Ο Φοίβος και το «χαμένο σαπούνι»
Ο Φοίβος και το «χαμένο σαπούνι»
μια φανταστική ιστορία, βασισμένησε πραγματικά γεγονότα, του Μπόμπυ Χιλλ,
Μπήκε ο Σεπτέμβρης, φύγαν οι ξένοι μας, να πάνε στο καλό και αρχίσαν οι δουλειές μας. Καθαριότητα, σπιτιού και κήπου, συμμαζέματα. Τα ράντζα να πάνε στην αποθήκη και τα τραπέζια στην τζαμαρία. Ήμουν αρκετά κουρασμένη και έπεσα ξερή. Το πρωί δυσκολεύτηκα να ακούσω το ξυπνητήρι που μάλλον με νανούριζε γλυκά παρά με έστελνε στην κουζίνα. Γύρισα και χουζούρεψα από το άλλο πλευρό. Τράβηξα πάνω μου και το σεντονάκι για να χουχουλιστώ, αφού κοιμάμαι ακόμα γυμνή και η πρωινή δροσούλα άρχισε να γίνεται αισθητή.
Από το χουζούρι μου με διέκοψε το καζανάκι και το ντους του Φαίδωνα. Ο γυιόκας μου όσο κοιμάται θέλει άκρα ησυχία. Όταν όμως ξυπνήσει κάνει φασαρία όση ένα κοπάδι ελέφαντες. Σηκώθηκα λοιπόν, τι να κάνω η κακομοίρα για να του ετοιμάσω το πρωινό. Όπως ήμουν έψαξα το σατέν ρομπάκι μου που το αφήνω πάντα στο κάτω πόμολο του κρεβατιού. Η κρεβατοκάμαρά μου είναι παλιά, πραγματική ξύλινη και έχει σκαλίσματα και τέσσερα ξύλινα πόμολα στις γωνίες, σαν μεγάλα αυγά. Ο Φαίδωνας όταν ήταν μικρός τα περνούσε για αυγά και ήθελε να του τα τηγανίσω.
Έψαχνα λοιπόν το ρομπάκι μου αλλά δεν ήταν εκεί. Ξαφνικά είχα μια αναλαμπή πως το ξέχασα χθες βράδυ στο μπάνιο. Αλλά τώρα, πως θα μπω μέσα που είναι ο Φαίδωνας? Να μου πεις δεν έχεις άλλο? Ε… είναι όλα στο καλάθι με τα άπλυτα. Πάω λοιπόν λάου λάου, ελπίζοντας πως ο Φαίδωνας είναι στο ντους. Καθώς πλησίαζα άκουσα νερό να τρέχει και έκανα υποθέσεις ότι οι ατμοί και το νερό θα καλύψουν την παρουσία μου. Ανοίγω την πόρτα απρόσεκτα και βρίσκομαι τετ α τετ με το Φαίδωνα που είχε αφήσει το νερό να τρέχει άσκοπα και εκείνος ξυριζόταν, με άλλο νερό να τρέχει.
Τα βλέμματά μας συναντήθηκαν αστραπιαία. Ένοιωσα ντροπή να με δει γυμνή αλλά και το δικό του θέαμα ήταν σοκαριστικό. Πάντα αναρωτιόμουν γιατί τα σλιπάκια του είναι τόσο ξεχειλωμένα μπροστά. Μόλις τα βάλει δυο τρεις φορές, κάνουν μια μόνιμη σακούλα που κρύβει μέσα της κάτι πολύ μεγάλο και βαρύ. Καθόμουν στην απλώστρα την ώρα που τα άπλωνα και προσπαθούσα να φανταστώ αυτό το περιεχόμενο. Τώρα το είχα μπροστά μου και σε πλήρη πρωινή στύση. Πω πω!!! Τι έπαθα η καψερή. Κάλυψα με τα χέρια μου την γύμνια μου και έψαχνα στην κρεμάστρα το ρομπάκι μου, που ήταν πάλι εξαφανισμένο το άτιμο.
-Μαμά, καλημέρα… μου είπε ειρωνικά. Δεν χτυπάς ποτέ μια πόρτα μπάνιου ενώ ακούς νερό να τρέχει, με μάλωσε ο γυιόκας μου.
-Συ… συγνώμη παιδί μου, νόμιζα πως ήσουν στη ντουζιέρα. Δεεεε… δε το ήθελα…
Το είπα ψελλίζοντας ενώ του γύρισα την πλάτη για να μη βλέπει τα κρυφά μου σημεία. Βέβαια με το Φαίδωνα ως παιδί πέρασα πολύ ωραία. Ήταν πολύ όμορφο και πολύ έξυπνο αγόρι προικισμένο με όλα τα καλά. Δεν μοιάζει καθόλου με τον χοντρομαλάκα, το Χονδρονικόλα, (το επίθετό μας) τον πατέρα του. Κάναμε πολλά πράγματα μαζί με το μικρό. Παίζαμε, κάναμε μπάνιο στην μπανιέρα και γδυνόμουν τακτικά μπροστά του για να συνηθίζει το γυναικείο φύλο και να μαθαίνει τις διαφορές ώστε όταν ωριμάσει να μην είναι μισογύνης και να μη φοβάται τα κορίτσια.
Βέβαια σταμάτησα όταν πια έφτασε σε μια ηλικία που μόλις με έβλεπε να γδύνομαι, άρχισε να έχει τακτικές στύσεις. Έτσι περιόρισα τις γυμνές εμφανίσεις μου σε λιγότερο αισθησιακές και περισσότερο καλυμμένες. Ας πούμε η σαπουνάδα στην μπανιέρα, κάποιες νυχτικιές λιγότερο αποκαλυπτικές. Αλλά πάλι είχαμε εξάρσεις του.. Ρώτησα κάποτε ένα γιατρό σχετικά με αυτό και μου είπε πως είναι απόλυτα φυσιολογικό αφού κι εγώ είμαι καλλίγραμμη και πάντα περιποιημένη μαζί του. Πράγματι πάντα ήμουν χτενισμένη με ελαφρό μακιγιάζ. Μου είπε μάλιστα, ότι θα πρέπει να τον αφήνω να… αυνανίζεται για να βγαίνει το σπέρμα. Δεν πρέπει να μένει γιατί αν γυρίσει πίσω στους όρχεις, θα υπάρχει πρόβλημα δυσλειτουργίας.
Μου πρότεινε βέβαια πως: «Αν δεν ξέρει πως γίνεται, δεν έχει άλλες συναναστροφές με αγόρια να του πουν, καλό θα είναι να του δείξετε εσείς πως να χαϊδεύεται..» σοκαριστικό!! Για μια μάνα να δείχνει στο παιδί της πως τραβάνε … μαλακία.
Τέλος πάντων, με το φόβο τις μετέπειτα δυσλειτουργίας των όρχεον του Φαίδωνα, αρχίσαμε μέσα στο μπάνιο το παιχνίδι με «το χαμένο σαπούνι». Καθόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο και ψάχναμε το χαμένο σαπούνι. Όταν το έβρισκα εγώ, που προσπαθούσα πάντα να γίνεται έτσι, τον έπλενα παίζοντας με το πουλί του μέχρι να του το αδειάσω από το συσσωρευμένο σπέρμα. Έγερνε το κεφαλάκι του άφηνε ένα αναστεναγμό και τα μάτια του γύριζαν άνω κάτω. Το μωρό μου. Όταν όμως το έβρισκε εκείνος, ε δίκαιο ήταν να τον αφήσω να με πλύνει από κάτω μου μέχρι να μου ανάψει φωτιές και πολλές φορές να χάσω τον κόσμο από την γλύκα.
