Ο Τάκης και η Άννα είναι παιδιά της αδελφής μου.
Ο Τάκης και η Άννα είναι παιδιά της αδελφής μου.
Ο Θεός εμένα δεν μου έδωσε παιδιά, δυστυχώς, ή ευτυχώς. Όπως το δει κανείς. Κοντεύω τα Πενήντα και ο άντρας μου είναι δέκα χρόνια πιο μεγάλος από μένα. Έχει καλή δουλειά, Αρχικαπετάνιος σε ναυτιλιακή. Έχουμε αναλάβει αυτά τα δυο ανίψια μας σαν να ήταν δικά μας παιδιά. Είμαι τόσο υπερήφανη και για τα δύο. Είναι κουκλιά σωστά. Από μικρά τα βλέπω και καμαρώνω. Είναι πανέξυπνα και πανέμορφα και τα δύο. Τώρα που η Άννα είναι πια μια όμορφη σχηματισμένη δεσποινίδα κάθομαι την κοιτάζω και σκέπτομαι, σκέπτομαι, όλο σκέπτομαι. Τώρα θα μου πεις « είναι ακόμα νωρίς, έχει σχολεία, σπουδές, δεν είναι ώρα για να το δεσμεύσεις το κορίτσι!!». Αλήθεια!!. Που ζούμε; Στο μεσαίωνα, ή σε τριτοκοσμική χώρα.
Την σκέπτομαι νυφούλα, την βλέπω στα όνειρά μου το βράδυ. Θέλω να καλοπέσει. Να είναι τυχερή και να βρει ένα καλό και όμορφο παλικάρι σαν τον αδελφό της. Σαν τον αδελφό της. Ναι.
Μακάρι να υπήρχε κάποιος που να πλησιάζει στα χαρίσματα του Τάκη και αμέσως θα έτρεχα εγώ η ίδια να την δεσμεύσω, θα έδινα όλη την περιουσία μου για προίκα σε όποιον είναι αντάξιος του αδελφού της. Το ίδιο θα έκανα και για κείνον αν έβρισκε μια κοπέλα τόσο όμορφη και καλή όπως η αδελφή του. Ο νονός του θέλει να το δώσει το σπίτι στο χωριό. Επισκευασμένο σαν καινούριο το έχουμε. Μόνο να βρει μια καλή τύχη… μα που; Που να τη βρει. Άλλη Άννα δεν υπάρχει. Μία είναι και μόνη. Μακάρι να μην ήταν αδελφή του. Πόσο θα ήθελα να τους δω μαζί… μα τι λέω;
Η αδελφή μου μου λέει πως μου έχει γίνει έμμονη ιδέα να τους παντρέψω ντε και καλά.
-Δέσποινα, μου λέει, δεν είναι ακόμα καιρός. Εγώ και ο πατέρας τους κάνουμε τα πάντα να μην τους λείψει τίποτα. Μένουμε σε ένα μικρό σπίτι μόνο και μόνο, όσα στέλνει εκείνος από το Βέλγιο να πηγαίνουν σε εκείνα.
-Αδελφή, της λέω, δεν θέλω να τους παντρέψω. Δεν με κατάλαβες. Απλά θέλω να έχουν μια καλή τύχη, να βρουν συντρόφους που να τους ταιριάζουν. Επειδή είναι μαλάματα, και τα δυο σου παιδιά, μόνο με μαλάματα μπορούν να συγκριθούν. Μόνο μαλάματα τους αξίζουν. Είναι ο πρίγκιπας και η πριγκίπισσα μου. Τουλάχιστον αν είμαστε βασιλική οικογένεια, ε… σ’ αυτούς επιτρέπονται οι γάμοι. Βλέπεις οι Βασιλιάδες μας… μεταξύ τους παντρεύτηκαν για το γαλάζιο αίμα. Να μη χαθεί!!
-Εκτιμώ βρε Δέσποινα όσα κάνεις για την οικογένειά μου, τους παίρνεις τόσα δώρα, και δίνεις χαρτζιλίκι, και ότι χρειαστούν το έχουν αλλά μην τους βάζεις ιδέες… έλα να πιούμε το καφεδάκι μας…
Έφτιαξε ένα μυρωδάτο καφεδάκι και αφού συνεχίσαμε την κουβέντα για λίγο, ήρθε και η Άννα.
-Καλώς μου το, το κορίτσι μου. Την πριγκίπισσά μου. Σου έχω κάτι στην σακούλα.
-Νονά σ’ ευχαριστώ.. δεν ήταν ανάγκη. Μα κάθε φορά που θα έρθεις μας φέρνεις και δωράκια. Μας καλομαθαίνεις.
Την πήρα στο δωμάτιό της αφήνοντας πίσω στην κουζίνα την αδελφή μου να πλύνει τα φλυτζάνια. Το δωμάτιο ήταν μικρό, όπως και το σπίτι άλλωστε. Τα κρεβάτια ήταν σε γωνία και απέναντι η ντουλάπα, ίσα ίσα που περίσσευε χώρος για ένα καλόγερο. Τα κρεβάτια σχημάτιζαν Γ και η Άννα κοιμόταν στο μεγαλύτερο αριστερά ενώ ο Τάκης σ ένα ντιβανομπάουλο δεξιά. Προσπάθησα να τους φανταστώ λίγο πριν πάνε να κοιμηθούν. Σαν έβλεπα ταινία όσα μου εξηγούσε η ανιψιά μου.
-Συνήθως μετά το διάβασμα, βλέπουμε τηλεόραση και πάμε μαζί για ύπνο. Ξυπνάμε πρωί γιατί αν χάσουμε το λεωφορείο, το επόμενο είναι μετά τη 2η ώρα. Απουσίες …
-και δεν μου λες Αννούλα μου, τώρα είναι καλοκαίρι και όπως βλέπω κάνει ζέστη εδώ μέσα… Πως αντέχετε, πως κοιμάστε;
- Πως να κοιμόμαστε Νονά μου; ανοιχτό παράθυρο, κουρτίνα, σκοτάδι και ξεσκέπαστοι. Και σεντόνια να ρίξουμε κάποια στιγμή, χωρίς να το θέλουμε, πάνε στην άκρη.
-Δεν είναι καλό να κοιμάστε ολοσκότεινα, αν σηκωθείτε, θα χτυπήσετε. Άσε που μπορεί ο ένας να πέσει πάνω στον άλλο. Σε λάθος κρεβάτι δηλαδή.
Ή Άννα χαμογέλασε χωρίς να απαντήσει και έσκυψε το κεφάλι για να μη δω τα μάτια της. Ίσως μου έκρυβε κάτι, ίσως κάτι που δεν ήθελε να μάθω και είχε σχέση με το λάθος κρεβάτι μέσα στην κρεβατοκάμαρά τους. Δεν επέμενα να μάθω αλλά μπορούσα να φανταστώ πολλά. Δεν θα ωφελούσε η παραπέρα ανάκριση.
Άνοιξα την τσάντα. Της είχα αγοράσει κάποια εσώρουχα σαν τα δικά μου. Πάντα της άρεσαν. Πιο μικρή, όταν ερχόταν στο σπίτι, πήγαινε κρυφά στο συρτάρι μου και δοκίμαζε τα στριγκάκια μου. Τα έβρισκα άνω κάτω. Και τα νεγκλιζέ νυχτικά της άρεσαν. Τα αραχνοΰφαντα. Αυτά που δεν κρύβουν τίποτα από τα ανδρικά μάτια. Αυτά που τα κάνουν ακόμα πιο πεινασμένα και απαιτητικά.
Έβγαλα ένα μικρό εσώρουχο.
