Entyposiakι kyria ...eyxaristo!!!
Όπως τότε που ήμουνα παιδί, όπως και στην εφηβεία, που όταν έβλεπα μια εντυπωσιακή γυναίκα, ο φόβος της απόρριψης με έκανε να σκύβω το κεφάλι και να βλέπω τα πόδια μου, από το στόμα μου δε, δεν έβγαινε ούτε η ανάσα μου.
Μετά τον στρατό όλα άλλαξαν και παρόλο που είχα πολλές ερωτικές εμπειρίες και περιπέτειες, στα 35 μου, είδα την πιο εντυπωσιακή και όμορφη γυναίκα, που είχα δει στη ζωή μου, πενηντάρα αλλά με τέλειες αναλογίες και με το πιο γλυκό χαμόγελο, πάντοτε ζωγραφισμένο στο προσωπάκι της.
‘τυχαία’ βρεθήκαμε στο μπαράκι που πήγε για ένα δροσιστικό, της μίλησα δίχως να χάνω χρόνο. Πρώτα τα βασικά, ‘γεια σου… τι κάνεις?... καλά… εσύ?’ …… και μετά ‘άκρα του τάφου σιωπή’.
Αυτό που με στοίχειωνε από μικρός ξαναγύρισε, ήταν εκεί μπροστά μου.
Αυτό συνεχίστηκε για λίγες μέρες…. Με εμένα να στέκομε δίπλα της και να προσπαθώ να βρω το κουράγιο και την τόλμη να της πω αυτό που αισθάνομαι, αυτό που έκανα με τόση ευκολία για πάρα πολλά χρόνια.
Τα βάζω με τον εαυτό μου ...
‘Γιατί βρε ηλίθιο πλάσμα δεν μιλάς? Στο κάτω-κάτω της γραφής, και η χυλόπιτες καλές και νόστιμες είναι’, έχεις φάει τόσες και τόσες, τι θα πάθεις αν φας ακόμη μία?’
Αυτό συνεχίστηκε για λίγες μέρες, δημιουργώντας όμως, μια οικειότητα μεταξύ μας, αλλά μέχρι εκεί.
Την σκεφτόμουν όλη την μέρα, έπλαθα σενάρια, σκεφτόμουνα της επιπτώσεις που θα είχε μια άρνηση της. Δεν ήθελα να χάσω έστω και αυτά τα λίγα λεπτά που μιλούσα μαζί της, που ήμουνα δίπλα της.
Μα είναι τόσο απλό....
«Μ’ αρέσεις, θέλω να βγούμε ένα βράδυ. Τι κάνεις απόψε?» Εάν δεν την αφήνεις αδιάφορη, η θετική απάντηση θα έρθει αμέσως.
Αλλά εγώ εκεί!!!
Ότι σενάριο έπλαθα, στο τέλος της βραδιάς ήταν στην αγκαλιά μου και τέλειωνε με εμένα να της χαρίζω όση απόλαυση μπορεί να δώσει κάποιος σε μια γυναίκα.
Μια μέρα δεν άντεξα... ‘θα της το πω και ότι θέλει ας γίνει’.
Μετά το κολύμπι όπως πάντοτε ήρθε στο μπαράκι για ένα ποτό και μετά από τα τυπικά, πήρα μια βαθειά ανάσα, οπλίστηκα με θάρρος και άρχισα να της λέω …
‘θα ήθελα να σου πω κάτι εδώ και καιρό, αλλά πάντα το ανέβαλα’
… δεν λέει τίποτα, περιμένει την συνέχεια … αντίθετα με εμένα αυτή δεν ήταν παλαβή, είχε καταλάβει αμέσως που το πήγαινα....
‘μονό που δεν ξέρω πως θα το πάρεις, και δεν θα ήθελα να παρεξηγηθώ’
...‘μην φοβάσαι, μην ντρέπεσαι’ μου λέει ‘δεν υπάρχει θέμα παρεξήγησης’ μου λέει με ένα γλυκό χαμόγελο.