Τώρα στεκόμουν μετά από χρόνια πάλι γυμνή μπροστά του αλλά δεν ήταν το ίδιο. Τώρα πια είναι άνδρας, καταλαβαίνεται πως όποιο παιχνίδι μεταξύ μας είναι πολύ επικίνδυνο. Όμως αυτή η απερισκεψία μου να μπω στο μπάνιο πριν να τελειώσει ο Φοίβος ήταν πολύ παρακινδυνευμένη από μέρους μου. Γύρισα και κοίταξα πίσω από το κάθισμα που είναι κάτω από την κρεμάστρα. Εκεί ήταν το άτιμο το ρομπάκι μου.
Έπρεπε να κάνω μια βαθιά επίκυψη για να το φτάσω κι αυτό σημαίνει πως θα του μοστράρω το πουτί μου φάτσα κάρτα, όμως δεν υπήρχε άλλη λύση. Εξ άλλου περιποιημένο είναι. Ο Χονδρονικόλας (ο σύζυγος, είναι Νικόλας είναι και χοντρός) μου έχει στείλει μπόλικα λεφτά για πλήρη αποτρίχωση. Έτσι το θέλει, λέει αλλά πότε το βλέπει? Στα ναυπηγεία της Κορέας την περνάει όλο το χρόνο. Και βέβαια δέκα Κορεάτισσες έχει στο διαμέρισμά του. Γι’ αυτό κι εγώ μετά την ολική αποτρίχωση, πήγα και χτύπησα ένα τατουάζ, μια αράχνη πάνω δεξιά. Θα φρικάρει όταν το δει γιατί δεν του αρέσουν καθόλου τα τατουάζ.
Έσκυψα λοιπόν, με τη δεύτερη, την τρίτη προσπάθεια το άρπαξα και έτρεξα έξω κατακόκκινη από ντροπή. Ή μήπως δεν ήταν από ντροπή αλλά από…. ερεθισμό. Του φώναξα ξανά συγνώμη από το διάδρομο και πήγα στην κουζίνα για να κάνω καφέ και πρωινό. Σε λίγο βγήκε και ο Φαίδωνας που ήρθε και με αγκάλιασε, ζητώντας συγνώμη για της φωνές που μου έβαλε πριν στο μπάνιο.
Του είπα ότι εγώ φταίω και το λήξαμε με ένα πεταχτό φιλάκι στο…. Δίπλα στο στόμα. Πήρε το σάντουιτς στο χέρι, ρούφηξε και δυο γουλιές καφέ στα όρθια πήρε τα πράγματά του και ξεχύθηκε έξω από την πόρτα. Στα σκαλοπάτια άκουσα να καλημερίζει κάποιον που δεν ήταν άλλος από τον ξάδελφό του το Γιώργη. Πριν προλάβω να πάω να κλείσω, τσούπ!! Νάτος και μπήκε στην κουζίνα.
-Γεια σου θεία Ανδριανή.. καλημερούδια.
-Γεια σου Γιωργάκη , καλημέρα. Τι σε φέρνει πρωί πρωί στο φτωχικό μας?
-Τι να με φέρει, έτσι όπως είμαι μάλλον θα με φιλοξενήσεις και πολύ σύντομα.
-Γιατί? Τι τρέχει πάλι? Η γυναίκα σου? Του λέω. Ξέροντας το γνωστό τροπάρι που θα μου έλεγε με τη γυναίκα του που ακούει την μάνα της και τον έχουν του κλότσου και το μπάτσου. Έτσι γύρισα στο νεροχύτη να ξεθερμίσω τα πιάτα, που είχαν συσσωρευτεί από τα χθες.
-Σε πειράζει Γιώργο μου, να πλύνω πιάτα καθώς μου μιλάς, τον ρώτησα.
-Όχι προς θεού.. δεν θέλω να σου γίνω βάρος αλλά ξέρεις… δεν έχω που αλλού να τα πω. Ζητώ συγνώμη, ίσως γίνομαι φόρτωμα. Μου λέει και τσούπ νάτος δίπλα μου.
-Πρόσεχε μη πιτσιλιστείς με τις σαπουνάδες.. για λέγε. Τι έγινε πάλι. Του λέω.
Είναι κι αυτός ο ταλαίπωρος. Τι ωραίο παιδί και έπεσε μέσα στα σκατά! άντε να μην πω τίποτα!!
-Θεία πάει και τελείωσε. Με έδιωξε … Με πέταξε από το δωμάτιο.
-Η Στελλίτσα?
-Μάλιστα.. Η Στελλίτσα. Μου πέταξε και τα ρούχα. Και τώρα κοιμάμαι στον καναπέ του διαδρόμου γιατί στο άλλο υπνοδωμάτιο κοιμάται η βασίλισσα, η μάνα της. Άστα θεία, έχουμε να κάνουμε σεξ δύο μήνες και πάμε στον τρίτο..
Ο Γιώργης όλο και πλησίαζε μέχρι που άπλωσε το αριστερό του χέρι πάνω στους ώμους μου και άρχισε να μου κάνει ελαφρό μασάζ.
-Άκου Γιώργη, θα της περάσει. Θα σε δεχτεί πάλι σύντομα και θα κάνετε τις τρελίτσες σας όπως παλιά… ε?
-Αχ θεία μου, λες να ξαναγίνουμε όπως παλιά? Μακάρι!! Μου λέει και τσούπ έρχεται και κολλάει από πίσω μου.
- Μα και βέβαια, τώρα που θα φύγει η μάνα της να πάει στην άλλη κόρη, όλα θα φτιάξουν.
-Αχ θείτσα μου, λες να γίνει έτσι που τα λες?
Κι να σου περνάει τα χέρια του στη μέση μου. Γυρίζω κοιτάω το ρομπάκι, η ζώνη ήταν έτοιμη να λύσει καθώς έτριβε με τα χέρια του την κοιλιά μου και σύντομα θα έβλεπε βέβαια πως δεν φορούσα τίποτα από μέσα.
-Πότε θα πάει στην κόρη της? Πάει κάθε χειμώνα στο νησί, έτσι?
-Σε ένα μήνα, ίσως σε δύο… αχ! θειούλα μου καλή, πόσο θα αντέξω χωρίς τη Στελλίτσα μου? Πες μου πόσο?
Ο Γιώργης μου μιλούσε ψιθυριστά κοντά στο αφτί μου ενώ τα χέρια του από μπρος, ανέβαιναν προς τα βυζιά μου.
-Εννοείς το σεξ? Την αποχή που σου έχει επιβάλει. Να σου πω βρε Γιώργη, συγνώμη δηλαδή, ενήλικος είσαι, γιατί δεν πας κάτω στην πόλη στα κορίτσια, εκεί που πάνε και οι φαντάροι. Του είπα μια ιδέα γιατί σε λίγο ο Γιώργης όπως πήγαινε, θα με γαμούσε στα όρθια.
