρασε από το μυαλό μου μια σκέψη…. που ίσως πέρασε και σε σας που το διαβάζετε, αλλά ότι και να ήταν, δεν υπήρχε γυρισμός. Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια!!.
Την άρπαξα και την έριξα ανάσκελα. Ένοιωσα τις μπουτάρες της ψηλά, κοντά στα αφτιά μου. δεν άργησα να της τον χώσω βαθιά και να την τρυπανίζω με το σιδερένιο καλέμι μου, δυνατά. Ήταν απίθανη. Βογκούσε και αγκομαχούσε μόλις της τον πήγαινα βαθιά μέχρι τη μήτρα της. Αρχίσαν να τελειώνουν οι δυνάμεις μου. Πηδιόμασταν πολλή ώρα. Χαμήλωσε τα πόδια και το κάναμε αργά. Εγώ της φιλούσα το λαιμό. Φορούσε ένα καινούριο άρωμα. Πρώτη φορά το μύριζα και ήταν τόσο καυλωτικό. Μόλις κατάλαβε ότι δεν πάει άλλο μου ψιθύρισε:
-Θέλω να χύσεις μέσα μου, φίλα με και χύνε. Με ανατριχιάζεις με αυτά που μου κάνεις.
Ε! άμα σου λένε τέτοια, χύνεις για δε χύνεις… Μου έφυγαν όλα μέσα.. δεν πειράζει. Τώρα πια τίποτα δεν πειράζει. Όλα ήταν τέλεια και το χύσιμο μέσα της… (Μα τόση αλλαγή πια; Καινούρια γυναίκα απέκτησα!!) Τώρα θα μου ζητήσει να ανάψουμε τα φώτα, σκέφτηκα αλλά αυτό δεν συνέβη. Χουζούρεψε δίπλα μου και μας πήρε ξεθεωμένους ο ύπνος. Την αγκάλιασα και κοιμήθηκα κι εγώ φιλώντας τον ώμο και τα μαλλιά της.
Την άλλη μέρα, κατά τις 8.00 πετάχτηκα πάνω να καμαρώσω τη γυναίκα μου στο κρεβάτι. Αυτή τη γυναίκα που μου χάρισε τόσες υπέροχες στιγμές το προηγούμενο βράδυ, αλλά δεν ήταν εκεί. Πήγα στην κουζίνα όπου ήταν μόνο η αδελφή μου και έκανε καφέ αμίλητη και σοβαρή.
-Καλημέρα, τι έχεις; Της λέω..
-Τίποτα, μια χαρά είμαι, μου απαντά σοβαρή. Ξέρεις, αυτό που έγινε χθες βράδυ ήταν ένα λάθος…
- Λάθος; Τι λάθος της απάντησα και πήγα και στάθηκα δίπλα της. Λάθος το λες εσύ αυτό;
- Ε ναι, μου λέει, μπερδέψαμε τα κρεβάτια…
- Μόνο τα κρεβάτια μπερδέψαμε; Τα μπούτια μας δεν τα μπερδέψαμε; Τα χύ… πριν τελειώσω τη φράση, η αδελφή μου μου έκλεισε το στόμα με το χέρι της. Ήταν λάθος… δεν θα ξανασυμβεί. Μου είπε και μου έδωσε ένα φιλί.
Εκείνη την ώρα κατέβηκε και ο Χάρης μέσα στα μούτρα. Αυτός πάλι; Κοιμήθηκε με τη γυναίκα μου. Άραγε πως ήταν; Αν κρίνω από την φάτσα του δεν την γάμησε. Όμως αν κρίνω από αυτό που είδα χτες στον κήπο, μάλλον η Μαίρη τον ξεζούμισε κι αυτό που βλέπω είναι ότι του απέμεινε. Τα στέμφυλα που λένε. Πήγε χωρίς να πει ούτε καλημέρα και έφτιαχνε καφέ. Αφού σέρβιρε τον καφέ γύρισε και μας κοίταξε στα μάτια μια τον ένα μια τον άλλο.
Και για να κλείσει το καρέ, να σου και η Μαίρη μες την καλή χαρά. Έρχεται κοντά μου, μου δίνει ένα φιλί και μου λέει «αγάπη μου ήσουν απίθανος χτες βράδυ». Όπα λέω!!! Της τον έχωσε για τα καλά ο Χάρης. Αλλά χαλάλι της. Εξ αιτίας του μπερδέματος πήδησα κι εγώ καλό μουνί. Τα σκεπτόμουν και είχα τρελαθεί. Αν δεν ήταν ή Λήδα αδελφή μου, θα χώριζα αμέσως για να την παντρευτώ. Μου έκανε ακριβώς ότι ήθελα και είναι και ωραία γυναίκα.
