Linda nieuws
Suus Ruis weet raad: dit kun je doen als jij vaker sex wil dan hij
Suus Ruis heeft gemiddeld twee keer per week sex, maar is daar eigenlijk niet tevreden mee. Zij vertelt over een leven waarin zij een hoger veel libido heeft dan haar man.
Twee keer per week
“Nou, was dat nou zo erg?” vraag ik opgewekt aan mijn man terwijl ik van hem af rol. Ik voel me een beetje als een dominatrix, maar het doel heiligt de middelen: als ik mijn vent niet soms aan zijn haren mee naar boven sleur en op hem ga zitten, gebeurt er in de slaapkamer minder dan ik zou willen. Even voor de beeldvorming: ik ben niet bovengemiddeld onknap, ik ruik immer fris, ik doe niet aan zeestersex maar ben juist hartstikke actief tussen de lakens en – als ik afga op de positieve feedback van mijn wederhelft – doe ik het best leuk in bed.
Toch komt het regelmatig voor dat ik wil, en hij niet. Met “dan máák je maar zin” hoef ik bij mijn alfaman niet aan te komen – die doet helemaal niks waar hij geen trek in heeft. Hoewel wij gemiddeld genomen nog keurig aan de twee keer per week komen (waarvan wel minstens één keer op mijn initiatief), vind ik dat een man enthousiast moet opveren zodra zijn vrouw maar een piepklein beetje zin heeft. En zin heb ik wel een keer of vier per week. Mannen moeten 24/7 stand-by en bereid zijn. Dat is evolutionair bepaald, zo heeft de natuur het bedoeld.
Niet zo seksueel
Blijkbaar niet, weet vriendin Sonja. Zij zou haar moeder verkopen voor de hoeveelheid sex die ik krijg. Haar man, met wie ze ruim ************* samen is, en zij doen het maar een keer of vier per jaar. En dat is allesbehalve haar keuze. Het is niet zo dat hij vijf avonden per week op zolder naar ******* kijkt, dat weet ze heel, heel zeker. Hij is gewoon niet zo seksueel.
“Wij hebben het nooit super vaak gedaan,” zegt Sonja, “hoewel het helemaal in het begin wel ietsje meer gebeurde dan nu. Ik vind sex heel belangrijk, en er zijn in het verleden momenten geweest dat ik het bijltje er om deze reden bij neer wilde gooien. Genoeg mannen die ik er wel voor wakker kan maken, toch? Maar ik wil deze man. Hij is lief, zorgzaam, en ik kan ontzettend met hem lachen. Dan maar minder sex, hoe vervelend ik dat ook vind.”
Onzeker gevoel
Klaarkomen kun je ook zonder man, dus daar hoeven we het in de basis niet voor te doen. Waarom zijn wij vrouwen dan niet in staat om ons erbij neer te leggen dat er minder actie in het boudoir plaatsvindt dan we zouden willen? Waarschijnlijk omdat het extra onzeker maakt als het de mán is die geen zin heeft. Kerels zijn immers van oudsher degenen die altijd wel te porren zijn voor een wip, is de overtuiging.
“Dat is inderdaad een reden”, zegt seksuologe Goedele Liekens, die net haar nieuwe online platform Goedele.com heeft gelanceerd. “We gaan ervan uit dat we slechts ons bloesje omhoog hoeven te doen en de man direct in de stemming is. Vrouwen kunnen erg onzeker worden als dat niet gebeurt. Zij trekken zich dit soort dingen namelijk heel snel persoonlijk aan. Ze denken: ben ik niet mooi genoeg, vindt hij me niet meer aantrekkelijk, is er misschien een ander?”