-Αααα! Όλα κι όλα θεία μου, δεν ατιμάζω το σπίτι μου... Δεν πάω σε μπουρδέλο. Εγώ, όλο αυτό το πρόβλημα, θέλω να μείνει μέσα στην οικογένεια.
Ο Γιώργης εκείνη τη στιγμή, είχε μια τεράστια στύση μέσα στο σορτσάκι του, την οποία αισθανόμουν να επιτίθεται άμεσα στον κώλο μου αφού είχε κολλήσει σαν βδέλλα πάνω μου και το σατέν δεν το λες χοντρό ύφασμα! Φυσικό ήταν να έχει πέσει η ζώνη και να έχει ανοίξει η ρόμπα μου την οποία συγκρατούσα με τα βίας πιέζοντας το σώμα μου πάνω στο νεροχύτη.
-Ωραία, άκου ανιψιέ, υπάρχουν και κορίτσια που πάνε μυστικά στα σπίτια. Μόνο με ένα τηλεφώνημα έχεις όποια «Στελλίτσα» θέλεις. Ακόμα και να βρεις κάποια να της μοιάζει. Του είπα αφού το πρόβλημα ήταν καθαρά σεξουαλικό και ο άνθρωπος ήθελε να πηδήσει όποιο θηλυκό βρισκόταν μπροστά του. Και το κακό είναι πως τώρα μπροστά του βρισκόμουν εγώ, μισόγυμνη και πολύ καυλωμένη από τα πριν. Ξέρετε…
-Και που θα βρω το σπίτι να καλέσω την πουτανίτσα? θεία μου… να χρησιμοποιήσω το δικό σου? Ο Γιώργης με είχε ανάψει. Βρήκε ότι η ρόμπα μου ήταν ξεκούμπωτη και πέρασε τα χέρια του σταυρωτά μαλάζοντας τα βυζιά μου, ενώ από πίσω μου άρχισε να κάνει κινήσεις που έδειχναν σαφώς τις προθέσεις του να βγάλει πάνω μου τα σεξουαλικά του απωθημένα. Τα χέρια του σεργιάνιζαν στο γυμνό μου σώμα. Με τα γάντια μου όλο σαπουνάδες δεν μπορούσα να κάνω πολλά για να τα αποφύγω. Έτσι στηρίχτηκα στο νεροχύτη, γιατί …άρχισαν να μου κόβονται τα πόδια και να θέλω να ξαπλώσω.
Έβαλα όλες μου τις δυνάμεις για να μην τον πάω στο κρεβάτι. Ο Γιώργης είναι ο γιός του αδελφού μου. Να μου πεις τι σημασία έχει και ποιος θα το μάθει? Εξ άλλου κι εκείνος θέλει να μείνει όλο αυτό μέσα στην οικογένεια. Οπότε ξέρει ότι θα το κρατήσω μυστικό. «Κάνε γιέ μου τη δουλειά σου κι ύστερα είμαι πάλι θειά σου» έλεγαν οι παλιές.
Ένας διάβολος κι ένας άγγελος πάλευαν μέσα μου. Ο πειρασμός, ο ανιψιός μου, θα ήθελε πολύ να αδειάσει το σπέρμα του πάνω μου κι εγώ, που τόσο λαχταρώ από το πρωί να πάρω μέσα μου ένα νεαρό πούτσο. Οπότε να η ευκαιρία. Μάλλον κερδίζει ο πειρασμός.
Οι ορμές μου να τον σύρω στην ακολασία, είναι πολύ ισχυρές. Ναι! Βρήκε τη μέρα κι αυτός που είμαι τόσο καυλωμένη. Όμως, αν ενδώσω τώρα και του κάτσω, αυτός θα έρχεται κάθε μέρα και θα μου γυρεύει φικι φίκι. Αφού μαλώνουν συνέχεια με τη Στέλλα. Δεν φαίνεται να τελειώνει σύντομα. Αν λοιπόν κρεβατωνόμαστε κάθε μέρα με το Γιωργάκι, που θα πάει? Θα μας πιάσει και ο Φοίβος. Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη. Τρεις και η κακή του μέρα. Καλύτερα όχι!
Ο Γιώργης μου έτριβε τις ρώγες και μου δάγκωνε ελαφρά το σβέρκο παραλύοντας το κορμί μου. είχε ήδη ξεροχύσει μέσα στο πανταλόνι του παρ’ όλα αυτά, κατάφερα να ξεγλιστρήσω και να κλείσω τη ρόμπα μου καλύπτοντας τη γύμνια μου αλλά…. όχι και την καύλα μου.
-Άκου Γιωργάκη. Το σπίτι ξέρεις πως είναι και του Φοίβου. Δεν μπορείς να φέρνεις πουτανίτσες και να τις πηδάς εδώ μέσα. Πρέπει να βρεις άλλη λύση.
-Θεία μου με σκοτώνεις… με κάνεις κομμάτια. Δείξε μου λίγη αγάπη.. σε παρακαλώ πάμε στην κρεβατοκάμαρα σου να συζητήσουμε το θέμα πιο διεξοδικά.
Ήξερα πως μου την είχε στημένη… αν μπαίναμε στην κρεβατοκάμαρα δεν θα βγαίναμε σύντομα…
-Γιώργο μου λυπάμαι.. πρέπει να φύγεις τώρα, γιατί σε λίγο θα πάω για ψώνια και πρέπει να ετοιμαστώ. Συγνώμη παιδί μου.
Ήταν πολύ σκληρό αυτό που του είπα. Το ξέρω. Αλλά ίσως, αν ήταν αλλιώς τα πράγματα, να του κάθιζα και μια και δυο φορές. Κρίμα είναι ο φουκαράς να γυρίζει με σηκωμένη την ψωλή και να μην έχει που να την χώσει. Εξ άλλου μέσα στην οικογένεια θα μείνει. Τα είπαμε.
Έφυγε ο Γιώργος κι εγώ έτρεξα στο δωμάτιο να συμμαζευτώ λιγάκι. Σίγουρα ήθελα ένα μπάνιο. Πέταξα το σατέν ρομπάκι μου στο δάπεδο και κάθισα στο κρεβάτι. Γύρισα και είδα το ξύλινο πόμολο του κρεβατιού που στεκόταν στη γωνία και με καλούσε. Δεν το είχα κάνει ξανά, αν και το σκεπτόμουν πότε πότε. Πήρα το ζελέ και το πασάλειψα από πάνω ως κάτω. Πάτησα το ένα πόδι μου στο κρεβάτι και το άλλο στο πάτωμα. Άφησα το κορμί μου σιγά σιγά να κατέβει και το πουτί μου κατάπινε το πόμολο. Όλο και πιο βαθιά, όλο και πιο βαθιά. Πόσο το ήθελα!!! Άρχισα να βογκάω από την γλύκα.
Μπροστά στα μάτια μου περνούσαν διάφορες εικόνες από τα περιστατικά της ημέρας. Ο Γιώργης που ήθελε ο καψερός να πηδήσει τη θεία του, τι ήταν αυτό! Ένοιωθα τον πόθο του καρφωμένο έξω από το λεπτό μου ρομπάκι, τα χέρια του στα βυζιά μου, στις ρώγες μου, στο πουτί μου. Παρά τρίχα να πηδηχτούμε εκεί στο νεροχύτη… φαντασιωνόμουν ότι το κάναμε, και με άναβε ακόμα πιο πολύ. Όμως είχα κι άλλη μια εικόνα με εμένα να μοστράρω τα κάλλη μου στο Φοίβο μου. Γυμνή όπως με γέννησε η μάνα μου να σκύβω και να του δείχνω ολοφάνερα τα άτριχα οπίσθιά μου.
