Ο Πρίαμος κι ο Πρίαπος
Ο Πρίαμος κι ο Πρίαπος
του Μπόμπυ Χιλλ
Καλησπέρα, είμαι ο Πρίαμος. Τώρα που τα γράφω αυτά είμαι στα 23 και μου αρέσουν πολύ τα κοριτσάκια με καμπύλες, μπρος και πίσω, πάνω και κάτω. Πάντα έχω σαν πρότυπο την αδελφή μου την Μιμή. Είναι 3 χρόνια μεγαλύτερη μου και πολύ καλοσχηματισμένη γυναίκα. Αλλά αυτή είναι…. «Το μωρό του μπαμπά».
Όλα άρχισαν στο δημοτικό. Πάντα ήμουν λιγάκι πιο «προχώ» από τους συνομηλίκους μου και κατά συνέπεια ακολουθούσα τους μεγάλους που πήγαιναν στα διαλείμματα στους καμπινέδες των κοριτσιών. Ανέβαινε ο ένας στην πλάτη του άλλου εκ περιτροπής και μπανίζαμε τα γυμνά οπίσθια των κοριτσιών από τον φεγγίτη. Προσπαθούσαμε να μην κάνουμε θόρυβο για να μην προδοθούμε και μας καρφώσουν τα υστερικά μουνάκια, που παρ’ ότι ήδη τους «είχε γυρίσει η τρίχα» και τα γαργαλούσε, έκαναν σαν να μην το ήθελαν. «Φτου κακά» ένα πράμα…
Ύστερα πηγαίναμε στην κυρία Αναστασία. Πίσω από το σχολείο είχε κάτι χωράφια και ένα αγροτόσπιτο στο βάθος. Εκεί έμενε η κυρία Αναστασία, μια καλλίγραμμή γριά γύρω στα 40. Έβγαζε τις κατσίκες για βοσκή με το κομπινεζόν. Έσκυβε να τις παλουκώσει και φαινόταν ξεκάθαρα το μαύρο μαλλιαρό καστανάκι της που μας ξετρέλαινε όλους. Όποιος έκανε φασαρία έτρωγε την φάπα του αιώνα. Αν καταλάβαινε η κυρία Αναστασία ότι την μπανίζαμε, θα πήγαινε απ’ ευθείας στο δάσκαλο και το μπανιστήρι θα τελείωνε κάπου εδώ.
Χαζεύοντας τα όμορφα και χυτά μπούτια της κυρίας Αναστασίας βγάζαμε έξω τα πουλιά μας και τα τραβούσαμε σαν λάστιχα σφεντόνας. Όταν πρωτοπήγα μαζί τους, δεν με ήθελαν. Αλλά όταν είδαν τι έκρυβα μέσα στο πανταλόνι μου, τρόμαξαν και μου έδωσαν την πρώτη θέση. Βλέπαμε λοιπόν την κυρία Αναστασία να παλουκώνει και να ξεπαλουκώνει τις κατσίκες της εδώ κι εκεί προσφέροντας μας απίστευτο θέαμα. Κάποια μέρα ήρθε πολύ κοντά και μάζευε έρρινούς στη συκιά. Τρομάξαμε ότι θα μας βρει, αλλά εκείνη τίποτα!! Σαν να ήταν κουφή και στραβή συνάμα αφού τα πόδια μας ήταν έξω από το φράχτη με τις πικροδάφνες.
Όταν τραβούσαμε μαλακία για τα μπούτια της Αναστασίας, ο μόνος που έχυνα κάθε φορά ήμουν εγώ αν και μικρότερος από τους άλλους. Πολλοί ερχόταν να τους δείξω πως το κάνω, αλλά δεν υπήρχε κάποια τεχνική. Προσπαθούσαν μεν, τους σηκωνόταν κάπως το πουλί τους αλλά ήταν απλώς «πουλί». Καρδερίνες τους έλεγα. Ενώ αυτοί με φώναζαν «Το κόκκινο φίδι». Βέβαια!! Είχαμε κάνει και συμμορία με χειροποίητες μάσκες που είχαν ζωγραφισμένο πάνω το κόκκινο φίδι. Και πράγματι, δεν ξέρω αν ήταν κόκκινο αλλά σίγουρα το πουλί μου ήταν σαν φίδι. Μέχρι το γόνατο έφτανε. (πεσμένο)
Πέρασαν τα χρόνια και άλλαξα τάξεις. Ήταν εκείνη η μέρα, που όταν ξημέρωσε δεν υποψιαζόμαστε ότι θα ήταν η κακή, η ψυχρή και η ανάποδη μας. Στο μεγάλο διάλειμμα πήγαμε πρώτα καμπινέδες και μετά για μπανιστήρι στην κυρία Αναστασία. Εκεί που την παίζαμε όμορφα κι ωραία νιώθω ένα χέρι να με αρπάζει από την φαβορίτα και να με σηκώνει όρθιο. Το ίδιο και στους άλλους που στρίγκλιζαν από τον πόνο. Ήταν οι τρεις δάσκαλοι του σχολείου που μας έπιασαν στα «πράσα» να παίρνουμε μάτι το γυμνό κωλαράκι της κυρίας Αναστασίας κάτω από το σούπερ μίνι διάφανο ρομπάκι της.
Και δεν φτάνει που μας έπιασαν, μας πήγαν να ζητήσουμε συγνώμη από την κοπέλα. Τι κοπέλα, 40αρα ήταν τότε. Εγώ δεν πρόλαβα να μαζέψω την πούτσα μου και να κουμπωθώ. Έτσι μου κρεμόταν στητή και περήφανη απ’ έξω από το πανταλόνι. Οι άλλοι δεν είχαν και τίποτα σπουδαίο οπότε τα έκρυψαν γρήγορα. Ακόμα θυμάμαι την έκφραση της κυρίας Αναστασίας, μόλις με πήγαν οι δάσκαλοι μπροστά της να ζητήσω συγνώμη. Γούρλωσε τα μάτια και έβαλε τα χέρια στο στόμα για να μην φωνάξει από το θέαμα. Τέλος πάντων μόνο που δεν με όρμησε.
Ο άνδρας της ήταν γέρος και έλεγαν πως δεν μπορούσε να της κάνει σεξ. Τον βλέπαμε πάντα μ ένα μπαστούνι να περπατά στον κήπο του σπιτιού. Χούφταλο! Τελικά της ζήτησα συγνώμη με σκυμμένο το κεφάλι και γυρίσαμε στο σχολείο. Όμως δεν τελείωσε εδώ το πράγμα. Μας έβαλαν δύο ώρες τιμωρία γονατιστοί πάνω σε κακοψημένα στραγάλια, αφού πρώτα μας έκαναν τα πισινά αγνώριστα με τη βέργα. Και το τελευταίο; Η μητέρες όλων μας, την επόμενη, έπρεπε να παρουσιαστούν στο σχολείο. Πως να της το πεις και πως να το εξηγήσεις. Α! ρε μανα !! Πόσα έχεις τραβήξει για μένα;
Την άλλη μέρα λοιπόν, όταν μπήκε η μάνα μου στο γραφείο των δασκάλων, εγώ ήμουν απ’ έξω. Μπήκα κρυφά στο κουζινάκι τους, με ρίσκο να με πιάσουν πάλι. Αλλά ο βρεμένος τη βροχή θα φοβηθεί; Έστησα αφτί στη μεσόπορτα λοιπόν και άκουσα να της λένε ότι «… το παιδί έχει πρόβλημα.. είναι τα όρια του αυτισμού και θέλει υποστήριξη από ψυχολόγο.» (Τι στα κομμάτια είναι αυτός ο Αυτισμός άραγε; Δεν θέλω να πεθάνω νέος! Έλεος!! ) Της είπαν και για τους καμπινέδες και για την κυρία Αναστασία. Η μάνα μου τρελάθηκε! Βγαίνει από το γραφείο και πέφτει πάνω μου και μα άρπαξε απ το αφτί.
-θα τα πω όλα στον πατέρα σου, μου λέει. «…στο σπίτι γρήγορα» . Είχα ακόμα 2 ώρες μάθημα, αλλά οι δάσκαλοι άλλο που δεν ήθελαν να με ξεφορτωθούν. Έτσι έφυγα μαζί της. Όλο το δρόμο μου έλεγε συνέχεια. Ντροπή και ξανά ντροπή….
Το βράδυ είχαμε άλλη φάση. Ο πατέρας μου, που ήταν φανατικός άνδρας «γκομενιάρης» το πήρε πολύ καλά το νέο, αντίθετα απ ότι φοβόμουν, πως θα τις φάω γερές. Αφού μου τα κατέβασε και είδε το μέγεθος της ψωλής μου, έσκασε στα γέλια.
-Μπράβο πουτσαρά μου… μου λέει.
-Βέβαια τέτοια να του λες και θα κάνει χειρότερα αύριο στο σχολείο. Του απάντησε θυμωμένα η μάνα μου. Πρέπει να τον πάμε στο γιατρό..
Ο πατέρας μου συμφώνησε και την άλλη μέρα με πήγαν σε παιδοψυχίατρο. Μου έκανε κάποιες ερωτήσεις για το πως βλέπω το σχολείο, το παιχνίδι και την διασκέδαση μου. Δεν ήξερα τι να πω αλλά όλες οι απαντήσεις μου ήταν συνυφασμένες με τα κορίτσια. Π.χ. «Το σχολείο έχει κορίτσια που παίζουμε μαζί και τις χαϊδεύω για να γελάμε και να διασκεδάζουμε» ε.. τι άλλο να πω;
Ο γιατρός έδωσε κάποιες συμβουλές στη μάνα μου.
-Πράγματι, της είπε, θα μπορούσαμε να τον πούμε κάπως δυσλεκτικό το μικρό, μέσα στα όρια του φάσματος του αυτισμού, και συνέχισε. Να μην αρχίσουμε τα χάπια από αυτή την ηλικία. Θα πρέπει εσείς να βοηθάτε την κατάσταση. Της είπε κάτι στο αφτί για να μην ακούσω εγώ, αλλά η μάνα μου έφριξε και τα φώναζε.
