Το βαθύ όργωμα της Ελεάννας

Το βαθύ όργωμα της Ελεάννας

Την έβλεπα κάθε μέρα να περνάει μπροστά από το σπίτι μου και να πηγαίνει στο σχολείο. Ήξερα την ώρα. Από την ώρα που ξυπνούσα κάρφωνα τα μάτια μου στο ρολόι. 2 ώρες, μία, 45 λεπτά … δεν περνούσε με τίποτα η ριμάδα. Θαρρείς και κάποιος φρέναρε τους δείκτες. Κι όλο το κούρδιζα για να μη χάσει λεπτό, μήπως κι πάει πιο γρήγορα. Κι όλο με ρωτούσε η γυναίκα μου.
-Γιατί κοιτάς πάλι το ρολόι βρε Στέλιο μου;. Το άγχος θα σε φάει. Πήρες τα φάρμακά σου; Τα πρωινά… εσύ έτσι που κάνεις σε λίγο θα πάρεις και τα βραδινά.

Δεν της έδινα σημασία. Περίμενα εκείνη, τη μικρούλα που μου έχει κλέψει το μυαλό. Μα είναι να την πιείς στο ποτήρι. Τα σημερινά κορίτσια, τα περισσότερα δηλαδή κάνουν δίαιτα και είναι σαν στέκες του μπιλιάρδου, η Ελεάνα, δεν είναι σαν αυτές!
Η μικρή μου έχει τέλειες αναλογίες. Είναι αφράτη, δροσερή, ευκίνητη. Περπατάει και όλο το σώμα της κινείται. Πάλλεται. Ας ξεκινήσω από το χαμηλό τακουνάκι της. Περπατάει στα βότσαλα της αυλής πάνω σε μια ευθεία. Είναι τόσο κομψό το βάδισμά της !! Όχι σαν κάτι που πάνε με ανοιχτά τα πόδια. Κρατάει τέλεια ισορροπία σαν να περπατάει σε σχοινί.

Οι καλλίγραμμες γάμπες της, στρουμπουλές και μπαμπάτσικες. Για δάγκωμα… θεέ μου πόσο πεινασμένος είμαι γι αυτό το πλάσμα. Οι γοφοί της, η στενή της φούστα, η τόσο αποκαλυπτική. Γλουτοί, κοιλίτσα, μέση .. δεν μπορώ να μην ανέβω και στα πάνω πατώματα… στητό στήθος, ρώγες που φαίνονται, αποκαλυπτικό ντεκολτέ.. λαιμός για πιπίλισμα…

Κι αφήνω τελευταία την κορωνίδα. Ένα πρόσωπο με πηγαία ομορφιά, μια ομορφιά που πηγάζει από μέσα της και συνάδει με την όμορφη και προκλητική εμφάνισή της. Τα μαλλιά της τα αλλάζει αλλά από τον καιρό που της είπα ότι είναι τέλεια.. σταμάτησε. Τώρα πια είναι μόνιμα σαν χαίτη από θηλυκό αγρίμι. Ολόκληρη μια οπτασία. Κάθε μέρα, μόλις περάσει την αυλή σκύβει φτιάχνει το τακούνι της και γυρίζει κλεφτά για να μου ρίξει μια ματιά… μια μαχαιριά στην καρδιά μου.

Το μικρό νεραϊδάκι που με τα χρόνια έγινε η γυναίκα των ονείρων μου. Κι όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο πολύ το θέλω αυτό το παιδί. Στα μάτια μου είναι παιδί. Ήταν τότε που μας την άφησαν οι γονείς της να πάνε στην Αθήνα. Είναι ανιψιά της γυναίκας μου και μένουν δίπλα στο δικό μας. Τι θυμάμαι τώρα, η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Της φορούσαν μια μικρή φουστίτσα και ένα τοπάκι τοσοδούλη. Της άρεσε να την μαθαίνω ιππασία με το άλογο. Εκείνη μπροστά κι εγώ από πίσω, κι όλο τριβόταν πάνω μου απ το φόβο της μην πέσει.