Με αυτή την εικόνα και με το πόμολο του κρεβατιού βαθιά μέσα μου, είχα σύντομα ένα τεράστιο οργασμό. Ένοιωσα καυτά ζουμιά να τρέχουν στα μπούτια μου, ήταν τσίσα που μου έφυγαν μαζί με τον οργασμό χωρίς να το καταλάβω. Πολύ πρόστυχο. Ήθελα μια φωτογραφία μου να κάθομαι πάνω στο παλούκι αλλά που να βρεις εκείνη την ώρα μηχανή. Ξεκαρφώθηκα από το πόμολο που ήταν πασαλειμμένο με την πουτόγλινα μου και έπεσα στο κρεβάτι μη έχοντας το κουράγιο να πάω να κάνω μπάνιο. Ευθύς με πήρε ο ύπνος. Κάποια στιγμή άνοιξα τα μάτια μου εξουθενωμένη αλλά αισθάνθηκα έντονα να θέλω κι άλλο όπως αυτό, αλλά δεν άντεχα να παλουκωθώ κι άλλο. Πήρα στα χέρια μου το κερί από το κηροπήγιο στο κομοδίνο. Ήταν σε ικανοποιητικές διαστάσεις για να το απολαύσω μέσα μου.
Δεν χρειάστηκα άλλη λίπανση και το έχωσα αμέσως μέσα μου ανοίγοντας ελαφρά τα πόδια. Η γλυκιά απόλαυση συνεχιζόταν σε αργούς ρυθμούς. Έκλεισα τα μάτια και έπαιζα με το κερί χαϊδεύοντας απαλά την κλειτορίδα μου. Ήταν τόσο γλυκό που δεν ήθελα να βρεθώ ξανά στην πραγματικότητα. Είχα κλείσει τα μάτια και βρισκόμουν αλλού… μα τι στο καλό. Το κερί κινείτε μόνο του? Ζωντάνεψε και με πηδάει? Χάραξα τα μάτια μου…
-Φοίβο!!! Τι κάνεις εδώ?
-Μαμά, σχόλασα και ήρθα να δω αν είσαι καλά. Μα… εσύ είσαι ιδρωμένη και σίγουρα χρειάζεσαι ένα χαλαρό μπάνιο. Πάμε να παίξουμε το παιχνίδι εκείνο… « Το χαμένο σαπούνι»? θυμάσαι?
Γέλασα με την αθωότητα που μου μιλούσε, σαν να ήταν τότε που του έπαιζα το πουλί του να μην έχει παλινδρόμηση το σπέρμα… τότε που…
Με πήρε γυμνή όπως ήμουν στα χέρια του και μπήκαμε στη μπανιέρα. Ήταν ήδη γεμάτη με χλιαρό νερό που είχε μεριμνήσει ο Φοίβος. Γδύθηκε και με ακολούθησε. Ξαναείδα άλλη μια φορά την αιτία που ξεχειλώνουν τα σλιπάκια του και χάρηκα πολύ. Ο Φοίβος έπιασε δύο σαπούνια τούτη τη φορά.
-Μμμμμ! Μαμά αλλάζουν οι όροι του παιχνιδιού. Δύο τα σαπούνια στην μπανιέρα.
Βέβαια και οι δύο βρήκαμε το σαπούνι μας που πήγε για καλό σκοπό. Ο Φοίβος με περιποιήθηκε καθαρίζοντάς με και εμπρός και πίσω σαν να ήθελε να με φάει μετά κι εγώ του ανταπέδωσα όλη μου την ευγνωμοσύνη χωρίς να τον τελειώσω εκείνη την ώρα. Το άφησα για μετά. Σχεδόν βρεμένοι πήγαμε στο κρεβάτι του. Εκεί που μου έκανε τον πιο όμορφο έρωτα της ζωής μου. Κι εγώ για πρώτη φορά ευχαριστήθηκα όχι μόνο από την ποιότητα αλλά κι από το μέγεθος. Ήταν το πιο μεγάλο εργαλείο που δοκίμασα ως τώρα. Σήκωσα τα πόδια ψηλά και τον ένοιωθα να σφυροκοπάει τη μήτρα μου, ενώ φιλιόμασταν με τη γλώσσα μας να παίζει μίνι ελληνορωμαϊκή.
Στο τέλος είχα καυλώσει τόσο πολύ που του ζήτησα να χύσει μέσα μου. Το ήθελα πολύ. Δεν με ένοιαζε. Ήταν μια τρέλα όλο αυτό!! Γιατί να τελειώσει άδοξα. Όλα τα άλλα είναι ξενέρωμα. Άδειασε λοιπόν με δύναμη το περιεχόμενο απ τα μπαλάκια του μέσα στο πουτί μου που έκαιγε από καύλα.
Την άλλη μέρα ήρθε πάλι ο Γιώργος. Άρχισε τα κόλπα και τις χειρονομίες. Κάθισε δίπλα μου στο τραπέζι και άρχισε να κλαίγεται πως δεν του το δίνει η Στελλίτσα γιατί ακούει τη μάνα της. Τον λυπήθηκα και του ζήτησα συγνώμη για χθες. Δεν τον ταλαιπώρησα καθόλου. Του έκανα νόημα να πάμε στο κρεβάτι κι έτρεξε ξοπίσω μου με πολύ χαρά. Το διασκεδάσαμε και οι δύο αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Πάνω στην ώρα που πηδιόμαστε, να σου και χτυπά το τηλέφωνο. Κοιτάζω το νούμερο, ο Χονδρονικόλας από την Κορέα. Το σήκωσα.
- Έλα Νικολή (έτοιμος)…
- Έλα Ανδριανή, Θα λείψω άλλους έξι μήνες. Καινούριο βαπόρι χτίζει η εταιρεία.(έτοιμος)
Εν τω μεταξύ με άκουγε που πηδιόμουν με το Γιώργη και μου λέει:
-Μα τι έχεις? Γιατί αγκομαχείς? Γυμναστική κάνεις? (έτοιμος) »
-Μαλακίζομαι που σ ακούω άντρα μου!!! παίζω το μουνί μου για σένα αγάπη μου (έτοιμος)»
-Α! μπράβο μπράβο… έτσι να κάνεις για να μη μου πηδηχτείς… Άμα γυρίσω θα σου φέρω δώρο ένα δονητή (έτοιμος)
-Χύνω άντρα μου, μόνο που σ ακούω χύνωωωωωωωω. (Έτοιμος)
Ο Γιώργος έχυσε μαζί μου και το σπέρμα του γέμισε το τηλέφωνο. Σκάσαμε και οι δύο στα γέλια.
Κρίμα είναι κι αυτό το καψερό που τον έχει η Στελλίτσα τόσο καιρό στο περίμενε.
Ο Γιώργος το πρωί και ο Φοίβος το βράδυ δεν προλάβαινα να ντυθώ, ούτε πουτάνα σε μπουρδέλο να δούλευα. Πάντως είναι υπέροχα με δύο νεαρούς στο κρεβάτι μου, τι άλλο θέλω?