Minder vaak
Je ziet steeds vaker dat mannen minder frequent willen dan vrouwen, en dat heeft zelden met aantrekkingskracht te maken. Psychiater Bram Bakker, schrijver van het boek Over seks gesproken hangt de theorie aan dat tegenwoordig steeds meer mannen naar porno kijken. “Doordat ze zich tijdens het kijken aftrekken, hebben ze minder behoefte aan hun partner. Daarnaast wordt een groeiend aantal mannen nogal faalangstig in bed door de aanblik van al die perfecte pornolijven.”
“Overigens zijn mannen inmiddels geëmancipeerd genoeg om te durven zeggen dat ze geen zin hebben in sex – op zich een positieve ontwikkeling. Daarnaast zijn we allemaal bijzonder druk en moe. We verwachten van onze mannen dat ze na een hectische werkdag bij wijze van spreken meteen na het verzenden van hun laatste mailtje klaar zijn voor sex. Nou, zo sexy zal dat laatste mailtje niet zijn geweest. Er moet een overgang zijn naar een situatie van rust en sensualiteit.”
Moeilijk te verleiden
Dat zal allemaal wel, maar wat nou als je een man hebt die op geen enkele manier te verleiden is als hij geen zin heeft? Die van mij heeft helemaal niets met lingerie, valt in een ronkende slaap na een sensuele massage, en negeert mijn verdwaalde hand vakkundig als ik naast hem op de bank tegen beter weten in alsnog iets probeer. Begrijp me niet verkeerd hoor: als we het doen, vliegen de vonken ervanaf. Ik heb niets te klagen, en met die twee keer per week ben ik misschien een verwend nest. Maar de keren dat ik nul op rekest krijg, voel ik me afgewezen, en weet ik zeker dat hij me dik en lelijk vindt. Oh, en dat dit het teken is dat het vanaf nu bergafwaarts gaat met onze relatie, en hij waarschijnlijk überhaupt nooit meer met me naar bed wil.
Zangeres Hanny kan me wat, met haar Maar vanavond heb ik hoofdpijn. Lekker stigmatiserend om te suggereren dat het altijd de vrouwen zijn die in bed hun rug naar hun man keren. Ik ken in ieder geval genoeg vrouwen die maar weer een verse aflevering van Orange is the New Black opzetten omdat hun vent ‘te moe’ of ‘te gestrest’ is. Dat is trouwens ook de reden die mijn meneer opgeeft als hij liever naar Air Crash Investigation kijkt dan sex met mij wil. “Mijn kop zit vol.” Ik denk dan: ik weet wel een manier om te ontstressen, wink wink. Maar kennelijk werkt dat niet zo.
Minnaar
Voor mijn kennis Monique is die scheve behoefte zo vervelend, dat ze zelfs een tijdje een minnaar heeft gehad naast haar relatie, puur voor de sex. “We hebben het nooit hardop uitgesproken, maar mijn man wist het volgens mij wel”, zegt Monique. “Tijdens de vele ruzies die we in het verleden over dit onderwerp hebben gehad, heb ik in mijn boosheid ook weleens geroepen dat ik het misschien wel buiten de deur zou zoeken als het niet beter zou worden. Wat moest ik anders? Hij wilde maar eens in de twee, drie maanden, en ik heb ook mijn behoeftes. Ik denk dat die minnaar niet verkeerd is geweest voor onze relatie, ik merkte dat m’n man mij meer tegemoet wilde komen. Nu doen we het ongeveer één keer in de maand. Nog steeds geen vetpot, maar hier kan ik mee leven. En het is voor mij genoeg om niet met andere mannen naar bed te gaan.”