Πηγαίναμε και αρμέγαμε τις κατσίκες.. Της έδειξα πως κι εκείνη έχει βυζάκια που θα βγάλουν γάλα. Της άρεσε τόσο να παίζω με τις ρώγες της… Μετά πηγαίναμε στο γαϊδούρι με το κρεμασμένο πουλί. Της έλεγα πως όλα τα αγόρια έχουν τέτοια. Ακόμα κι εγώ ο θειούλης. Το έβγαλα και της το έδωσα να το κρατάει και να παίζει με αυτό. Της άρεσε, όπως της άρεσε να την τρίβω και στο δικό της μικρό αλλά ερεθιστικό πιπάκι.

Οι γονείς της πήγαν με την γυναίκα μου να κάνει κάποιες εξετάσεις. Έτσι ήμουν όλη μέρα μόνος παίζοντας με την μικρή. Και κάναμε διάφορα επιμορφωτικά σεμινάρια. Το βράδυ την πήγαινα να την κάνω μπάνιο. Την έβαζα στο ντουζ και την έτριβα με το χέρι μου παντού. Της άρεσε περισσότερο από το σφουγγάρι και μάλλον την έβρισκε πολύ έτσι. Φορές παίζαμε ένα παιχνίδι για το ποιος θα γλύψει τις περισσότερες σταγόνες από το σώμα του άλλου.. Καταλαβαίνεται τι παιχνίδι ήταν αυτό. Έκανα τη μικρή να αναστενάζει και να βογκάει. Ειδικά όταν η γλώσσα μου πήγαινε και της έπλενε το φουσκωτό μουνάκι της. Τα ώριμα βυζάκια της.
Ήταν ψηλή και νταρντάνα, και τώρα είναι θεά, μα τότε ήταν αλλιώς.

Έκανε τη χαζούλα για να περνάει καλά. Το καταλάβαινα πως με δούλευε. Ώρες ώρες με ρωτούσε τα ίδια και τα ίδια… «γιατί σκληραίνει και μεγαλώνει το πιπί σου θείε;» ή «πως γεννιούνται τα παιδιά;» Μα μου φαίνεται πως τα ήθελε το κωλαράκι της. Την κοίμιζα μαζί μου και πέφταμε αγκαλίτσα. Ένα βράδυ της έκανα μασάζ για να κοιμηθεί πιο ήρεμα. Την είχα λαδώσει παντού. Όταν πίστεψα πως η Ελεάννα ήταν κοιμισμένη, σάλιωσα ένα δάχτυλο και το τρύπωσα στο κωλαράκι της. Περίμενα αντιδράσεις και ακούω «Αχ θείε μου !!! αααχ.. τι μου κάνεις». Ανάσαινε και βογκούσε. Δεν άντεξα .. σε λίγο έβαλα και δεύτερο. Η σωματική της διάπλαση ήταν κανονικής γυναίκας. Είχε και το ανάλογο ειδικό βάρος και δεν διέφερε από μια θρεμμένη γυναικάρα δίπλα μου.

-Ελεαννάκι μου … Θέλεις να μάθεις πως γίνονται τα παιδιά;
Γύρισε με κοίταξε και μου λέει αθώα…-Πώς;
-Τώρα θα σου δείξω, της λέω και την στήνω στα τέσσερα με το κεφάλι χαμηλά στο μαξιλάρι. Ήθελα να την πηδήσω κανονικά αλλά ήταν παρθένα και την λυπήθηκα. Έτσι με λίγο λάδι και πίεση βρέθηκα βαθιά μέσα στο κωλαράκι της. Τσίριξε λίγο αλλά μετά από ένα λεπτό τα τσιρίγματα ήταν από ηδονή.
-Τι μου κάνεις θείε μου!!… μου φώναζε.
-Σε οργώνω καλή μου κόρη… πες πως το πουλί μου είναι το σκληρό ατσάλινο υνί και συ το χωράφι .. έτσι οργώνουμε. Έτσι φυτεύουμε τα καρότα, τα ραπανάκια…
Η Ελεάννα άκουγε με προσοχή τις ιστορίες για το όργωμα που της έλεγα και το απολάμβανε. Την έβρισκε. Το έβλεπα στο πρόσωπό της.
-Ο σπόρος πότε θα μπει μέσα θειούλη;
-Τώρα θα δεις , της λέω.