μια φανταστική ιστορία, βασισμένησε πραγματικά γεγονότα, του Μπόμπυ Χιλλ,
Μπήκε ο Σεπτέμβρης, φύγαν οι ξένοι μας, να πάνε στο καλό και αρχίσαν οι δουλειές μας. Καθαριότητα, σπιτιού και κήπου, συμμαζέματα. Τα ράντζα να πάνε στην αποθήκη και τα τραπέζια στην τζαμαρία. Ήμουν αρκετά κουρασμένη και έπεσα ξερή. Το πρωί δυσκολεύτηκα να ακούσω το ξυπνητήρι που μάλλον με νανούριζε γλυκά παρά με έστελνε στην κουζίνα. Γύρισα και χουζούρεψα από το άλλο πλευρό. Τράβηξα πάνω μου και το σεντονάκι για να χουχουλιστώ, αφού κοιμάμαι ακόμα γυμνή και η πρωινή δροσούλα άρχισε να γίνεται αισθητή.
Από το χουζούρι μου με διέκοψε το καζανάκι και το ντους του Φαίδωνα. Ο γυιόκας μου όσο κοιμάται θέλει άκρα ησυχία. Όταν όμως ξυπνήσει κάνει φασαρία όση ένα κοπάδι ελέφαντες. Σηκώθηκα λοιπόν, τι να κάνω η κακομοίρα για να του ετοιμάσω το πρωινό. Όπως ήμουν έψαξα το σατέν ρομπάκι μου που το αφήνω πάντα στο κάτω πόμολο του κρεβατιού. Η κρεβατοκάμαρά μου είναι παλιά, πραγματική ξύλινη και έχει σκαλίσματα και τέσσερα ξύλινα πόμολα στις γωνίες, σαν μεγάλα αυγά. Ο Φαίδωνας όταν ήταν μικρός τα περνούσε για αυγά και ήθελε να του τα τηγανίσω.
Έψαχνα λοιπόν το ρομπάκι μου αλλά δεν ήταν εκεί. Ξαφνικά είχα μια αναλαμπή πως το ξέχασα χθες βράδυ στο μπάνιο. Αλλά τώρα, πως θα μπω μέσα που είναι ο Φαίδωνας? Να μου πεις δεν έχεις άλλο? Ε… είναι όλα στο καλάθι με τα άπλυτα. Πάω λοιπόν λάου λάου, ελπίζοντας πως ο Φαίδωνας είναι στο ντους. Καθώς πλησίαζα άκουσα νερό να τρέχει και έκανα υποθέσεις ότι οι ατμοί και το νερό θα καλύψουν την παρουσία μου. Ανοίγω την πόρτα απρόσεκτα και βρίσκομαι τετ α τετ με το Φαίδωνα που είχε αφήσει το νερό να τρέχει άσκοπα και εκείνος ξυριζόταν, με άλλο νερό να τρέχει.
Τα βλέμματά μας συναντήθηκαν αστραπιαία. Ένοιωσα ντροπή να με δει γυμνή αλλά και το δικό του θέαμα ήταν σοκαριστικό. Πάντα αναρωτιόμουν γιατί τα σλιπάκια του είναι τόσο ξεχειλωμένα μπροστά. Μόλις τα βάλει δυο τρεις φορές, κάνουν μια μόνιμη σακούλα που κρύβει μέσα της κάτι πολύ μεγάλο και βαρύ. Καθόμουν στην απλώστρα την ώρα που τα άπλωνα και προσπαθούσα να φανταστώ αυτό το περιεχόμενο. Τώρα το είχα μπροστά μου και σε πλήρη πρωινή στύση. Πω πω!!! Τι έπαθα η καψερή. Κάλυψα με τα χέρια μου την γύμνια μου και έψαχνα στην κρεμάστρα το ρομπάκι μου, που ήταν πάλι εξαφανισμένο το άτιμο.
-Μαμά, καλημέρα… μου είπε ειρωνικά. Δεν χτυπάς ποτέ μια πόρτα μπάνιου ενώ ακούς νερό να τρέχει, με μάλωσε ο γυιόκας μου.
-Συ… συγνώμη παιδί μου, νόμιζα πως ήσουν στη ντουζιέρα. Δεεεε… δε το ήθελα…
Το είπα ψελλίζοντας ενώ του γύρισα την πλάτη για να μη βλέπει τα κρυφά μου σημεία. Βέβαια με το Φαίδωνα ως παιδί πέρασα πολύ ωραία. Ήταν πολύ όμορφο και πολύ έξυπνο αγόρι προικισμένο με όλα τα καλά. Δεν μοιάζει καθόλου με τον χοντρομαλάκα, το Χονδρονικόλα, (το επίθετό μας) τον πατέρα του. Κάναμε πολλά πράγματα μαζί με το μικρό. Παίζαμε, κάναμε μπάνιο στην μπανιέρα και γδυνόμουν τακτικά μπροστά του για να συνηθίζει το γυναικείο φύλο και να μαθαίνει τις διαφορές ώστε όταν ωριμάσει να μην είναι μισογύνης και να μη φοβάται τα κορίτσια.
Βέβαια σταμάτησα όταν πια έφτασε σε μια ηλικία που μόλις με έβλεπε να γδύνομαι, άρχισε να έχει τακτικές στύσεις. Έτσι περιόρισα τις γυμνές εμφανίσεις μου σε λιγότερο αισθησιακές και περισσότερο καλυμμένες. Ας πούμε η σαπουνάδα στην μπανιέρα, κάποιες νυχτικιές λιγότερο αποκαλυπτικές. Αλλά πάλι είχαμε εξάρσεις του.. Ρώτησα κάποτε ένα γιατρό σχετικά με αυτό και μου είπε πως είναι απόλυτα φυσιολογικό αφού κι εγώ είμαι καλλίγραμμη και πάντα περιποιημένη μαζί του. Πράγματι πάντα ήμουν χτενισμένη με ελαφρό μακιγιάζ. Μου είπε μάλιστα, ότι θα πρέπει να τον αφήνω να… αυνανίζεται για να βγαίνει το σπέρμα. Δεν πρέπει να μένει γιατί αν γυρίσει πίσω στους όρχεις, θα υπάρχει πρόβλημα δυσλειτουργίας.
Μου πρότεινε βέβαια πως: «Αν δεν ξέρει πως γίνεται, δεν έχει άλλες συναναστροφές με αγόρια να του πουν, καλό θα είναι να του δείξετε εσείς πως να χαϊδεύεται..» σοκαριστικό!! Για μια μάνα να δείχνει στο παιδί της πως τραβάνε … μαλακία.
Τέλος πάντων, με το φόβο τις μετέπειτα δυσλειτουργίας των όρχεον του Φαίδωνα, αρχίσαμε μέσα στο μπάνιο το παιχνίδι με «το χαμένο σαπούνι». Καθόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο και ψάχναμε το χαμένο σαπούνι. Όταν το έβρισκα εγώ, που προσπαθούσα πάντα να γίνεται έτσι, τον έπλενα παίζοντας με το πουλί του μέχρι να του το αδειάσω από το συσσωρευμένο σπέρμα. Έγερνε το κεφαλάκι του άφηνε ένα αναστεναγμό και τα μάτια του γύριζαν άνω κάτω. Το μωρό μου. Όταν όμως το έβρισκε εκείνος, ε δίκαιο ήταν να τον αφήσω να με πλύνει από κάτω μου μέχρι να μου ανάψει φωτιές και πολλές φορές να χάσω τον κόσμο από την γλύκα.