Και τότε .... άρχισε το τρέμουλο... να μου κόβετε η ανάσα. Μετά από μια στιγμή αμηχανίας …..
‘να… από την … πρώτη στιγμή…. που σε είδα ………………… μου άρεσες τόσο πολύ …… είσαι… είσαι …… είσαι η ομορφότερη γυναίκα που είδα στη ζωή μου … το σώμα σου είναι εκπληκτικό, το χαμόγελο σου, το πρόσωπο σου, η συντροφιά σου…..’
είχα πάρει μπρός και έλεγα ότι μου ερχόταν στο μυαλό. Αυτή με έβλεπε και χαμογελούσε, δεν έλεγε τίποτα αλλά σίγουρα το διασκέδαζε με τον τρόπο που μιλούσα.
Δεν με ενδιέφερε.... Είπα να το πάρω μέχρι τέρμα και αυτό θα έκανα.
‘η χαρά μου θα είναι μεγάλη να δειπνήσομε μαζί, έστω και για μια φορά’
Δεν πήρα απάντηση. Μου πήρε το χέρι και χαϊδεύοντας με όπως μια μάνα το μικρό της παιδί μου λέει ότι είναι ότι πιο παλαβό .... αλλά και ότι πιο γλυκό της έχει τύχη, εδώ και καιρό.
‘απόψε στης 8,00’ ακούω να μου λέει και η καρδιά μου μπήκε στη θέση της.
ΗΤΑΝ ΤΌΣΟ ΑΠΛΟ ΤΕΛΙΚΑ
Τι έγινε εκείνο το βράδυ….. θα το μάθουν όσοι προσπαθήσουν να μαντέψουν και να γράψουν στα σχόλια, πως κατά την γνώμη τους εξελίχθηκε η βραδιά....
...και επειδή 300 και πλεον άτομα που την διάβασαν σε δυο μέρες, δεν είχαν την τόλμη να γράψουν ούτε ένα σχόλιο...
Τελικα φίλοι μου, τίποτα δεν συνέβηκε. Ο παλαβός φίλος σας, από την χαρά του, είχε ξεχάσει να ρωτήσει κάτι αναγκαίο και βασικό …
«ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΙΟΜΑΣΤΑΝ Ή ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, ΣΕ ΠΙΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΘΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ»
και αφού πέρασε μια βασανιστική και δύσκολη νύκτα γεμάτη θυμό και ντροπή για το κάζο που έπαθα, με βρήκε η άλλη μέρα ‘χεσμένο’ γεμάτο ντροπή, να την περιμένω, έτοιμο για να αντιμετωπίσω της συνέπειες. Δεν περίμενα να έρθει αλλά είχα λάθος… την συνηθισμένη ώρα ήταν εκεί. Την πλησίασα διστακτικά.
‘απολογούμαι….. από την χαρά που μου έδωσε η απάντησή σου ….. ξέχασα να ρωτήσω το ΠΟΥ?... λυπάμαι… είμαι τόσο βλάκας’
Το διασκέδαζε, γελούσε με τον τρόπο που συμπεριφερόμουν ώσπου αποφάσισε να σταματήσει τον αυτόεξευτελισμό μου.
‘μικρό μου παιδί’ μου λέει, ‘απόψε στης 8,00 στο ……..’ και μου μιλούσε σαν να μιλάει στο παιδί της.
Η πολυπόθητη στιγμή είχε έρθει, σε ένα εστιατόριο μαζί της και με εμένα να προσπαθώ να μάθω όσα περισσότερα μπορώ για εκείνη. Είχα μάθη για τους δύο αποτυχημένους της γάμους και την επιθυμία της να δώσει όση αγάπη, τρυφερότητα και στοργή δεν είχε την τύχη να έχει από τους συντρόφους της.