Την γύρισα ανάσκελα και την περιέχυσα με το καυτό σιρόπι που πηδούσε σαν ηφαίστειο μέσα από το καυλί μου. Αυτό το γαμήσι με την Ελεάννα θα μου μείνει αξέχαστο… πάντα ξεκινούσαμε με ντουζ και καταλήγαμε με ντουζ… πάντα μαζί. Δέκα μέρες κράτησαν οι περιπέτειες μας. Κάθε μέρα και διαφορετικές. Για να μη βαριόμαστε. Εκείνο που διαπίστωσα ήταν πως όσο την μάθαινα πράγματα τόσο πιο πολύ ξυπνούσαν τα σεξουαλικά της ένστικτα. Τόσο και κουνιόταν και ζητούσε και ήθελε μέχρι που έφτασε να με παρακαλεί να της ρίξω τα χαστουκάκια της για να την ερεθίσω από πίσω και να δεχτεί τον πούτσο μου.
Άρχισα να αποδυναμώνομαι μετά από 7-8 μέρες συνεχούς ερωτικής δραστηριότητας. Αυτή ήταν μικρή και άντεχε αλλά εγώ στα 50; κάθε μέρα; Είδε λοιπόν ότι οι μέρες τελειώνουν και δεν είχα στύση και με ρώτησε.

-Θείε Στέλιο, υπάρχει κάποιος τρόπος να τον έχουμε πάλι ζωντανό;
-Ναι, της λέω και την έμαθα να πιπιλίζει, έξω έξω πρώτα, με τη γλώσσα και μετά γλυφιτζούρι με μέλι και άλλα καλούδια πάνω του. Το κοριτσάκι είχε ταλέντο. Τις επόμενες μέρες τα δώσαμε όλα στο κρεβάτι. Ούτε σε κατσίκες ούτε σε άλογα μήτε στο γάιδαρο πηγαίναμε.

‘Όταν γύρισαν οι γονείς της την πήραν με μεγάλη μου θλίψη και επέστρεψε η γυναίκα μου που όση φαντασία και να έβαζα δεν ήταν το ίδιο.
Το μόνο που μου έμενε ήταν να σηκώνομαι πρωί και να περιμένω με λαχτάρα να περάσει από την αυλή, με τη μινάρα της και το ανοιχτό ντεκολτέ που άφηνε τα πλούσια στήθη της να ξεχυθούν και να μου δώσουν τροφή για ένα 24ωρο.
Μεγάλωσε η Ελεάννα και κάποια στιγμή μαθαίνω μια είδηση που ήταν μαχαιριά στα σωθικά μου. « Η Ελεάννα παντρεύεται» μου είπαν … «Μα γιατί;» ξεστόμισα αυθόρμητα…

Δεν πέρασε πολύς καιρός και η γειτονοπούλα μου με την αναγεννησιακή ομορφιά ξαναγύρισε. Οι γονείς της της έδωσαν το σπίτι να μένει με τον άντρα της. Τον ξέραμε ήδη. Ο Παντελής. Ναι, καλό παιδί αλλά δεν στροφάρει. Πως θα κουμαντάρει τούτη την κουκλάρα; Μπορείς να μου πεις; Ένας τύπος κοντόχοντρος σαν το μορφονιό στον Καραγκιόζη. Ένα βράδυ ήρθαν για βεγγέρα και καθίσαμε στην αυλή για ένα ουζάκι.

Η γυναίκα μου είχε δυο χρόνια που μας άφησε κι έτσι θα τα ετοίμαζα εγώ. Η Ελεάννα ήρθε να με βοηθήσει στην κουζίνα.
-Τι κάνεις; Της λέω…
-Τι να κάνω Στέλιο μου, καλά. Μου απαντά κρύβοντας λόγια. Εγώ την κατάλαβα.
-Αύριο σε περιμένω να τα πούμε. Να κάνω καφέ; Της είπα.
-Ναι αύριο που θα πάει ο Παντελής να βρει δουλειά.

Ο Παντελής ήταν Καπετάνιος και έψαχνε να μπαρκάρει. Βρε για δες κάτι καπεταναίοι που κυβερνούν τα καράβια μας!! Τα είπαμε και με τον Παντελή ήπιαμε και τα ούζα μας και καθώς έφευγαν η Ελεάννα γύρισε μου έκλεισε το μάτι και μου έσκασε ένα πλατύ χαμόγελο. Περιττό να σας πω πως δεν κοιμήθηκα εκείνο το βράδυ. Η αγάπη μου η Ελεάννα είναι πάλι εδώ. Κοντά μου.
Το πρωί σηκώθηκα πριν χαράξει, έκανα ένα καφέ κι έβλεπα από το παράθυρο.

