Lato leśnych ludzi

Zgodnie z obietnicą, w piętnastą rocznicę naszego ślubu publikuję zapis naszych przygód z Olgierdem. Poniższy opis jest wspomnieniem autentycznych wydarzeń - tym cenniejszym, że Olgierda nie ma już wśród nas. Planowaliśmy spotkać się z nim "jeszcze raz", ale nie zdążyliśmy. Niech to będzie dla nas wszystkich przestrogą przed odkładaniem życia na później.

Nie miałbym o czym pisać, gdyby nie cudowna kobieta, która jest moją Żoną (Desirette) i cierpliwie znosi moje szaleństwo już od piętnastu lat. W podziękiwaniu za to, chciałbym Jej zadedykować ten wpis - chociaż zapewne to zbyt mało, żeby zrównoważyć jej zasługi...


Olgierda poznałem w pracy i chociaż był tam zatrudniony w roli przedstawiciela handlowego, to jego artystyczny charakter wyraźnie przeczył jakimkolwiek stereotypom, związanym z tą profesją, wykonywaną zresztą przez niego li i jedynie dla chleba, ponieważ tym, co Olgierd lubił robić - i robił, uczestnicząc w rozmaitych niespecjalnie dochodowych przedsięwzięciach - było aktorstwo. Możliwe, że swoją pracę traktował po prostu jako wprawkę; nie mam właściwie pojęcia, jak dobrze ją wykonywał, nie to zresztą jest tu istotne.

Byłem wtedy dość zajęty prowadzeniem strony dla Słodkiej, co jakiś czas poświęcając wolne momenty w pracy na szlifowanie mojego "klejnotu" - bo przecież strona, sławiąca urodę i wdzięk mojej Małżonki nie mogła być byle jak posklecaną witryną. Prawdopodobnie któregoś dnia byłem z niej szczególnie zadowolony - do tego stopnia, że czułem niepohamowaną chęć pochwalenia się komuś, a w pobliżu byli tylko koledzy z pracy. Jeden z nich zauważył, że zdjęcia przedstawiają dosyć odważne pozy, na co odparłem, że Słodka jest piękną kobietą i nie musi się tego wstydzić, ani tym bardziej ukrywać; demonstrowanie tego piękna światu wydaje się wręcz słuszną ideą.

Spośród trzech panów, którzy brali udział w prezentacji, jedynie Olgierd wykazał większe zainteresowanie zdjęciami i wręcz nalegał, żebym przeklikał się przez galerię. Nie jestem pewien, czy zapisał sobie wtedy adres strony - albo czy mu go sam podałem. Czas zatarł szczegóły tamtego wydarzenia, bo nie zwróciłem wtedy na Olgierda szczególnej uwagi, zwłaszcza w kontekście naszych rozpustnych figli. Ponadto minęło kilka miesięcy, zanim zostałem niejako sprowokowany do sięgnięcia pamięcią tak daleko wstecz - do, wydawałoby się, nieistotnych rozmów w pracy. Pamiętam też jeszcze, że Słodka pojawiła się kiedyś u mnie w pracy, ubrana jak księżniczka - w krótką spódniczkę, czarne rajstopy i "perwersyjne kozaczki" (jak je ochrzcił jeden z moich kolegów), a także cudowny, długi, czarny płaszcz. Olgierd natychmiast pojawił się koło niej i bardzo umiejętnie ją emablował, co oczywiście spotkało się z ogromną aprobatą Słodkiej. Był to pierwszy raz, kiedy się nawzajem zobaczyli.

Tutaj drobna uwaga - od tego momentu na kartach historii pojawiać się będzie konopne ziele (którego zażywał już imć Zagłoba). Kogokolwiek razi obecność tej używki, powinien przestać czytać w tym momencie, albo zaakceptować fakt, że wspólnikiem Olgierda w jego niecnych planach była Maria Janina Konopnicka.