Καθίσαμε όλοι στο τραπέζι χωρίς να μιλάμε. Τι να πούμε δηλαδή. Για το μπέρδεμα που γαμηθήκαμε λάθος; Σε λίγο σηκώθηκε ένας ένας ντυθήκαμε και πήγαμε για τις δουλειές μας στην αγορά. Το βραδάκι ο Χάρης είχε ξαναβρεί τα κουράγια και το κέφι του. Πρότεινε ταβερνάκι. Πήγαμε παραλιακά. Πολύ ωραία φάση. Εγώ είχα τώρα δυο να κοιτάζω. Την γυναίκα μου να μην πίνει για να μην ξαναγαμηθεί με το Χάρη και την αδελφή μου μήπως και την ψήσω να γαμηθούμε μαζί, τουλάχιστον άλλη μια φορά πριν φύγουμε για Πειραιά. Είμαι άπληστος… Όλα δικά μου.
Αυτό το βράδυ όμως δεν θα απιστήσουμε. Ό γέγονε, γέγονε. Μείναμε με το Χάρη που ήθελε να βάλει άλλο ένα ποτό στην κουζίνα και τα κορίτσια πήγαν για ύπνο. Απόψε δεν θα κάνω το ίδιο λάθος σκέφτηκα. Καλύτερα να πάω στην πάνω κρεβατοκάμαρα να κοιμηθώ με τη Μαίρη και οψόμεθα. Η γυναίκα μου απίστησε αλλά της το συγχωρώ γιατί έγινε χωρίς την θέλησή της. Συνεχίζει να νομίζει ότι εγώ την πήδησα χτες. Πήρα λοιπόν την σκάλα και ανέβηκα στο πάνω δωμάτιο. Δεν τόλμησα να ανάψω φως για να μην ακούσω τον εξάψαλμο. Γδύθηκα τελείως και έπεσα στο κρεβάτι ελπίζοντας να έχω τύχη. (Η Μαίρη είχε πιεί 3 ποτηράκια κρασί!! Άρα είναι ΟΚ).
Περίμενα λιγότερο από ένα λεπτό και ένοιωσα το χέρι της να μου χαϊδεύει τον πούτσο. Μετά έβαλε και το άλλο και μου έκανε μασάζ στα μπαλάκια. Το «σκοτεινό σόου» είχε ξεκινήσει. Άπλωσα το χέρι και ήταν ολόγυμνη, άρα με περίμενε καυλωμένη. Άπλωσα χέρι στο μουνάκι της…. Είχε κάνει και αυτή αποτρίχωση.. μα τι στο καλό!! Συνεννοημένες είναι, νύφη και κουνιάδα να με τρελάνουν; Να δεις που είναι πάλι η…
Ήθελα να σηκωθώ και να ανάψω το φως. Αν είναι η γυναίκα μου μπορεί να τσαντιστεί και να λήξει εδώ, αν είναι η αδελφή μου, πάλι στο ίδιο κρεβάτι κατά λάθος, τότε πρέπει να εξηγηθούμε. Το θέλουμε; Ή όχι. Δεν πρόλαβα όμως. Καθυστέρησα κι έτσι βρέθηκα με ένα ζουμερό μουνάκι να κάθεται πάνω στο πρόσωπό μου, ενώ η καυλωμένη πούτσα μου μπήκε βαθιά μέσα στο στόμα της. (69? Η Μαίρη?) όσο το κάναμε έχυσε δυο φορές καθώς της πιπιλούσα την κλειτορίδα. Υστέρα με άφησε για να γονατίσει πλάι μου και να περιμένει.
Βρήκα την ευκαιρία λοιπόν και πάτησα το πορτατίφ. Και ναι!! Όντως ήταν η Λήδα. Αυτό το θεϊκό κορμί δεν ήταν της γυναίκας μου. όσο, και να μοιάζουν στο σώμα η Μαίρη υστερεί σε ηλεκτρισμό. Στο τίναγμα της Λήδας την ώρα που χύνει. Κι όταν χύνει το δείχνει και το φωνάζει, δεν το κρύβει.
-Τί θα γίνει τώρα αδελφέ. Θα κάνεις μπανιστήρι ή θα με αποτελειώσεις. Μουρμούρησε η Λήδα που φαινόταν πολύ καυλωμένη. Δεν μπορούσα παρά να τρέξω από πίσω της. Δεν έπαιρνα κάθε μέρα τέτοιες εντολές!!. Πήγα φίλοι μου, πήγα και το απόλαυσα όσο και το περασμένο βράδυ. Αφού έχυσε πάλι πολλές φορές μου ζήτησε κάτι που ουδέποτε θα το είχα από τη γυναίκα μου.
-Τον θέλω στο κωλαράκι μου..