Modus Vivendi
Ik vermoed dat er maar heel weinig stellen zijn bij wie de seksuele behoeften van de partners precies op elkaar aansluiten: dat zou wel heel toevallig zijn. “Voor iedereen is die behoefte inderdaad anders”, zegt Goedele Liekens. “Het is belangrijk dat je een modus vivendi vindt – een compromis waarmee je beiden kunt leven. Als je hierin tot elkaar wilt komen, is het heel belangrijk dat je je afvraagt waar die sex voor jou eigenlijk voor staat. Is het puur de lichamelijke bevrediging? Of is het bijvoorbeeld bevestiging, of intimiteit? Er zijn wel vijf vaatjes die door sex gevuld kunnen worden. Als je kijkt welk vaatje voor jou droog staat, kun je dat ook met andere dingen opvullen. Als jij vooral bevestiging zoekt met sex, zou je partner jou in plaats daarvan meer complimentjes kunnen geven. En als je intimiteit wilt, kunnen jullie ook meer knuffelen.”
“Alhoewel, het probleem daarmee is dat de lichamelijke intimiteit juist vaak afneemt als de ene partner meer sex wil dan de andere: er ontstaat vermijdingsgedrag. Een man kan denken: als ik haar nu streel of stevig vastpak, verwacht ze misschien meer. Natuurlijk is sex niet de enige manier om intimiteit te creëren. Ik heb een Geestelijk Bijzonder Uitgebalanceerde Man die zegt dat hij het op sommige momenten net zo fijn vindt om tegen elkaar aan te liggen op de bank, en te knuffelen. Negen van de tien keer ben ik het volledig met hem eens, want dat is ook fijn. Maar de tiende keer denk ik: knuffelen? Het is hier geen ******boerderij. Ik wil neuken.”
Sex onderscheid
Goedeles woorden nopen toch tot nadenken. Zou ik dan ook een leeg vaatje hebben? Intimiteit is bij ons vol: ik zeg net al dat wij zo klef zijn als een verse witte boterham met pindakaas. Bij mij is het bevestiging, denk ik. Veel meer dan een lichamelijke behoefte. De overtuiging dat zolang je man je begeert, je relatie goed is. Want als hij met je wil wippen, vindt hij je nog de moeite waard. Dan kun je me alle complimenten van de wereld geven (wat hij trouwens ook doet), maar de duidelijkste taal is toch de taal van de piemel. En ik vind sex nog steeds het allerintiemste – het enige wat jou en je partner onderscheidt van huisgenoten/beste vrienden.
Wetenschappelijk onderzoek
Een onderzoeker van de Universiteit van Toronto zei in dit licht trouwens dat het belangrijk is dat je sex niet initieert op een manier die ervoor zorgt dat je partner afknapt (joh). Die onderzoeker zei serieus ook nog dat je dus beter niet een wijsvinger-in-gat beweging kunt maken, knipogend vergezeld van de woorden: “Wat denk je ervan?” Ik heb er natuurlijk niet voor gestudeerd, maar ikzelf zou die methode niet meteen verwerpen. Bij ons thuis is mijn ‘over drie minuten lig ik naakt in bed, ik zie je daar’ nog steeds het meest efficiënt. Lekker duidelijk ook, de meeste mannen zijn niet zo goed in hints.
Als je wat dieper in dit onderwerp duikt, en wetenschappelijke onderzoeken vergelijkt, komen de meeste uiteindelijk toch tot de conclusie dat mannen meer sex willen dan vrouwen. Het bekendste onderzoek dat dit illustreert is hetgeen waarbij jonge, knappe onderzoekers op de campus van een universiteit studenten van de andere sekse aanspraken met de vraag: “Ik vind je aantrekkelijk, wil je vanavond sex met me?” 75 procent van de mannen antwoordde “ja”, tegenover nul vrouwen.
Uitzondering?
Dan zullen de vrouwen die ik hierover heb gesproken heb, wel de uitzondering zijn, en is dat meteen de reden dat het een taboe is. “Pas als je zelf aan anderen opbiecht dat je vent jou af en toe weken ongewild droog laat staan, komen de verhalen van andere vrouwen los”, zegt mijn collega Maaike. “Het idee dat mannen altijd willen en vrouwen voor de vorm één keer per week op zondag toegeven, is ontzettend achterhaald”, vervolgt ze. “Ik heb meerdere vriendinnen die vaker sex willen dan hun man. Als mijn vriend het druk heeft op zijn werk, wil hij soms weken niet. Vreselijk frustrerend, en ik word er dodelijk onzeker van.”