Zdążyłem zmienić miejsce pracy, zanim - po jakimś czasie - Olgierd zadzwonił do mnie i zaproponował mi, żebyśmy razem ze Słodką złożyli mu wizytę - mieszkał niedaleko, w małej miejscowości, położonej niedaleko znanego kompleksu pałacowego, który zawsze chcieliśmy zwiedzić, więc uzasadnienie dla wizyty już było. Szybko ustaliliśmy termin i pewnej słonecznej niedzieli udaliśmy się pociągiem na wycieczkę, a jak się później okazało - tak naprawdę na spotkanie Przeznaczenia. ***** wiodła przez piękny las, a że po pewnym czasie zapragnęliśmy odpocząć, zaczęliśmy rozglądać się za jakimś odpowiednim miejscem; na szczęście po chwili znaleźliśmy boczną dróżkę, prowadzącą nad pokryty rzęsą staw, obok którego znajdowały się pozbijane z solidnych pni stoły i ławy.

Usiedliśmy przy jednym z takich stołów, zaś Olgierd wyciągnął fajeczkę i całkiem obiecującą ilość zioła. Przyjemnie było zapalić na świeżym powietrzu i sycić zmysły słonecznym dniem na łonie Natury. Natura jednak, jak to zwykle bywa, jest dość kapryśną panią i czasami lubi o sobie przypominać w naglący sposób - tym razem przyszła kolej na Słodką, która udała się "za potrzebą", ale że nie chciało jej się przedzierać przez krzaki, odeszła jedynie na parę kroków i schowała się za drzewem. Kiedy jednak przybrała znaną narciarską pozycję, jej krągły tyłeczek kusząco wystawał zza drzewa w całej swej okazałości, czego nie zawahał się zauważyć Olgierd:
- Uj, co za piękna dupcia… jak ja bym ją chętnie dosiadł.
- To na co czekasz? - wypaliłem.

Był chyba naprawdę bardzo napalony, bo nie potrzebował już żadnej dodatkowej zachęty, ani nawet potwierdzenia. Kiedy Słodka wracała do stołu, Olgierd podszedł do niej, delikatnie ją objął i posadził na stole, a następnie zaczął pieścić wewnętrzną stronę jej ud. Trawka działała już na nas wszystkich, więc Słodka natychmiast osunęła się w odmęty przyjemności i minęła chwila, zanim zorientowała się, co właściwie się dzieje i kto jej dotyka. Wzdrygnęła się i odsunęła ręce Olgierda, który stropiony podszedł do mnie:
- Wygląda na to, że twojej żonie się to nie podoba.
- To spróbujmy jeszcze raz - odparłem i podszedłem razem z nim do stołu.

Tym razem były już cztery ręce i mój głos, który uspokajał Słodką. Zmasowany atak powiódł się na całej linii - po chwili kobieta była już roznamiętniona, a my nie musieliśmy zadowalać się wyłącznie udami. Po paru minutach pieściliśmy jej rozchyloną i wilgotną piczkę, a ona sama wzdychała i pojękiwała. W końcu rozgrzała się tak bardzo, że aż zeszła ze stołu, rozejrzała się ***********ie, po czym oznajmiła nam nieobecnym głosem:
- Potrzebuję kutasa… pozwólcie mi possać kutasa…

