Η Παρασκευή και τα εγγόνια της

Προχθές με πήρε τηλέφωνο η αδελφή μου η Παρασκευή. Με έχει φάει να πάω να διορθώσω τα αλουμίνια. Αλήθεια, δεν έχω χρόνο. Είπα στο γιό μου να πεταχτεί αλλά έχει το κορίτσι. Δεν μπορεί λέει, γιατί τον περιμένει η λεγάμενη. Οπότε θα πρέπει να πάω εγώ. Η αδελφή μου είναι κολλιτσίδα. Όταν θέλει κάτι το πετυχαίνει με κάθε τρόπο. Κι όταν λέω κάθε τρόπο συμπεριλαμβάνεται κι αυτός που φαντάζεστε.

Βέβαια, μμμ! δεν θα ήταν άσχημα να …. Κατά κοινή ομολογία, πάντα η Παρασκευούλα ήταν κι συνεχίζει να είναι άξια θαυμασμού, ως γυναίκα. Τι γυναίκα, γυναικάρα στα 50 της. Και πάντα ήταν ο κρυφός μου πόθος απ’ όταν είμασταν παιδιά. Όταν χήρεψε, ξεσάλωσε… έχω την εντύπωση ότι το δουλεύει αγρίως, το πράμα της. Έχει και τρία εγγόνια που της τα έχουν φορτώσει τα παιδιά της. Απορώ πως τα καταφέρνει. Η Βούλα, του γιού της, ο Πέτρος και η Βιβή παιδιά της κόρης. Η Βούλα και η Βιβή όπως καταλάβατε έχουν το όνομα της γιαγιάς και ελπίζω να πάρουν και την ομορφάδα της.
Με παίρνει που λέτε, η Παρασκευή χθες, για πολλοστή φορά, και τι μου λέει;

-Νίκοοοο… Θυμάσαι μικροί, που γύριζα από τα πάρτι και τα τζούφια ραντεβού;
- Ε… ναι της λέω … κοιμόμουν και με ξυπνούσες.
- Δεν σε ξυπνούσα ψεύτη!!. Έκανες πως κοιμάσαι. Με έβλεπες που γδυνόμουν και τραβούσες το πουλί σου.
-εεε εγώ; Της λέω. Δεεε….
-Εσύ ρε βλάκα. Με άναβε όλο αυτό το σκηνικό… μου άρεσε που τον έπαιζες για μένα… και το τραβούσα όσο παίρνει μήπως και….
-Το τραβούσες;
- Αντί να μου ορμήσεις που γύριζα σπίτι ξαναμμένη και να με δροσίσεις…. εσύ τραβούσες, Μα… Μαρία με τα κίτρινα.
-Συγνώμη ρε Παρασκευούλα, γιατί μου τα λες όλα αυτά; Δηλαδή… Αν σου φτιάξω τα παράθυρα θα πληρώσεις σε είδος; Τι θέλεις να πεις;
-Δεν ντρέπεσαι να μιλάς έτσι στην αδελφή σου… αλλά … ποτέ δεν ξέρεις. Αν είσαι καλό παιδί!! Ίσως…

Τώρα πιάσε τ’ αβγό και κούρευτο. Τέλος πάντων, είναι αυτό που σας είπα… ότι χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να πετύχει. Έτσι, (εμπιστευτικά σας λέω) με μια κρυφή ελπίδα μέσα στο πανταλόνι μου, ξεκίνησα την ίδια μέρα το μεσημέρι. Πριν φύγω από το μαγαζί, παίρνω μήνυμα στο κινητό από την Παρασκευή:

- Νίκο, αν πας σπίτι, θα λείπω. Αφήνω κλειδί στην πόρτα. Είναι μέσα τα παιδιά και βλέπουν παιδικά. Μην τα τρομάξεις!!

