Yssis-de ontmoeting
Het is iets na middernacht terwijl ik nog een pintje bestel in het cafe waar ik doelloos ben binnen gestapt.
De cafebaas is niet intressant en tapt tegen zijn goesting mijn pintje.
Hij zet het pintje voor mijn neus en zegt “ dit is de laatste voor vanavond e, er zijn mensen die WEL
vroeg moeten opstaan”.
Ik bekijk hem met een verbaasde blik aan en pak mijn pintje en verplaats me van de toog naar het tafeltje in de hoek.
Ik heb me nog niet goed neergezet of de deur van het cafe gaat open.
Ik kijk naar de cafebaas en hef mijn pint op en lach met een sarcastische blik .
Toen ik zag wie er binnengekomen was gingen mijn gedachten wel niet meer over de cafebaas.
Wat een mooie verschijning ,dacht ik bij mezelf.
Mooi kort zwart glanzend haar , benen waar precies geen eind aan kon komen , ….de avond had toch een pluspunt gekregen.
Ik hoorde niet wat ze allemaal zei tegen de cafebaas maar ze kreeg toch nog iets voor te drinken.
Terwijl ze van haar glas cava dronk keek ze even rond en stopte met haar blik toen ze me zag zitten.
Toen zag ik voor het eerst wat een echt mooie verschijning ze wel was.
Tot mijn verbazing pakte ze haar handtas en stapte ze met haar eindeloos lijkende benen richting mijn tafel.
Ik wist niet goed wat te verwachten en begon me wat nerveus te voelen.
Het gebeurde namelijk nooit dat er zo een verschijning zich in mij intresse toonde.
“alleen op stap?”,vroeg ze me
“zoals gewoonlijk”,antwoorde ik een beetje nerveus lachend.
Ze zette haar glas naast mijn bier en ging naast me op de bank zitten.
Ze legde haar hand op mijn knie en antwoorde “nu niet meer” knipoogde ze
ik kon niet geloven wat er gebeurde.
“wat is je naam dan,eenzame man,”zei ze een beetje spottend.
Ik betrapte me erop dat terwijl ik antwoorde “ peter,en jij?” ik naar haar mooie glimlach aan het kijken was,die mooie fijne rode lippen,mooi witte tanden,kleine rimpeltjes die van haar mondhoeken vertrokken.een glimlach die me nog nerveuzer maakte.
“natasha,antwoorde ze,hoe komt het dat je hier alleen bent?
Ik dacht in mezelf ,foert,zeg gewoon hoe het zit ,zij is toch buiten categorie
en zei doodserieus “ werkloos,geen vrienden ,geen toekomst schol”terwijl ik mijn pint nog maar eens ophefte,maar als ik goe zie ben jij hier ook alleen.
Net op dat moment komt de cafebaas aan met de rekening “willen de mensen aub betalen en vertrekken,het is tijd “
dit is voor mij ,antwoorde natasha,mag ik alleen nog even naar het wc,vroeg ze .
Oke, snel dan ,antwoorde hij en vertrok terug naar zijn kassa.
Het ging allemaal zo snel dat ik zelfs niet probeerde om tussen te komen
en was trouwens toch afgeleid door het prachtige beenwerk en derriere van natasha toen ze me passerde om naar het toilet te gaan.
Ik was in gedachte al wat minder nerveus door het antwoord dat ik gegeven had ,niet echt een antwoord waar je een vervolg op verwacht en dronk in 1 teug mijn glas leeg en wou vertrekken
maar besloot uit beleefdheid om toch maar even te wachten op natasha,ze had tenslotte betaald,lachte ik in mezelf.
“tijd om door te gaan,zei natasha als ze terugkwam en we stapten samen uit het cafe.
Wel peter,mischien zie ik je nog wel eens,en ze gaf me een omhelzing en fluisterde in mijn oor,je bent zo erg nog niet als je denkt,terwijl haar boezem tegen de mijne aandrukte. En draaide haar om.
En weg was ze.
Ik stond een beetje met verstomming geslagen en besloot dan maar om naar huis te gaan.
Heel de weg naar huis was ik maar aan natasha aan het denken en aan wat er gebeurd was.
Had ik dan toch maar wat serieuzer moeten zijn?was ze dan toch niet buiten categorie?
Waarom heb ik niet gevraagd achter haar nummer,ze zei immers dat ik toch niet de ergste was.
Enfin,eens thuis plofte ik me in men zetel zette de tv aan .