Nie trzeba nam było tego dwa razy powtarzać i już po chwili miała do dyspozycji dwa; trzeba przyznać, że potrafiła docenić naszą szczodrość i zajęła się nimi z dużą wprawą i takimż zaangażowaniem. Tego było jednak za mało, żeby zaspokoić pragnienia Olgierda - wszak wszystko zaczęło się od jego marzeń o tyłeczku Słodkiej. Chwilę sycił się jej piersiami, delektując się sposobem, w jaki była pieszczona jego męskość; jednak pragnienie, by ją w końcu posiąść - w prawdziwie samczy, zwierzęcy wręcz sposób - nie dawało mu spokoju. Wplótł palce dłoni w jej włosy, a następnie odchylił jej głowę do tyłu; czując, że ma nad nią władzę, pociągnął ją za włosy do góry. Słodka wstawała z klęczek, tocząc wkoło niewidzącym wzrokiem, bezwolna z podniecenia. Olgierd złapał ją za biodra, gwałtownie obrócił plecami do siebie, po czym zadarł do góry jej krótką spódniczkę. Uśmiech zwycięstwa rozjaśnił jego twarz - najpierw gdy głaskał jej pośladki, a następnie powoli, smakując każdą chwilę, zdejmował jej rajstopy. Kiedy zdjął jej majteczki, oczy rozbłysły mu dzikim pożądaniem - oto nareszcie miał przed sobą Słodką, opartą o stół, kusząco wypiętą, z nagim tyłeczkiem, wręcz proszącym o porządne rżnięcie. Jego oddech powoli zamieniał się w dyszenie, gdy w końcu wszedł w nią od tyłu, złapał za biodra i zaczął posuwać - z początku powoli, odkrywając wilgotne wnętrze jej piczki, ale jego ruchy szybko zamieniły się w gwałtowną, psią kopulację. Słodka pojękiwała w rytm jego pchnięć, zaś Olgierd kontrapunktował swoje ruchy namiętnym monologiem:
- Podoba Ci się to, suko… słyszę to… czuję to… lubisz się rżnąć… lubisz poznawać nowe kutasy i oddawać im się…

Takie traktowanie szalenie podnieciło moją małżonkę, a jej emocje udzieliły się również kochankowi, który - podniecony jej orgazmem - zadał jej jeszcze kilka pchnięć, a następnie gwałtownie wyjął swoją męskość z jej wilgotnego wnętrza i kilkoma ruchami ręki doprowadził do obfitego wytrysku, ozdabiając jej plecy i pośladki wielkimi kroplami gęstej spermy. Dla Słodkiej zawsze było to źródłem ogromnego podniecenia - mężczyzna oblewający jej ciało, a w szczególności piersi lub pośladki, swoim nasieniem; jednak jej szparki i usta prawie zawsze były dla mnie pułapką, z której nie mogłem wyjść, nie opłaciwszy najpierw daniny z mojej spermy. Olgierd najwyraźniej uznał, że wytrysk wypełniający jej piczkę mógłby być uczynkiem niegodnym dżentelmena i ostatkiem sił zdobył się na ucieczkę, a tym samym dał swojej kochance ogromną rozkosz. Możliwe, że bycie ozdabianą fontanną spermy było dla Słodkiej wyrazem aspiracji do archetypu kurwy z pornosa, z wdzięcznością przyjmującej wytryski swoich ujeżdżaczy.

Co ciekawe, kiedy ochłonęliśmy już po tym szaleństwie, nie stanowiło ono dla nas żadnego problemu. Nie pamiętam zbyt dobrze dalszej ****i - wiem tylko, że przebyliśmy ją w niezwykle miłej atmosferze; przez te godziny nie było tam męża czy żony, a jedynie troje ludzi, którzy czerpali ogromną przyjemność z dzielenia się swoją zmysłowością - czy to w formie fizycznego zbliżenia, które zapoczątkowało ten czas, czy też w formie rubasznych niekiedy żartów, kokietowania Słodkiej i naszych rąk, fruwających wokół niej niczym niecierpliwe kolibry.

Jak się okazało, nie było nam dane dotrzeć do pałacu. Postój w lesie zabrał nam trochę czasu, a późniejsza podróż była zbyt przyjemna, by się spieszyć. W pewnym momencie Olgierd oznajmił, że jesteśmy niestety dopiero w połowie ****i i nawet jeśli przyspieszymy kroku, osiągając zwyczajowe tempo turystyczne, nie mamy szans dotrzeć z powrotem do pociągu przed zmrokiem, nawet jeśli nasza wizyta w pałacu ograniczyłaby się tylko do obrzucenia pałacu pobieżnymi spojrzeniami, pozwalającymi skonstatować, iż nadal istnieje. W tej sytuacji zdecydowaliśmy się na odwrót, uznając - jak myślę słusznie - że jakkolwiek nie udało nam się osiągnąć celu wycieczki, na brak wrażeń nie mogliśmy narzekać.