-Εγώ; Μα πως: είμαι η μάνα του. Πως θα το κάνω αυτό. δεν θα συμφωνήσει ο σύζυγος μου, Σίγουρα!! είπε εκείνη σοκαρισμένη. Αλλά πάλι φάρμακα από τώρα; Τι να κάνω Χριστέ μου;
Ο γιατρός την πήρε παράμερα και της μιλούσε κάπως έντονα. Με το χέρι του της έδειχνε με κάτι γνώριμες χειρονομίες να μου κάνει κάποιο είδος μασάζ στα γεννητικά μου, πρωί μεσημέρι και βράδυ, λέει. Στο τέλος της σύστησε να με δει και ένας ουρολόγος.
Πήγαμε και σε ουρολόγο… τα ίδια. Την έπρηξε κι αυτός με διάφορα. Το πόρισμα; «Πριαπισμός» . Τι σκατά είναι πάλι τούτο. Ρε γαμώτο, χάλια με έκαναν. Αυτισμός, δυσλεξία και τώρα Πριαπι… τι; Εγώ νιώθω ακμαίος και υγιέστατος. Είμαι όλο ζωντάνια. Κι αυτοί με βγάζουν άχρηστο. Πήγαμε σπίτι και η μάνα μου πήγε με τον πατέρα μου να τα συζητήσει και να βγάλουν άκρη. Εγώ κατέβασα την εγκυκλοπαίδεια να δω ποιος ήταν ο Πρίαπος. Όταν άνοιξα το λήμμα έσκασα στα γέλια. Ένας αρχαίος θεός ήταν, που την είχε μεγάλη ίσαμε το μπόι του. Γιος της Αφροδίτης και αδελφός του Έρωτα. Κοίτα τι μαθαίνει κανείς. Στη Ρώμη, οι κοπέλες λέει, τον αγαπούσαν πολύ και είχαν ένα αλαβάστρινο αγαλματάκι πάντα σε κάθε σπίτι, με φυσικό μέγεθος στο πουλί του. (γιατί σε φυσικό μέγεθος άραγε?)
Έτσι λοιπόν εγώ και ο Πρίαπος γίναμε ένα. Μάλιστα ονόμασα τον πούτσο μου Πρίαπο, τιμής ένεκεν. Διάβαζα τις λεπτομέρειες μέχρι που ήρθε η μάνα μου και με πήρε απ’ το χέρι. Με πήγε στο μπάνιο μπροστά στη λεκάνη και μου ζήτησε να ξεκουμπωθώ. Έβαλε ένα γάντι μιας χρήσεως και άρχισε να με μαλακίζει. Ότι χειρότερο μου έχει τύχει. Ξενέρωσα!
-Δεν γίνεται έτσι της λέω.
- Και που ξέρεις εσύ μωρέ σκατιάρη.. μου απαντά. Τσαντίστηκα γιατί δεν ένοιωθα καμιά γλύκα και το παίξιμο άρχισε να με πονάει. Έτσι τον μάζεψα κι έφυγα. Εκείνη έτρεξε πίσω μου στο καθιστικό.
-Άκου μικρέ!! Πρέπει να κάνουμε τη θεραπεία που έδωσαν οι γιατροί αλλιώς θα σε διώξουν απ το σχολείο. Μου φώναζε. Όμως εγώ τίποτα.. Άκουσε ο πατέρας μου που διάβαζε (?) στο δωμάτιο την αδελφή μου και βγήκε να δει τι συμβαίνει. Όταν την είδε έτσι να τρέχει με το γάντι ξωπίσω μου την φώναξε και άρχισαν να συζητούν.
-Όχι δεν το κάνω.. του απαντά φωναχτά η μάνα μου.
-Πρέπει να το κάνεις.. γιατί δεν θα έχεις αποτέλεσμα… οι γιατροί ήταν ξεκάθαροι. Ο Πρίαμος έχει αυτό το πρόβλημα. Ίσως αυτό να του κοστίσει στη ζωή του. Της λέει εκείνος. Γύρισαν και με κοίταξαν και οι δύο που στεκόμουν με το τεράστιο πουλί μου έξω.
-Αν δεν το κάνεις εσύ τώρα, μπορεί να πιάσει τη μικρή και να μας την γκαστρώσει!! Το σκέφτηκες αυτό; της λέει. Ο μπαμπάς φοβήθηκε να μην του πηδήξω την κορούλα του!! Αμ πως;
Η μάνα μου δεν το είχε σκεφτεί αλλά εγώ όμως; Το αγνό και τρυφερό κωλαράκι της Μιμής, μου τριβέλιζε στο μυαλό συχνά και ήθελα να το παιδέψω λίγο. Όμως δεν με άφηναν ποτέ μόνο μαζί της. Τώρα καταλαβαίνω γιατί.
-Ωραία κύριε, μου λέει η μάνα μου. Πάμε στο κρεβάτι σου. Και μη μου πεις πάλι δικαιολογίες γιατί θα τις φας γερές τις πατσιές σου. Μπήκαμε στο δωμάτιο. Ήξερα τι θα γίνει και κατέβασα το σλιπάκι μου στο πάτωμα. Η μάνα μου άρχισε να γδύνεται μπροστά μου. Είχε ένα ζουμπουρλούδικο σώμα με ωραίες, λίγο υπερβολικές καμπύλες που την έκαναν πολύ σέξι. Η συμπεριφορά της όμως, απέναντί μου ήταν πολύ σκληρή και μου προκαλούσε απέχθεια. Παρ όλα αυτά, πολλές φορές την έπαιρνα μάτι στο μπάνιο, ή ημίγυμνη στο κρεβάτι της και χάιδευα το πουλί μου που πάντα σκλήραινε για πάρτι της.
Τώρα λοιπόν γδύνεται μπροστά μου και μου τον έχει κάνει κόκκαλο. Πίστευα ότι θα τα βγάλει όλα αλλά έμεινε μόνο με τα εσώρουχα. Πάντα φορούσε σέξι εσώρουχα για να προσελκύει τον πατέρα μου που του άρεσαν τα τσιληπουρδήματα. Φορούσε λοιπόν κόκκινα εσώρουχα με τριγωνικά κομμάτια σατέν ύφασμα που έκρυβαν τα επίμαχα σημεία του σώματός της. Ήταν ενωμένα με τρις χορδές μεταξύ τους που άφηναν σχεδόν όλο το σώμα της ακάλυπτο. Ξάπλωσε δίπλα μου, με πήρε αγκαλιά στο αριστερό ενώ με το δεξί της χέρι μου χάιδευε απαλά τα γεννητικά μου όργανα.
Έχωσα το πρόσωπό μου στο λαιμό της και μύριζα το καυλωτικό άρωμά της. Ένιωσα ότι η αναπνοή μου την ερέθιζε και με άρχισε να με σφίγγει όλο και πιο πολύ. Τότε της έδωσα ένα φιλί στο λαιμό. Ανατρίχιασε, σταμάτησε για λίγο και μετά ξανάρχισε δυνατότερα.
-Ωραία!!, σκέφτηκα .. βρήκα τον τρόπο να χειραγωγώ τη μαμά σ αυτό το θεάρεστο έργο της θεραπείας μου από τον πριαπισμό. Κάθε φορά που τις έδινα ένα φιλί όλο και δυνάμωνε. Όμως δεν μου ερχόταν να χύσω. Είχε περάσει μισή ώρα με χάδια και φιλιά αλλά τίποτα. Άρχισα να εξοικειώνομαι με το σώμα της μαμάς, μέχρι που κατάλαβα ότι ήθελε κι εκείνη ένα οποιοδήποτε κίνητρο να ασχοληθεί πιο ζεστά με το θέμα. Έτσι, που αλλού θα είχε ενδιαφέρον; Μα στα βυζιά της που ήταν κοντά στο στόμα μου. Τράβηξα κάτω το σουτιέν και άρχισα να πιπιλώ τις ρώγες της. Νομίζω ότι βρήκα το κλειδί του ενδιαφέροντος της, γιατί τότε ήταν που η μαμά τα έδωσε όλα και βέβαια είχε αποτέλεσμα.
Έχυσα μέσα στα χέρια της που μου το ανταπέδωσε με πολύ παθιάρικες μαλάξεις, πασαλείφοντας το σπέρμα μου από τα μπούτια της μέχρι την κοιλιά μου. Σηκώθηκε γρήγορα και έφυγε. Σε λίγο από το δωμάτιό των γονιών μου άκουγα βογγητά πόνου και γλύκας που σημαίνει πως, ότι έκανε πριν μαζί μου, της άνοιξε η όρεξη και ξέσπασε πάνω στον πατέρα μου.
Το πρωί μπήκε στο δωμάτιο για την καθιερωμένη δόση πριν το σχολείο. Φορούσε ένα διάφανο μίνι νυχτικό κι από μέσα ήταν γυμνή. Προφανώς δεν πρόλαβε να ντυθεί από το χθεσινοβραδινό γαμίσι με τον μπαμπά. Με ξάπλωσε πάνω στα βυζιά της και άρχισε να μου τον παίζει. Όταν είδε πως η ώρα περνούσε και δεν γινόταν τίποτα, πήρε το χέρι μου και το έχωσε ανάμεσα στα μπούτια της. Αφού τα χαλάρωσε με άφησε να ψηλαφίσω όλη την περιοχή που για μένα είχαν πρωτόγνωρη αφή. Είχα χουφτώσει και την αδελφή μου παλιότερα, αλλά πάνω από το κιλοτάκι της. Δεν ήταν το ίδιο!