-Δοκίμασέ το, θα σου κάνει. Ξέρω πως σου αρέσουν αυτά. Η μάνα σου δεν πρόκειται ποτέ να τα εγκρίνει. Γι αυτό κρύψε τα κάπου να μην τα βρει. Αν τα λερώσεις πέτα τα. Θα σου πάρω άλλα. Ύστερα της έβγαλα ένα εσώρουχο ανοιχτό από κάτω, σαν να είναι δύο… βέβαια αυτό είναι για να κάνεις σεξ χωρίς να το αποχωριστείς αλλά δεν της το είπα. Ίσως να το κατάλαβε γιατί γέλασε πάλι και το πήρε με χαρά. Ένα άλλο μαύρο που είχε δυο χείλια σταμπαρισμένα εμπρός και έγραφε EAT ME. Η Άννα έβαλε το χέρι στο στόμα από θαυμασμό και λαχτάρα. Ήξερα πόσο της άρεσαν. Ίσως θα τα φορούσε τώρα αν δεν με ντρεπόταν λίγο.
Τελευταίο έβγαλα απ’ την τσάντα το νυχτικό. Ένα ροζ αραχνοΰφαντο νεγκλιζέ, σαν κάπα, που στο τελείωμά του είχε πούπουλα μπλε. Γύρω γύρω. Η Άννα μου, η πριγκίπισσά μου, δάκρυσε από χαρά. Με αγκάλιασε και με φίλησε κι από τα δύο μάγουλα.
-Νονά!! Όλα είναι πάρα πολύ ωραία και σ ευχαριστώ πολύ πολύ… πράγματι μου αρέσουν αλλά η μαμά μας είναι πιο συντηρητική. Όμως σουτιέν δεν βλέπω. Δεν βρήκες κάτι αντάξιο με τα κιλοτάκια μήπως;
- Όχι καλή μου, δεν πρέπει να τα κοιμίζεις τα στήθια σου. Θα ακαματέψουν και μετά όταν γδυθείς θα είναι άσχημα και πεσμένα. Αν μένεις, TOP LESS που λένε, θα έχεις πάντα ένα γυμνασμένο και σφριγηλό στήθος. Και άνοιξα το φόρεμα μου να δει το στητό μου στήθος, χωρίς να έχει κανένα βοήθημα. Να κάνεις «ψαλιδάκια» πολλά ψαλιδάκια κάθε μέρα. Δεν είναι κόπος. 30-40-50 ψαλιδάκια όποτε το θυμηθείς.
-Ναι ψαλιδάκια…. Επανέλαβε και έκανε μερικά.
- Να κοιμάσαι χωρίς σουτιέν. Αν πράγματι κοιμάστε σκοτεινά δεν θα έχεις πρόβλημα με τον Τάκη. Φαντάζομαι θα κοιμάται το καλού καιρού και δεν θα δίνει σημασία, όπως όλοι οι άνδρες. Την ψάρευα λίγο αλλά δεν είχε και νόημα. Ότι είναι να γίνει θα γίνει.
-Ε…. όχι. Δεν κοιμάται. Ακούω την ανάσα του.
-Ροχαλίζει θες να πεις. Την ρώτησα για να μου εξηγηθεί. Τι εννοεί «ανάσα»
-Δεν ξέρω, στ’ αλήθεια δεν ξέρω. Μερικές φορές είναι σαν να ανασαίνει δίπλα μου, στο πρόσωπό μου στην κοιλιά μου, στα πόδια στις πατούσες… ανατριχιάζω. Νοιώθω το κορμί μου να συσπάται, τα στήθια μου σφίγγουν και θέλω να ……
- Τι θέλεις κοκόνα μου; να αγγίξεις τον εαυτό σου; Δεν είναι κακό. Όλοι το έχουμε κάνει και… το κάνουμε συχνά πυκνά. Μην ντρέπεσαι ομορφιά μου. Στο κάτω κάτω ο αδελφός σου είναι εκεί που παίρνει τα αρώματά σου. Δεν είναι ξένος… μη φοβάσαι. Χαλάρωσε και άσ’ τον. Σε τιμά αυτό. πρέπει να σε κολακεύει. Δεν είσαι όποια κι όποια!! Κάποιος όμορφος, καλός και έξυπνος άνδρας σε θέλει και μάλλον αν ισχύει αυτό και δεν είναι στη φαντασία σου, σε θέλει πολύ.
-Νονά…. Δεν είναι στη φαντασία μου. Δεν είμαι τρελή. Ούτε κοιμάμαι και βλέπω όνειρα. Ανασαίνει δίπλα στο κρεβάτι μου … ίσως για μισή ώρα, μετά λίγο βογκάει και ανάβει φωτάκι στο ρολόι του να δει την ώρα. Ύστερα πηγαίνει στο κρεβάτι του και κοιμάται .. εγώ όμως; Πως να κοιμηθώ με τέτοιο ξεσηκωμό που νιώθω; Πες μου νονάκα μου!! Πως!!
- Όμορφο μου κοριτσάκι, πραγματικά δεν ξέρω τι να σου προτείνω. Το μόνο που σκέπτομαι είναι πως ένα λαμπάκι νύχτας θα τον σταματήσει. Θα ντραπεί. Αν αντικρύσει το σώμα σου, με αυτά τα εσώρουχα που σου πήρα, και το αραχνοΰφαντο νυχτικό, σίγουρα θα σοκαριστεί και θα αντιληφθεί ότι… είσαι η Άννα. Είμαι σίγουρη πως θα κάνει μεταβολή και θα φύγει χωρίς να κάνει κάτι … Ναι.
Στην πραγματικότητα δεν ήμουν και τόσο σίγουρη, αλλά έπρεπε να πω κάτι για να δικαιολογήσω την ανάσα του Τάκη και τους φόβους της Άννας που όπως μου εξήγησε εμμέσως πλην σαφώς, διεγείρεται σφόδρα και θέλει διακαώς να παίξει με το…. Με το σώμα της. Άρα οι ανάσες του Τάκη ίσως γίνουν χρήσιμες για περαιτέρω εξελίξεις, στην κρεβατοκάμαρα των παιδιών.
Ήταν πλέον αργά για μένα… δεν οδηγώ και έπρεπε να πάρω ταξί. Πριν φύγω έβγαλα από την τσάντα μου ένα μικρό μπουκαλάκι, ένα αγαπημένο ανατολίτικο άρωμα που με κάνει και νοιώθω πολύ σέξι. Αφού όλοι οι άνδρες με πλησιάζουν στο δρόμο, και το χάρισα στην αγαπημένη ανιψιά μου.
-Μην το λυπάσαι της λέω, βάζε κάθε βράδυ … σε κάνει και κοιμάσαι πιο ….γλυκά. μια σταγόνα αρκεί …
Η Άννα με ευχαρίστησε και αγκαλιαστήκαμε σφιχτά σαν να θέλαμε και οι δύο να κρύψουμε μέσα σ αυτή την αγκαλιά κάποια απαγορευμένα μυστικά που μόνο οι δύο μας τα ξέραμε. Και… εδώ θα τα κρατήσουμε.
Το ταξί κυλούσε μέσα στα σκοτεινά δρομάκια της πόλης. Η μηχανή του, πότε αθόρυβη με κοίμιζε και πότε σαν θηρίο που με ξυπνούσε από τις βαθιές σκέψεις μου. Μέσα στο μυαλό μου είχα κάνει ένα σκηνικό που δεν ήταν άλλο από το δωμάτιο των δύο γλυκών ανιψιών μου. Η Άννα πράγματι πήγε κι έφερε ένα ξεχασμένο λαμπάκι νυκτός, που το έβαλε στην πρίζα. Το κόκκινο χρώμα της λάμπας και η χαμηλή της θέση, άλλαξε όλη την προοπτική του δωματίου. Σαν να βλέπεις χολιγουντιανή ταινία.
Ένα απότομο φρενάρισμά με επανάφερε στην πραγματικότητα. Όλες οι γυναίκες στο πεζοδρόμιο έμοιαζαν της Άννας και ο ταξιτζής ήταν…. ίδιος ο Τάκης. Είχα μεθύσει από τις σκέψεις μου. Του έδωσα 50 δραχμές, του χάιδεψα το πηγούνι και του είπα να κρατήσει τα ρέστα. Στις σκάλες άφησα τις γόβες και μέχρι το κρεβάτι είχα γδυθεί εντελώς. Ο Ιάκωβος είναι πάλι στον Πειραιά. Όταν λείπει κοιμάμαι γυμνή. Δεν χρειάζονται τα πρόστυχα… έβαλα ένα ουισκάκι χωρίς πάγο και το πήγα κάτω μονορούφι. Ύστερα ξάπλωσα και έκλεισα τα μάτια για να πάω πάλι στο κατακόκκινο δωμάτιο.