Την άκουγα και δεν ήθελα να φύγω από το εστιατόριο, αν ήταν εφικτό θα μπορούσα να την ακούω μέχρι το πρωί. Πρότεινα να συνεχίσουμε την κουβέντα κάπου αλλού, μια βόλτα με το αυτοκίνητο, μια παραλία και αυτή αντιπρότεινε την βεράντα του σπιτιού της. Μετά από λίγα λεπτά καθόμασταν στο σαλόνι της, συνεχίζοντας την κουβέντα και το κρασάκι μας.
Εγώ την άκουγα και ο πούτσος μου ‘μεγάλος’ όσο ποτέ άλλοτε, ήθελε να βγεί από το παντελόνι. Το κρασάκι είχε κάνει τη δουλεία του. Ευδιάθετη και η δύο, η κυρία είχε ήδη ξεκουμπώσει το πουκάμισο της μέχρι το σημείο που να μπορώ να δω καθαρά το στητό της στήθος και η φούστα της ως δια μαγείας κόντυνε τόσο, όπου μπορούσα να βλέπω τα μαύρα, τα πρόστυχα εσώρουχα της. Ήξερε πώς να κάνει έναν άντρα να είναι τρελός για εκείνη. Την ‘έτρωγα’ με τα μάτια μέχρι που την άκουσα να μου λέει ‘…σ’ αρέσουν?’
Και σε ποιόν δεν αρέσουν της απαντώ.
Σηκώθηκε και κάθισε δίπλα μου, μου πήρε το χέρι και μου λέει….
‘έλα, μικρό μου, ντροπαλό αγόρι’ και το οδήγησε στα στήθια της και το πρώτο μας φιλί ήταν γεγονός.
Αντίθετα από άλλες φορές, όπου σαν λέων στο ζώδιο, ήθελα να έχω το πάνω χέρι, να παίρνω πρωτοβουλίες και να κάνω αυτό που θέλω, αυτή τη φόρα ακολουθούσα της οδηγίες της και δεχόμουν την καθοδήγηση της αδιαμαρτύρητα. Μου άρεσε!!!!
‘έτσι... χάιδευε τα κυκλικά, γύρω από τη ρόγα… βάλε την στο στόμα… όπως θήλαζες μικρός…. χάιδευε την με την γλώσσα, δάγκωσε την’ και ενώ εγώ εκτελούσα πιστά της προσταγές της, το χέρι της ξεκούμπωνε το παντελόνι μου. Στη θέα του καβλιού μου, το μισό ήταν έξω από το σώβρακο, άρχισε της φιλοφρονήσεις…
‘μμμ …. Ωραία!!! .. Ωραίο εργαλείο!!! …. αλλά ταλαιπωρημένο …. καταπιεσμένο…. και φταίω εγώ για αυτό’
‘Για σήκω επάνω’ μου λέει. Με έστησε μπροστά της και μου κατέβασε το σώβρακο…. Ο πουτσος μου μπροστά στο πρόσωπο της να αδημονεί για το μετά.
Η γλώσσα της να κινείτε κυκλικά στο πουτσοκέφαλο μου και ο πούτσος μου να δέχεται την ζεστασιά του στόματος της. Το έβαζε όλο μέσα στο στόμα σιγά-σιγά, σαλιώνοντας τον και εάν ήταν δυνατόν θα έβαζε μέσα και τα αρχίδια.
ΑΠΟΛΑΥΣΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
‘για έλα… τώρα είναι η σειρά μου’ κρατώντας με από τον πούτσο με οδήγησε στο κρεβάτι.
Με κρατούσε στην αγκαλιά της και μου χάιδευε τα μαλλιά.
‘χάιδευε μου το μουνί…. έτσι!!!… απαλά!!!… εκεί!!!… στην κλειτορίδα!!!… γύρω-γύρω!!! ναιιιιιι!!!!!’
Σειρά πήρε το κεφάλι μου… δεν χρειαζόμουν καθοδήγηση… έγλυφα, φιλούσα, ρουφούσα την κλειτορίδα και γευόμουν τα ζουμιά της.
‘έτσιιιι!!… καλό μου παιδί.. ναιιιι!!!! εκείιιιι!!!! τρελάνέ με!!!!!’