Τώρα στεκόμουν μετά από χρόνια πάλι γυμνή μπροστά του αλλά δεν ήταν το ίδιο. Τώρα πια είναι άνδρας, καταλαβαίνεται πως όποιο παιχνίδι μεταξύ μας είναι πολύ επικίνδυνο. Όμως αυτή η απερισκεψία μου να μπω στο μπάνιο πριν να τελειώσει ο Φοίβος ήταν πολύ παρακινδυνευμένη από μέρους μου. Γύρισα και κοίταξα πίσω από το κάθισμα που είναι κάτω από την κρεμάστρα. Εκεί ήταν το άτιμο το ρομπάκι μου.
Έπρεπε να κάνω μια βαθιά επίκυψη για να το φτάσω κι αυτό σημαίνει πως θα του μοστράρω το πουτί μου φάτσα κάρτα, όμως δεν υπήρχε άλλη λύση. Εξ άλλου περιποιημένο είναι. Ο Χονδρονικόλας (ο σύζυγος, είναι Νικόλας είναι και χοντρός) μου έχει στείλει μπόλικα λεφτά για πλήρη αποτρίχωση. Έτσι το θέλει, λέει αλλά πότε το βλέπει? Στα ναυπηγεία της Κορέας την περνάει όλο το χρόνο. Και βέβαια δέκα Κορεάτισσες έχει στο διαμέρισμά του. Γι’ αυτό κι εγώ μετά την ολική αποτρίχωση, πήγα και χτύπησα ένα τατουάζ, μια αράχνη πάνω δεξιά. Θα φρικάρει όταν το δει γιατί δεν του αρέσουν καθόλου τα τατουάζ.
Έσκυψα λοιπόν, με τη δεύτερη, την τρίτη προσπάθεια το άρπαξα και έτρεξα έξω κατακόκκινη από ντροπή. Ή μήπως δεν ήταν από ντροπή αλλά από…. ερεθισμό. Του φώναξα ξανά συγνώμη από το διάδρομο και πήγα στην κουζίνα για να κάνω καφέ και πρωινό. Σε λίγο βγήκε και ο Φαίδωνας που ήρθε και με αγκάλιασε, ζητώντας συγνώμη για της φωνές που μου έβαλε πριν στο μπάνιο.
Του είπα ότι εγώ φταίω και το λήξαμε με ένα πεταχτό φιλάκι στο…. Δίπλα στο στόμα. Πήρε το σάντουιτς στο χέρι, ρούφηξε και δυο γουλιές καφέ στα όρθια πήρε τα πράγματά του και ξεχύθηκε έξω από την πόρτα. Στα σκαλοπάτια άκουσα να καλημερίζει κάποιον που δεν ήταν άλλος από τον ξάδελφό του το Γιώργη. Πριν προλάβω να πάω να κλείσω, τσούπ!! Νάτος και μπήκε στην κουζίνα.
-Γεια σου θεία Ανδριανή.. καλημερούδια.
-Γεια σου Γιωργάκη , καλημέρα. Τι σε φέρνει πρωί πρωί στο φτωχικό μας?
-Τι να με φέρει, έτσι όπως είμαι μάλλον θα με φιλοξενήσεις και πολύ σύντομα.
-Γιατί? Τι τρέχει πάλι? Η γυναίκα σου? Του λέω. Ξέροντας το γνωστό τροπάρι που θα μου έλεγε με τη γυναίκα του που ακούει την μάνα της και τον έχουν του κλότσου και το μπάτσου. Έτσι γύρισα στο νεροχύτη να ξεθερμίσω τα πιάτα, που είχαν συσσωρευτεί από τα χθες.
-Σε πειράζει Γιώργο μου, να πλύνω πιάτα καθώς μου μιλάς, τον ρώτησα.
-Όχι προς θεού.. δεν θέλω να σου γίνω βάρος αλλά ξέρεις… δεν έχω που αλλού να τα πω. Ζητώ συγνώμη, ίσως γίνομαι φόρτωμα. Μου λέει και τσούπ νάτος δίπλα μου.
-Πρόσεχε μη πιτσιλιστείς με τις σαπουνάδες.. για λέγε. Τι έγινε πάλι. Του λέω.
Είναι κι αυτός ο ταλαίπωρος. Τι ωραίο παιδί και έπεσε μέσα στα σκατά! άντε να μην πω τίποτα!!
-Θεία πάει και τελείωσε. Με έδιωξε … Με πέταξε από το δωμάτιο.
-Η Στελλίτσα?
-Μάλιστα.. Η Στελλίτσα. Μου πέταξε και τα ρούχα. Και τώρα κοιμάμαι στον καναπέ του διαδρόμου γιατί στο άλλο υπνοδωμάτιο κοιμάται η βασίλισσα, η μάνα της. Άστα θεία, έχουμε να κάνουμε σεξ δύο μήνες και πάμε στον τρίτο..
Ο Γιώργης όλο και πλησίαζε μέχρι που άπλωσε το αριστερό του χέρι πάνω στους ώμους μου και άρχισε να μου κάνει ελαφρό μασάζ.
-Άκου Γιώργη, θα της περάσει. Θα σε δεχτεί πάλι σύντομα και θα κάνετε τις τρελίτσες σας όπως παλιά… ε?
-Αχ θεία μου, λες να ξαναγίνουμε όπως παλιά? Μακάρι!! Μου λέει και τσούπ έρχεται και κολλάει από πίσω μου.
- Μα και βέβαια, τώρα που θα φύγει η μάνα της να πάει στην άλλη κόρη, όλα θα φτιάξουν.
-Αχ θείτσα μου, λες να γίνει έτσι που τα λες?
Κι να σου περνάει τα χέρια του στη μέση μου. Γυρίζω κοιτάω το ρομπάκι, η ζώνη ήταν έτοιμη να λύσει καθώς έτριβε με τα χέρια του την κοιλιά μου και σύντομα θα έβλεπε βέβαια πως δεν φορούσα τίποτα από μέσα.
-Πότε θα πάει στην κόρη της? Πάει κάθε χειμώνα στο νησί, έτσι?
-Σε ένα μήνα, ίσως σε δύο… αχ! θειούλα μου καλή, πόσο θα αντέξω χωρίς τη Στελλίτσα μου? Πες μου πόσο?
Ο Γιώργης μου μιλούσε ψιθυριστά κοντά στο αφτί μου ενώ τα χέρια του από μπρος, ανέβαιναν προς τα βυζιά μου.
-Εννοείς το σεξ? Την αποχή που σου έχει επιβάλει. Να σου πω βρε Γιώργη, συγνώμη δηλαδή, ενήλικος είσαι, γιατί δεν πας κάτω στην πόλη στα κορίτσια, εκεί που πάνε και οι φαντάροι. Του είπα μια ιδέα γιατί σε λίγο ο Γιώργης όπως πήγαινε, θα με γαμούσε στα όρθια.
-Αααα! Όλα κι όλα θεία μου, δεν ατιμάζω το σπίτι μου... Δεν πάω σε μπουρδέλο. Εγώ, όλο αυτό το πρόβλημα, θέλω να μείνει μέσα στην οικογένεια.