Η Άννα γδύθηκε αργά και έμεινε για λίγο γυμνή κοιτάζοντας τον καθρέπτη της ντουλάπας. Θαύμασε το σώμα της και το περιεργάστηκε, ψαχουλεύοντας όλα τα σημεία του με τα χέρια της. Είχε ακούσει τις συμβουλές μου και μπήκε στα απόκρυφά της. Ανακάλυψε πόσο υγρή ήταν εκεί κάτω. Τα έφερε και τα μύρισε κοιτάζοντάς τα για κάποια δευτερόλεπτα. Το ντους στο μπάνιο σταμάτησε. Ο Τάκης τελείωσε και η Άννα έπρεπε να βιαστεί. Το κοστούμι που της πήρε η νονά δεν άργησε να φορεθεί. Μόνο δύο κομμάτια.
Ένα μικρό άσπρο κιλοτάκι που ίσα ίσα ξεχώριζε ότι υπάρχει εμπρός καλύπτοντας ένα μέρος από το φρεσκοξυρισμένο καστανάκι της. Δεν μπορούσαν να ταιριάξουν οι απαλές τριχούλες με αυτό το τοσοδούλη κιλοτάκι της. Πίσω τα δυο ζουμερά ημισφαίρια του πλανήτη με τις πολλές καμπύλες δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν το λεπτό σχοινάκι το οποίο χάθηκε στα βάθη της αβύσσου, αφήνοντας τα, εντελώς ακάλυπτα. Σαν ένα τεράστιο μυρωδάτο ροδάκινο που φωνάζει τους πεινασμένους, για να φαγωθεί όλο… μέχρι το κουκούτσι.
Πριν φορέσει εκείνο το θανατηφόρο διάφανο νυχτικό της, άνοιξε το μπουκαλάκι, έβγαλε το στικ και άπλωσε μερικές σταγόνες σ όλο το σώμα της. Ακόμα και η ίδια ήθελε να δαγκωθεί μυρίζοντας αυτό το απίστευτο ανατολίτικο άρωμα, που τις χάρισε πριν λίγο η νονά της. Βούτυρο, γάλα, βανίλια, παγωτό, λουλούδια της εξοχής και αφιόνια. Όπιο… μαγεία. Την τελευταία στιγμή πριν ανοίξει η πόρτα του δωματίου πήδησε σχεδόν στο κρεβάτι και έμεινε ακίνητη προσποιούμενη την κοιμισμένη.
Με την άκρη του ματιού της είδε τον αδελφό της να κοιτάζει μαγεμένος. Τα στήθια της φέγγιζαν κάτω από το διάφανο νυχτικό. Κατεβάζοντας το βλέμμα του, έψαξε με δυσκολία να βρει κιλοτάκι ενώ ακόμα και απ τα γυμνά και καλλίγραμμά πόδια της ( τις δύο λεωφόρους που οδηγούν στην κόλαση) αναδυόταν μαγικά αρώματα που σάστιζαν το μυαλό του. Ο Τάκης ξάπλωσε αμήχανα γιατί χρόνια είχε να κοιμηθεί με φως και μάλιστα είχε και κάποια άσχημη εμπειρία. Κάποτε οι φίλοι του τον πήγαν στα κόκκινα φανάρια της πόλης, σε μια άσχημη γριά, σαν μάγισσα. Ταινία τρόμου!!
Η Άννα έριξε ένα ψεύτικο ροχαλητό και γύρισε μπρούμητα και σήκωσε τα χέρια για προσκεφάλι. Το νυχτικό τραβήχτηκε όλο πάνω. Ο Τάκης τρελάθηκε. Ήταν εντελώς.. εντελώς γυμνή. Η αδελφή του γδύθηκε επειδή έχει ζέστη; Ή για να τον προκαλέσει. Δεν άντεξε και έβαλε το χέρι του μέσα στο σλιπάκι του χαϊδεύοντας τα αχαμνά του. Την έτρωγε με τα μάτια του. Ώς τώρα, κάθε βράδυ πήγαινε κοντά της και της έκλεβε την αναπνοή, όπως έλεγαν μικροί. Τώρα όμως τι να πρωτοκλέψεις; Ήταν τόσα πολλά, και τόσο μαζεμένα που δίστασε. Όμως, σύντομα ξαναβρήκε το θάρρος του, σηκώθηκε και γονάτισε δίπλα στην κοιμώμενη αδερφή του. Άρχισε να ανασαίνει βαθιά παίρνοντας μέσα στα πνευμόνια του όλη την ενεργειακή ομορφιά της Άννας.
Εκείνη πάλι είχε ανατριχιάσει όπως κάθε βράδυ. Δεν φοβόταν γιατί έβλεπε πως δεν ήταν κάποιος ξένος, αλλά ο αγαπημένος της αδελφούλης. Ήθελε να χαϊδευτεί, να χώσει τα δάχτυλά μέσα της, όμως προτιμούσε να της το κάνει ο Τάκης. Το μεγαλύτερο κρεβάτι της χωράει δύο έτσι τραβήχτηκε μέσα και του έκανε χώρο να ξαπλώσει. Αυτή η νύχτα θα είναι πολύ μεγάλη. Ο Τάκης άναψε το ρολόι να δεί την ώρα. Ήταν ακριβώς 3.00 το πρωί. Η ώρα που έρχεται το καράβι από Πειραιά. Η Άννα δεν κρατιόταν και του έδειξε το κενό να ξαπλώσει. Εκείνος πήδησε με όλη του τη δύναμη και κόλλησε πάνω στην αδελφή του.
Ο Ιάκωβος είχε γυρίσει σπίτι απροσδόκητα, με το καράβι στις 3.00 το πρωί. Με είδε γυμνή στο κρεβάτι να αυνανίζομαι και να βογκάω. Και φυσικό είναι, αφού έλειπε καιρό να μου ανοίξει τα μπούτια και να χωθεί στα βαθιά κοπανόντας τα απόκρυφα μου. Και γιατί να μην το κάνει; που ομολογουμένως είμαι θεά στα 50 μου; ε!!.
-Πήδα με Τάκη πήδα με αδελφέ… μου ξέφυγε κάποια στιγμή. Ωχ γαμώτο!!!
Ο Ιάκωβος, ο άντρας μου με έχει κατακερατώσει τόσα χρόνια στα λιμάνια. Έτσι έχει κάποιες τύψεις και για να με ξεπληρώσει, υπομένει και τα δικά μου. Είναι λίγο εθελοντής κερατάς. Κάποτε του «σφύριξαν» οι καλοθελητές πως «η γυναίκα του συμμετείχε σε κάποια πάρτι με ούζα, με αναμμένες λαμπάδες στον πρωκτό, ο χορός της πυγολαμπίδας… ε! θα νομίζει πως ο Τάκης κάποιος εραστής μου θα είναι. Ευτυχώς. Δεν έδωσε σημασία αφού δεν είχε νόημα εκείνη την στιγμή και συνέχισε. Ωραία ήταν… κλείνοντας τα μάτια έβλεπα την Άννα να έχει ανοίξει τα μπούτια της ψηλά και να έχει αφεθεί στο σκληρό σφυροκόπημα του αγαπημένου αδελφού της. Αντί τον Ιάκωβο έβλεπα τον ανιψιό μου τον Τάκη να με ξεσκίζει κι όλο το φώναζα «Πήδα με Τάκη!! πήδα με.»
Την άλλη μέρα ήθελα πολύ να μάθω Αν συνέβη κάτι μεταξύ των αγαπημένων μου βαφτιστηριών. Αλλά πως να ρωτήσω. Τι να πω στην Άννα. Ντρέπομαι το κοριτσάκι. Πρέπει να της το φέρω σιγά σιγά… δια πλαγίας οδού. Δεν κρατιόμουν. Το απόγευμα πήγα στο σπίτι της αδελφής μου και πέφτω πάνω στον Τάκη.