Τώρα η μαμά μου το έδινε τζάμπα όλο το μουνί της στο πιάτο, γυμνούλι, υγρό και ξυρισμένο. Άρχισα να παίζω με τα μουνοχειλάκια της. Σε κάθε μου κίνηση σπουρδούσε σαν ψάρι πάνω στο κρεβάτι. Κάποια στιγμή την είδα να κλείνει τα μάτια. Την άκουσα να βογκάει και ταυτόχρονα να μου σφίγγει τον Πρίαπο μου. Ανακάλυψα προς τα πάνω μέσα στο μουνί της, ένα μεγάλο σπυρί που όποτε το άγγιζα, εκείνη γρύλιζε. Κάτι σημαίνει αυτό σκέφτηκα.
-Αχ αχ… τι μου κάνεις παλιόπαιδο … με αυτό το παλούκι που κουβαλάς.. σε μπελάδες θα με βάλεις. Δεν τη γλυτώνω.
Το μυαλό μου πήγε στο σχολείο και στην κυρία Αναστασία και της απάντησα.
-Μη στεναχωριέσαι μανούλα, άμα είσαι έτσι καλή μαζί μου κάθε μέρα, δεν θα σε βάλω ξανά σε μπελάδες. Στο υπόσχομαι.
- Όχι αυτούς τους μπελάδες… άλλους. Μου είπε και με ξεζούμισε παίζοντας με το πυρωμένο καυλί μου. Αυτούς τους μπελάδες λέω. Σκατιάρη … δεν άργησα να χύσω πάνω στα μπούτια της. Αυτούς εδώ. Μου βρωμίζεις τα σεντόνια!
Σηκώθηκα γελώντας, έτρεξα για ένα ντους και έφυγα για το σχολείο. Θαρρείς και η θεραπεία έπιασε. Στο σχολείο εκείνη την ημέρα δεν είχα καμιά όρεξη για τα κωλαράκια κοριτσιών. Ούτε στην Αναστασία πήγα κι ας με τραβούσαν οι άλλοι. Ένας δάσκαλος με παραμόνευε πάντα στα διαλείμματα, αλλά εγώ δεν είχα σκοπό να ατακτήσω. Σκεπτόμουν τη μαμά μου και το μεσημέρι που θα ξαπλώναμε πάλι μαζί. Ήθελα να χώσω μερικά δαχτυλάκια μέσα στο μουνάκι της και να την κάνω να βογκάει μέχρι που να μου λιώσει τον πούτσο.
Κατά τις 10.00 πήρε τηλέφωνο στο σχολείο να ρωτήσει για μένα. «Όλα καλά» της είπαν. Πήρε και τα είπε στους γιατρούς. «… Συνεχίστε τακτικά την ίδια θεραπευτική αγωγή και να μας ενημερώνετε…» της απάντησαν ικανοποιημένοι και οι δύο. Συνεχίζαμε με πολύ κέφι με τη μανούλα για αρκετούς μήνες. Έτσι μου ξεφούσκωνε τα μπαλάκια και δεν είχα μάτια για άλλες. Όλα πήγαιναν μια χαρά. Η μαμά, μου την έπαιζε και μετά έτρεχε καυλωμένη στον μπαμπά για να τη φιστικώσει χοντρά.
Μέχρι που πήρε ένα τηλέφωνο από το χωριό που την αναστάτωσε.
-Ω βοή που μας βρήκε!! Λέει η μάνα μου. . «Είναι άρρωστη η γιαγιά και πρέπει να πάω επειγόντως». Και τι θα γίνει τώρα; Πως θα συνεχίσει ο μικρός τη θεραπεία; Δεν την ένοιαζε η υγεία της γιαγιάς αλλά ποιος θα μου χαϊδεύει τα αρχίδια πρωί μεσημέρι και βράδυ.
-Να φέρουμε μια πουτάνα να το κάνει!!!. Ήταν η φαεινή ιδέα του μπαμπά. Θα την πληρώσω όσα όσα.
-Τρελάθηκες; Και να μάθει όλος ο κόσμος πως το παιδί μας έχει πριαπισμό; Αν βγει αυτή και τα πει; Δεν είσαι καλά Νίκο!!
Στρίγκλισε η μάνα μου. Μήπως την θέλεις για να την πηδάς κι εσύ; Γεροπόρνο!! Εμ βέβαια!! Ο γαμίκουλας δεν μπορεί χωρίς μνι!! Το είπε έτσι χαριτολογώντας.
Η συζήτηση είχε ξεφύγει. Εγώ ένοιωθα χάλια με αυτή την αναστάτωση αλλά μέσα σ’ όλη τη φασαρία πέταξα ένα όνομα.. «Η Μιμή!!… να μου το κάνει η Μιμή;».
Στο άκουσμα του ονόματος την αδελφής μου και οι δύο γονείς σώπασαν και κοίταξαν ο ένας τον άλλο.
-Σωστά !!! πως δεν το σκέφτηκα. Μέσα στο σπίτι.. πρέπει το πρόβλημα να μείνει μεταξύ μας. Είπε η μαμά ενώ ο μπαμπάς έτρεξε να τη φωνάξει για να συμφωνήσει. Όσο ήταν μέσα στο δωμάτιο της, προσπαθούσε να της εξηγήσει τι πρέπει να κάνει και σε λίγο να σου την έξω να κάνει …. σαν την Αγία Ολιβία…
-Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω.. δεν νομίζω να μπορέσω.. είπε η κρύα η Μιμή .
Αμ δε!! Που δεν ξέρει… πολλά ξέρει αυτή αλλά τι να πω;
- Άκου παιδί μου, της λέει η μαμά. Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Είναι απλά μια ιατρική συνταγή για την θεραπεία του αδελφού σου που πάσχει από πριαπισμό. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Θέλεις να δεις το αδελφό σου σε άθλια κατάσταση, να σέρνεται το πουλί του στο χώμα; Όχι!! Απάντησε πάλι η μαμά στην ερώτησή της, κάπως τραγικά.
-Εγώ τα σιχαίνομαι αυτά, δεν νομίζω ότι μπορώ… πετάχτηκε η Μιμή.
-Άκου Μιμή μου, την διέκοψε η μαμά, ξέρεις δεν ξέρεις, θα μάθεις γιατί είναι για το καλό του αδελφού σου και όλης της οικογένειας. Θα ήθελες να έχεις εσύ πρησμένο μουνάκι και να μην ενδιαφέρεται ο Πρίαμος για σένα; Όχι! Απάντησε πάλι η μαμά μόνη της.
-Θα πάμε μαζί απόψε και θα σου δείξω. Μην ανησυχείς. Θα το ξανακάνουμε και το πρωί. Που θα πάει; Θα μάθεις!!
Ω! ρε τι έχει να γίνει απόψε!! Σκέφτηκα μέσα μου τρίβοντας τα χέρια. Χαμός!!. Και ήρθε το βράδυ και μαζευτήκαμε όλοι μέσα στο δωμάτιό μου. Η μαμά έβγαλε το μπαμπά έξω για να μη δει την κόρη του γυμνή. Σιγά καλέ. Πρώτη φορά είναι; Εγώ νομίζω ότι τη δαχτυλώνει άγρια όταν διαβάζουν μαζί. Για να μη πω ότι την έχει πηδήσει ήδη. Βλέπω με πόση λατρεία τον κοιτά στα μάτια περιμένοντας κι άλλο χούφτωμα. Όλη την ώρα τρίβεται πάνω του κι εκείνος απλώνει τις χερούκλες του και την χαϊδεύει όπου να ναι.
Γδύνονται και οι δύο μάνα και κόρη, με τα εσώρουχα και πέφτουν δίπλα μου. Με τη Μιμή στη μέση και τη μαμά στην άκρη. Η μαμά πήρε το χέρι της κόρης της και της έδειξε πως να μου τον παίζει. Στην αρχή αντιδρούσε αλλά με το πρώτο άγγιγμα άλλαξε γνώμη. Τις είπε ότι πρέπει να κάνει αργά στην αρχή για να τον ανάψει και μετά γρήγορα και δυνατά για τον ξεζουμίσει. Έτσι μία η μια και μια η άλλη εναλλάξ, έστρωσαν για τα καλά το παιχνίδι. Εγώ κατέβασα το σουτιέν της Μιμής που η μαμά το ξεκούμπωσε και το πέταξε στο πάτωμα. Είχε ωραία βυζάκια. Αν και πιο μικρά από της μαμάς αλλά σφιχτά και όρθια. Άρχισα να γλύφω τις ρώγες της κάνοντάς την να ανεβάσει ταχύτητα. Όταν της έβαλα το χέρι μου μέσα στο εσώρουχο άρπαξε φωτιά.
Η μαμά χάιδευε και τους δύο μας δίνοντας κουράγια στη Μιμή να συνεχίσει. Δεν χρειάστηκε και πολύ δασκάλεμα, μέχρι που σε λίγο η μαμά μας άφησε να πάει στο κρεβάτι της, κάργα καυλωμένη.
-Σ’ αρέσει; Ρωτώ σε μια στιγμή τη Μιμή.
- Καλά είναι, πλάκα έχει. Μου απαντά.
-Το πουλί μου λέω.. σ αρέσει;
-Αυτό δεν είναι πουλί, είναι το ρόπαλο του Ηρακλή… μου είπε γελώντας.
- Κάνεις και στιχάκια τώρα;… θέλεις να μου το γλύψεις; Τις ξαναλέω.
Γύρισε και με κοίταξε με απορία…
-Μα δεν μπαίνει στο στόμα μου!!
-Δεν είπα να τον φας, είπα να τον γλύψεις. Και βλέπουμε.
-Δεν μπορώ, είναι η μαμά εδώ δίπλα και ντρέπομαι. Μου λέει.
-Σιγά!!! Η μαμά σε έβαλε να κάνεις αυτό το πράγμα και τώρα κάνει άγριο σεξ με τον μπαμπά. Λέω στην αδελφή μου. Γύρισε και με κοίταξε με μια χαζή απορία στα μάτια. Ήταν και λίγο χαζή…
-Η μαμά μου είπε να σε κάνω να χύσεις.. για την υγεία σου.. λέει η Μιμή χαριτωμένα και ψευτοαθώα.