Στις 9.00 ακριβώς πέρασε ο Παντελής και ξωπίσω του χτυπά η πόρτα. Ήταν η Ελεάννα. Δεν κρατιόταν κι αυτή. Την πήρα στην αγκαλιά μου και την φυλούσα… -«Πόσο μου έλειψες» της λέω, και της έδωσα καρέκλα δίπλα μου.
Εκείνη μου είπε πως δεν ήταν ευχαριστημένη από το γάμο της.

-Στέλιο μου, Ο Παντελής είναι καλός αλλά δεν είναι αυτό που θέλω. Πάει με τις εορτές της Εκκλησίας, άσφαιρος, μικροτσούτσουνος, κοκοράκι, τελειώνει γρήγορα.. άστα!! Με πάντρεψαν οι γονείς μου, είπα το ναι αλλά το μετάνιωσα. Αν τον χωρίσω θα τα χάσω όλα.
-Μη στεναχωριέσαι, πρώτα θέλω να με λες πάλι «θείε». Το ότι μεγάλωσες εσύ αυτό δεν άλλαξε. Οκ; Αν βρει και μπαρκάρει πόσο καιρό θα λείψει;
- Δεν ξέρω έχει φάει όλα τα λεφτά του με το γάμο. Άρα πάνω από χρόνο. Ίσως δύο.
-Ωραία, παίρνω ένα φίλο αρχικαπετάνιο και ο Παντελής θα μπαρκάρει σήμερα. Έτσι κι έκανα, πήρα το φίλο μου που δουλεύει σε ναυτιλιακή και βρήκα καλό μπάρκο για τον Παντελή.

Η Ελεάννα γαντζώθηκε πάνω μου… δεν το πίστευα ότι είχα αυτή τη γυναικάρα στην αγκαλιά μου. αρχίσαμε να φιλιόμαστε χωρίς λόγια. Την πήγα στο κρεβάτι και άρχισα να τη γδύνω αργά μέχρι και το κιλοτάκι που το έριξα στο πάτωμα μαζί με τα άλλα ρούχα.
-Δεν το χρειάζεσαι αυτό!! της λέω.
-Χρειάζομαι όμως κάτι άλλο που ξέρεις να το κάνεις πολύ καλά… «Θείε μου, θέλω ένα γερό όργωμα γιατί το χωράφι μου είναι χέρσο!!»
Την ξάπλωσα και την έγλυψα παντού ενώ ταυτόχρονα της έκανα μασάζ στις υπέροχες γεωμετρημένες καμπύλες της.
-Και τώρα θα σε σκάψω … θα σε σκάψω βαθιά Ελεάννα μου. Καλή μου θα με αφήσεις να σου σκαλίσω αυτά που δεν μπόρεσα να σου καλλιεργήσω όταν ήσουν πιο μικρή. Δεν μπορούσα τότε. Ήσουν παρθένα.
-Ναι θείε Στέλιο. Σου επιτρέπω… με πολύ χαρά ..

Τότε βύθισα το καυλί μου στο μουσκεμένο από τα σάλια και την καύλα μουνάκι της Ελεάννας. Πηδιόμαστε για πολλή ώρα.
Όταν με είδε το χρυσό μου να θέλω με παρότρυνε να χύσω μέσα στο μουνάκι της.

-Δεν με πειράζει θειούλη μου. Προτιμώ να γκαστρωθώ μαζί σου παρά με αυτόν τον άχρηστό. Μου είπε χαριτωμένα.
Και βέβαια είχα καιρώ να χύσω μέσα σε μουνάκι οπότε καταλαβαίνετε τι φωνές ακούστηκαν κι από τους δύο μας που σφαδάζαμε από καύλες πάνω στο κρεβάτι.
Την ίδια στιγμή ακούσαμε το τενεκεδένιο φαράσι να πέφτει και τον σκουπιδοτενεκέ να κατρακυλά στην αυλή.
-Ποιος είναι; Φώναξα και φόρεσα κάτι να βγω.
-Τίποτα, συγνώμη, ο Παντελής είμαι και ψάχνω την Ελεάννα, μου λέει σαν αν μην τρέχει τίποτα.
Από πίσω μου βγαίνει και η Ελεάννα που ίσα που πρόλαβε να βάλει την ρόμπα της.
-Τι τρέχει Παντελή; Δεν έχω δικαίωμα να βγω από το σπίτι και τσούπ έρχεσαι και με ψάχνεις, του λέει δήθεν θυμωμένα.
Μόνο ένας χαζός δεν θα καταλάβαινε πως μόλις η γυναίκα του πηδιόταν μαζί μου. Αλλά αυτός δεν αντέδρασε. Μας ανακοίνωσε ότι θα δουλέψει μεν, αλλά όχι στα καράβια. Θα πιάσει δουλειά σε ναυτιλιακή εδώ στο λιμάνι. Η Ελεάννα τον πήρε στο σπίτι και την άκουγα που τον καταχέριζε επειδή δεν πήγε στη δουλειά που του βρήκα.