-Γεια σου Νονά, τι κάνεις;
-Καλά, του απαντώ, που είναι η Άννα;
-Πάει με τη μαμά στην αγορά. Μου λέει.
Εγώ απ ευθείας στο ζουμί. -Ζέστη βρε παιδί μου. Πως κοιμάστε μέσα σ αυτό το μικρό δωμάτιο.
Πριν προλάβει να μου απαντήσει εγώ πήγα στο δωμάτιο να κόψω κίνηση. Κάτι θα έβλεπα που να τους ενοχοποιεί. Ο Τάκης με ακολούθησε. Έψαχνα τα σεντόνια, τα μαξιλάρια, το πάτωμα μα τίποτα. Κάτι ροζ λεκέδες μόνο στο στρώμα της μικρής. Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε. Η αγωνία μου με έκανε αναιδή και δεν μπορούσα να σταματήσω. Ήθελα να μάθω αν το έκαναν οι μικροί και θα πέθαινα γι αυτό.
-Νονά τι ψάχνεις, μου λέει ο Τάκης.
- Τίποτα, τίποτα, να είπα μερικά πράγματα στην Άννα χθες… αααα! Νάτο!!!
Πάνω στο κόκκινο φωτάκι νυκτός που άναβε ακόμα ήταν κρεμασμένο το μικρούτσικο κιλοτάκι της αδελφής του, γεμάτο με… σπέρμα; Μάλλον πρέπει να ήταν σπέρμα ξερό. Τι άλλο. Ναι!! είμαι σίγουρη πια. Το έκαναν βάναυσα, ολοκλήρωσαν με μια τρελή αποκορύφωση και σκουπίστηκαν με το κιλοτάκι. Μετά το πέταξαν και κρεμάστηκε κατά λάθος στο φωτάκι που δεν το χρειαζόταν άλλο αφού «τα είχαν δει όλα». Δεν έδωσα όμως απάντηση στον Τάκη για να μη δώσω στόχο. Έτσι άλλαξα την κουβέντα.
-Να έλεγα με την Άννα, τώρα που η μάνα σας θα πάει βραδινή να έρχεστε να κοιμάστε στο δικό μου. Να μου κάνετε παρέα. Ο Νονός τον κάλεσαν να φύγει πάλι. Θα κοιμάστε στον ξενώνα, έχει βορινό παράθυρο και ανεμιστήρα. Και το κρεβατάκι άνετο για δύο.
-ΜΜΜ ωραία ιδέα. Μόνο που με φοβίζει εκείνο το παλιό κάδρο το πεθερού σου.
-Έλα βρε δεν ντρέπεσαι; Ολόκληρος άνδρας. Αυτά τα έκανες μικρός. Του είπα. Παρατήρησα πως δεν αντέδρασε στο "κρεβάτι για δύο", άρα το πράγμα έχει προχωρήσει. Τα πριγκιπόπουλά μου δοκίμασαν τη γλύκα του οικογενειακού σεξ.
Μου θύμισαν τον εαυτό μου στην κατοχή. Να’ χεις καύλες και να μη βρίσκεις άντρα. Όλοι στον πόλεμο ήταν. Στη Μέση Ανατολή. Πολλές πήγαιναν με Γερμανούς. ΟΧΙ! Ποτέ με Ναζί. Ευτυχώς που είχα δυο καλά αδέλφια. Το βράδυ κοιμόμαστε όλοι μαζί στρωματσάδα στις κουρελούδες. Οι γονείς κουρασμένοι δεν άκουγαν τίποτα, εμείς όμως περνούσαμε όμορφα. Με μουσκεύανε οι άτιμοι!! Ο μεγάλος παντρεύτηκε σύντομα. Με το μικρό τα είχα μέχρι που γνώρισα τον Ιάκωβο.
Αφού συμφώνησε ο Τάκης θα τραβήξει και την Άννα. Είπα ψέματα πως τα συζητήσαμε. Την άλλη μέρα πήγα στο δωμάτιο τον ξένων και το καθάρισα. Πίσω από το κάδρο του πεθερού μου, είχε ένα άνοιγμα, σαν θυρίδα. Έκανα μια τρύπα σ ένα κουμπί και έβαλα τα κιάλια να σταθούν σαν περισκόπιο.
Σε μερικές μέρες έφυγε ο Ιάκωβος και με πήρε η αδελφή μου.
-Θέλουν να έρθουν να κοιμούνται εκεί. Εσύ θέλεις; Τι λες;
-Ε δεν με πειράζει ας έλθουν. Είπα κρύβοντας ότι είχα χεστεί από τη χαρά μου. θα τους παρακολουθούσα από κοντά. με τα ίδια μου τα μάτια.
- Πάρε την Άννα μαζί σου και άσε τον Τάκη στο δωμάτιο.
-Αυτό θα κάνω!! όχι παίζομε!! Ε ρε γλέντια!!
Όταν ήρθαν τους έκανα μια πίτσα, ήπιαμε μερικές μπύρες, απαγορευμένο στο σπίτι τους, και μετά έβγαλα το ουίσκι. Ένα ποτηράκι τους λέω… γιατί κόβει τις ορμές και για ύπνο. Είπα στην Άννα να έρθει στο δωμάτιο και είδα τον Τάκη να δυσαρεστείται. Εγώ όμως για άλλο την ήθελα. Την έντυσα ως πουτανάκι και του την έστειλα. Όλα στη φόρα. Σειρά μου τώρα να πάω στο παρατηρητήριο.
Έτρεμα. Η καρδιά μου χτυπούσε σαν να θέλει να σπάσει. Προσπάθησα να προετοιμαστώ ψυχολογικά γι αυτό που σχεδίασα τόσο καιρό. Όμως, Δεν άντεχα να πάω να τους κοιτάζω. Λέω: κι αν αρχίζω να παίζω το πράμα μου; Κι αν χύνω; Κι αν φωνάζω, κι αν στριγγλάω; δεν θα γίνω ρεζίλι; Τι θα νομίζουν τα παιδιά; Μα όμως πρέπει να πάω. Έχω στήσει όλο αυτό το σκηνικό για να δω τελικά, με τα ίδια μου τα μάτια, τα δυο πιο ταιριαστά αδελφάκια στον κόσμο να πηδιούνται.
Θέλω να απολαύσω την αποκορύφωση της ομορφιάς, την συνένωση του κάλλους, στην δύναμη του αγνού έρωτα. Ένα πυρωμένο σίδερο να τρυπά και να καίει το ξύλο… Θέλω να δωωωω. Θέλω να ξέρω. Άρχισα να κλαίω από τον πόθο. Δεν μου έχει ξανατύχει. Έφτανα σε απανωτούς οργασμούς χωρίς να αγγίξω το σώμα μου. φορούσα μια μαύρη νυχτικιά με ένα μαύρο κιλοτάκι για να μη φαίνομαι στα σκοτεινά, αλλά άρχισα να τα σκίζω με τα νύχια μου. Χωρίς να ακουμπήσω το πράμα μου άρχισα να κατουράω στο πάτωμα. Να χύνω και να κατουράω όρθια. Και μετά…… κατέρρευσα. Μόνο με την ιδέα. Μόνο με την σκέψη ότι δίπλα τα ανίψια μου ξεσκίζονται σε ένα επικό αγώνα σεξ κι όποιος αντέξ.
Πήγα κι έκανα ένα ντους και πλύθηκα με ελαφρόπετρα για να ηρεμήσει το δέρμα μου απ όλο αυτό που πέρασα. Έμεινα καθισμένη στο μπάνιο για ώρες μέχρι που ξημέρωσε. Πήγα να τους ξυπνήσω για να πιούμε καφέ. Χτύπησα την πόρτα και μου απάντησαν. Μπήκα και τους είδα αγκαλιασμένους στο κρεβάτι με ένα σεντόνι από πάνω τους. Δεν ήθελα να γίνω πιο αδιάκριτη. Και τους κάλεσα για καφέ στην κουζίνα.
Εκείνοι τράβηξαν το σεντόνι, ήταν ολόγυμνοι!!! Και με κάλεσαν στο κρεβάτι για παρέα. Κοκκάλωσα…
Ώστε …..