Τι να κάνω; Πάντα υπακούω σε τέτοια καλέσματα… δηλ. μην γίνομαι ψεύτης, δεν το είχα ξανακούσει ποτέ. Μου έδωσε λίγο λάδι και το περιποιήθηκα αρκετά. Ξάπλωσε πάνω στην κοιλιά της βάζοντας ένα μαξιλάρι από κάτω, για να ανασηκωθούν οι γλουτοί της. Ξάπλωσα πάνω της και την σκέπασα με το σώμα μου. Αφού ήμουν σίγουρος ότι θα μπει εύκολα, έσπρωξα τον καυλωμένο μου πούτσο τέρμα μέσα στην κωλοτρυπίδα της αδελφής μου. Ξεκίνησα με αργές κινήσεις για να την ανοίξω.
-Είναι τεράστιος !! Μου πιέζει το στομάχι!! Μου έλεγε κάθε φορά που μπαινόβγαινε ο πούτσος μου μέσα της.
Άλλο που δεν θέλουμε όλοι να ακούμε τέτοια και άρχισε το έμβολο να μπαινοβγαίνει στην μηχανή, όλο και με μεγαλύτερη ταχύτητα. Μόλις την παρομοίασα με ατμομηχανή, της άρεσε πολύ και άρχισε να χτυπιέται πάνω μου σαν χταπόδι.
Μόλις της είπα που θέλει τα χύσια μου αυτή τη φορά, γύρισε το πρόσωπό της, άνοιξε το στόμα και έβγαλε την γλώσσα να τα μαζέψει όλα μέσα. Σε λίγο την έκανα χάλια. Τα χύσια μου βγήκαν με δύναμη και πήγαν παντού. Στα μαλλιά, στα βυζιά, στο στόμα, στη μύτη. Μου πήρε το καυλί μου για άλλη μια φορά στο στόμα πιπιλώντας και τις τελευταίες σταγόνες από το καυτό σπέρμα μου. Την σκούπισα με το κιλοτάκι της και την φίλησα γλυκά στο στόμα, παίρνοντας την γεύση από τα ίδια μου τα χύσια. Ήθελα να συμμετέχω μαζί της σ’ αυτήν την τεράστια αποκορύφωση.
Μετά καταρρεύσαμε σαν άδεια σακιά στα σεντόνια. Η Λήδα έδειχνε τόσο ευτυχισμένη με όλο αυτό που το θεώρησα μεν, ως «τυχαίο κακό» που όμως αλλάζει ύστερα από μια γλυκιά συνεύρεση δυο ανθρώπων που συμφωνούν πλήρως, τουλάχιστον στο κρεβάτι. Πρέπει να ομολογήσω ότι με τη Λήδα το πήδημα περνούσε σε άλλη διάσταση. Λένε πως το αδελφικό είναι πιο γλυκό… ίσως έχουν δίκιο!
Είχαμε ιδρώσει και κατεβήκαμε για νερό στην κουζίνα, έτσι όπως είμαστε γυμνοί. Περνώντας στο διάδρομο ακούσαμε αγκομαχητά από το κάτω δωμάτιο. Ήταν σκοτεινά αλλά μπορούσαμε να μαντέψουμε τι γινόταν. Ο γαμπρός μου ο Χάρης ξέσκιζε τη γυναίκα μου και το απολάμβαναν και οι δύο. Αλλά κι εγώ, δεν αμελούσα τη δική του γυναίκα. Την όμορφη αδελφούλα μου. Πήγαμε στην κουζίνα και ξεραθήκαμε στα γέλια.
Το πρωί τα πράγματα ήταν πιο χαλαρά. Όλοι ξέραμε τι βρωμιές κάναμε το προηγούμενο βράδυ εκτός από τη Μαίρη. Κάθισε δίπλα μου και μου ψιθύρισε: «’Ήσουν πάλι απίθανος χτες το βράδυ!! Μάλλον σου κάνει καλό το νησί. Να μείνουμε λίγο ακόμα;».
Μείναμε ένα μήνα. Δεν μας έκανε καρδιά να αποχωριστούμε τα αδέλφια μας. Ίσως δεν μας δινόταν τέτοια ευκαιρία ξανά. Μέχρι που το έμαθε και η Μαίρη πως την πηδάει ο μπατζανάκης της ο Χάρης. Έκανε το λάθος κι άναψε το φως. Σοκαρίστηκε λίγο, μας κράτησε μούτρα για μερικές μέρες αλλά μετά από λίγο μπήκε πάλι ενεργά στο παιχνίδι με την προϋπόθεση να το κάνουμε και οι τέσσερις μαζί. Τέτοια αλλαγή!! Μάλλον το νησί κάνει καλό σε όλους.
Έπεται συνέχεια.
7ヶ月前