Η Ελεάννα για αντίποινα ερχόταν στο σπίτι μου τις ώρες που άντρας της δεν δούλευε και βέβαια την έτρωγα και με έτρωγε χωρίς ενδοιασμούς. Πολλές φορές πηγαίναμε έξω μαζί πίναμε και χορεύαμε και μετά ερχόταν σπίτι μου για μια «καληνύχτα» και ένα ξέσκισμα γιατί είχε ανάψει με το πιοτό και το χορό. Ο άλλος περίμενε απέξω χωρίς κλειδιά.
Πηγαίναμε μαζί στη θάλασσα, τον αφήναμε στην παραλία και εμείς πηδιόμαστε στις καλαμιές, ή στο αυτοκίνητο του που το γεμίζαμε χύσια. Τι γέλια έκανε η μικρή!!

Μια μέρα είχαμε πάει στο πανηγύρι του χωριού κι εγώ βοηθούσα στα σουβλάκια. Η Ελεάννα άφησε τον Παναγιώτη να περιμένει, ήρθε με πήρε και πήγαμε στην αποθήκη, την πήρα στα όρθια … γυρνώντας ο φουκαράς μας έψαχνε. Ρωτούσε «που είσαστε» αλλά ποτέ δεν του έδινε εξηγήσεις.

Μας εξιτάριζε και τους δύο να πηδιόμαστε εις γνώση του. Γι’ αυτό το κάναμε με ανοιχτά παράθυρα. Μια μέρα της έτρωγα τα βυζιά της αργά, μόλις που είχα χύσει ήδη μια φορά. Μετά κατέβηκα στον αφαλό και μου άνοιξε τις μπουτάρες για γλυφομούνι. Πέφτω με τα μούτρα στα μπούτια της μικρής κι άρχισε η γλώσσα μου να τσαπίζει το χωραφάκι της. Ανάμεσα στα βογγητά ακούω…
-Παντελή μου!! Τι κάνεις εκεί. Έλα καλέ μου να καθίσεις. Μη στέκεσαι τόσες ώρες .. εμείς θα αργήσουμε. Δεν έχεις κλειδιά; Μετά γυρίζει και μου λέει. -Μη ντυθείς.. θα συνεχίσουμε.

Άνοιξε την πόρτα μπήκε ο Παντελής και τον έβαλε στο δωμάτιο να βλέπει τηλεόραση. Ύστερα έπεσε ανάσκελα με τις μπουτάρες ανοιχτές να την πηδήσω. Εγώ ήξερα μεν πως αυτός το ανέχεται, αλλά να κάνω σεξ μπροστά στο σύζυγο δεν το άντεχα όσο γκομενάρα να είχα μπροστά μου. Η Ελεάννα με έριξε κάτω κι άρχισε το τσιμπούκι. Μετά κάθισε πάνω μου και κάλπαζε σαν καουμπόισσά. Κάποια στιγμή βλέπω τον Παντελή να έχει βγάλει το σκουληκάκι του και να το τρίβει για να χύσει.
Τι να πω; Περί ορέξεως ουδείς λόγος. Σε λίγο καιρό δεν με ένοιαζε αν και απολάμβανα το γαμήσι μόνος μαζί της και τον βγάλαμε στην απέξω. Ουστ απ την παράγκα !!

Μετά από δυο μήνες η γλυκιά μου Ελεάννα έμεινε έγκυος …. Αυτός μάζευε τα χύσια του με χαρτοπετσέτα κι εγώ όργωνα κι έσπερνα την γυναικάρα του.