Ο Θεός εμένα δεν μου έδωσε παιδιά, δυστυχώς, ή ευτυχώς. Όπως το δει κανείς. Κοντεύω τα Πενήντα και ο άντρας μου είναι δέκα χρόνια πιο μεγάλος από μένα. Έχει καλή δουλειά, Αρχικαπετάνιος σε ναυτιλιακή. Έχουμε αναλάβει αυτά τα δυο ανίψια μας σαν να ήταν δικά μας παιδιά. Είμαι τόσο υπερήφανη και για τα δύο. Είναι κουκλιά σωστά. Από μικρά τα βλέπω και καμαρώνω. Είναι πανέξυπνα και πανέμορφα και τα δύο. Τώρα που η Άννα είναι πια μια όμορφη σχηματισμένη δεσποινίδα κάθομαι την κοιτάζω και σκέπτομαι, σκέπτομαι, όλο σκέπτομαι. Τώρα θα μου πεις « είναι ακόμα νωρίς, έχει σχολεία, σπουδές, δεν είναι ώρα για να το δεσμεύσεις το κορίτσι!!». Αλήθεια!!. Που ζούμε; Στο μεσαίωνα, ή σε τριτοκοσμική χώρα.
Την σκέπτομαι νυφούλα, την βλέπω στα όνειρά μου το βράδυ. Θέλω να καλοπέσει. Να είναι τυχερή και να βρει ένα καλό και όμορφο παλικάρι σαν τον αδελφό της. Σαν τον αδελφό της. Ναι.
Μακάρι να υπήρχε κάποιος που να πλησιάζει στα χαρίσματα του Τάκη και αμέσως θα έτρεχα εγώ η ίδια να την δεσμεύσω, θα έδινα όλη την περιουσία μου για προίκα σε όποιον είναι αντάξιος του αδελφού της. Το ίδιο θα έκανα και για κείνον αν έβρισκε μια κοπέλα τόσο όμορφη και καλή όπως η αδελφή του. Ο νονός του θέλει να το δώσει το σπίτι στο χωριό. Επισκευασμένο σαν καινούριο το έχουμε. Μόνο να βρει μια καλή τύχη… μα που; Που να τη βρει. Άλλη Άννα δεν υπάρχει. Μία είναι και μόνη. Μακάρι να μην ήταν αδελφή του. Πόσο θα ήθελα να τους δω μαζί… μα τι λέω;
Η αδελφή μου μου λέει πως μου έχει γίνει έμμονη ιδέα να τους παντρέψω ντε και καλά.
-Δέσποινα, μου λέει, δεν είναι ακόμα καιρός. Εγώ και ο πατέρας τους κάνουμε τα πάντα να μην τους λείψει τίποτα. Μένουμε σε ένα μικρό σπίτι μόνο και μόνο, όσα στέλνει εκείνος από το Βέλγιο να πηγαίνουν σε εκείνα.
-Αδελφή, της λέω, δεν θέλω να τους παντρέψω. Δεν με κατάλαβες. Απλά θέλω να έχουν μια καλή τύχη, να βρουν συντρόφους που να τους ταιριάζουν. Επειδή είναι μαλάματα, και τα δυο σου παιδιά, μόνο με μαλάματα μπορούν να συγκριθούν. Μόνο μαλάματα τους αξίζουν. Είναι ο πρίγκιπας και η πριγκίπισσα μου. Τουλάχιστον αν είμαστε βασιλική οικογένεια, ε… σ’ αυτούς επιτρέπονται οι γάμοι. Βλέπεις οι Βασιλιάδες μας… μεταξύ τους παντρεύτηκαν για το γαλάζιο αίμα. Να μη χαθεί!!
-Εκτιμώ βρε Δέσποινα όσα κάνεις για την οικογένειά μου, τους παίρνεις τόσα δώρα, και δίνεις χαρτζιλίκι, και ότι χρειαστούν το έχουν αλλά μην τους βάζεις ιδέες… έλα να πιούμε το καφεδάκι μας…
Έφτιαξε ένα μυρωδάτο καφεδάκι και αφού συνεχίσαμε την κουβέντα για λίγο, ήρθε και η Άννα.
-Καλώς μου το, το κορίτσι μου. Την πριγκίπισσά μου. Σου έχω κάτι στην σακούλα.
-Νονά σ’ ευχαριστώ.. δεν ήταν ανάγκη. Μα κάθε φορά που θα έρθεις μας φέρνεις και δωράκια. Μας καλομαθαίνεις.
Την πήρα στο δωμάτιό της αφήνοντας πίσω στην κουζίνα την αδελφή μου να πλύνει τα φλυτζάνια. Το δωμάτιο ήταν μικρό, όπως και το σπίτι άλλωστε. Τα κρεβάτια ήταν σε γωνία και απέναντι η ντουλάπα, ίσα ίσα που περίσσευε χώρος για ένα καλόγερο. Τα κρεβάτια σχημάτιζαν Γ και η Άννα κοιμόταν στο μεγαλύτερο αριστερά ενώ ο Τάκης σ ένα ντιβανομπάουλο δεξιά. Προσπάθησα να τους φανταστώ λίγο πριν πάνε να κοιμηθούν. Σαν έβλεπα ταινία όσα μου εξηγούσε η ανιψιά μου.
-Συνήθως μετά το διάβασμα, βλέπουμε τηλεόραση και πάμε μαζί για ύπνο. Ξυπνάμε πρωί γιατί αν χάσουμε το λεωφορείο, το επόμενο είναι μετά τη 2η ώρα. Απουσίες …
-και δεν μου λες Αννούλα μου, τώρα είναι καλοκαίρι και όπως βλέπω κάνει ζέστη εδώ μέσα… Πως αντέχετε, πως κοιμάστε;
- Πως να κοιμόμαστε Νονά μου; ανοιχτό παράθυρο, κουρτίνα, σκοτάδι και ξεσκέπαστοι. Και σεντόνια να ρίξουμε κάποια στιγμή, χωρίς να το θέλουμε, πάνε στην άκρη.
-Δεν είναι καλό να κοιμάστε ολοσκότεινα, αν σηκωθείτε, θα χτυπήσετε. Άσε που μπορεί ο ένας να πέσει πάνω στον άλλο. Σε λάθος κρεβάτι δηλαδή.
Ή Άννα χαμογέλασε χωρίς να απαντήσει και έσκυψε το κεφάλι για να μη δω τα μάτια της. Ίσως μου έκρυβε κάτι, ίσως κάτι που δεν ήθελε να μάθω και είχε σχέση με το λάθος κρεβάτι μέσα στην κρεβατοκάμαρά τους. Δεν επέμενα να μάθω αλλά μπορούσα να φανταστώ πολλά. Δεν θα ωφελούσε η παραπέρα ανάκριση.
Άνοιξα την τσάντα. Της είχα αγοράσει κάποια εσώρουχα σαν τα δικά μου. Πάντα της άρεσαν. Πιο μικρή, όταν ερχόταν στο σπίτι, πήγαινε κρυφά στο συρτάρι μου και δοκίμαζε τα στριγκάκια μου. Τα έβρισκα άνω κάτω. Και τα νεγκλιζέ νυχτικά της άρεσαν. Τα αραχνοΰφαντα. Αυτά που δεν κρύβουν τίποτα από τα ανδρικά μάτια. Αυτά που τα κάνουν ακόμα πιο πεινασμένα και απαιτητικά.
Έβγαλα ένα μικρό εσώρουχο.
-Δοκίμασέ το, θα σου κάνει. Ξέρω πως σου αρέσουν αυτά. Η μάνα σου δεν πρόκειται ποτέ να τα εγκρίνει. Γι αυτό κρύψε τα κάπου να μην τα βρει. Αν τα λερώσεις πέτα τα. Θα σου πάρω άλλα. Ύστερα της έβγαλα ένα εσώρουχο ανοιχτό από κάτω, σαν να είναι δύο… βέβαια αυτό είναι για να κάνεις σεξ χωρίς να το αποχωριστείς αλλά δεν της το είπα. Ίσως να το κατάλαβε γιατί γέλασε πάλι και το πήρε με χαρά. Ένα άλλο μαύρο που είχε δυο χείλια σταμπαρισμένα εμπρός και έγραφε EAT ME. Η Άννα έβαλε το χέρι στο στόμα από θαυμασμό και λαχτάρα. Ήξερα πόσο της άρεσαν. Ίσως θα τα φορούσε τώρα αν δεν με ντρεπόταν λίγο.