Toen ik neer plofte voelde ik dat ik op iets gaan zitten was,ik dacht dat het een t-shirt van gisteren was ofzo dat ik had laten slingeren maar toen ik onder mij voelde,voelde ik niets.
Tot ik besefte dat wat ik voelde in mijn achterzak zat .
Ik fronste mijn wenkbrauwen ,
een zacht satijnen gevoel ging over mijn vingertoppen als ik in mijn achterzak greep.
Toen ik het voor mijn ogen had bleek het een mooi zwart slipje met een beetje kant.
Er viel een briefje uit toen ik het openvooide waar op stond
“Peter,als je toekomst wil kom dan morgen om 20u
naar dit adres,zwartveldstraat 21 antwerpen”
P.S:doe dit slipje aan als je komt,
natasha :-)
ik kon niet geloven wat er op dat briefje stond terwijl ik het slipje vasthad,het voelde een beetje klammig aan en drukte het tegen mijn neus,het was de reuk van puur genot
ik legde alles op tafel in ongeloof en besloot dan maar om in mijn bed te kruipen
heel de nacht kon ik maar aan 1 ding denken,.....natasha.....,hoe ze in het toilet haar spleetje moet bespeeld hebben op het toilet van het cafe om die geuren in dat slipje te krijgen.
Ik kon me het zo levendig inbeelden,haar vingers die over venusheuvel glijden,zachtjes haar clitoris bewerken,de ogen die wegdraaien op het moment dat ze klaarkomt net als ik klaarkwam toen ik dit fantaseerde als ik masturbeerde voor ik in slaap viel.
Langs de ene kant wist ik dat ik moest gaan maar langs de andere kant was dit me nog nooit overkomen en was het te mooi om waar te zijn.hier moest iets achter zitten ,zo een dame ,mij oppikken in een cafe,nooit ,jamais.
Ik besloot om eens te gaan zien wat er te zien valt in de zwartveldstraat ,ik had toch niets beters te doen.
Toen ik er aan kwam was het een mooi herenhuis in een rijstraat,heel mooie gevel ,zwarte poort voor de inkomhal die met wit grijze marmer trappen naar een andere deur leidde,...,zag er een duur eigendommekke uit,dacht ik bij mezelf en er stond maar 1 naam op de bel ,...., yssis,.....
veel wijzer was ik er niet van geworden ,alleen de achterdocht was wat aangegroeid.
wordt vervolgd.....
De cafebaas is niet intressant en tapt tegen zijn goesting mijn pintje.
Hij zet het pintje voor mijn neus en zegt “ dit is de laatste voor vanavond e, er zijn mensen die WEL
vroeg moeten opstaan”.
Ik bekijk hem met een verbaasde blik aan en pak mijn pintje en verplaats me van de toog naar het tafeltje in de hoek.
Ik heb me nog niet goed neergezet of de deur van het cafe gaat open.
Ik kijk naar de cafebaas en hef mijn pint op en lach met een sarcastische blik .
Toen ik zag wie er binnengekomen was gingen mijn gedachten wel niet meer over de cafebaas.
Wat een mooie verschijning ,dacht ik bij mezelf.
Mooi kort zwart glanzend haar , benen waar precies geen eind aan kon komen , ….de avond had toch een pluspunt gekregen.
Ik hoorde niet wat ze allemaal zei tegen de cafebaas maar ze kreeg toch nog iets voor te drinken.
Terwijl ze van haar glas cava dronk keek ze even rond en stopte met haar blik toen ze me zag zitten.
Toen zag ik voor het eerst wat een echt mooie verschijning ze wel was.
Tot mijn verbazing pakte ze haar handtas en stapte ze met haar eindeloos lijkende benen richting mijn tafel.
Ik wist niet goed wat te verwachten en begon me wat nerveus te voelen.
Het gebeurde namelijk nooit dat er zo een verschijning zich in mij intresse toonde.
“alleen op stap?”,vroeg ze me
“zoals gewoonlijk”,antwoorde ik een beetje nerveus lachend.
Ze zette haar glas naast mijn bier en ging naast me op de bank zitten.
Ze legde haar hand op mijn knie en antwoorde “nu niet meer” knipoogde ze
ik kon niet geloven wat er gebeurde.
“wat is je naam dan,eenzame man,”zei ze een beetje spottend.
Ik betrapte me erop dat terwijl ik antwoorde “ peter,en jij?” ik naar haar mooie glimlach aan het kijken was,die mooie fijne rode lippen,mooi witte tanden,kleine rimpeltjes die van haar mondhoeken vertrokken.een glimlach die me nog nerveuzer maakte.