Ο Γιώργης εκείνη τη στιγμή, είχε μια τεράστια στύση μέσα στο σορτσάκι του, την οποία αισθανόμουν να επιτίθεται άμεσα στον κώλο μου αφού είχε κολλήσει σαν βδέλλα πάνω μου και το σατέν δεν το λες χοντρό ύφασμα! Φυσικό ήταν να έχει πέσει η ζώνη και να έχει ανοίξει η ρόμπα μου την οποία συγκρατούσα με τα βίας πιέζοντας το σώμα μου πάνω στο νεροχύτη.
-Ωραία, άκου ανιψιέ, υπάρχουν και κορίτσια που πάνε μυστικά στα σπίτια. Μόνο με ένα τηλεφώνημα έχεις όποια «Στελλίτσα» θέλεις. Ακόμα και να βρεις κάποια να της μοιάζει. Του είπα αφού το πρόβλημα ήταν καθαρά σεξουαλικό και ο άνθρωπος ήθελε να πηδήσει όποιο θηλυκό βρισκόταν μπροστά του. Και το κακό είναι πως τώρα μπροστά του βρισκόμουν εγώ, μισόγυμνη και πολύ καυλωμένη από τα πριν. Ξέρετε…
-Και που θα βρω το σπίτι να καλέσω την πουτανίτσα? θεία μου… να χρησιμοποιήσω το δικό σου? Ο Γιώργης με είχε ανάψει. Βρήκε ότι η ρόμπα μου ήταν ξεκούμπωτη και πέρασε τα χέρια του σταυρωτά μαλάζοντας τα βυζιά μου, ενώ από πίσω μου άρχισε να κάνει κινήσεις που έδειχναν σαφώς τις προθέσεις του να βγάλει πάνω μου τα σεξουαλικά του απωθημένα. Τα χέρια του σεργιάνιζαν στο γυμνό μου σώμα. Με τα γάντια μου όλο σαπουνάδες δεν μπορούσα να κάνω πολλά για να τα αποφύγω. Έτσι στηρίχτηκα στο νεροχύτη, γιατί …άρχισαν να μου κόβονται τα πόδια και να θέλω να ξαπλώσω.
Έβαλα όλες μου τις δυνάμεις για να μην τον πάω στο κρεβάτι. Ο Γιώργης είναι ο γιός του αδελφού μου. Να μου πεις τι σημασία έχει και ποιος θα το μάθει? Εξ άλλου κι εκείνος θέλει να μείνει όλο αυτό μέσα στην οικογένεια. Οπότε ξέρει ότι θα το κρατήσω μυστικό. «Κάνε γιέ μου τη δουλειά σου κι ύστερα είμαι πάλι θειά σου» έλεγαν οι παλιές.
Ένας διάβολος κι ένας άγγελος πάλευαν μέσα μου. Ο πειρασμός, ο ανιψιός μου, θα ήθελε πολύ να αδειάσει το σπέρμα του πάνω μου κι εγώ, που τόσο λαχταρώ από το πρωί να πάρω μέσα μου ένα νεαρό πούτσο. Οπότε να η ευκαιρία. Μάλλον κερδίζει ο πειρασμός.
Οι ορμές μου να τον σύρω στην ακολασία, είναι πολύ ισχυρές. Ναι! Βρήκε τη μέρα κι αυτός που είμαι τόσο καυλωμένη. Όμως, αν ενδώσω τώρα και του κάτσω, αυτός θα έρχεται κάθε μέρα και θα μου γυρεύει φικι φίκι. Αφού μαλώνουν συνέχεια με τη Στέλλα. Δεν φαίνεται να τελειώνει σύντομα. Αν λοιπόν κρεβατωνόμαστε κάθε μέρα με το Γιωργάκι, που θα πάει? Θα μας πιάσει και ο Φοίβος. Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη. Τρεις και η κακή του μέρα. Καλύτερα όχι!
Ο Γιώργης μου έτριβε τις ρώγες και μου δάγκωνε ελαφρά το σβέρκο παραλύοντας το κορμί μου. είχε ήδη ξεροχύσει μέσα στο πανταλόνι του παρ’ όλα αυτά, κατάφερα να ξεγλιστρήσω και να κλείσω τη ρόμπα μου καλύπτοντας τη γύμνια μου αλλά…. όχι και την καύλα μου.
-Άκου Γιωργάκη. Το σπίτι ξέρεις πως είναι και του Φοίβου. Δεν μπορείς να φέρνεις πουτανίτσες και να τις πηδάς εδώ μέσα. Πρέπει να βρεις άλλη λύση.
-Θεία μου με σκοτώνεις… με κάνεις κομμάτια. Δείξε μου λίγη αγάπη.. σε παρακαλώ πάμε στην κρεβατοκάμαρα σου να συζητήσουμε το θέμα πιο διεξοδικά.
Ήξερα πως μου την είχε στημένη… αν μπαίναμε στην κρεβατοκάμαρα δεν θα βγαίναμε σύντομα…
-Γιώργο μου λυπάμαι.. πρέπει να φύγεις τώρα, γιατί σε λίγο θα πάω για ψώνια και πρέπει να ετοιμαστώ. Συγνώμη παιδί μου.
Ήταν πολύ σκληρό αυτό που του είπα. Το ξέρω. Αλλά ίσως, αν ήταν αλλιώς τα πράγματα, να του κάθιζα και μια και δυο φορές. Κρίμα είναι ο φουκαράς να γυρίζει με σηκωμένη την ψωλή και να μην έχει που να την χώσει. Εξ άλλου μέσα στην οικογένεια θα μείνει. Τα είπαμε.
Έφυγε ο Γιώργος κι εγώ έτρεξα στο δωμάτιο να συμμαζευτώ λιγάκι. Σίγουρα ήθελα ένα μπάνιο. Πέταξα το σατέν ρομπάκι μου στο δάπεδο και κάθισα στο κρεβάτι. Γύρισα και είδα το ξύλινο πόμολο του κρεβατιού που στεκόταν στη γωνία και με καλούσε. Δεν το είχα κάνει ξανά, αν και το σκεπτόμουν πότε πότε. Πήρα το ζελέ και το πασάλειψα από πάνω ως κάτω. Πάτησα το ένα πόδι μου στο κρεβάτι και το άλλο στο πάτωμα. Άφησα το κορμί μου σιγά σιγά να κατέβει και το πουτί μου κατάπινε το πόμολο. Όλο και πιο βαθιά, όλο και πιο βαθιά. Πόσο το ήθελα!!! Άρχισα να βογκάω από την γλύκα.
Μπροστά στα μάτια μου περνούσαν διάφορες εικόνες από τα περιστατικά της ημέρας. Ο Γιώργης που ήθελε ο καψερός να πηδήσει τη θεία του, τι ήταν αυτό! Ένοιωθα τον πόθο του καρφωμένο έξω από το λεπτό μου ρομπάκι, τα χέρια του στα βυζιά μου, στις ρώγες μου, στο πουτί μου. Παρά τρίχα να πηδηχτούμε εκεί στο νεροχύτη… φαντασιωνόμουν ότι το κάναμε, και με άναβε ακόμα πιο πολύ. Όμως είχα κι άλλη μια εικόνα με εμένα να μοστράρω τα κάλλη μου στο Φοίβο μου. Γυμνή όπως με γέννησε η μάνα μου να σκύβω και να του δείχνω ολοφάνερα τα άτριχα οπίσθιά μου.