Τελευταίο έβγαλα απ’ την τσάντα το νυχτικό. Ένα ροζ αραχνοΰφαντο νεγκλιζέ, σαν κάπα, που στο τελείωμά του είχε πούπουλα μπλε. Γύρω γύρω. Η Άννα μου, η πριγκίπισσά μου, δάκρυσε από χαρά. Με αγκάλιασε και με φίλησε κι από τα δύο μάγουλα.
-Νονά!! Όλα είναι πάρα πολύ ωραία και σ ευχαριστώ πολύ πολύ… πράγματι μου αρέσουν αλλά η μαμά μας είναι πιο συντηρητική. Όμως σουτιέν δεν βλέπω. Δεν βρήκες κάτι αντάξιο με τα κιλοτάκια μήπως;
- Όχι καλή μου, δεν πρέπει να τα κοιμίζεις τα στήθια σου. Θα ακαματέψουν και μετά όταν γδυθείς θα είναι άσχημα και πεσμένα. Αν μένεις, TOP LESS που λένε, θα έχεις πάντα ένα γυμνασμένο και σφριγηλό στήθος. Και άνοιξα το φόρεμα μου να δει το στητό μου στήθος, χωρίς να έχει κανένα βοήθημα. Να κάνεις «ψαλιδάκια» πολλά ψαλιδάκια κάθε μέρα. Δεν είναι κόπος. 30-40-50 ψαλιδάκια όποτε το θυμηθείς.
-Ναι ψαλιδάκια…. Επανέλαβε και έκανε μερικά.
- Να κοιμάσαι χωρίς σουτιέν. Αν πράγματι κοιμάστε σκοτεινά δεν θα έχεις πρόβλημα με τον Τάκη. Φαντάζομαι θα κοιμάται το καλού καιρού και δεν θα δίνει σημασία, όπως όλοι οι άνδρες. Την ψάρευα λίγο αλλά δεν είχε και νόημα. Ότι είναι να γίνει θα γίνει.
-Ε…. όχι. Δεν κοιμάται. Ακούω την ανάσα του.
-Ροχαλίζει θες να πεις. Την ρώτησα για να μου εξηγηθεί. Τι εννοεί «ανάσα»
-Δεν ξέρω, στ’ αλήθεια δεν ξέρω. Μερικές φορές είναι σαν να ανασαίνει δίπλα μου, στο πρόσωπό μου στην κοιλιά μου, στα πόδια στις πατούσες… ανατριχιάζω. Νοιώθω το κορμί μου να συσπάται, τα στήθια μου σφίγγουν και θέλω να ……
- Τι θέλεις κοκόνα μου; να αγγίξεις τον εαυτό σου; Δεν είναι κακό. Όλοι το έχουμε κάνει και… το κάνουμε συχνά πυκνά. Μην ντρέπεσαι ομορφιά μου. Στο κάτω κάτω ο αδελφός σου είναι εκεί που παίρνει τα αρώματά σου. Δεν είναι ξένος… μη φοβάσαι. Χαλάρωσε και άσ’ τον. Σε τιμά αυτό. πρέπει να σε κολακεύει. Δεν είσαι όποια κι όποια!! Κάποιος όμορφος, καλός και έξυπνος άνδρας σε θέλει και μάλλον αν ισχύει αυτό και δεν είναι στη φαντασία σου, σε θέλει πολύ.
-Νονά…. Δεν είναι στη φαντασία μου. Δεν είμαι τρελή. Ούτε κοιμάμαι και βλέπω όνειρα. Ανασαίνει δίπλα στο κρεβάτι μου … ίσως για μισή ώρα, μετά λίγο βογκάει και ανάβει φωτάκι στο ρολόι του να δει την ώρα. Ύστερα πηγαίνει στο κρεβάτι του και κοιμάται .. εγώ όμως; Πως να κοιμηθώ με τέτοιο ξεσηκωμό που νιώθω; Πες μου νονάκα μου!! Πως!!
- Όμορφο μου κοριτσάκι, πραγματικά δεν ξέρω τι να σου προτείνω. Το μόνο που σκέπτομαι είναι πως ένα λαμπάκι νύχτας θα τον σταματήσει. Θα ντραπεί. Αν αντικρύσει το σώμα σου, με αυτά τα εσώρουχα που σου πήρα, και το αραχνοΰφαντο νυχτικό, σίγουρα θα σοκαριστεί και θα αντιληφθεί ότι… είσαι η Άννα. Είμαι σίγουρη πως θα κάνει μεταβολή και θα φύγει χωρίς να κάνει κάτι … Ναι.
Στην πραγματικότητα δεν ήμουν και τόσο σίγουρη, αλλά έπρεπε να πω κάτι για να δικαιολογήσω την ανάσα του Τάκη και τους φόβους της Άννας που όπως μου εξήγησε εμμέσως πλην σαφώς, διεγείρεται σφόδρα και θέλει διακαώς να παίξει με το…. Με το σώμα της. Άρα οι ανάσες του Τάκη ίσως γίνουν χρήσιμες για περαιτέρω εξελίξεις, στην κρεβατοκάμαρα των παιδιών.
Ήταν πλέον αργά για μένα… δεν οδηγώ και έπρεπε να πάρω ταξί. Πριν φύγω έβγαλα από την τσάντα μου ένα μικρό μπουκαλάκι, ένα αγαπημένο ανατολίτικο άρωμα που με κάνει και νοιώθω πολύ σέξι. Αφού όλοι οι άνδρες με πλησιάζουν στο δρόμο, και το χάρισα στην αγαπημένη ανιψιά μου.
-Μην το λυπάσαι της λέω, βάζε κάθε βράδυ … σε κάνει και κοιμάσαι πιο ….γλυκά. μια σταγόνα αρκεί …
Η Άννα με ευχαρίστησε και αγκαλιαστήκαμε σφιχτά σαν να θέλαμε και οι δύο να κρύψουμε μέσα σ αυτή την αγκαλιά κάποια απαγορευμένα μυστικά που μόνο οι δύο μας τα ξέραμε. Και… εδώ θα τα κρατήσουμε.
Το ταξί κυλούσε μέσα στα σκοτεινά δρομάκια της πόλης. Η μηχανή του, πότε αθόρυβη με κοίμιζε και πότε σαν θηρίο που με ξυπνούσε από τις βαθιές σκέψεις μου. Μέσα στο μυαλό μου είχα κάνει ένα σκηνικό που δεν ήταν άλλο από το δωμάτιο των δύο γλυκών ανιψιών μου. Η Άννα πράγματι πήγε κι έφερε ένα ξεχασμένο λαμπάκι νυκτός, που το έβαλε στην πρίζα. Το κόκκινο χρώμα της λάμπας και η χαμηλή της θέση, άλλαξε όλη την προοπτική του δωματίου. Σαν να βλέπεις χολιγουντιανή ταινία.
Ένα απότομο φρενάρισμά με επανάφερε στην πραγματικότητα. Όλες οι γυναίκες στο πεζοδρόμιο έμοιαζαν της Άννας και ο ταξιτζής ήταν…. ίδιος ο Τάκης. Είχα μεθύσει από τις σκέψεις μου. Του έδωσα 50 δραχμές, του χάιδεψα το πηγούνι και του είπα να κρατήσει τα ρέστα. Στις σκάλες άφησα τις γόβες και μέχρι το κρεβάτι είχα γδυθεί εντελώς. Ο Ιάκωβος είναι πάλι στον Πειραιά. Όταν λείπει κοιμάμαι γυμνή. Δεν χρειάζονται τα πρόστυχα… έβαλα ένα ουισκάκι χωρίς πάγο και το πήγα κάτω μονορούφι. Ύστερα ξάπλωσα και έκλεισα τα μάτια για να πάω πάλι στο κατακόκκινο δωμάτιο.