-Ωραία βγάλε το κιλοτάκι σου και ξάπλωσε. Δεν θα κουραστείς καθόλου. Της απαντώ.
Την βοήθησα να το βγάλει και της έχωσα δυο δάχτυλα στο μουνάκι της. Φώναξε ένα χαριτωμένο Ααααααχ! Και έσφιξε τα μάτια της από την απόλαυση. Γονάτισα ανάμεσα στα μπούτια της και με το δεξί χέρι έτριβα τις ρώγες της, ενώ συνέχιζα με το αριστερό να την τρίβω από κάτω. Σε λίγο μου άρπαξε μόνη της τον πούτσο μου και άρχισε να τον τραβάει μέσα έξω με δύναμη. Σε δέκα λεπτά η ίδια έχυσε δυνατά αφήνοντας λίγα καυτά τσίσα πάνω στο χέρι μου. Αυτό με έκανε να αμολήσω κι εγώ όλο το καυτό σπέρμα μου πάνω στην κοιλιά και βυζιά της αδελφής μου, που στη συνέχεια το διασκέδασε παίζοντας με τα πηχτά χύσια μου ανάμεσα στα δάχτυλά της.
Η μαμά λοιπόν, έφυγε την άλλη μέρα για το χωριό και η αδελφή μου ανέλαβε την θεραπεία μου.
Το μεσημέρι παραγγείλαμε απ’ έξω τις αγαπημένες μου πίτσες. Ο μπαμπάς μας έβαλε να πιούμε μπύρα. Εγώ ήπια δυο ποτήρια και η Μιμή αλλά τόσα. Εγώ ήμουν εντάξει αλλά εκείνη ήταν μες την τρελή χαρά. Μεθυσμένη! Σηκώθηκε από το τραπέζι και τρίκλιζε. Δεν ήταν συνηθισμένη στο αλκοόλ. Ο Μπαμπάς επέμενε να κάνουμε τη θεραπεία μας αμέσως και για να το ελέγχει μας πήγε στο κρεβάτι το δικό του, το μεγάλο. Την έγδυσε εντελώς τη Μιμή, χωρίς εκείνη να αντιδράσει. Μετά της είπε να ξαπλώσει στο ενδιάμεσο και έπεσε από πισω της.
Η Μιμή άρχισε να μου την παίζει όπως μπορούσε, αφού δεν έβλεπε απ το μεθύσι. Είχα κλείσει τα μάτια και σκεπτόμουν πότε τα ζουμερά βυζιά της μάνας μου και πότε τα όμορφα μπούτια της κυρίας Αναστασίας. Μέχρι που κάποια στιγμή ένοιωσα σπρωξίματα. Ανοίγω τα μάτια και τι να δω. Ο μπαμπάς της είχε σηκώσει το ένα πόδι και της είχε χώσει τον πούτσο του στο μουνί της. Το λεγα εγώ πως την πηδούσε κανονικά. Ο πούτσος του μπαινόβγαινε στο μουνί της αδελφής μου κι αυτή τα δεχόταν και μούγκριζε. Σηκώθηκα και της έδωσα τον Πρίαπο μου στο στόμα. Η Μιμή άρχισε να τον γλύφει με μανία και μόλις μπούκωσε το κεφάλι δεν είχα ξανανιώσει τέτοιο πράγμα. Ήταν πολύ έντονο! Έχυσα αμέσως πάνω στο πρόσωπό της και σχεδόν γέμισα το στόμα της με καυτό σπέρμα. Η Μιμή τα έγλυφε με μανία.
-Μπράβο πουτσαρά μου!!! μπράβο γιε μου, κανακάρη μου. Μου φώναξε ο μπαμπάς που συνέχισε να πηδά την κορούλα του. Κάθισα στα πόδια μου και τους έβλεπα. Το βράδυ μας έβαλε να πηδηχτούμε με τη Μιμή για να καλύψει τα δικά του. Μου έδειξε πως να τον σαλιώνω πριν τον βάλω μέσα. Πως να της σηκώνω τα πόδια κι άλλα… Μια Μιμή που δεν του έφερνε καθόλου αντίρρηση. Αλλά πονούσε πολύ με το τεράστιο καυλί μου. Όμως τελικά το διασκέδαζε… ήταν υπέροχα. Με όλα αυτά τα τακτικά γαμίσια της αδελφής μου, ο πούτσος μου άρχισε να παίρνει ένα φυσιολογικό μέγεθος. Μεγάλο μεν αλλά ξεπρήστηκε αρκετά. Έτσι το διασκεδάζαμε περισσότερο, έχοντας τον μπαμπά να μας παίρνει φωτογραφίες και βίντεο, πάντα για προσωπική του χρήση.
Όταν γύρισε η μαμά βρήκε ένα σπίτι άνω κάτω. Ξερά χύσια παντού. Έβαζε 2 μέρες πλυντήριο συνεχώς μέχρι που να τα συνεφέρει. Ζήτησε να δει την κατάσταση του Πρίαπου μου και χάρηκε που πήγαινε καλύτερα. Της εξήγησα ότι και καλά, «κατά λάθος», δηλαδή πάνω στο παιχνίδι, γλίστρησε ο Πρίαπος μέσα στη Μιμή που δεν…. το ήθελε μεν αλλά ήθελε να ξεκουράσει το χέρι της. Έτσι πειραματιστήκαμε και δοκιμάζαμε διαφορά κάθε μέρα. Δεν είπα τίποτα για τον μπαμπά πως κοιμόταν μαζί μας αλλά η μαμά τα κατάλαβε και του ετοίμαζε μια έκπληξη.
-Από εδώ και μπρος κύριε, θα σε αναλάβω εξ ολοκλήρου εγώ, μου είπε. Αρκετά έκανε η Μιμή.
-Τι εννοείς εξ ολοκλήρου μαμά; Τη ρώτησα.
-Τώρα που ξέρουμε τους σίγουρους τρόπους θεραπείας, θα τους δοκιμάζουμε μαζί κάθε φορά και κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οπότε θα γίνεις σύντομα καλά. Από δω κι εμπρός η Μιμή πάει στο δωμάτιό της.
Η μαμά ζήλεψε τη Μιμή… Τι να πω! Δεν την αρκούσε που καύλωνε με το παίξιμο και συνέχιζε μέσα με τον μπαμπά;
Το μεσημέρι μετά το φαγητό, πριν καλά καλά κατέβει στο στομάχι μου, με άρπαξε και πήγαμε στην κάμαρά μου. Έκλεισε την πόρτα και γδύθηκε εντελώς, έπεσε δίπλα μου και μου χούφτωσε τα αρχίδια.
-Τόσο καιρό τον λαχταρούσα, μου λέει, και φοβόμουν να τον πάρω για να μη με ξεσκίσεις. Στο χωριό σε έβλεπα στον ύπνο μου. Τώρα που ξεπρήστηκε δεν τον αφήνω με τίποτα. Είναι ένας κούκλος και τον αποθύμησα τόσο πολύ.
Το πήρε προσεκτικά στο στόμα της για αρκετή ώρα γλύφοντας και ρουφώντας τον. Μετά άνοιξε τα πόδια της και τα σήκωσε ψηλά.
-Έλα, είναι όλο δικό σου. Πάρε το και κάνε το ότι θέλεις… μου είπε παθιάρικα.
Δεν άντεξα και με μιας της τον φόρεσα βαθιά. Τόσο καιρό το παίζαμε «αλλού τρως, αλλού πίνεις κι αλλού πας και το δίνεις». Τώρα εδώ είναι η παιδική μου χαρά. Άλλη γλύκα. Μαγεία. Καλή και η Μιμή δε λέω, αλλά η μαμά είναι κλάσεις ανώτερη σε όλα. Πιο ψημένη, πιο έμπειρη. Ξέρει πως να το χειρίζεται. Από τότε κοιμόταν μαζί μου πια και κάναμε σεξ όποτε μας ερχόταν. Ότι ώρα και να ήταν. Πάντα στα πλαίσια της θεραπείας του πουλιού μου βέβαια. Συχνά πήγαινε μέσα για δεύτερο γύρο με τον πατέρα μου. Η Μιμή παραφύλαγε πότε θα φύγει μαμά κι ερχόταν εκείνη στο κρεβάτι μου για συνέχεια. Δεν με άφηναν σε ησυχία.
Πέρασα ένα τέλειο καλοκαίρι ξάπλα μαζί τους, μέχρι που άνοιξαν τα σχολεία.
Το καινούριο πρόβλημα ήταν τα Αγγλικά που δεν τα έπαιρνα καθόλου. Η μαμά θυμήθηκε την ξαδέλφη της την Αναστασία που ήταν δασκάλα αγγλικών. (δεν το ήξερα ότι ήταν ξαδέλφη της) . Με πήρε λοιπόν και με πήγε στην κυρία Αναστασία, πίσω από το δημοτικό, σε εκείνο το αγροτόσπιτο. Ντράπηκα πολύ που την είδα και μου θύμισε τα σχολικά μας ανδραγαθήματα. Εκείνη αντιθέτως χάρηκε πολύ και υποσχέθηκε να με βοηθήσει όχι μόνο στα αγγλικά αλλά σε όλα τα μαθήματα. Μόλις με είδε έβγαλε την γλώσσα και έγλυψε τις χειλάρες της. Πείνα καταραμένη!!
-Να την λες θεία. Η Γιαγιά σου και η μαμά της είναι αδελφές. Μου είπε η μάνα μου. Εγώ συμφώνησα. Τι να κάνω;
Ο θείος με το μπαστούνι πλησίασε κούτσα κούτσα και ήρθε να δει πόσο γερό και δυνατό παιδί είμαι. (Γιατί άραγε;). Αφού τα είπαμε και συμφωνήσαμε τις ώρες, σηκωθήκαμε να φύγουμε. Η θεία Αναστασία με αγκάλιασε και μου χούφτωσε τον κώλο. Καλό σημάδι αυτό!