Vraag wat je partner wil
Zijn we te veeleisend geworden?, vraag ik me af. Misschien zijn de meesten van ons nog steeds minder handig met hamer en beitel dan de mannen, maar voor de rest doen we op geen enkel gebied meer voor ze onder. “Ik denk niet dat daar het probleem zit”, zegt Goedele Liekens. “Het zijn eerder de veranderde rolpatronen die het ingewikkeld gemaakt hebben. Mannen weten soms niet of ze je als een holbewoner naar de slaapkamer moeten sleuren, of je moeten verleiden met een rustige massage. Maar gelukkig is de tijdgeest vandaag de dag wel zo dat ze eerder durven te vragen wat hun partner wil.”
Michele Weiner-Davis, een bekende Amerikaanse relatiethe****ut, raadt vrouwen die vinden dat ze te weinig van bil gaan aan om een tijdje helemaal niets te initiëren, en niet te praten over sex, dat zou het liefdesvuur van de onwelwillende partner weer kunnen doen oplaaien. Ja doei, denk ik. En dan zeker een halfjaar lang op een houtje bijten? Toch doe ik het, met frisse tegenzin. Na drie dagen sleurt mijn man me mee naar boven. Oh ja, hij nam de helft van de keren ook het initiatief. Ik maakte me al zo lang druk over de vraag of we het wel genoeg deden, dat ik het een beetje vergeten was. En al is mijn libido hoger, twee keer per week is al meer dan de meeste mensen krijgen. In vergelijking doen wij het helemaal zo slecht nog niet. Toch een klein beetje een ******boerderij, dus. En dan waren wij de konijnen.
Het originele artikel in LINDA. is niet goed leesbaar. Om die reden plaatsen wij dit artikel hier gratis voor onze lezeressen.
Suus Ruis heeft gemiddeld twee keer per week sex, maar is daar eigenlijk niet tevreden mee. Zij vertelt over een leven waarin zij een hoger veel libido heeft dan haar man.
Twee keer per week
“Nou, was dat nou zo erg?” vraag ik opgewekt aan mijn man terwijl ik van hem af rol. Ik voel me een beetje als een dominatrix, maar het doel heiligt de middelen: als ik mijn vent niet soms aan zijn haren mee naar boven sleur en op hem ga zitten, gebeurt er in de slaapkamer minder dan ik zou willen. Even voor de beeldvorming: ik ben niet bovengemiddeld onknap, ik ruik immer fris, ik doe niet aan zeestersex maar ben juist hartstikke actief tussen de lakens en – als ik afga op de positieve feedback van mijn wederhelft – doe ik het best leuk in bed.
Toch komt het regelmatig voor dat ik wil, en hij niet. Met “dan máák je maar zin” hoef ik bij mijn alfaman niet aan te komen – die doet helemaal niks waar hij geen trek in heeft. Hoewel wij gemiddeld genomen nog keurig aan de twee keer per week komen (waarvan wel minstens één keer op mijn initiatief), vind ik dat een man enthousiast moet opveren zodra zijn vrouw maar een piepklein beetje zin heeft. En zin heb ik wel een keer of vier per week. Mannen moeten 24/7 stand-by en bereid zijn. Dat is evolutionair bepaald, zo heeft de natuur het bedoeld.
Niet zo seksueel
Blijkbaar niet, weet vriendin Sonja. Zij zou haar moeder verkopen voor de hoeveelheid sex die ik krijg. Haar man, met wie ze ruim ************* samen is, en zij doen het maar een keer of vier per jaar. En dat is allesbehalve haar keuze. Het is niet zo dat hij vijf avonden per week op zolder naar ******* kijkt, dat weet ze heel, heel zeker. Hij is gewoon niet zo seksueel.
