ΒΡΑΔΥ ΠΑ&Rho

ΒΡΑΔΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Βράδυ Παρασκευής για το ίδιο βαρετό ποτάκι στην Αιόλου περιμένοντας ένα φίλο. Είχε αργήσει αρκετά, μπορεί να μην είχε πάρει φύλο αδείας από την σύζυγο. Τίποτα ενδιαφέρον στον χώρο. Βιαστικά τελειώνω το ποτάκι να φύγω. Ξαφνικά μπαίνει μέσα ο φίλος και αλαφιασμένος μου λέει «σήκω πάμε». Για πού ρωτάω; Για ένα πάρτι στην Γλυφάδα απαντάει. Ποιος το κάνει; Κάποιος...δεν ξέρω λέει βιαστικά. Καλά πάμε λέω γελώντας. Φτάσαμε Γλυφάδα έξω από ένα ξεχασμένο από τον χρόνο αρχοντικό. Φτάνουμε στην πόρτα του κήπου και υπάρχει διπλή φρουρά. Κάτι σκύβει και λέει ο φίλος και η πόρτα ανοίγει. Έξω από την εξώπορτα υπάρχει ένας μπουφές με μάσκες. Είναι υποχρεωτικό μου λέει μ΄ένα μειδίαμα πονηρό. Αφού εφοδιαζόμαστε με τις βενετσιάνικες μάσκες, μπαίνουμε στην κυρίως σάλα που παραπέμπει σε «eyes wide shut». Μουσική Γαλλική παρμένη από Γαλλικά bistro. Παίρνουμε από ένα ποτήρι κρασί και κάθομαι σ΄έναν παλιό αριστοκρατικό καναπέ. Μόνος πια καθώς ο φίλος απομακρύνεται εξερευνώντας τον χώρο. Ξαφνικά μία κοκκινομάλα με μαύρη μακριά διάφανη τουαλέτα κάθεται δίπλα μου. Είχε έναν απίστευτο κώλο κι ένα στήθος που θα κόλαζε και τον πλέον ακόλαστο. Μου φάνηκε ότι μέσα από την τουαλέτα φαίνονταν τα πάντα. Αλλά στη στιγμή το έσβησα από το μυαλό μου ρίχνοντας την οπτασία που είχα στο ποτό. Αφού περνάει λίγη ώρα με ανούσιες κουβέντες με καθηλώνει ρωτώντας με....Είμαι η οικοδέσποινα θα θέλατε να με ακολουθήσετε στην τουαλέτα; (στον πληθυντικό). Όχι τώρα δεν μιλάει το ποτό, καλά άκουσα. Σαν μαγεμένος τινάχτηκα από τον καναπέ με τον πούτσο μου να θέλει να σκίσει το παντελόνι για να βγει. Ανεβαίνοντας την σκάλα χάζευα τον απίστευτο κώλο της ν΄ανεβαίνει τα σκαλοπάτια. Φτάσαμε στις τουαλέτες (μικτές) και μου δείχνει με το χέρι να μπω σε μία απ΄αυτές. Εκείνη μπαίνει στην διπλανή. Μπαίνω, κλείνω την πόρτα και γυρνώντας βλέπω έκπληκτος μία glory hole. Αμέσως ελευθερώνω τον πούτσο μου και τον βάζω μέσα. Τότε....η απόλυτη καύλα. Μία γλώσσα με καυτή ανάσα πλησιάζει το πουτσοκέφαλο και το αγκαλιάζει με τα χείλια. Χωρίς να ακουμπήσει με τα χέρια μου δίνει να ζήσω την πιο τέλεια πίπα που μου έχουν κάνει ποτέ. Η γλώσσα της εξερευνά όλο το μήκος και το πλάτος του καυλιού μου δίνοντας έμφαση στο πουτσοκέφαλο. Προσπαθώ να κρατηθώ και να μην της τα δώσω ακόμα...αλλά μάταια. Τα αισθάνομαι να έχουν πάρει τον δρόμο χωρίς επιστροφή. Μου βγαίνει ένας πνιχτός αναστεναγμός και τότε ακούγοντας με, τον βυθίζει όλον μέχρι το βάθος του λαιμού της για να υποδεχτεί το πολύτιμο υλικό της. Τότε μου φεύγουν πηχτά και ζεστά βρίσκοντας κατευθείαν στόχο. Το βάθος του λαιμού της. Μετά από δευτερόλεπτα την ακούω να πνίγεται αλλά να μην βγάζει τον πολύτιμο γι αυτήν θησαυρό από μέσα της. Προσπαθώ να συνέλθω στο επόμενο πεντάλεπτο και να καταλάβω ότι έζησα την απόλυτη φαντασίωση που έβλεπα μόνο μέσα από βιντεάκια. Βγαίνοντας, με περιμένει ακουμπισμένη στον πάγκο. Είναι το καλύτερο χωνευτικό μου λέει χαμογελώντας κάτω από την μάσκα της. Χάρηκα που σε γνώρισα μου είπε. Μπορείς να συνεχίσεις την βραδιά σου. Μου έδωσε να καταλάβω ότι δεν θα την ξαναδώ ποτέ. Όντως δεν την ξαναείδα ποτέ. Ίσως να υπήρξε....ίσως και όχι. Ακόμα και να μην το έζησα όμως, μου πραγματοποίησε την πιο juicy φαντασίωση που θα μπορούσα να έχω...έστω και στην φαντασία μου.