Γέλασα με την ψυχή μου γιατί προς στιγμή την πίστεψα, πως και καλά θααα.. ε! η γυναίκα μου δεν συγκρίνεται με την Παρασκευή, εδώ που τα λέμε. Η μέρα μα τη νύχτα. Πάντως είχα ήδη φορτώσει εργαλεία και ξεκίνησα. Πράγματι είχε αφήσει τα κλειδιά στην πόρτα για να μην ενοχλήσω τα παιδιά. Αυτά ήταν μαζεμένα στο σαλόνι που η αδελφή μου πριν χηρέψει το είχε κάνει μοδιστράδικο. Εκεί ήταν και η χαλασμένη μπαλκονόπορτα που δεν άνοιξε, το ρολό της δηλαδή, ΠΟΤΕ.
Πήγα στην κουζίνα και ρύθμισα τα κουφώματα. Μετά προχώρησα στο διάδρομο σιγά σιγά για να μην τρομάξω τα παιδιά… άκουσα όμως κάποια περίεργα παιδικά που μου κίνησαν την περιέργεια. Κάποιοι ήχοι που δεν συνηθίζονται σε παιδικές παραγωγές. Έχω κι εγώ εγγόνια και ξέρω. Πέρασα λοιπόν αθόρυβα και κρύφτηκα πίσω από τον καλόγερο με τα ρούχα. Κατ’ αρχήν υπήρχαν κρεμασμένα πολλά πρόστυχα εσώρουχα της γιαγιάς… δεν με εξέπληξε αυτό, αλλά έτσι τα αφήνει; Φόρα παρτίδα να τα βρουν και οι μικροί; Τι να πεις; Α ρε Παρασκευή… είσαι αδιόρθωτη.

Αφού χουζούρεψα γύρισα να δω τι βλέπουν οι μικροί. Πρώτα -πρώτα η αδελφή μου είχε μια γιγαντοοθόνη, με 3 κάμερες .. Μία ψηλά, μια στο πλάι και άλλη από κάτω απ το γραφείο. Σκούπισα τα γυαλιά μου, έχω και στραβωμάρα… και τι βλέπω. Η Βιβή καθόταν μόνη σε μια αναπαυτική καρέκλα, κρατούσε τάμπλετ αλλά έβλεπε και το πρόγραμμα στη μεγάλη οθόνη. Ο Πέτρος είχε τη Βούλα στα γόνατά του και όλοι έβλεπαν τη «Χιονάτη με τους 7 νάνους».
Μπράβο στα παιδάκια μου, λέω από μέσα μου και ετοιμαζόμουν να πάω να τους μιλήσω. Πάνω στην ώρα, η Χιονάτη άρχισε να γδύνεται και να αφήνει τους νάνους να παίζουν με το κορμί της… την έγλυφαν και τους τσιμπούκωνε μέχρι να χύσουν όλοι πάνω της. Ετοιμάστηκα να τους διακόψω γιατί δεν ήταν κατάλληλο και δεν έπρεπε να το βλέπουν.
Πάνω που παραμέρισα τον καλόγερο με τα ρούχα τα μικρά μου ανίψια άλλαξαν σε άλλο παιδικό… στην «κοκκινοσκουφίτσα». Βέβαια ο λύκος που την παραμόνευε δεν ήταν λύκος αλλά ένας αλήτης που την ξεβράκωσε και την βίασε άγρια απ’ τον κώλο, μέσα στο δάσος.

Πολύ ενδιαφέρον παιδικό!! Δεν ήξερα πως υπάρχουν τέτοιες τσόντες για παιδιά… μα τι λέω ο αθεόφοβος; Πρέπει να τους κλείσω τον υπολογιστή. Ναι δεν πρέπει να τα βλέπουν αυτά. Όταν η κοκκινοσκουφίτσα πήγε στο σπίτι της γιαγιάς της, την περίμενε άλλος βιαστής. Τα παιδιά το απολάμβαναν… Τι να κάνω; Να τα διακόψω, να στείλω μήνυμα στη γιαγιά; Η να πάρω τους γονείς τους να τα μαζέψουν. Άνοιξα το κινητό και έψαχνα τα τηλέφωνα των γονιών. Η γιαγιά δεν νομίζω πως θα τους κάκιωνε. Μπορεί και η ίδια να έβλεπε τέτοια βίντεο πριν φύγει και να το ξέχασε ανοιχτό…