Μπόμπυ Χιλλ
του Μπόμπυ Χιλλ
Καλησπέρα, είμαι ο Πρίαμος. Τώρα που τα γράφω αυτά είμαι στα 23 και μου αρέσουν πολύ τα κοριτσάκια με καμπύλες, μπρος και πίσω, πάνω και κάτω. Πάντα έχω σαν πρότυπο την αδελφή μου την Μιμή. Είναι 3 χρόνια μεγαλύτερη μου και πολύ καλοσχηματισμένη γυναίκα. Αλλά αυτή είναι…. «Το μωρό του μπαμπά».
Όλα άρχισαν στο δημοτικό. Πάντα ήμουν λιγάκι πιο «προχώ» από τους συνομηλίκους μου και κατά συνέπεια ακολουθούσα τους μεγάλους που πήγαιναν στα διαλείμματα στους καμπινέδες των κοριτσιών. Ανέβαινε ο ένας στην πλάτη του άλλου εκ περιτροπής και μπανίζαμε τα γυμνά οπίσθια των κοριτσιών από τον φεγγίτη. Προσπαθούσαμε να μην κάνουμε θόρυβο για να μην προδοθούμε και μας καρφώσουν τα υστερικά μουνάκια, που παρ’ ότι ήδη τους «είχε γυρίσει η τρίχα» και τα γαργαλούσε, έκαναν σαν να μην το ήθελαν. «Φτου κακά» ένα πράμα…
Ύστερα πηγαίναμε στην κυρία Αναστασία. Πίσω από το σχολείο είχε κάτι χωράφια και ένα αγροτόσπιτο στο βάθος. Εκεί έμενε η κυρία Αναστασία, μια καλλίγραμμή γριά γύρω στα 40. Έβγαζε τις κατσίκες για βοσκή με το κομπινεζόν. Έσκυβε να τις παλουκώσει και φαινόταν ξεκάθαρα το μαύρο μαλλιαρό καστανάκι της που μας ξετρέλαινε όλους. Όποιος έκανε φασαρία έτρωγε την φάπα του αιώνα. Αν καταλάβαινε η κυρία Αναστασία ότι την μπανίζαμε, θα πήγαινε απ’ ευθείας στο δάσκαλο και το μπανιστήρι θα τελείωνε κάπου εδώ.
Χαζεύοντας τα όμορφα και χυτά μπούτια της κυρίας Αναστασίας βγάζαμε έξω τα πουλιά μας και τα τραβούσαμε σαν λάστιχα σφεντόνας. Όταν πρωτοπήγα μαζί τους, δεν με ήθελαν. Αλλά όταν είδαν τι έκρυβα μέσα στο πανταλόνι μου, τρόμαξαν και μου έδωσαν την πρώτη θέση. Βλέπαμε λοιπόν την κυρία Αναστασία να παλουκώνει και να ξεπαλουκώνει τις κατσίκες της εδώ κι εκεί προσφέροντας μας απίστευτο θέαμα. Κάποια μέρα ήρθε πολύ κοντά και μάζευε έρρινούς στη συκιά. Τρομάξαμε ότι θα μας βρει, αλλά εκείνη τίποτα!! Σαν να ήταν κουφή και στραβή συνάμα αφού τα πόδια μας ήταν έξω από το φράχτη με τις πικροδάφνες.
Όταν τραβούσαμε μαλακία για τα μπούτια της Αναστασίας, ο μόνος που έχυνα κάθε φορά ήμουν εγώ αν και μικρότερος από τους άλλους. Πολλοί ερχόταν να τους δείξω πως το κάνω, αλλά δεν υπήρχε κάποια τεχνική. Προσπαθούσαν μεν, τους σηκωνόταν κάπως το πουλί τους αλλά ήταν απλώς «πουλί». Καρδερίνες τους έλεγα. Ενώ αυτοί με φώναζαν «Το κόκκινο φίδι». Βέβαια!! Είχαμε κάνει και συμμορία με χειροποίητες μάσκες που είχαν ζωγραφισμένο πάνω το κόκκινο φίδι. Και πράγματι, δεν ξέρω αν ήταν κόκκινο αλλά σίγουρα το πουλί μου ήταν σαν φίδι. Μέχρι το γόνατο έφτανε. (πεσμένο)
Πέρασαν τα χρόνια και άλλαξα τάξεις. Ήταν εκείνη η μέρα, που όταν ξημέρωσε δεν υποψιαζόμαστε ότι θα ήταν η κακή, η ψυχρή και η ανάποδη μας. Στο μεγάλο διάλειμμα πήγαμε πρώτα καμπινέδες και μετά για μπανιστήρι στην κυρία Αναστασία. Εκεί που την παίζαμε όμορφα κι ωραία νιώθω ένα χέρι να με αρπάζει από την φαβορίτα και να με σηκώνει όρθιο. Το ίδιο και στους άλλους που στρίγκλιζαν από τον πόνο. Ήταν οι τρεις δάσκαλοι του σχολείου που μας έπιασαν στα «πράσα» να παίρνουμε μάτι το γυμνό κωλαράκι της κυρίας Αναστασίας κάτω από το σούπερ μίνι διάφανο ρομπάκι της.
Και δεν φτάνει που μας έπιασαν, μας πήγαν να ζητήσουμε συγνώμη από την κοπέλα. Τι κοπέλα, 40αρα ήταν τότε. Εγώ δεν πρόλαβα να μαζέψω την πούτσα μου και να κουμπωθώ. Έτσι μου κρεμόταν στητή και περήφανη απ’ έξω από το πανταλόνι. Οι άλλοι δεν είχαν και τίποτα σπουδαίο οπότε τα έκρυψαν γρήγορα. Ακόμα θυμάμαι την έκφραση της κυρίας Αναστασίας, μόλις με πήγαν οι δάσκαλοι μπροστά της να ζητήσω συγνώμη. Γούρλωσε τα μάτια και έβαλε τα χέρια στο στόμα για να μην φωνάξει από το θέαμα. Τέλος πάντων μόνο που δεν με όρμησε.
Ο άνδρας της ήταν γέρος και έλεγαν πως δεν μπορούσε να της κάνει σεξ. Τον βλέπαμε πάντα μ ένα μπαστούνι να περπατά στον κήπο του σπιτιού. Χούφταλο! Τελικά της ζήτησα συγνώμη με σκυμμένο το κεφάλι και γυρίσαμε στο σχολείο. Όμως δεν τελείωσε εδώ το πράγμα. Μας έβαλαν δύο ώρες τιμωρία γονατιστοί πάνω σε κακοψημένα στραγάλια, αφού πρώτα μας έκαναν τα πισινά αγνώριστα με τη βέργα. Και το τελευταίο; Η μητέρες όλων μας, την επόμενη, έπρεπε να παρουσιαστούν στο σχολείο. Πως να της το πεις και πως να το εξηγήσεις. Α! ρε μανα !! Πόσα έχεις τραβήξει για μένα;
Την άλλη μέρα λοιπόν, όταν μπήκε η μάνα μου στο γραφείο των δασκάλων, εγώ ήμουν απ’ έξω. Μπήκα κρυφά στο κουζινάκι τους, με ρίσκο να με πιάσουν πάλι. Αλλά ο βρεμένος τη βροχή θα φοβηθεί; Έστησα αφτί στη μεσόπορτα λοιπόν και άκουσα να της λένε ότι «… το παιδί έχει πρόβλημα.. είναι τα όρια του αυτισμού και θέλει υποστήριξη από ψυχολόγο.» (Τι στα κομμάτια είναι αυτός ο Αυτισμός άραγε; Δεν θέλω να πεθάνω νέος! Έλεος!! ) Της είπαν και για τους καμπινέδες και για την κυρία Αναστασία. Η μάνα μου τρελάθηκε! Βγαίνει από το γραφείο και πέφτει πάνω μου και μα άρπαξε απ το αφτί.
-θα τα πω όλα στον πατέρα σου, μου λέει. «…στο σπίτι γρήγορα» . Είχα ακόμα 2 ώρες μάθημα, αλλά οι δάσκαλοι άλλο που δεν ήθελαν να με ξεφορτωθούν. Έτσι έφυγα μαζί της. Όλο το δρόμο μου έλεγε συνέχεια. Ντροπή και ξανά ντροπή….
Το βράδυ είχαμε άλλη φάση. Ο πατέρας μου, που ήταν φανατικός άνδρας «γκομενιάρης» το πήρε πολύ καλά το νέο, αντίθετα απ ότι φοβόμουν, πως θα τις φάω γερές. Αφού μου τα κατέβασε και είδε το μέγεθος της ψωλής μου, έσκασε στα γέλια.
-Μπράβο πουτσαρά μου… μου λέει.
-Βέβαια τέτοια να του λες και θα κάνει χειρότερα αύριο στο σχολείο. Του απάντησε θυμωμένα η μάνα μου. Πρέπει να τον πάμε στο γιατρό..
Ο πατέρας μου συμφώνησε και την άλλη μέρα με πήγαν σε παιδοψυχίατρο. Μου έκανε κάποιες ερωτήσεις για το πως βλέπω το σχολείο, το παιχνίδι και την διασκέδαση μου. Δεν ήξερα τι να πω αλλά όλες οι απαντήσεις μου ήταν συνυφασμένες με τα κορίτσια. Π.χ. «Το σχολείο έχει κορίτσια που παίζουμε μαζί και τις χαϊδεύω για να γελάμε και να διασκεδάζουμε» ε.. τι άλλο να πω;
Ο γιατρός έδωσε κάποιες συμβουλές στη μάνα μου.
-Πράγματι, της είπε, θα μπορούσαμε να τον πούμε κάπως δυσλεκτικό το μικρό, μέσα στα όρια του φάσματος του αυτισμού, και συνέχισε. Να μην αρχίσουμε τα χάπια από αυτή την ηλικία. Θα πρέπει εσείς να βοηθάτε την κατάσταση. Της είπε κάτι στο αφτί για να μην ακούσω εγώ, αλλά η μάνα μου έφριξε και τα φώναζε.