“natasha,antwoorde ze,hoe komt het dat je hier alleen bent?
Ik dacht in mezelf ,foert,zeg gewoon hoe het zit ,zij is toch buiten categorie
en zei doodserieus “ werkloos,geen vrienden ,geen toekomst schol”terwijl ik mijn pint nog maar eens ophefte,maar als ik goe zie ben jij hier ook alleen.
Net op dat moment komt de cafebaas aan met de rekening “willen de mensen aub betalen en vertrekken,het is tijd “
dit is voor mij ,antwoorde natasha,mag ik alleen nog even naar het wc,vroeg ze .
Oke, snel dan ,antwoorde hij en vertrok terug naar zijn kassa.
Het ging allemaal zo snel dat ik zelfs niet probeerde om tussen te komen
en was trouwens toch afgeleid door het prachtige beenwerk en derriere van natasha toen ze me passerde om naar het toilet te gaan.
Ik was in gedachte al wat minder nerveus door het antwoord dat ik gegeven had ,niet echt een antwoord waar je een vervolg op verwacht en dronk in 1 teug mijn glas leeg en wou vertrekken
maar besloot uit beleefdheid om toch maar even te wachten op natasha,ze had tenslotte betaald,lachte ik in mezelf.
“tijd om door te gaan,zei natasha als ze terugkwam en we stapten samen uit het cafe.
Wel peter,mischien zie ik je nog wel eens,en ze gaf me een omhelzing en fluisterde in mijn oor,je bent zo erg nog niet als je denkt,terwijl haar boezem tegen de mijne aandrukte. En draaide haar om.
En weg was ze.
Ik stond een beetje met verstomming geslagen en besloot dan maar om naar huis te gaan.
Heel de weg naar huis was ik maar aan natasha aan het denken en aan wat er gebeurd was.
Had ik dan toch maar wat serieuzer moeten zijn?was ze dan toch niet buiten categorie?
Waarom heb ik niet gevraagd achter haar nummer,ze zei immers dat ik toch niet de ergste was.
Enfin,eens thuis plofte ik me in men zetel zette de tv aan .
Toen ik neer plofte voelde ik dat ik op iets gaan zitten was,ik dacht dat het een t-shirt van gisteren was ofzo dat ik had laten slingeren maar toen ik onder mij voelde,voelde ik niets.
Tot ik besefte dat wat ik voelde in mijn achterzak zat .
Ik fronste mijn wenkbrauwen ,
een zacht satijnen gevoel ging over mijn vingertoppen als ik in mijn achterzak greep.
Toen ik het voor mijn ogen had bleek het een mooi zwart slipje met een beetje kant.
Er viel een briefje uit toen ik het openvooide waar op stond
“Peter,als je toekomst wil kom dan morgen om 20u
naar dit adres,zwartveldstraat 21 antwerpen”
P.S:doe dit slipje aan als je komt,
natasha :-)
ik kon niet geloven wat er op dat briefje stond terwijl ik het slipje vasthad,het voelde een beetje klammig aan en drukte het tegen mijn neus,het was de reuk van puur genot
ik legde alles op tafel in ongeloof en besloot dan maar om in mijn bed te kruipen
heel de nacht kon ik maar aan 1 ding denken,.....natasha.....,hoe ze in het toilet haar spleetje moet bespeeld hebben op het toilet van het cafe om die geuren in dat slipje te krijgen.
Ik kon me het zo levendig inbeelden,haar vingers die over venusheuvel glijden,zachtjes haar clitoris bewerken,de ogen die wegdraaien op het moment dat ze klaarkomt net als ik klaarkwam toen ik dit fantaseerde als ik masturbeerde voor ik in slaap viel.
Langs de ene kant wist ik dat ik moest gaan maar langs de andere kant was dit me nog nooit overkomen en was het te mooi om waar te zijn.hier moest iets achter zitten ,zo een dame ,mij oppikken in een cafe,nooit ,jamais.
Ik besloot om eens te gaan zien wat er te zien valt in de zwartveldstraat ,ik had toch niets beters te doen.
Toen ik er aan kwam was het een mooi herenhuis in een rijstraat,heel mooie gevel ,zwarte poort voor de inkomhal die met wit grijze marmer trappen naar een andere deur leidde,...,zag er een duur eigendommekke uit,dacht ik bij mezelf en er stond maar 1 naam op de bel ,...., yssis,.....
veel wijzer was ik er niet van geworden ,alleen de achterdocht was wat aangegroeid.
wordt vervolgd.....
10年前