“Wij hebben het nooit super vaak gedaan,” zegt Sonja, “hoewel het helemaal in het begin wel ietsje meer gebeurde dan nu. Ik vind sex heel belangrijk, en er zijn in het verleden momenten geweest dat ik het bijltje er om deze reden bij neer wilde gooien. Genoeg mannen die ik er wel voor wakker kan maken, toch? Maar ik wil deze man. Hij is lief, zorgzaam, en ik kan ontzettend met hem lachen. Dan maar minder sex, hoe vervelend ik dat ook vind.”
Onzeker gevoel
Klaarkomen kun je ook zonder man, dus daar hoeven we het in de basis niet voor te doen. Waarom zijn wij vrouwen dan niet in staat om ons erbij neer te leggen dat er minder actie in het boudoir plaatsvindt dan we zouden willen? Waarschijnlijk omdat het extra onzeker maakt als het de mán is die geen zin heeft. Kerels zijn immers van oudsher degenen die altijd wel te porren zijn voor een wip, is de overtuiging.
“Dat is inderdaad een reden”, zegt seksuologe Goedele Liekens, die net haar nieuwe online platform Goedele.com heeft gelanceerd. “We gaan ervan uit dat we slechts ons bloesje omhoog hoeven te doen en de man direct in de stemming is. Vrouwen kunnen erg onzeker worden als dat niet gebeurt. Zij trekken zich dit soort dingen namelijk heel snel persoonlijk aan. Ze denken: ben ik niet mooi genoeg, vindt hij me niet meer aantrekkelijk, is er misschien een ander?”
Minder vaak
Je ziet steeds vaker dat mannen minder frequent willen dan vrouwen, en dat heeft zelden met aantrekkingskracht te maken. Psychiater Bram Bakker, schrijver van het boek Over seks gesproken hangt de theorie aan dat tegenwoordig steeds meer mannen naar porno kijken. “Doordat ze zich tijdens het kijken aftrekken, hebben ze minder behoefte aan hun partner. Daarnaast wordt een groeiend aantal mannen nogal faalangstig in bed door de aanblik van al die perfecte pornolijven.”
“Overigens zijn mannen inmiddels geëmancipeerd genoeg om te durven zeggen dat ze geen zin hebben in sex – op zich een positieve ontwikkeling. Daarnaast zijn we allemaal bijzonder druk en moe. We verwachten van onze mannen dat ze na een hectische werkdag bij wijze van spreken meteen na het verzenden van hun laatste mailtje klaar zijn voor sex. Nou, zo sexy zal dat laatste mailtje niet zijn geweest. Er moet een overgang zijn naar een situatie van rust en sensualiteit.”
Moeilijk te verleiden
Dat zal allemaal wel, maar wat nou als je een man hebt die op geen enkele manier te verleiden is als hij geen zin heeft? Die van mij heeft helemaal niets met lingerie, valt in een ronkende slaap na een sensuele massage, en negeert mijn verdwaalde hand vakkundig als ik naast hem op de bank tegen beter weten in alsnog iets probeer. Begrijp me niet verkeerd hoor: als we het doen, vliegen de vonken ervanaf. Ik heb niets te klagen, en met die twee keer per week ben ik misschien een verwend nest. Maar de keren dat ik nul op rekest krijg, voel ik me afgewezen, en weet ik zeker dat hij me dik en lelijk vindt. Oh, en dat dit het teken is dat het vanaf nu bergafwaarts gaat met onze relatie, en hij waarschijnlijk überhaupt nooit meer met me naar bed wil.