-Εγώ; Μα πως: είμαι η μάνα του. Πως θα το κάνω αυτό. δεν θα συμφωνήσει ο σύζυγος μου, Σίγουρα!! είπε εκείνη σοκαρισμένη. Αλλά πάλι φάρμακα από τώρα; Τι να κάνω Χριστέ μου;
Ο γιατρός την πήρε παράμερα και της μιλούσε κάπως έντονα. Με το χέρι του της έδειχνε με κάτι γνώριμες χειρονομίες να μου κάνει κάποιο είδος μασάζ στα γεννητικά μου, πρωί μεσημέρι και βράδυ, λέει. Στο τέλος της σύστησε να με δει και ένας ουρολόγος.
Πήγαμε και σε ουρολόγο… τα ίδια. Την έπρηξε κι αυτός με διάφορα. Το πόρισμα; «Πριαπισμός» . Τι σκατά είναι πάλι τούτο. Ρε γαμώτο, χάλια με έκαναν. Αυτισμός, δυσλεξία και τώρα Πριαπι… τι; Εγώ νιώθω ακμαίος και υγιέστατος. Είμαι όλο ζωντάνια. Κι αυτοί με βγάζουν άχρηστο. Πήγαμε σπίτι και η μάνα μου πήγε με τον πατέρα μου να τα συζητήσει και να βγάλουν άκρη. Εγώ κατέβασα την εγκυκλοπαίδεια να δω ποιος ήταν ο Πρίαπος. Όταν άνοιξα το λήμμα έσκασα στα γέλια. Ένας αρχαίος θεός ήταν, που την είχε μεγάλη ίσαμε το μπόι του. Γιος της Αφροδίτης και αδελφός του Έρωτα. Κοίτα τι μαθαίνει κανείς. Στη Ρώμη, οι κοπέλες λέει, τον αγαπούσαν πολύ και είχαν ένα αλαβάστρινο αγαλματάκι πάντα σε κάθε σπίτι, με φυσικό μέγεθος στο πουλί του. (γιατί σε φυσικό μέγεθος άραγε?)
Έτσι λοιπόν εγώ και ο Πρίαπος γίναμε ένα. Μάλιστα ονόμασα τον πούτσο μου Πρίαπο, τιμής ένεκεν. Διάβαζα τις λεπτομέρειες μέχρι που ήρθε η μάνα μου και με πήρε απ’ το χέρι. Με πήγε στο μπάνιο μπροστά στη λεκάνη και μου ζήτησε να ξεκουμπωθώ. Έβαλε ένα γάντι μιας χρήσεως και άρχισε να με μαλακίζει. Ότι χειρότερο μου έχει τύχει. Ξενέρωσα!
-Δεν γίνεται έτσι της λέω.
- Και που ξέρεις εσύ μωρέ σκατιάρη.. μου απαντά. Τσαντίστηκα γιατί δεν ένοιωθα καμιά γλύκα και το παίξιμο άρχισε να με πονάει. Έτσι τον μάζεψα κι έφυγα. Εκείνη έτρεξε πίσω μου στο καθιστικό.
-Άκου μικρέ!! Πρέπει να κάνουμε τη θεραπεία που έδωσαν οι γιατροί αλλιώς θα σε διώξουν απ το σχολείο. Μου φώναζε. Όμως εγώ τίποτα.. Άκουσε ο πατέρας μου που διάβαζε (?) στο δωμάτιο την αδελφή μου και βγήκε να δει τι συμβαίνει. Όταν την είδε έτσι να τρέχει με το γάντι ξωπίσω μου την φώναξε και άρχισαν να συζητούν.
-Όχι δεν το κάνω.. του απαντά φωναχτά η μάνα μου.
-Πρέπει να το κάνεις.. γιατί δεν θα έχεις αποτέλεσμα… οι γιατροί ήταν ξεκάθαροι. Ο Πρίαμος έχει αυτό το πρόβλημα. Ίσως αυτό να του κοστίσει στη ζωή του. Της λέει εκείνος. Γύρισαν και με κοίταξαν και οι δύο που στεκόμουν με το τεράστιο πουλί μου έξω.
-Αν δεν το κάνεις εσύ τώρα, μπορεί να πιάσει τη μικρή και να μας την γκαστρώσει!! Το σκέφτηκες αυτό; της λέει. Ο μπαμπάς φοβήθηκε να μην του πηδήξω την κορούλα του!! Αμ πως;
Η μάνα μου δεν το είχε σκεφτεί αλλά εγώ όμως; Το αγνό και τρυφερό κωλαράκι της Μιμής, μου τριβέλιζε στο μυαλό συχνά και ήθελα να το παιδέψω λίγο. Όμως δεν με άφηναν ποτέ μόνο μαζί της. Τώρα καταλαβαίνω γιατί.
-Ωραία κύριε, μου λέει η μάνα μου. Πάμε στο κρεβάτι σου. Και μη μου πεις πάλι δικαιολογίες γιατί θα τις φας γερές τις πατσιές σου. Μπήκαμε στο δωμάτιο. Ήξερα τι θα γίνει και κατέβασα το σλιπάκι μου στο πάτωμα. Η μάνα μου άρχισε να γδύνεται μπροστά μου. Είχε ένα ζουμπουρλούδικο σώμα με ωραίες, λίγο υπερβολικές καμπύλες που την έκαναν πολύ σέξι. Η συμπεριφορά της όμως, απέναντί μου ήταν πολύ σκληρή και μου προκαλούσε απέχθεια. Παρ όλα αυτά, πολλές φορές την έπαιρνα μάτι στο μπάνιο, ή ημίγυμνη στο κρεβάτι της και χάιδευα το πουλί μου που πάντα σκλήραινε για πάρτι της.
Τώρα λοιπόν γδύνεται μπροστά μου και μου τον έχει κάνει κόκκαλο. Πίστευα ότι θα τα βγάλει όλα αλλά έμεινε μόνο με τα εσώρουχα. Πάντα φορούσε σέξι εσώρουχα για να προσελκύει τον πατέρα μου που του άρεσαν τα τσιληπουρδήματα. Φορούσε λοιπόν κόκκινα εσώρουχα με τριγωνικά κομμάτια σατέν ύφασμα που έκρυβαν τα επίμαχα σημεία του σώματός της. Ήταν ενωμένα με τρις χορδές μεταξύ τους που άφηναν σχεδόν όλο το σώμα της ακάλυπτο. Ξάπλωσε δίπλα μου, με πήρε αγκαλιά στο αριστερό ενώ με το δεξί της χέρι μου χάιδευε απαλά τα γεννητικά μου όργανα.
Έχωσα το πρόσωπό μου στο λαιμό της και μύριζα το καυλωτικό άρωμά της. Ένιωσα ότι η αναπνοή μου την ερέθιζε και με άρχισε να με σφίγγει όλο και πιο πολύ. Τότε της έδωσα ένα φιλί στο λαιμό. Ανατρίχιασε, σταμάτησε για λίγο και μετά ξανάρχισε δυνατότερα.
-Ωραία!!, σκέφτηκα .. βρήκα τον τρόπο να χειραγωγώ τη μαμά σ αυτό το θεάρεστο έργο της θεραπείας μου από τον πριαπισμό. Κάθε φορά που τις έδινα ένα φιλί όλο και δυνάμωνε. Όμως δεν μου ερχόταν να χύσω. Είχε περάσει μισή ώρα με χάδια και φιλιά αλλά τίποτα. Άρχισα να εξοικειώνομαι με το σώμα της μαμάς, μέχρι που κατάλαβα ότι ήθελε κι εκείνη ένα οποιοδήποτε κίνητρο να ασχοληθεί πιο ζεστά με το θέμα. Έτσι, που αλλού θα είχε ενδιαφέρον; Μα στα βυζιά της που ήταν κοντά στο στόμα μου. Τράβηξα κάτω το σουτιέν και άρχισα να πιπιλώ τις ρώγες της. Νομίζω ότι βρήκα το κλειδί του ενδιαφέροντος της, γιατί τότε ήταν που η μαμά τα έδωσε όλα και βέβαια είχε αποτέλεσμα.
Έχυσα μέσα στα χέρια της που μου το ανταπέδωσε με πολύ παθιάρικες μαλάξεις, πασαλείφοντας το σπέρμα μου από τα μπούτια της μέχρι την κοιλιά μου. Σηκώθηκε γρήγορα και έφυγε. Σε λίγο από το δωμάτιό των γονιών μου άκουγα βογγητά πόνου και γλύκας που σημαίνει πως, ότι έκανε πριν μαζί μου, της άνοιξε η όρεξη και ξέσπασε πάνω στον πατέρα μου.
Το πρωί μπήκε στο δωμάτιο για την καθιερωμένη δόση πριν το σχολείο. Φορούσε ένα διάφανο μίνι νυχτικό κι από μέσα ήταν γυμνή. Προφανώς δεν πρόλαβε να ντυθεί από το χθεσινοβραδινό γαμίσι με τον μπαμπά. Με ξάπλωσε πάνω στα βυζιά της και άρχισε να μου τον παίζει. Όταν είδε πως η ώρα περνούσε και δεν γινόταν τίποτα, πήρε το χέρι μου και το έχωσε ανάμεσα στα μπούτια της. Αφού τα χαλάρωσε με άφησε να ψηλαφίσω όλη την περιοχή που για μένα είχαν πρωτόγνωρη αφή. Είχα χουφτώσει και την αδελφή μου παλιότερα, αλλά πάνω από το κιλοτάκι της. Δεν ήταν το ίδιο!