W drodze powrotnej żarty, kuszenie i pieszczoty nie ustawały, a wręcz przybierały *******. Temat ponownego popasu nad stawem powracał niczym natrętny komar, lecz kiedy w końcu dotarliśmy do dróżki, nasze nadzieje legły w ruinie - przy stołach siedzieli jacyś inni turyści, zajęci niespiesznym spożywaniem podwieczorku. Nigdy jeszcze widok koszyka, termosu i kolorowych pudełek z kanapkami nie był tak bolesny. Postanowiliśmy iść dalej w kierunku stacji kolejowej, zrezygnowawszy z ponownej zabawy.

Tymczasem Olgierd wykazywał oznaki niezdrowego podniecenia. W końcu nie wytrzymał i złapawszy Słodką za rękę, warknął:
- Chodź do lasu, dziwko, weźmiemy cię tam jak zwykłą tirówkę.
Nie wiem, co w nie go wstąpiło, ale na pewno było to bardzo zaraźliwe - złapałem żonę za d**gą rękę i zgodnie pociągnęliśmy ją w głąb lasu. Słodka była tak zaskoczona, że praktycznie nie stawiała żadnego oporu. Nie wiem, jak długo szliśmy - naszą intencją było ukrycie się przed spojrzeniami ewentualnych podglądaczy, ale jednocześnie trawiące nas pożądanie powodowało, że żal nam było każdej sekundy. Las nie był w tym miejscu szczególnie gęsty, nie musieliśmy więc przedzierać się przez zarośla, ale czas jaki minął, zanim straciliśmy z oczu ****ę, wydawał nam się nieznośnie długi. W końcu Olgierd zatrzymał się i rzucił:
- Pochyl się.
Słodka niepewnie skłoniła głowę do przodu. Nie wiem, co we mnie wstąpiło, ale nie mogłem już dłużej czekać - złapałem jej ręce w nadgarstkach i pociągnąłem je do góry, zmuszając moją żonę do pochylenia się tak nisko, aż jej głowa znalazła się przy moim kroczu. Olgierd tylko na to czekał - kilkoma ruchami zadarł jej spódniczkę i ściągnął rajstopy wraz z majtkami. Brutalnie rozszerzył jej pośladki, przejechał między nimi naprędce poślinionym palcem, a następnie przyłożył kutasa do odbytu Słodkiej. Zanim zdążyła zareagować, wpił palce w jej biodra i pchnął; z ust mojej żony wydobył się głośny jęk, prawie krzyk. Niewiele myśląc złączyłem jej ręce na plecach, dzięki czemu mogłem objąć oba nadgarstki palcami jednej dłoni.
- Zaczekaj chwilę, tę sukę słychać w całym lesie - powiedziałem, rozpinając rozporek. - Otwórz usta - rozkazałem naszej ofierze, a kiedy ta posłusznie spełniła polecenie, wsunąłem się głęboko, aż do gardła. Teraz mogliśmy spokojnie dać upust swojemu podnieceniu, które ponownie przybrało rozmiar i charakter zwierzęcego popędu. Czytelnikom może się to wydać ohydne, ale rozkosz, płynąca z oddania się impulsom o takiej skali, jest trudna do opisania. Słodka pokornie przyjmowała nasze ataki - zresztą nic innego jej nie pozostało, poza stłumionymi jękami. Z reguły nie jestem podatny na przyjemności seksu oralnego, ale tym razem sytuacja była niesamowicie podniecająca, w krótkim więc czasie z niewysłowioną ulgą wypełniłem nasieniem usta mojej żony. To chyba zainspirowało Olgierda, bo po chwili opuścił przytulną norkę między pośladkami Słodkiej, a następnie złapał ją za włosy i obrócił twarzą do siebie, aby po chwili spuścić się do jej ust, rozchylonych w jęku bólu i podniecenia.

Zadziwiająco szybko doprowadziliśmy się do ładu i porządku. Godzinę później siedzieliśmy już z żoną w pociągu, myśląc o świeżych wspomnieniach jak o śnie. Wydawało nam się, że to była jednorazowa przygoda, ale - jak się okazało - Olgierd miał się pojawić się w naszym życiu jeszcze nie raz.