Έτσι οι μικροί ανοίγοντας να έπεσαν πάνω στα πρόστυχα βίντεο αντί για παιδικά. Το πρόβλημα βέβαια δεν ήταν μόνο ότι έβλεπαν αλλά έκαναν κι όλα. Ο Πέτρος κόντευε να γδύσει τη Βιβή που καθόταν πάνω του και η Βούλα είχε ανοίξει τα πόδια και είχε χώσει το χέρι της μέσα στο βρακί της.. στο τέλος σηκώνεται και βγαίνει έξω από την πόρτα. Προλαβαίνω κρύβομαι και την κοιτάζω να μπαίνει στον καμπινέ. Ο διάβολος με σκουντά και θέλω να την παρακολουθήσω. Αλλά πως θα μπω στον καμπινέ;
Σπρώχνω τη μισάνοιχτη πόρτα του μπάνιου και κάνω τον αδιάφορο. Η Βούλα καθόταν στην λεκάνη και ήταν σκυμμένη στο πάτωμα. Δεν με περίμενε, αλλά γρήγορα της πέρασε η έκπληξη.

-Γεια σου Βουλίτσα, της λέω σαν μην τρέχει τίποτα. Η γιαγιά μου ζήτησε να φτιάξω το παράθυρο του μπάνιου. Με συχωράς. Κάνε τσισάκια εσύ και μη σε απασχολεί με εμένα.
Έκανα πως δοκίμαζα την πετούγια του παραθύρου και κάθε λίγο γύριζα και την κοίταζα.
-Κάνε κουκλίτσα μου .. σαν να μην είμαι εδώ.
-Θείε, δεν μπορώ να κάνω τσίσα μου όταν με βλέπουν. Μου είπε και σήκωσε ψηλά τη φούστα της μοστράροντας το χνουδωτό μουνάκι της.
Τρελάθηκα !! σαν να έβλεπα το μουνάκι της γιαγιάς της όταν ήταν μικρή. Και τότε μπήκε μια τρελή ιδέα μέσα στο κεφάλι μου.
-Να σε βοηθήσω κουκλίτσα μου, ξέρω ένα κόλπο που κάνει τα κορίτσια να χύνουν, εεε να κάνουν τσίσα σύντομα και εύκολα.
Σκέφτηκα πως θα με ακυρώσει αμέσως αλλά αντιθέτως μου ζήτησε να την βοηθήσω.
-Πως; Τι θα κάνεις θείε μου. Κάνε το γρήγορα.

Το μυαλό μου ξέχασε ότι σχέδια έκανε για τα παιδιά και σαν να ήμουν άλλος, έχωσα το χέρι μου στη λεκάνη χαϊδεύοντας το μουνάκι της μικρής. Σύντομα ανακάλυψα την κλειτορίδα της που είχε φουσκώσει από το πολύ τρίψιμο πριν.
Ακούμπησε το κεφάλι της στον ώμο μου και απολάμβανε τα χάδια μου. Της φίλησα το μάγουλο και μου γύρισε το στόμα. Αρχίσαμε τα πεταχτά φιλιά ενώ η όρεξή της για παιχνίδι όλο και αυξανόταν μέχρι που έφτασε στο αποκορύφωμα και άρχισε να κατουράει τα καυτά τσίσα της πάνω στο χέρι μου. αγκομαχούσε και αναστέναζε. Η χαρά της ήταν απερίγραπτη και όλο μου έδινε φιλιά.
Σκέφτηκα να την φιστικώσω με το δάχτυλό μου μιας και ήταν κοντά στην τρύπα της. Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη όταν δεν βρήκα καμία αντίσταση και της το έχωσα μέσα της βαθιά. Το μυαλό μου δεν δούλευε σωστά… ήθελα να γαμίσω τη μικρή, οπωσδήποτε. Είχα μια άγρια στύση ανακαλύπτοντας ότι η μικρή δεν ήταν παρθένα. Κατέβασα το φερμουάρ μου και τον έβγαλα έξω. Μόλις τον είδε η Βούλα χαμογέλασε και τον θαύμασε.