Και από την στοργικότητα περάσαμε στην προσταγή……
‘έλα … γαμησέ με…. κάρφωσε μου τον πούτσο σου… γαμησέ με δυνάτα… άγριά…. μ’αρέσει… πιο δυνατά… ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!!’
Χύσαμε ταυτόχρονα, αυτή έτρεμε ολόκληρη. Μείναμε αγκαλιασμένη για ώρα. Την φιλούσα τρυφερά σε όλο της το σώμα και την χάιδευα.
Μετά από ώρα, όταν συνήλθε, μου εκμυστηρεύτηκε ότι παρόλη την ομορφιά της και τους πολλούς επίδοξους εραστές, ενέδωσε στην πρόταση μου, γιατί ήμουν ειλικρινείς μαζί της έστω και με τον τρόπο που της μίλησα. Είδε μια παιδικότητα και αυτό της άρεσε … ‘το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή ότι σου άρεσα, ότι πολύ θα ήθελες να κάνεις έρωτα μαζί μου και περίμενα το πώς θα με προσεγγίσεις. Δεν κρύφτηκες πίσω από ψέματα, είμαι χορτασμένοι από αυτά, με έκανες να γελάσω με την ντροπαλότητά σου με τον τρόπο που μου μίλησες…’
Συνεχίσαμε να βλεπόμαστε για 3 χρόνια… της άρεσαν τα παιχνίδια και τα σενάρια….. έκανα το μικρό παιδί… το δάσκαλο… τον μαθητή…. τον γιατρό, τον ασθενή….
Πάντοτε όμως με σεβασμό στης επιθυμίες και στα θέλω εκατέρωθεν.
Χωρίσαμε φιλικά γιατί όπως μου έχει πει .. είχα ενηλικιωθεί πια. Η πραγματικότητα ήταν ένας νεαρός 24 χρόνων. Είχε πάρει αυτός τη θέση μου στα ερωτικά της παιχνίδια. Την ευχαρίστησα για όλες της υπέροχες στιγμές που μου πρόσφερε, βλεπόμαστε τακτικά και είμαστε φίλοι μέχρι σήμερα.
Μετά τον στρατό όλα άλλαξαν και παρόλο που είχα πολλές ερωτικές εμπειρίες και περιπέτειες, στα 35 μου, είδα την πιο εντυπωσιακή και όμορφη γυναίκα, που είχα δει στη ζωή μου, πενηντάρα αλλά με τέλειες αναλογίες και με το πιο γλυκό χαμόγελο, πάντοτε ζωγραφισμένο στο προσωπάκι της.
‘τυχαία’ βρεθήκαμε στο μπαράκι που πήγε για ένα δροσιστικό, της μίλησα δίχως να χάνω χρόνο. Πρώτα τα βασικά, ‘γεια σου… τι κάνεις?... καλά… εσύ?’ …… και μετά ‘άκρα του τάφου σιωπή’.
Αυτό που με στοίχειωνε από μικρός ξαναγύρισε, ήταν εκεί μπροστά μου.
Αυτό συνεχίστηκε για λίγες μέρες…. Με εμένα να στέκομε δίπλα της και να προσπαθώ να βρω το κουράγιο και την τόλμη να της πω αυτό που αισθάνομαι, αυτό που έκανα με τόση ευκολία για πάρα πολλά χρόνια.
Τα βάζω με τον εαυτό μου ...
‘Γιατί βρε ηλίθιο πλάσμα δεν μιλάς? Στο κάτω-κάτω της γραφής, και η χυλόπιτες καλές και νόστιμες είναι’, έχεις φάει τόσες και τόσες, τι θα πάθεις αν φας ακόμη μία?’
Αυτό συνεχίστηκε για λίγες μέρες, δημιουργώντας όμως, μια οικειότητα μεταξύ μας, αλλά μέχρι εκεί.