Η Άννα γδύθηκε αργά και έμεινε για λίγο γυμνή κοιτάζοντας τον καθρέπτη της ντουλάπας. Θαύμασε το σώμα της και το περιεργάστηκε, ψαχουλεύοντας όλα τα σημεία του με τα χέρια της. Είχε ακούσει τις συμβουλές μου και μπήκε στα απόκρυφά της. Ανακάλυψε πόσο υγρή ήταν εκεί κάτω. Τα έφερε και τα μύρισε κοιτάζοντάς τα για κάποια δευτερόλεπτα. Το ντους στο μπάνιο σταμάτησε. Ο Τάκης τελείωσε και η Άννα έπρεπε να βιαστεί. Το κοστούμι που της πήρε η νονά δεν άργησε να φορεθεί. Μόνο δύο κομμάτια.
Ένα μικρό άσπρο κιλοτάκι που ίσα ίσα ξεχώριζε ότι υπάρχει εμπρός καλύπτοντας ένα μέρος από το φρεσκοξυρισμένο καστανάκι της. Δεν μπορούσαν να ταιριάξουν οι απαλές τριχούλες με αυτό το τοσοδούλη κιλοτάκι της. Πίσω τα δυο ζουμερά ημισφαίρια του πλανήτη με τις πολλές καμπύλες δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν το λεπτό σχοινάκι το οποίο χάθηκε στα βάθη της αβύσσου, αφήνοντας τα, εντελώς ακάλυπτα. Σαν ένα τεράστιο μυρωδάτο ροδάκινο που φωνάζει τους πεινασμένους, για να φαγωθεί όλο… μέχρι το κουκούτσι.
Πριν φορέσει εκείνο το θανατηφόρο διάφανο νυχτικό της, άνοιξε το μπουκαλάκι, έβγαλε το στικ και άπλωσε μερικές σταγόνες σ όλο το σώμα της. Ακόμα και η ίδια ήθελε να δαγκωθεί μυρίζοντας αυτό το απίστευτο ανατολίτικο άρωμα, που τις χάρισε πριν λίγο η νονά της. Βούτυρο, γάλα, βανίλια, παγωτό, λουλούδια της εξοχής και αφιόνια. Όπιο… μαγεία. Την τελευταία στιγμή πριν ανοίξει η πόρτα του δωματίου πήδησε σχεδόν στο κρεβάτι και έμεινε ακίνητη προσποιούμενη την κοιμισμένη.
Με την άκρη του ματιού της είδε τον αδελφό της να κοιτάζει μαγεμένος. Τα στήθια της φέγγιζαν κάτω από το διάφανο νυχτικό. Κατεβάζοντας το βλέμμα του, έψαξε με δυσκολία να βρει κιλοτάκι ενώ ακόμα και απ τα γυμνά και καλλίγραμμά πόδια της ( τις δύο λεωφόρους που οδηγούν στην κόλαση) αναδυόταν μαγικά αρώματα που σάστιζαν το μυαλό του. Ο Τάκης ξάπλωσε αμήχανα γιατί χρόνια είχε να κοιμηθεί με φως και μάλιστα είχε και κάποια άσχημη εμπειρία. Κάποτε οι φίλοι του τον πήγαν στα κόκκινα φανάρια της πόλης, σε μια άσχημη γριά, σαν μάγισσα. Ταινία τρόμου!!
Η Άννα έριξε ένα ψεύτικο ροχαλητό και γύρισε μπρούμητα και σήκωσε τα χέρια για προσκεφάλι. Το νυχτικό τραβήχτηκε όλο πάνω. Ο Τάκης τρελάθηκε. Ήταν εντελώς.. εντελώς γυμνή. Η αδελφή του γδύθηκε επειδή έχει ζέστη; Ή για να τον προκαλέσει. Δεν άντεξε και έβαλε το χέρι του μέσα στο σλιπάκι του χαϊδεύοντας τα αχαμνά του. Την έτρωγε με τα μάτια του. Ώς τώρα, κάθε βράδυ πήγαινε κοντά της και της έκλεβε την αναπνοή, όπως έλεγαν μικροί. Τώρα όμως τι να πρωτοκλέψεις; Ήταν τόσα πολλά, και τόσο μαζεμένα που δίστασε. Όμως, σύντομα ξαναβρήκε το θάρρος του, σηκώθηκε και γονάτισε δίπλα στην κοιμώμενη αδερφή του. Άρχισε να ανασαίνει βαθιά παίρνοντας μέσα στα πνευμόνια του όλη την ενεργειακή ομορφιά της Άννας.
Εκείνη πάλι είχε ανατριχιάσει όπως κάθε βράδυ. Δεν φοβόταν γιατί έβλεπε πως δεν ήταν κάποιος ξένος, αλλά ο αγαπημένος της αδελφούλης. Ήθελε να χαϊδευτεί, να χώσει τα δάχτυλά μέσα της, όμως προτιμούσε να της το κάνει ο Τάκης. Το μεγαλύτερο κρεβάτι της χωράει δύο έτσι τραβήχτηκε μέσα και του έκανε χώρο να ξαπλώσει. Αυτή η νύχτα θα είναι πολύ μεγάλη. Ο Τάκης άναψε το ρολόι να δεί την ώρα. Ήταν ακριβώς 3.00 το πρωί. Η ώρα που έρχεται το καράβι από Πειραιά. Η Άννα δεν κρατιόταν και του έδειξε το κενό να ξαπλώσει. Εκείνος πήδησε με όλη του τη δύναμη και κόλλησε πάνω στην αδελφή του.
Ο Ιάκωβος είχε γυρίσει σπίτι απροσδόκητα, με το καράβι στις 3.00 το πρωί. Με είδε γυμνή στο κρεβάτι να αυνανίζομαι και να βογκάω. Και φυσικό είναι, αφού έλειπε καιρό να μου ανοίξει τα μπούτια και να χωθεί στα βαθιά κοπανόντας τα απόκρυφα μου. Και γιατί να μην το κάνει; που ομολογουμένως είμαι θεά στα 50 μου; ε!!.
-Πήδα με Τάκη πήδα με αδελφέ… μου ξέφυγε κάποια στιγμή. Ωχ γαμώτο!!!
Ο Ιάκωβος, ο άντρας μου με έχει κατακερατώσει τόσα χρόνια στα λιμάνια. Έτσι έχει κάποιες τύψεις και για να με ξεπληρώσει, υπομένει και τα δικά μου. Είναι λίγο εθελοντής κερατάς. Κάποτε του «σφύριξαν» οι καλοθελητές πως «η γυναίκα του συμμετείχε σε κάποια πάρτι με ούζα, με αναμμένες λαμπάδες στον πρωκτό, ο χορός της πυγολαμπίδας… ε! θα νομίζει πως ο Τάκης κάποιος εραστής μου θα είναι. Ευτυχώς. Δεν έδωσε σημασία αφού δεν είχε νόημα εκείνη την στιγμή και συνέχισε. Ωραία ήταν… κλείνοντας τα μάτια έβλεπα την Άννα να έχει ανοίξει τα μπούτια της ψηλά και να έχει αφεθεί στο σκληρό σφυροκόπημα του αγαπημένου αδελφού της. Αντί τον Ιάκωβο έβλεπα τον ανιψιό μου τον Τάκη να με ξεσκίζει κι όλο το φώναζα «Πήδα με Τάκη!! πήδα με.»
Την άλλη μέρα ήθελα πολύ να μάθω Αν συνέβη κάτι μεταξύ των αγαπημένων μου βαφτιστηριών. Αλλά πως να ρωτήσω. Τι να πω στην Άννα. Ντρέπομαι το κοριτσάκι. Πρέπει να της το φέρω σιγά σιγά… δια πλαγίας οδού. Δεν κρατιόμουν. Το απόγευμα πήγα στο σπίτι της αδελφής μου και πέφτω πάνω στον Τάκη.