-Ο δικός σου είναι πιο μεγάλος από του κύριο Θανάση…
-Ποιος είναι πάλι ο κύριος Θανάσης; Την ρώτησα έκπληκτος..
-Είναι ο μπαμπάς της φίλης μου της Έφης .. πηγαίνω και παίζουμε εκεί. Είναι πολύ καλός… μας κάνει μπάνιο και μετά μας αφήνει να κοιμόμαστε στο κρεβάτι του.
-Μπα και η μαμά της Έφης που είναι; Τη ρωτώ.
-Η μαμά της είναι σε άλλο σπίτι. Με άλλο μπαμπά. Έτσι λέει η Έφη. Εγώ πάω μόνο με τον μπαμπά Θανάση, έχει κι άλλους μπαμπάδες.
-Βρε πέραση οι μπαμπάδες της Έφης!! Σκέφτηκα ενώ ήθελα πολύ να της τον χώσω μέσα στο μουνάκι που απ’ ότι διαπίστωνα ήταν ήδη μούσκεμα από βλέννες της καύλας της.
-Μας βάζει μέλι και μας αρέσει να το γλύφουμε.
-Στο πουλί του;
-Ναι, αλλά μετά κοιμόμαστε καθαροί… όταν κοιμηθεί η Έφη με αγαπάει πιο πολύ πολύ!!!
-Και τι σου κάνει για να στο δείξει; Η περιέργειά μου με πέθαινε.
-Με φιλάει παντού, με γλύφει και μετά μου σηκώνει τα μπουτάκια και μου βάζει το πουλί του μέσα μου βαθιά. Μου απαντά η Βουλίτσα.
-Την Έφη την αγαπάει καθόλου; Την ρωτώ.. ή αγαπάει μόνο εσένα;
-Την αγαπάει, αλλά η Έφη αγαπάει πιο πολύ το μπαμπά Γιώργο..
-Τι λες ρε παιδί μου!!!… κι εσύ που τα έμαθες όλα αυτά…
-Στα παιδικά βίντεο … είναι πολύ ωραία. Πρέπει να τα δεις κι εσύ. Τα βλέπει και η γιαγιά μου, μου λέει με αθώο ύφος.
-Δεν αμφιβάλω, αλλά…κι εγώ σ’ αγαπάω ρε Βουλάκι.. είσαι αξιολάτρευτη. Θέλεις να κάνουμε λίγο σαν τον κύριο Θανάση;
Δεν πρόλαβα να τελειώσω και η βούλα σαν ελατήριο σηκώθηκε από τη λεκάνη. Παράτησε κάτω το βρακάκι της και έτρεξε στο διάδρομο.
-Σ’ ευχαριστώ θείε, αλλά πάμε να δούμε τι κάνουν οι άλλοι. Είπαν ότι μετά θα συνδεθούν στο τσατ με τα άλλα παιδιά.

Ευτυχώς, σκέφτηκα να σταματήσουν τις τσόντες. Με τράβηξε από το χέρι και μπήκαμε σιγά σιγά στο σαλόνι με τον υπολογιστή. Εκεί το σκηνικό είχε αλλάξει. Υπήρχε ζωντανή σύνδεση με τρία άτομα. Στην οθόνη ήταν δύο παιδιά σ ένα κρεβάτι ενώ ένας τρίτος μιλούσε με τους δικούς μας. Τράβηξα τη Βούλα πίσω από τον καλόγερο με τα πρόστυχα εσώρουχα και της έκλεισα το στόμα. Με νοήματα της είπα ότι να μείνουμε σιωπηλοί για να σπάσουμε πλάκα.
Η Βούλα ήρθε και κόλλησε πάνω μου αφού είχαμε αποκτήσει ήδη μια πολύ καλή οικειότητα.
Βλέπουμε λοιπόν, ο νεαρός να παροτρύνει τα ξαδέλφια της Βούλας, να γδυθούν και να χαμουρευτούν μεταξύ τους.
-Μα είμαστε αδέλφια!! Απάντησε ο Πέτρος.
-Τι σημασία έχει.. του απαντά ο άλλος. Έχεις ένα καλό μουνάκι εκεί.. δεν θα το αφήσεις να πάει χαμένο. Ρίξε την στο ντιβάνι και ξέσκισέ την …

- Ναι αλλά… διακόπτει πάλι ο Πέτρος
- Καλά άσε να έρθω να σου το γαμίσω εγώ.. και αυτοί οι δύο εκεί αδέλφια είναι. Βλέπεις πόσο μοιάζουν; Γουστάρουν και τη βρίσκουμε όλοι μαζί. Εγώ είμαι ξάδελφός τους.. και πηδιόμαστε κάθε βράδυ.