Την σκεφτόμουν όλη την μέρα, έπλαθα σενάρια, σκεφτόμουνα της επιπτώσεις που θα είχε μια άρνηση της. Δεν ήθελα να χάσω έστω και αυτά τα λίγα λεπτά που μιλούσα μαζί της, που ήμουνα δίπλα της.
Μα είναι τόσο απλό....
«Μ’ αρέσεις, θέλω να βγούμε ένα βράδυ. Τι κάνεις απόψε?» Εάν δεν την αφήνεις αδιάφορη, η θετική απάντηση θα έρθει αμέσως.
Αλλά εγώ εκεί!!!
Ότι σενάριο έπλαθα, στο τέλος της βραδιάς ήταν στην αγκαλιά μου και τέλειωνε με εμένα να της χαρίζω όση απόλαυση μπορεί να δώσει κάποιος σε μια γυναίκα.
Μια μέρα δεν άντεξα... ‘θα της το πω και ότι θέλει ας γίνει’.
Μετά το κολύμπι όπως πάντοτε ήρθε στο μπαράκι για ένα ποτό και μετά από τα τυπικά, πήρα μια βαθειά ανάσα, οπλίστηκα με θάρρος και άρχισα να της λέω …
‘θα ήθελα να σου πω κάτι εδώ και καιρό, αλλά πάντα το ανέβαλα’
… δεν λέει τίποτα, περιμένει την συνέχεια … αντίθετα με εμένα αυτή δεν ήταν παλαβή, είχε καταλάβει αμέσως που το πήγαινα....
‘μονό που δεν ξέρω πως θα το πάρεις, και δεν θα ήθελα να παρεξηγηθώ’
...‘μην φοβάσαι, μην ντρέπεσαι’ μου λέει ‘δεν υπάρχει θέμα παρεξήγησης’ μου λέει με ένα γλυκό χαμόγελο.
Και τότε .... άρχισε το τρέμουλο... να μου κόβετε η ανάσα. Μετά από μια στιγμή αμηχανίας …..
‘να… από την … πρώτη στιγμή…. που σε είδα ………………… μου άρεσες τόσο πολύ …… είσαι… είσαι …… είσαι η ομορφότερη γυναίκα που είδα στη ζωή μου … το σώμα σου είναι εκπληκτικό, το χαμόγελο σου, το πρόσωπο σου, η συντροφιά σου…..’
είχα πάρει μπρός και έλεγα ότι μου ερχόταν στο μυαλό. Αυτή με έβλεπε και χαμογελούσε, δεν έλεγε τίποτα αλλά σίγουρα το διασκέδαζε με τον τρόπο που μιλούσα.
Δεν με ενδιέφερε.... Είπα να το πάρω μέχρι τέρμα και αυτό θα έκανα.
‘η χαρά μου θα είναι μεγάλη να δειπνήσομε μαζί, έστω και για μια φορά’
Δεν πήρα απάντηση. Μου πήρε το χέρι και χαϊδεύοντας με όπως μια μάνα το μικρό της παιδί μου λέει ότι είναι ότι πιο παλαβό .... αλλά και ότι πιο γλυκό της έχει τύχη, εδώ και καιρό.
‘απόψε στης 8,00’ ακούω να μου λέει και η καρδιά μου μπήκε στη θέση της.
ΗΤΑΝ ΤΌΣΟ ΑΠΛΟ ΤΕΛΙΚΑ
Τι έγινε εκείνο το βράδυ….. θα το μάθουν όσοι προσπαθήσουν να μαντέψουν και να γράψουν στα σχόλια, πως κατά την γνώμη τους εξελίχθηκε η βραδιά....
...και επειδή 300 και πλεον άτομα που την διάβασαν σε δυο μέρες, δεν είχαν την τόλμη να γράψουν ούτε ένα σχόλιο...