Zangeres Hanny kan me wat, met haar Maar vanavond heb ik hoofdpijn. Lekker stigmatiserend om te suggereren dat het altijd de vrouwen zijn die in bed hun rug naar hun man keren. Ik ken in ieder geval genoeg vrouwen die maar weer een verse aflevering van Orange is the New Black opzetten omdat hun vent ‘te moe’ of ‘te gestrest’ is. Dat is trouwens ook de reden die mijn meneer opgeeft als hij liever naar Air Crash Investigation kijkt dan sex met mij wil. “Mijn kop zit vol.” Ik denk dan: ik weet wel een manier om te ontstressen, wink wink. Maar kennelijk werkt dat niet zo.
Minnaar
Voor mijn kennis Monique is die scheve behoefte zo vervelend, dat ze zelfs een tijdje een minnaar heeft gehad naast haar relatie, puur voor de sex. “We hebben het nooit hardop uitgesproken, maar mijn man wist het volgens mij wel”, zegt Monique. “Tijdens de vele ruzies die we in het verleden over dit onderwerp hebben gehad, heb ik in mijn boosheid ook weleens geroepen dat ik het misschien wel buiten de deur zou zoeken als het niet beter zou worden. Wat moest ik anders? Hij wilde maar eens in de twee, drie maanden, en ik heb ook mijn behoeftes. Ik denk dat die minnaar niet verkeerd is geweest voor onze relatie, ik merkte dat m’n man mij meer tegemoet wilde komen. Nu doen we het ongeveer één keer in de maand. Nog steeds geen vetpot, maar hier kan ik mee leven. En het is voor mij genoeg om niet met andere mannen naar bed te gaan.”
Modus Vivendi
Ik vermoed dat er maar heel weinig stellen zijn bij wie de seksuele behoeften van de partners precies op elkaar aansluiten: dat zou wel heel toevallig zijn. “Voor iedereen is die behoefte inderdaad anders”, zegt Goedele Liekens. “Het is belangrijk dat je een modus vivendi vindt – een compromis waarmee je beiden kunt leven. Als je hierin tot elkaar wilt komen, is het heel belangrijk dat je je afvraagt waar die sex voor jou eigenlijk voor staat. Is het puur de lichamelijke bevrediging? Of is het bijvoorbeeld bevestiging, of intimiteit? Er zijn wel vijf vaatjes die door sex gevuld kunnen worden. Als je kijkt welk vaatje voor jou droog staat, kun je dat ook met andere dingen opvullen. Als jij vooral bevestiging zoekt met sex, zou je partner jou in plaats daarvan meer complimentjes kunnen geven. En als je intimiteit wilt, kunnen jullie ook meer knuffelen.”
“Alhoewel, het probleem daarmee is dat de lichamelijke intimiteit juist vaak afneemt als de ene partner meer sex wil dan de andere: er ontstaat vermijdingsgedrag. Een man kan denken: als ik haar nu streel of stevig vastpak, verwacht ze misschien meer. Natuurlijk is sex niet de enige manier om intimiteit te creëren. Ik heb een Geestelijk Bijzonder Uitgebalanceerde Man die zegt dat hij het op sommige momenten net zo fijn vindt om tegen elkaar aan te liggen op de bank, en te knuffelen. Negen van de tien keer ben ik het volledig met hem eens, want dat is ook fijn. Maar de tiende keer denk ik: knuffelen? Het is hier geen ******boerderij. Ik wil neuken.”
Sex onderscheid
Goedeles woorden nopen toch tot nadenken. Zou ik dan ook een leeg vaatje hebben? Intimiteit is bij ons vol: ik zeg net al dat wij zo klef zijn als een verse witte boterham met pindakaas. Bij mij is het bevestiging, denk ik. Veel meer dan een lichamelijke behoefte. De overtuiging dat zolang je man je begeert, je relatie goed is. Want als hij met je wil wippen, vindt hij je nog de moeite waard. Dan kun je me alle complimenten van de wereld geven (wat hij trouwens ook doet), maar de duidelijkste taal is toch de taal van de piemel. En ik vind sex nog steeds het allerintiemste – het enige wat jou en je partner onderscheidt van huisgenoten/beste vrienden.