Ο νεαρός είχε πολλή πειθώ. Έτσι ο Πέτρος άρχισε να γδύνει τη Βιβή και να αντιγράφει ότι έκαναν οι άλλοι στο βιντεο-τσατ. Σε λίγο η Βιβή είχε γονατίσει και έπαιρνε πίπα το καυλί το αδελφού της. Ήταν θέμα χρόνου να πηδηχτούν, μόλις το έκαναν και οι δάσκαλοί τους.

-Θείε πάμε κι εμείς; Ωραία θα είναι να αγαπηθούμε και οι τέσσερις μαζί, η Βούλα με τραβούσε από το χέρι. Όμως έπρεπε να πρυτανεύσει η λογική… όσο κι αν ήθελα πολύ να κάνουμε μια όμορφη baby παρτούζα.

Έπρεπε να τους σταματήσω. Τι θα έλεγα στους γονείς τους. «Ξέρετε ναι μεν αλλά ήθελα κι εγώ να συμμετέχω λίγο;»…. Κι αν οι άλλοι έκαναν καταγραφή βίντεο και κρατούσαν τη φάτσα μου; Θα μπορούσαν κάλλιστα να με χρησιμοποιήσουν για εκβιασμό. Βέβαια ήθελα να τον χώσω βαθιά στο μουνάκι της βούλας… πάλευα μέσα μου. Βλέποντας και τα αδελφάκια να έχουν αρχίσει ένα τρελό πήδημα… σκέφτηκα να τραβήξω την πρίζα και να αφήσω τα πράγματα να κυλίσουν εκεί που πήγαιναν.

Είδα πως το ρούτερ ήταν κοντά μου πίσω από τον καλόγερο με τα πορνοσεξοδιαστροφικά εσώρουχα της αδελφής μου. Πάτησα το on/off και τέλος. Πάγωσαν όλα. Η Βούλα πλησίασε και άρχισε να γδύνεται για να συμμετέχει. Εγώ δεν είχα άλλη επιλογή από το να αποχωρήσω σιωπηλά και να φύγω από το σπίτι. Αυτό που επρόκειτο να συμβεί στους μικρούς, θα με έβρισκε αμέτοχο. Ας κάμουν ότι θέλουν. Δεν πρέπει να εμπλακώ και να μην έχω καμία ευθύνη… έτσι έκλεισα την πόρτα κι έφυγα.
Στην ουσία δεν επισκεύασα τίποτα και κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι εγώ ήμουν στο σπίτι εκτός από το καυλιάρικο, το Βουλάκι (που θα το γαμίσω μια μέρα, θα αγαπηθούμε, καθώς λέει. Φεύγοντας πήρα τον πατέρα των μικρών.

-Ζαννή παιδί μου, αν δεις τη μάνα σου πες της ότι δεν πρόλαβα να πάω στο σπίτι.
-Να πας αύριο Θείε μου. Θα είναι μόνη της. Κάθε Δευτέρα και Πέμπτη απόγευμα δεν της πάμε παιδιά.

Αυτό ήταν, είχα αφήσει ανοιχτό το παράθυρο του μπάνιου, οπότε εύκολα πέρασα, στο διάδρομο και αφουγκράστηκα που είναι η αδελφή μου. Ήταν στο σαλόνι με τον υπολογιστή, την γιγαντοοθόνη αι τις 3 κάμερες. Έσπρωξα την πόρτα αθόρυβα. Η κυρία Παρασκευή, καθόταν μπροστά στον υπολογιστή και έδινε σόου. Φορούσε πρόστυχα εσώρουχα και έγλυφε μια πλαστική πούτσα που ώρες -ώρες την έχωνε στο μουνί της. Καμιά 20αριά ανοιχτά παράθυρα στην οθόνη επευφημούσαν την ομολογουμένως καυλωτική προσπάθειά της. Την καμάρωσα για λίγο χωρίς να με πάρει χαμπάρι και μετά έβγαλα το ρούτερ απ την πρίζα.