Τώρα η μαμά μου το έδινε τζάμπα όλο το μουνί της στο πιάτο, γυμνούλι, υγρό και ξυρισμένο. Άρχισα να παίζω με τα μουνοχειλάκια της. Σε κάθε μου κίνηση σπουρδούσε σαν ψάρι πάνω στο κρεβάτι. Κάποια στιγμή την είδα να κλείνει τα μάτια. Την άκουσα να βογκάει και ταυτόχρονα να μου σφίγγει τον Πρίαπο μου. Ανακάλυψα προς τα πάνω μέσα στο μουνί της, ένα μεγάλο σπυρί που όποτε το άγγιζα, εκείνη γρύλιζε. Κάτι σημαίνει αυτό σκέφτηκα.
-Αχ αχ… τι μου κάνεις παλιόπαιδο … με αυτό το παλούκι που κουβαλάς.. σε μπελάδες θα με βάλεις. Δεν τη γλυτώνω.
Το μυαλό μου πήγε στο σχολείο και στην κυρία Αναστασία και της απάντησα.
-Μη στεναχωριέσαι μανούλα, άμα είσαι έτσι καλή μαζί μου κάθε μέρα, δεν θα σε βάλω ξανά σε μπελάδες. Στο υπόσχομαι.
- Όχι αυτούς τους μπελάδες… άλλους. Μου είπε και με ξεζούμισε παίζοντας με το πυρωμένο καυλί μου. Αυτούς τους μπελάδες λέω. Σκατιάρη … δεν άργησα να χύσω πάνω στα μπούτια της. Αυτούς εδώ. Μου βρωμίζεις τα σεντόνια!
Σηκώθηκα γελώντας, έτρεξα για ένα ντους και έφυγα για το σχολείο. Θαρρείς και η θεραπεία έπιασε. Στο σχολείο εκείνη την ημέρα δεν είχα καμιά όρεξη για τα κωλαράκια κοριτσιών. Ούτε στην Αναστασία πήγα κι ας με τραβούσαν οι άλλοι. Ένας δάσκαλος με παραμόνευε πάντα στα διαλείμματα, αλλά εγώ δεν είχα σκοπό να ατακτήσω. Σκεπτόμουν τη μαμά μου και το μεσημέρι που θα ξαπλώναμε πάλι μαζί. Ήθελα να χώσω μερικά δαχτυλάκια μέσα στο μουνάκι της και να την κάνω να βογκάει μέχρι που να μου λιώσει τον πούτσο.
Κατά τις 10.00 πήρε τηλέφωνο στο σχολείο να ρωτήσει για μένα. «Όλα καλά» της είπαν. Πήρε και τα είπε στους γιατρούς. «… Συνεχίστε τακτικά την ίδια θεραπευτική αγωγή και να μας ενημερώνετε…» της απάντησαν ικανοποιημένοι και οι δύο. Συνεχίζαμε με πολύ κέφι με τη μανούλα για αρκετούς μήνες. Έτσι μου ξεφούσκωνε τα μπαλάκια και δεν είχα μάτια για άλλες. Όλα πήγαιναν μια χαρά. Η μαμά, μου την έπαιζε και μετά έτρεχε καυλωμένη στον μπαμπά για να τη φιστικώσει χοντρά.
Μέχρι που πήρε ένα τηλέφωνο από το χωριό που την αναστάτωσε.
-Ω βοή που μας βρήκε!! Λέει η μάνα μου. . «Είναι άρρωστη η γιαγιά και πρέπει να πάω επειγόντως». Και τι θα γίνει τώρα; Πως θα συνεχίσει ο μικρός τη θεραπεία; Δεν την ένοιαζε η υγεία της γιαγιάς αλλά ποιος θα μου χαϊδεύει τα αρχίδια πρωί μεσημέρι και βράδυ.
-Να φέρουμε μια πουτάνα να το κάνει!!!. Ήταν η φαεινή ιδέα του μπαμπά. Θα την πληρώσω όσα όσα.
-Τρελάθηκες; Και να μάθει όλος ο κόσμος πως το παιδί μας έχει πριαπισμό; Αν βγει αυτή και τα πει; Δεν είσαι καλά Νίκο!!
Στρίγκλισε η μάνα μου. Μήπως την θέλεις για να την πηδάς κι εσύ; Γεροπόρνο!! Εμ βέβαια!! Ο γαμίκουλας δεν μπορεί χωρίς μνι!! Το είπε έτσι χαριτολογώντας.
Η συζήτηση είχε ξεφύγει. Εγώ ένοιωθα χάλια με αυτή την αναστάτωση αλλά μέσα σ’ όλη τη φασαρία πέταξα ένα όνομα.. «Η Μιμή!!… να μου το κάνει η Μιμή;».
Στο άκουσμα του ονόματος την αδελφής μου και οι δύο γονείς σώπασαν και κοίταξαν ο ένας τον άλλο.
-Σωστά !!! πως δεν το σκέφτηκα. Μέσα στο σπίτι.. πρέπει το πρόβλημα να μείνει μεταξύ μας. Είπε η μαμά ενώ ο μπαμπάς έτρεξε να τη φωνάξει για να συμφωνήσει. Όσο ήταν μέσα στο δωμάτιο της, προσπαθούσε να της εξηγήσει τι πρέπει να κάνει και σε λίγο να σου την έξω να κάνει …. σαν την Αγία Ολιβία…
-Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω.. δεν νομίζω να μπορέσω.. είπε η κρύα η Μιμή .
Αμ δε!! Που δεν ξέρει… πολλά ξέρει αυτή αλλά τι να πω;
- Άκου παιδί μου, της λέει η μαμά. Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Είναι απλά μια ιατρική συνταγή για την θεραπεία του αδελφού σου που πάσχει από πριαπισμό. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Θέλεις να δεις το αδελφό σου σε άθλια κατάσταση, να σέρνεται το πουλί του στο χώμα; Όχι!! Απάντησε πάλι η μαμά στην ερώτησή της, κάπως τραγικά.
-Εγώ τα σιχαίνομαι αυτά, δεν νομίζω ότι μπορώ… πετάχτηκε η Μιμή.
-Άκου Μιμή μου, την διέκοψε η μαμά, ξέρεις δεν ξέρεις, θα μάθεις γιατί είναι για το καλό του αδελφού σου και όλης της οικογένειας. Θα ήθελες να έχεις εσύ πρησμένο μουνάκι και να μην ενδιαφέρεται ο Πρίαμος για σένα; Όχι! Απάντησε πάλι η μαμά μόνη της.
-Θα πάμε μαζί απόψε και θα σου δείξω. Μην ανησυχείς. Θα το ξανακάνουμε και το πρωί. Που θα πάει; Θα μάθεις!!
Ω! ρε τι έχει να γίνει απόψε!! Σκέφτηκα μέσα μου τρίβοντας τα χέρια. Χαμός!!. Και ήρθε το βράδυ και μαζευτήκαμε όλοι μέσα στο δωμάτιό μου. Η μαμά έβγαλε το μπαμπά έξω για να μη δει την κόρη του γυμνή. Σιγά καλέ. Πρώτη φορά είναι; Εγώ νομίζω ότι τη δαχτυλώνει άγρια όταν διαβάζουν μαζί. Για να μη πω ότι την έχει πηδήσει ήδη. Βλέπω με πόση λατρεία τον κοιτά στα μάτια περιμένοντας κι άλλο χούφτωμα. Όλη την ώρα τρίβεται πάνω του κι εκείνος απλώνει τις χερούκλες του και την χαϊδεύει όπου να ναι.
Γδύνονται και οι δύο μάνα και κόρη, με τα εσώρουχα και πέφτουν δίπλα μου. Με τη Μιμή στη μέση και τη μαμά στην άκρη. Η μαμά πήρε το χέρι της κόρης της και της έδειξε πως να μου τον παίζει. Στην αρχή αντιδρούσε αλλά με το πρώτο άγγιγμα άλλαξε γνώμη. Τις είπε ότι πρέπει να κάνει αργά στην αρχή για να τον ανάψει και μετά γρήγορα και δυνατά για τον ξεζουμίσει. Έτσι μία η μια και μια η άλλη εναλλάξ, έστρωσαν για τα καλά το παιχνίδι. Εγώ κατέβασα το σουτιέν της Μιμής που η μαμά το ξεκούμπωσε και το πέταξε στο πάτωμα. Είχε ωραία βυζάκια. Αν και πιο μικρά από της μαμάς αλλά σφιχτά και όρθια. Άρχισα να γλύφω τις ρώγες της κάνοντάς την να ανεβάσει ταχύτητα. Όταν της έβαλα το χέρι μου μέσα στο εσώρουχο άρπαξε φωτιά.
Η μαμά χάιδευε και τους δύο μας δίνοντας κουράγια στη Μιμή να συνεχίσει. Δεν χρειάστηκε και πολύ δασκάλεμα, μέχρι που σε λίγο η μαμά μας άφησε να πάει στο κρεβάτι της, κάργα καυλωμένη.
-Σ’ αρέσει; Ρωτώ σε μια στιγμή τη Μιμή.
- Καλά είναι, πλάκα έχει. Μου απαντά.
-Το πουλί μου λέω.. σ αρέσει;
-Αυτό δεν είναι πουλί, είναι το ρόπαλο του Ηρακλή… μου είπε γελώντας.
- Κάνεις και στιχάκια τώρα;… θέλεις να μου το γλύψεις; Τις ξαναλέω.
Γύρισε και με κοίταξε με απορία…
-Μα δεν μπαίνει στο στόμα μου!!
-Δεν είπα να τον φας, είπα να τον γλύψεις. Και βλέπουμε.
-Δεν μπορώ, είναι η μαμά εδώ δίπλα και ντρέπομαι. Μου λέει.
-Σιγά!!! Η μαμά σε έβαλε να κάνεις αυτό το πράγμα και τώρα κάνει άγριο σεξ με τον μπαμπά. Λέω στην αδελφή μου. Γύρισε και με κοίταξε με μια χαζή απορία στα μάτια. Ήταν και λίγο χαζή…
-Η μαμά μου είπε να σε κάνω να χύσεις.. για την υγεία σου.. λέει η Μιμή χαριτωμένα και ψευτοαθώα.