Τελικα φίλοι μου, τίποτα δεν συνέβηκε. Ο παλαβός φίλος σας, από την χαρά του, είχε ξεχάσει να ρωτήσει κάτι αναγκαίο και βασικό …
«ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΙΟΜΑΣΤΑΝ Ή ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, ΣΕ ΠΙΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΘΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ»
και αφού πέρασε μια βασανιστική και δύσκολη νύκτα γεμάτη θυμό και ντροπή για το κάζο που έπαθα, με βρήκε η άλλη μέρα ‘χεσμένο’ γεμάτο ντροπή, να την περιμένω, έτοιμο για να αντιμετωπίσω της συνέπειες. Δεν περίμενα να έρθει αλλά είχα λάθος… την συνηθισμένη ώρα ήταν εκεί. Την πλησίασα διστακτικά.
‘απολογούμαι….. από την χαρά που μου έδωσε η απάντησή σου ….. ξέχασα να ρωτήσω το ΠΟΥ?... λυπάμαι… είμαι τόσο βλάκας’
Το διασκέδαζε, γελούσε με τον τρόπο που συμπεριφερόμουν ώσπου αποφάσισε να σταματήσει τον αυτόεξευτελισμό μου.
‘μικρό μου παιδί’ μου λέει, ‘απόψε στης 8,00 στο ……..’ και μου μιλούσε σαν να μιλάει στο παιδί της.
Η πολυπόθητη στιγμή είχε έρθει, σε ένα εστιατόριο μαζί της και με εμένα να προσπαθώ να μάθω όσα περισσότερα μπορώ για εκείνη. Είχα μάθη για τους δύο αποτυχημένους της γάμους και την επιθυμία της να δώσει όση αγάπη, τρυφερότητα και στοργή δεν είχε την τύχη να έχει από τους συντρόφους της.
Την άκουγα και δεν ήθελα να φύγω από το εστιατόριο, αν ήταν εφικτό θα μπορούσα να την ακούω μέχρι το πρωί. Πρότεινα να συνεχίσουμε την κουβέντα κάπου αλλού, μια βόλτα με το αυτοκίνητο, μια παραλία και αυτή αντιπρότεινε την βεράντα του σπιτιού της. Μετά από λίγα λεπτά καθόμασταν στο σαλόνι της, συνεχίζοντας την κουβέντα και το κρασάκι μας.
Εγώ την άκουγα και ο πούτσος μου ‘μεγάλος’ όσο ποτέ άλλοτε, ήθελε να βγεί από το παντελόνι. Το κρασάκι είχε κάνει τη δουλεία του. Ευδιάθετη και η δύο, η κυρία είχε ήδη ξεκουμπώσει το πουκάμισο της μέχρι το σημείο που να μπορώ να δω καθαρά το στητό της στήθος και η φούστα της ως δια μαγείας κόντυνε τόσο, όπου μπορούσα να βλέπω τα μαύρα, τα πρόστυχα εσώρουχα της. Ήξερε πώς να κάνει έναν άντρα να είναι τρελός για εκείνη. Την ‘έτρωγα’ με τα μάτια μέχρι που την άκουσα να μου λέει ‘…σ’ αρέσουν?’
Και σε ποιόν δεν αρέσουν της απαντώ.
Σηκώθηκε και κάθισε δίπλα μου, μου πήρε το χέρι και μου λέει….
‘έλα, μικρό μου, ντροπαλό αγόρι’ και το οδήγησε στα στήθια της και το πρώτο μας φιλί ήταν γεγονός.
Αντίθετα από άλλες φορές, όπου σαν λέων στο ζώδιο, ήθελα να έχω το πάνω χέρι, να παίρνω πρωτοβουλίες και να κάνω αυτό που θέλω, αυτή τη φόρα ακολουθούσα της οδηγίες της και δεχόμουν την καθοδήγηση της αδιαμαρτύρητα. Μου άρεσε!!!!