-Ω γαμότο!! Πάνω στην ώρα κόπηκε! Είπε με αγανάκτηση η Παρασκευή και γύρισε προς το ρούτερ. Τότε έβγαλα απ’ το πορτοφόλι μου 6 50αρικα και της τα άφησα διπλά στο ποντίκι.
Σοκαρίστηκε μόλις με είδε και μάζεψε τη γύμνια της.

Άκου ομορφιά μου, απόψε δεν έχει Λάιβ εκπομπή στο κανάλι σου… θα παίξουμε μόνοι μας. Ωραία και κουλτουριάρικα..
-Μα τι λες.. τρελάθηκες; Μου απάντησε χωρίς να επιμένει.
-Φτάνουν τα 300 για να κοιμηθείς μαζί μου; στα αλήθεια, όχι με βιντεοκλίση; Τη ρώτησα αποφασισμένος να της κλείσω το στόμα

για όσα μου ξεστόμιζε πριν λίγες μέρες στο τηλέφωνο.
-λοιπόν θα μου γδυθείς σε μισοσκόταδο, όπως τότε στα νεανικά μας χρόνια κι εγώ θα τον παίζω για σένα. Μόνο για σένα.. πάει;
- Η Παρασκευή μου πέταξε πίσω τα λεφτά και ξάπλωσε στην καρέκλα… άρχισε να μου κάνει ένα πριβέ ζωντανό σόου μόνο για μένα. Μόνο που την έβλεπα κόντεψα να χύσω.
-Μου αρέσει να την παίζουν για μένα, μου λέει. Εσύ είσαι η αιτία γι αυτά τα σόου που κάνω. Μέσα μου έχει μείνει ένας πόθος ανεκπλήρωτος από τότε που είμαστε μικροί. Σε ήθελα βρε βλάκα, κι εσύ δεν τολμούσες να με αρπάξεις να με γονατίσεις και να μου ξεσκίσεις το μουνί…
-Γιατί δεν το έκανες εσύ; τη ρώτησα. Αφού είχες τόσες καύλες, γιατί δεν ερχόσουν στο κρεβάτι μου;
Δεν είναι το ίδιο… εσύ είσαι ο κυνηγός κι εγώ το θήραμα… αν ερχόμουν θα ξενέρωνα.
-Τώρα όμως θα σε φάω και δεν θα σταματώ. Της απάντησα… Θα σε πιπιλήσω ολόκληρη, θα ρουφήξω όλο το ζουμί σου μέχρι το κόκκαλο.
-Πάλι δεν κάνεις αυτό που πρέπει Νίκο… άσε τα λόγια και προχώρα.

Αγκαλιαστήκαμε και κυλιστήκαμε στο πάτωμα. Της έσκισα τα πρόστυχα εσώρουχα και είδα να βγαίνει από μέσα απ το κουκούλι ένα θεσπέσιο κορμί μια πολύχρωμη πεταλούδα, να περιμένει την αγκαλιά μου …. Μόλις μπήκα μέσα της έχυσα αμέσως, από τον τεράστιο πόθο που είχα συσσωρευμένο μέσα μου. Εκείνη συνέχισε να με φυλάει και κατεβαίνοντας πήρε το καυλί μου στο στόμα της. Με τελετουργικές κινήσεις το έστησε όρθιο πάλι και το καβάλησε παίρνοντάς τον βαθιά στο υγρό μουνί της.
Πηδιόμαστε όλο το βράδυ και κοιμηθήκαμε μαζί. Δεν απαντούσα στο κινητό. Δεν ήθελα κανείς να μου χαλάσει το όνειρο που ζούσα. Την άλλη μέρα δώσαμε μια υπόσχεση. Να μη χωρίσουμε ποτέ. Να βρισκόμαστε όποτε μπορούμε και να αναπληρώνου