-Γεια σου Νονά, τι κάνεις;
-Καλά, του απαντώ, που είναι η Άννα;
-Πάει με τη μαμά στην αγορά. Μου λέει.
Εγώ απ ευθείας στο ζουμί. -Ζέστη βρε παιδί μου. Πως κοιμάστε μέσα σ αυτό το μικρό δωμάτιο.
Πριν προλάβει να μου απαντήσει εγώ πήγα στο δωμάτιο να κόψω κίνηση. Κάτι θα έβλεπα που να τους ενοχοποιεί. Ο Τάκης με ακολούθησε. Έψαχνα τα σεντόνια, τα μαξιλάρια, το πάτωμα μα τίποτα. Κάτι ροζ λεκέδες μόνο στο στρώμα της μικρής. Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε. Η αγωνία μου με έκανε αναιδή και δεν μπορούσα να σταματήσω. Ήθελα να μάθω αν το έκαναν οι μικροί και θα πέθαινα γι αυτό.
-Νονά τι ψάχνεις, μου λέει ο Τάκης.
- Τίποτα, τίποτα, να είπα μερικά πράγματα στην Άννα χθες… αααα! Νάτο!!!
Πάνω στο κόκκινο φωτάκι νυκτός που άναβε ακόμα ήταν κρεμασμένο το μικρούτσικο κιλοτάκι της αδελφής του, γεμάτο με… σπέρμα; Μάλλον πρέπει να ήταν σπέρμα ξερό. Τι άλλο. Ναι!! είμαι σίγουρη πια. Το έκαναν βάναυσα, ολοκλήρωσαν με μια τρελή αποκορύφωση και σκουπίστηκαν με το κιλοτάκι. Μετά το πέταξαν και κρεμάστηκε κατά λάθος στο φωτάκι που δεν το χρειαζόταν άλλο αφού «τα είχαν δει όλα». Δεν έδωσα όμως απάντηση στον Τάκη για να μη δώσω στόχο. Έτσι άλλαξα την κουβέντα.
-Να έλεγα με την Άννα, τώρα που η μάνα σας θα πάει βραδινή να έρχεστε να κοιμάστε στο δικό μου. Να μου κάνετε παρέα. Ο Νονός τον κάλεσαν να φύγει πάλι. Θα κοιμάστε στον ξενώνα, έχει βορινό παράθυρο και ανεμιστήρα. Και το κρεβατάκι άνετο για δύο.
-ΜΜΜ ωραία ιδέα. Μόνο που με φοβίζει εκείνο το παλιό κάδρο το πεθερού σου.
-Έλα βρε δεν ντρέπεσαι; Ολόκληρος άνδρας. Αυτά τα έκανες μικρός. Του είπα. Παρατήρησα πως δεν αντέδρασε στο "κρεβάτι για δύο", άρα το πράγμα έχει προχωρήσει. Τα πριγκιπόπουλά μου δοκίμασαν τη γλύκα του οικογενειακού σεξ.
Μου θύμισαν τον εαυτό μου στην κατοχή. Να’ χεις καύλες και να μη βρίσκεις άντρα. Όλοι στον πόλεμο ήταν. Στη Μέση Ανατολή. Πολλές πήγαιναν με Γερμανούς. ΟΧΙ! Ποτέ με Ναζί. Ευτυχώς που είχα δυο καλά αδέλφια. Το βράδυ κοιμόμαστε όλοι μαζί στρωματσάδα στις κουρελούδες. Οι γονείς κουρασμένοι δεν άκουγαν τίποτα, εμείς όμως περνούσαμε όμορφα. Με μουσκεύανε οι άτιμοι!! Ο μεγάλος παντρεύτηκε σύντομα. Με το μικρό τα είχα μέχρι που γνώρισα τον Ιάκωβο.
Αφού συμφώνησε ο Τάκης θα τραβήξει και την Άννα. Είπα ψέματα πως τα συζητήσαμε. Την άλλη μέρα πήγα στο δωμάτιο τον ξένων και το καθάρισα. Πίσω από το κάδρο του πεθερού μου, είχε ένα άνοιγμα, σαν θυρίδα. Έκανα μια τρύπα σ ένα κουμπί και έβαλα τα κιάλια να σταθούν σαν περισκόπιο.
Σε μερικές μέρες έφυγε ο Ιάκωβος και με πήρε η αδελφή μου.
-Θέλουν να έρθουν να κοιμούνται εκεί. Εσύ θέλεις; Τι λες;
-Ε δεν με πειράζει ας έλθουν. Είπα κρύβοντας ότι είχα χεστεί από τη χαρά μου. θα τους παρακολουθούσα από κοντά. με τα ίδια μου τα μάτια.
- Πάρε την Άννα μαζί σου και άσε τον Τάκη στο δωμάτιο.
-Αυτό θα κάνω!! όχι παίζομε!! Ε ρε γλέντια!!
Όταν ήρθαν τους έκανα μια πίτσα, ήπιαμε μερικές μπύρες, απαγορευμένο στο σπίτι τους, και μετά έβγαλα το ουίσκι. Ένα ποτηράκι τους λέω… γιατί κόβει τις ορμές και για ύπνο. Είπα στην Άννα να έρθει στο δωμάτιο και είδα τον Τάκη να δυσαρεστείται. Εγώ όμως για άλλο την ήθελα. Την έντυσα ως πουτανάκι και του την έστειλα. Όλα στη φόρα. Σειρά μου τώρα να πάω στο παρατηρητήριο.
Έτρεμα. Η καρδιά μου χτυπούσε σαν να θέλει να σπάσει. Προσπάθησα να προετοιμαστώ ψυχολογικά γι αυτό που σχεδίασα τόσο καιρό. Όμως, Δεν άντεχα να πάω να τους κοιτάζω. Λέω: κι αν αρχίζω να παίζω το πράμα μου; Κι αν χύνω; Κι αν φωνάζω, κι αν στριγγλάω; δεν θα γίνω ρεζίλι; Τι θα νομίζουν τα παιδιά; Μα όμως πρέπει να πάω. Έχω στήσει όλο αυτό το σκηνικό για να δω τελικά, με τα ίδια μου τα μάτια, τα δυο πιο ταιριαστά αδελφάκια στον κόσμο να πηδιούνται.
Θέλω να απολαύσω την αποκορύφωση της ομορφιάς, την συνένωση του κάλλους, στην δύναμη του αγνού έρωτα. Ένα πυρωμένο σίδερο να τρυπά και να καίει το ξύλο… Θέλω να δωωωω. Θέλω να ξέρω. Άρχισα να κλαίω από τον πόθο. Δεν μου έχει ξανατύχει. Έφτανα σε απανωτούς οργασμούς χωρίς να αγγίξω το σώμα μου. φορούσα μια μαύρη νυχτικιά με ένα μαύρο κιλοτάκι για να μη φαίνομαι στα σκοτεινά, αλλά άρχισα να τα σκίζω με τα νύχια μου. Χωρίς να ακουμπήσω το πράμα μου άρχισα να κατουράω στο πάτωμα. Να χύνω και να κατουράω όρθια. Και μετά…… κατέρρευσα. Μόνο με την ιδέα. Μόνο με την σκέψη ότι δίπλα τα ανίψια μου ξεσκίζονται σε ένα επικό αγώνα σεξ κι όποιος αντέξ.
Πήγα κι έκανα ένα ντους και πλύθηκα με ελαφρόπετρα για να ηρεμήσει το δέρμα μου απ όλο αυτό που πέρασα. Έμεινα καθισμένη στο μπάνιο για ώρες μέχρι που ξημέρωσε. Πήγα να τους ξυπνήσω για να πιούμε καφέ. Χτύπησα την πόρτα και μου απάντησαν. Μπήκα και τους είδα αγκαλιασμένους στο κρεβάτι με ένα σεντόνι από πάνω τους. Δεν ήθελα να γίνω πιο αδιάκριτη. Και τους κάλεσα για καφέ στην κουζίνα.
Εκείνοι τράβηξαν το σεντόνι, ήταν ολόγυμνοι!!! Και με κάλεσαν στο κρεβάτι για παρέα. Κοκκάλωσα…
Ώστε …..
7ヶ月前