‘έτσι... χάιδευε τα κυκλικά, γύρω από τη ρόγα… βάλε την στο στόμα… όπως θήλαζες μικρός…. χάιδευε την με την γλώσσα, δάγκωσε την’ και ενώ εγώ εκτελούσα πιστά της προσταγές της, το χέρι της ξεκούμπωνε το παντελόνι μου. Στη θέα του καβλιού μου, το μισό ήταν έξω από το σώβρακο, άρχισε της φιλοφρονήσεις…
‘μμμ …. Ωραία!!! .. Ωραίο εργαλείο!!! …. αλλά ταλαιπωρημένο …. καταπιεσμένο…. και φταίω εγώ για αυτό’
‘Για σήκω επάνω’ μου λέει. Με έστησε μπροστά της και μου κατέβασε το σώβρακο…. Ο πουτσος μου μπροστά στο πρόσωπο της να αδημονεί για το μετά.
Η γλώσσα της να κινείτε κυκλικά στο πουτσοκέφαλο μου και ο πούτσος μου να δέχεται την ζεστασιά του στόματος της. Το έβαζε όλο μέσα στο στόμα σιγά-σιγά, σαλιώνοντας τον και εάν ήταν δυνατόν θα έβαζε μέσα και τα αρχίδια.
ΑΠΟΛΑΥΣΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
‘για έλα… τώρα είναι η σειρά μου’ κρατώντας με από τον πούτσο με οδήγησε στο κρεβάτι.
Με κρατούσε στην αγκαλιά της και μου χάιδευε τα μαλλιά.
‘χάιδευε μου το μουνί…. έτσι!!!… απαλά!!!… εκεί!!!… στην κλειτορίδα!!!… γύρω-γύρω!!! ναιιιιιι!!!!!’
Σειρά πήρε το κεφάλι μου… δεν χρειαζόμουν καθοδήγηση… έγλυφα, φιλούσα, ρουφούσα την κλειτορίδα και γευόμουν τα ζουμιά της.
‘έτσιιιι!!… καλό μου παιδί.. ναιιιι!!!! εκείιιιι!!!! τρελάνέ με!!!!!’
Και από την στοργικότητα περάσαμε στην προσταγή……
‘έλα … γαμησέ με…. κάρφωσε μου τον πούτσο σου… γαμησέ με δυνάτα… άγριά…. μ’αρέσει… πιο δυνατά… ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!!’
Χύσαμε ταυτόχρονα, αυτή έτρεμε ολόκληρη. Μείναμε αγκαλιασμένη για ώρα. Την φιλούσα τρυφερά σε όλο της το σώμα και την χάιδευα.
Μετά από ώρα, όταν συνήλθε, μου εκμυστηρεύτηκε ότι παρόλη την ομορφιά της και τους πολλούς επίδοξους εραστές, ενέδωσε στην πρόταση μου, γιατί ήμουν ειλικρινείς μαζί της έστω και με τον τρόπο που της μίλησα. Είδε μια παιδικότητα και αυτό της άρεσε … ‘το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή ότι σου άρεσα, ότι πολύ θα ήθελες να κάνεις έρωτα μαζί μου και περίμενα το πώς θα με προσεγγίσεις. Δεν κρύφτηκες πίσω από ψέματα, είμαι χορτασμένοι από αυτά, με έκανες να γελάσω με την ντροπαλότητά σου με τον τρόπο που μου μίλησες…’
Συνεχίσαμε να βλεπόμαστε για 3 χρόνια… της άρεσαν τα παιχνίδια και τα σενάρια….. έκανα το μικρό παιδί… το δάσκαλο… τον μαθητή…. τον γιατρό, τον ασθενή….
Πάντοτε όμως με σεβασμό στης επιθυμίες και στα θέλω εκατέρωθεν.
Χωρίσαμε φιλικά γιατί όπως μου έχει πει .. είχα ενηλικιωθεί πια. Η πραγματικότητα ήταν ένας νεαρός 24 χρόνων. Είχε πάρει αυτός τη θέση μου στα ερωτικά της παιχνίδια. Την ευχαρίστησα για όλες της υπέροχες στιγμές που μου πρόσφερε, βλεπόμαστε τακτικά και είμαστε φίλοι μέχρι σήμερα.
11年前