Wetenschappelijk onderzoek
Een onderzoeker van de Universiteit van Toronto zei in dit licht trouwens dat het belangrijk is dat je sex niet initieert op een manier die ervoor zorgt dat je partner afknapt (joh). Die onderzoeker zei serieus ook nog dat je dus beter niet een wijsvinger-in-gat beweging kunt maken, knipogend vergezeld van de woorden: “Wat denk je ervan?” Ik heb er natuurlijk niet voor gestudeerd, maar ikzelf zou die methode niet meteen verwerpen. Bij ons thuis is mijn ‘over drie minuten lig ik naakt in bed, ik zie je daar’ nog steeds het meest efficiënt. Lekker duidelijk ook, de meeste mannen zijn niet zo goed in hints.
Als je wat dieper in dit onderwerp duikt, en wetenschappelijke onderzoeken vergelijkt, komen de meeste uiteindelijk toch tot de conclusie dat mannen meer sex willen dan vrouwen. Het bekendste onderzoek dat dit illustreert is hetgeen waarbij jonge, knappe onderzoekers op de campus van een universiteit studenten van de andere sekse aanspraken met de vraag: “Ik vind je aantrekkelijk, wil je vanavond sex met me?” 75 procent van de mannen antwoordde “ja”, tegenover nul vrouwen.
Uitzondering?
Dan zullen de vrouwen die ik hierover heb gesproken heb, wel de uitzondering zijn, en is dat meteen de reden dat het een taboe is. “Pas als je zelf aan anderen opbiecht dat je vent jou af en toe weken ongewild droog laat staan, komen de verhalen van andere vrouwen los”, zegt mijn collega Maaike. “Het idee dat mannen altijd willen en vrouwen voor de vorm één keer per week op zondag toegeven, is ontzettend achterhaald”, vervolgt ze. “Ik heb meerdere vriendinnen die vaker sex willen dan hun man. Als mijn vriend het druk heeft op zijn werk, wil hij soms weken niet. Vreselijk frustrerend, en ik word er dodelijk onzeker van.”
Vraag wat je partner wil
Zijn we te veeleisend geworden?, vraag ik me af. Misschien zijn de meesten van ons nog steeds minder handig met hamer en beitel dan de mannen, maar voor de rest doen we op geen enkel gebied meer voor ze onder. “Ik denk niet dat daar het probleem zit”, zegt Goedele Liekens. “Het zijn eerder de veranderde rolpatronen die het ingewikkeld gemaakt hebben. Mannen weten soms niet of ze je als een holbewoner naar de slaapkamer moeten sleuren, of je moeten verleiden met een rustige massage. Maar gelukkig is de tijdgeest vandaag de dag wel zo dat ze eerder durven te vragen wat hun partner wil.”
Michele Weiner-Davis, een bekende Amerikaanse relatiethe****ut, raadt vrouwen die vinden dat ze te weinig van bil gaan aan om een tijdje helemaal niets te initiëren, en niet te praten over sex, dat zou het liefdesvuur van de onwelwillende partner weer kunnen doen oplaaien. Ja doei, denk ik. En dan zeker een halfjaar lang op een houtje bijten? Toch doe ik het, met frisse tegenzin. Na drie dagen sleurt mijn man me mee naar boven. Oh ja, hij nam de helft van de keren ook het initiatief. Ik maakte me al zo lang druk over de vraag of we het wel genoeg deden, dat ik het een beetje vergeten was. En al is mijn libido hoger, twee keer per week is al meer dan de meeste mensen krijgen. In vergelijking doen wij het helemaal zo slecht nog niet. Toch een klein beetje een ******boerderij, dus. En dan waren wij de konijnen.
Het originele artikel in LINDA. is niet goed leesbaar. Om die reden plaatsen wij dit artikel hier gratis voor onze lezeressen.
8年前