-Ωραία βγάλε το κιλοτάκι σου και ξάπλωσε. Δεν θα κουραστείς καθόλου. Της απαντώ.
Την βοήθησα να το βγάλει και της έχωσα δυο δάχτυλα στο μουνάκι της. Φώναξε ένα χαριτωμένο Ααααααχ! Και έσφιξε τα μάτια της από την απόλαυση. Γονάτισα ανάμεσα στα μπούτια της και με το δεξί χέρι έτριβα τις ρώγες της, ενώ συνέχιζα με το αριστερό να την τρίβω από κάτω. Σε λίγο μου άρπαξε μόνη της τον πούτσο μου και άρχισε να τον τραβάει μέσα έξω με δύναμη. Σε δέκα λεπτά η ίδια έχυσε δυνατά αφήνοντας λίγα καυτά τσίσα πάνω στο χέρι μου. Αυτό με έκανε να αμολήσω κι εγώ όλο το καυτό σπέρμα μου πάνω στην κοιλιά και βυζιά της αδελφής μου, που στη συνέχεια το διασκέδασε παίζοντας με τα πηχτά χύσια μου ανάμεσα στα δάχτυλά της.
Η μαμά λοιπόν, έφυγε την άλλη μέρα για το χωριό και η αδελφή μου ανέλαβε την θεραπεία μου.
Το μεσημέρι παραγγείλαμε απ’ έξω τις αγαπημένες μου πίτσες. Ο μπαμπάς μας έβαλε να πιούμε μπύρα. Εγώ ήπια δυο ποτήρια και η Μιμή αλλά τόσα. Εγώ ήμουν εντάξει αλλά εκείνη ήταν μες την τρελή χαρά. Μεθυσμένη! Σηκώθηκε από το τραπέζι και τρίκλιζε. Δεν ήταν συνηθισμένη στο αλκοόλ. Ο Μπαμπάς επέμενε να κάνουμε τη θεραπεία μας αμέσως και για να το ελέγχει μας πήγε στο κρεβάτι το δικό του, το μεγάλο. Την έγδυσε εντελώς τη Μιμή, χωρίς εκείνη να αντιδράσει. Μετά της είπε να ξαπλώσει στο ενδιάμεσο και έπεσε από πισω της.
Η Μιμή άρχισε να μου την παίζει όπως μπορούσε, αφού δεν έβλεπε απ το μεθύσι. Είχα κλείσει τα μάτια και σκεπτόμουν πότε τα ζουμερά βυζιά της μάνας μου και πότε τα όμορφα μπούτια της κυρίας Αναστασίας. Μέχρι που κάποια στιγμή ένοιωσα σπρωξίματα. Ανοίγω τα μάτια και τι να δω. Ο μπαμπάς της είχε σηκώσει το ένα πόδι και της είχε χώσει τον πούτσο του στο μουνί της. Το λεγα εγώ πως την πηδούσε κανονικά. Ο πούτσος του μπαινόβγαινε στο μουνί της αδελφής μου κι αυτή τα δεχόταν και μούγκριζε. Σηκώθηκα και της έδωσα τον Πρίαπο μου στο στόμα. Η Μιμή άρχισε να τον γλύφει με μανία και μόλις μπούκωσε το κεφάλι δεν είχα ξανανιώσει τέτοιο πράγμα. Ήταν πολύ έντονο! Έχυσα αμέσως πάνω στο πρόσωπό της και σχεδόν γέμισα το στόμα της με καυτό σπέρμα. Η Μιμή τα έγλυφε με μανία.
-Μπράβο πουτσαρά μου!!! μπράβο γιε μου, κανακάρη μου. Μου φώναξε ο μπαμπάς που συνέχισε να πηδά την κορούλα του. Κάθισα στα πόδια μου και τους έβλεπα. Το βράδυ μας έβαλε να πηδηχτούμε με τη Μιμή για να καλύψει τα δικά του. Μου έδειξε πως να τον σαλιώνω πριν τον βάλω μέσα. Πως να της σηκώνω τα πόδια κι άλλα… Μια Μιμή που δεν του έφερνε καθόλου αντίρρηση. Αλλά πονούσε πολύ με το τεράστιο καυλί μου. Όμως τελικά το διασκέδαζε… ήταν υπέροχα. Με όλα αυτά τα τακτικά γαμίσια της αδελφής μου, ο πούτσος μου άρχισε να παίρνει ένα φυσιολογικό μέγεθος. Μεγάλο μεν αλλά ξεπρήστηκε αρκετά. Έτσι το διασκεδάζαμε περισσότερο, έχοντας τον μπαμπά να μας παίρνει φωτογραφίες και βίντεο, πάντα για προσωπική του χρήση.
Όταν γύρισε η μαμά βρήκε ένα σπίτι άνω κάτω. Ξερά χύσια παντού. Έβαζε 2 μέρες πλυντήριο συνεχώς μέχρι που να τα συνεφέρει. Ζήτησε να δει την κατάσταση του Πρίαπου μου και χάρηκε που πήγαινε καλύτερα. Της εξήγησα ότι και καλά, «κατά λάθος», δηλαδή πάνω στο παιχνίδι, γλίστρησε ο Πρίαπος μέσα στη Μιμή που δεν…. το ήθελε μεν αλλά ήθελε να ξεκουράσει το χέρι της. Έτσι πειραματιστήκαμε και δοκιμάζαμε διαφορά κάθε μέρα. Δεν είπα τίποτα για τον μπαμπά πως κοιμόταν μαζί μας αλλά η μαμά τα κατάλαβε και του ετοίμαζε μια έκπληξη.
-Από εδώ και μπρος κύριε, θα σε αναλάβω εξ ολοκλήρου εγώ, μου είπε. Αρκετά έκανε η Μιμή.
-Τι εννοείς εξ ολοκλήρου μαμά; Τη ρώτησα.
-Τώρα που ξέρουμε τους σίγουρους τρόπους θεραπείας, θα τους δοκιμάζουμε μαζί κάθε φορά και κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οπότε θα γίνεις σύντομα καλά. Από δω κι εμπρός η Μιμή πάει στο δωμάτιό της.
Η μαμά ζήλεψε τη Μιμή… Τι να πω! Δεν την αρκούσε που καύλωνε με το παίξιμο και συνέχιζε μέσα με τον μπαμπά;
Το μεσημέρι μετά το φαγητό, πριν καλά καλά κατέβει στο στομάχι μου, με άρπαξε και πήγαμε στην κάμαρά μου. Έκλεισε την πόρτα και γδύθηκε εντελώς, έπεσε δίπλα μου και μου χούφτωσε τα αρχίδια.
-Τόσο καιρό τον λαχταρούσα, μου λέει, και φοβόμουν να τον πάρω για να μη με ξεσκίσεις. Στο χωριό σε έβλεπα στον ύπνο μου. Τώρα που ξεπρήστηκε δεν τον αφήνω με τίποτα. Είναι ένας κούκλος και τον αποθύμησα τόσο πολύ.
Το πήρε προσεκτικά στο στόμα της για αρκετή ώρα γλύφοντας και ρουφώντας τον. Μετά άνοιξε τα πόδια της και τα σήκωσε ψηλά.
-Έλα, είναι όλο δικό σου. Πάρε το και κάνε το ότι θέλεις… μου είπε παθιάρικα.
Δεν άντεξα και με μιας της τον φόρεσα βαθιά. Τόσο καιρό το παίζαμε «αλλού τρως, αλλού πίνεις κι αλλού πας και το δίνεις». Τώρα εδώ είναι η παιδική μου χαρά. Άλλη γλύκα. Μαγεία. Καλή και η Μιμή δε λέω, αλλά η μαμά είναι κλάσεις ανώτερη σε όλα. Πιο ψημένη, πιο έμπειρη. Ξέρει πως να το χειρίζεται. Από τότε κοιμόταν μαζί μου πια και κάναμε σεξ όποτε μας ερχόταν. Ότι ώρα και να ήταν. Πάντα στα πλαίσια της θεραπείας του πουλιού μου βέβαια. Συχνά πήγαινε μέσα για δεύτερο γύρο με τον πατέρα μου. Η Μιμή παραφύλαγε πότε θα φύγει μαμά κι ερχόταν εκείνη στο κρεβάτι μου για συνέχεια. Δεν με άφηναν σε ησυχία.
Πέρασα ένα τέλειο καλοκαίρι ξάπλα μαζί τους, μέχρι που άνοιξαν τα σχολεία.
Το καινούριο πρόβλημα ήταν τα Αγγλικά που δεν τα έπαιρνα καθόλου. Η μαμά θυμήθηκε την ξαδέλφη της την Αναστασία που ήταν δασκάλα αγγλικών. (δεν το ήξερα ότι ήταν ξαδέλφη της) . Με πήρε λοιπόν και με πήγε στην κυρία Αναστασία, πίσω από το δημοτικό, σε εκείνο το αγροτόσπιτο. Ντράπηκα πολύ που την είδα και μου θύμισε τα σχολικά μας ανδραγαθήματα. Εκείνη αντιθέτως χάρηκε πολύ και υποσχέθηκε να με βοηθήσει όχι μόνο στα αγγλικά αλλά σε όλα τα μαθήματα. Μόλις με είδε έβγαλε την γλώσσα και έγλυψε τις χειλάρες της. Πείνα καταραμένη!!
-Να την λες θεία. Η Γιαγιά σου και η μαμά της είναι αδελφές. Μου είπε η μάνα μου. Εγώ συμφώνησα. Τι να κάνω;
Ο θείος με το μπαστούνι πλησίασε κούτσα κούτσα και ήρθε να δει πόσο γερό και δυνατό παιδί είμαι. (Γιατί άραγε;). Αφού τα είπαμε και συμφωνήσαμε τις ώρες, σηκωθήκαμε να φύγουμε. Η θεία Αναστασία με αγκάλιασε και μου χούφτωσε τον κώλο. Καλό σημάδι αυτό!
Μπόμπυ Χιλλ
1ヶ月前