Με αυτή την εικόνα και με το πόμολο του κρεβατιού βαθιά μέσα μου, είχα σύντομα ένα τεράστιο οργασμό. Ένοιωσα καυτά ζουμιά να τρέχουν στα μπούτια μου, ήταν τσίσα που μου έφυγαν μαζί με τον οργασμό χωρίς να το καταλάβω. Πολύ πρόστυχο. Ήθελα μια φωτογραφία μου να κάθομαι πάνω στο παλούκι αλλά που να βρεις εκείνη την ώρα μηχανή. Ξεκαρφώθηκα από το πόμολο που ήταν πασαλειμμένο με την πουτόγλινα μου και έπεσα στο κρεβάτι μη έχοντας το κουράγιο να πάω να κάνω μπάνιο. Ευθύς με πήρε ο ύπνος. Κάποια στιγμή άνοιξα τα μάτια μου εξουθενωμένη αλλά αισθάνθηκα έντονα να θέλω κι άλλο όπως αυτό, αλλά δεν άντεχα να παλουκωθώ κι άλλο. Πήρα στα χέρια μου το κερί από το κηροπήγιο στο κομοδίνο. Ήταν σε ικανοποιητικές διαστάσεις για να το απολαύσω μέσα μου.
Δεν χρειάστηκα άλλη λίπανση και το έχωσα αμέσως μέσα μου ανοίγοντας ελαφρά τα πόδια. Η γλυκιά απόλαυση συνεχιζόταν σε αργούς ρυθμούς. Έκλεισα τα μάτια και έπαιζα με το κερί χαϊδεύοντας απαλά την κλειτορίδα μου. Ήταν τόσο γλυκό που δεν ήθελα να βρεθώ ξανά στην πραγματικότητα. Είχα κλείσει τα μάτια και βρισκόμουν αλλού… μα τι στο καλό. Το κερί κινείτε μόνο του? Ζωντάνεψε και με πηδάει? Χάραξα τα μάτια μου…
-Φοίβο!!! Τι κάνεις εδώ?
-Μαμά, σχόλασα και ήρθα να δω αν είσαι καλά. Μα… εσύ είσαι ιδρωμένη και σίγουρα χρειάζεσαι ένα χαλαρό μπάνιο. Πάμε να παίξουμε το παιχνίδι εκείνο… « Το χαμένο σαπούνι»? θυμάσαι?
Γέλασα με την αθωότητα που μου μιλούσε, σαν να ήταν τότε που του έπαιζα το πουλί του να μην έχει παλινδρόμηση το σπέρμα… τότε που…
Με πήρε γυμνή όπως ήμουν στα χέρια του και μπήκαμε στη μπανιέρα. Ήταν ήδη γεμάτη με χλιαρό νερό που είχε μεριμνήσει ο Φοίβος. Γδύθηκε και με ακολούθησε. Ξαναείδα άλλη μια φορά την αιτία που ξεχειλώνουν τα σλιπάκια του και χάρηκα πολύ. Ο Φοίβος έπιασε δύο σαπούνια τούτη τη φορά.
-Μμμμμ! Μαμά αλλάζουν οι όροι του παιχνιδιού. Δύο τα σαπούνια στην μπανιέρα.
Βέβαια και οι δύο βρήκαμε το σαπούνι μας που πήγε για καλό σκοπό. Ο Φοίβος με περιποιήθηκε καθαρίζοντάς με και εμπρός και πίσω σαν να ήθελε να με φάει μετά κι εγώ του ανταπέδωσα όλη μου την ευγνωμοσύνη χωρίς να τον τελειώσω εκείνη την ώρα. Το άφησα για μετά. Σχεδόν βρεμένοι πήγαμε στο κρεβάτι του. Εκεί που μου έκανε τον πιο όμορφο έρωτα της ζωής μου. Κι εγώ για πρώτη φορά ευχαριστήθηκα όχι μόνο από την ποιότητα αλλά κι από το μέγεθος. Ήταν το πιο μεγάλο εργαλείο που δοκίμασα ως τώρα. Σήκωσα τα πόδια ψηλά και τον ένοιωθα να σφυροκοπάει τη μήτρα μου, ενώ φιλιόμασταν με τη γλώσσα μας να παίζει μίνι ελληνορωμαϊκή.
Στο τέλος είχα καυλώσει τόσο πολύ που του ζήτησα να χύσει μέσα μου. Το ήθελα πολύ. Δεν με ένοιαζε. Ήταν μια τρέλα όλο αυτό!! Γιατί να τελειώσει άδοξα. Όλα τα άλλα είναι ξενέρωμα. Άδειασε λοιπόν με δύναμη το περιεχόμενο απ τα μπαλάκια του μέσα στο πουτί μου που έκαιγε από καύλα.
Την άλλη μέρα ήρθε πάλι ο Γιώργος. Άρχισε τα κόλπα και τις χειρονομίες. Κάθισε δίπλα μου στο τραπέζι και άρχισε να κλαίγεται πως δεν του το δίνει η Στελλίτσα γιατί ακούει τη μάνα της. Τον λυπήθηκα και του ζήτησα συγνώμη για χθες. Δεν τον ταλαιπώρησα καθόλου. Του έκανα νόημα να πάμε στο κρεβάτι κι έτρεξε ξοπίσω μου με πολύ χαρά. Το διασκεδάσαμε και οι δύο αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Πάνω στην ώρα που πηδιόμαστε, να σου και χτυπά το τηλέφωνο. Κοιτάζω το νούμερο, ο Χονδρονικόλας από την Κορέα. Το σήκωσα.
- Έλα Νικολή (έτοιμος)…
- Έλα Ανδριανή, Θα λείψω άλλους έξι μήνες. Καινούριο βαπόρι χτίζει η εταιρεία.(έτοιμος)
Εν τω μεταξύ με άκουγε που πηδιόμουν με το Γιώργη και μου λέει:
-Μα τι έχεις? Γιατί αγκομαχείς? Γυμναστική κάνεις? (έτοιμος) »
-Μαλακίζομαι που σ ακούω άντρα μου!!! παίζω το μουνί μου για σένα αγάπη μου (έτοιμος)»
-Α! μπράβο μπράβο… έτσι να κάνεις για να μη μου πηδηχτείς… Άμα γυρίσω θα σου φέρω δώρο ένα δονητή (έτοιμος)
-Χύνω άντρα μου, μόνο που σ ακούω χύνωωωωωωωω. (Έτοιμος)
Ο Γιώργος έχυσε μαζί μου και το σπέρμα του γέμισε το τηλέφωνο. Σκάσαμε και οι δύο στα γέλια.
Κρίμα είναι κι αυτό το καψερό που τον έχει η Στελλίτσα τόσο καιρό στο περίμενε.
Ο Γιώργος το πρωί και ο Φοίβος το βράδυ δεν προλάβαινα να ντυθώ, ούτε πουτάνα σε μπουρδέλο να δούλευα. Πάντως είναι υπέροχα με δύο νεαρούς στο κρεβάτι μου, τι άλλο θέλω?
5ヶ月前
