Geduld

Geschreven door mijn subje.

Geduld...

We hebben afgesproken dat ik om 10 uur 's ochtends op het station op Je telefoontje zou wachten. Je zou me dan vertellen hoe ik verder naar Je toe moet reizen.
Ik ben vroeg, veel te vroeg. Ik had makkelijk 2 treinen later kunnen nemen, maar ik wilde niet de kans lopen dat er een verbinding vertraging zou hebben. Ik ben er dus om 10 over 9, en maak het mezelf gemakkelijk in de hal van het station op een bankje, met mijn MP3 speler aan, oordopjes in en een boek in mijn handen. De muziek en het boek zijn nodig om nog enigszins mijn zenuwen in bedwang te houden, al proberen die vlinders in mijn buik volgens mij echt uit te breken.

Je had me gezegd te komen zoals ik ben nadat ik Je de oren van het hoofd had gevraagd over kledingsvoorschriften. Dus hier zit ik, mijn lieveling spijkerbroek aan, die zo gebleekt lichtblauw is dat hij op sommige punten wit lijkt te zijn. Een zwart shirt met lange mouwen. En mijn eeuwige Nike's. Niet het toonbeeld van een vrouw, maar wel zoals ik me in het dagelijks leven kleedt. Hoe vaak heb Je me al niet lopen plagen als we aan het chatten waren dat Je echt wel een vrouw van me zou maken.
Precies om 10 uur voel ik mijn mobiel trillen in mijn zak, en ik haast me om hem eruit te vissen en op te nemen voordat Je het te lang vind duren. Met trillende handen druk ik eindelijk op het juiste knopje, en ik hoor direct de lach in Je stem als Je me vraagt of ik zo zenuwachtig ben dat ik niet meer weet hoe een telefoon werkt. Ik voel de bekende rode blos over mijn wangen komen. Je zegt me om het station te verlaten richting de bussen, maar door te lopen. Terwijl ik je aan de telefoon heb loop ik het station uit. Je vraagt me of ik die steeg zie, recht voor me. Moeilijk te missen geef ik als antwoord. Je zegt me de steeg in te lopen, die gaat aan het einde linksaf, en loopt dan dood. Ik sta te kijken naar een stuk muur en vraag Je wat je nu wilt dat ik doe, een gat door de muur breken? Je lacht weer, en zegt me dat ik moet leren om niet zo bijdehand te zijn als ik Je aan de telefoon heb, en vraagt me of ik denk dat ik dat ook kan als Jij voor me staat. Opnieuw bloos ik, zo blij dat Je dat niet kunt zien, en ondanks dat ik weet dat ik zal smelten onder Je blik, zeg ik dat ik dat vast wel kan. Je stem word serieuzer. Je zegt me om als Je de verbinding verbreekt met mijn benen wijd en mijn armen in mijn nek te gaan staan met mijn gezicht naar de muur. Ik word wat angstig, ik bedoel, ik sta hier in een steeg, doodlopend, geen idee wat voor volk hier normaal komt. Je merkt dat ik twijfel aan Je opdracht en vraagt me om Je te vertrouwen. Je verbreekt de verbinding. Ik bijt op mijn lip terwijl ik mijn telefoon terug doe in mijn zak, en kijk onrustig om me heen. Ik kan niemand zien, ik hoor alleen aan de overkant van de straat geluid van de bussen en treinen bij het station. Je vroeg om vertrouwen, dus ik haal mijn schouders op en geef me over aan dat vertrouwen. Ik draai me met mijn rug naar de steeg toe, zodat ik richting de muur kijk, spreidt mijn benen en doe mijn handen in mijn nek. Ik haal diep adem en sluit mijn ogen. Dan voel ik een hand over mijn arm strelen. Ik schrik en wil me omdraaien als ik een hand over mijn ogen krijg en ik hoor Jouw stem sussende geluiden in mijn oor fluisteren. Ik ontspan en zucht diep. Je fluistert dat Je trots op me bent dat ik me over de angst voor het onbekende hebt heen gezet, en dat het tijd is om me met Je mee naar huis te nemen. Dan haal Je Jouw hand weg en mag ik me omdraaien. Het is niet de eerste keer dat ik Je zie, maar net als die andere keren smelt ik weer weg bij Je ogen. Je zet je handen in je zij en herinnert me eraan dat ik dacht dat ik net zo bijdehand dacht te kunnen zijn als Je voor me zou staan. Ik bloos en sla mijn blik neer, wetende dat iedere bijdehande opmerking weg zal blijven zolang Je voor me staat. Je lacht en zoent me zacht op mijn wang, en pakt dan mijn hand en neemt me mee naar Je auto.

Terwijl we naar Je huis rijden hou Je het gesprek gemakkelijk op gang. Je vraagt naar de pleisters om mijn vingers, en ik begin weer te blozen. Ik was de hele week zo zenuwachtig dat ik tijdens het koken een paar keer in mijn vingers heb gesneden. Ook heb ik nagels lopen bijten en aan mijn nagelriemen lopen trekken tot bloedens aan toe. Ik geef vooral dat laatste schoorvoetend toe, wetende dat Je me daar voor zult straffen. Die belofte staat als sinds Je me de eerste keer op mijn nagels zag bijten terwijl we aan het chatten waren met de webcam aan. Geheel automatisch breng ik mijn hand richting mijn mond om verder te gaan met bijten, als Jouw arm omhoog komt en mijn hand zacht weg slaat. Ik besluit om maar op mijn handen te gaan zitten, en dat levert een lach van Jou op. Zoals verwacht kom Je met plagende opmerkingen over mijn kleding, vooral mijn schoenen. Je vraagt je hardop af hoe lang het zal duren voor Je me in hakken hebt rondlopen. Ik word steeds wat stiller, bang dat ik Je nu al teleurgesteld heb. Je legt je hand op mijn been en knijpt er zacht in. Als ik Je aankijk heb Je een tedere blik in je ogen, voor Je weer naar de weg voor Je kijkt.
Al snel zijn we bij Je huis aanbelandt. Ik volg Je naar binnen. Je loopt door naar de keuken en roept dat ik moet plaats nemen in Je woonkamer, en dat Je zo terug bent met thee.
Ik kijk rond in Je woonkamer, die ik natuurlijk via de cam al wel gezien heb, maar toch is het anders om er echt zelf te staan. Ik zie 2 stoelen en een bank. Ik sta te twijfelen waar ik zal gaan zitten, als ik op een idee kom, en tussen 1 van de stoelen en de bank in op de grond neerkniel, met mijn handen opengevouwen op mijn bovenbenen, precies zoals Je het me geleerd hebt.

Als Je na een paar minuten te woonkamer binnen komt met 2 mokken thee en me ziet zitten verwacht ik een reactie, maar Je zegt er niks van. Je zet de mokken thee op tafel en gaat zelf op de stoel zitten waar ik naast geknield ben. Ik voel Je hand in mijn haren wanneer Je mijn hoofd langzaam richting Jouw benen beweegt. Ik leg mijn gezicht op Je knie en haal diep adem. Je streelt zacht door mijn haar en over mijn rug, aanvoelende dat ik dit even nodig heb om kalm te worden. Na een paar minuten vraag Je me om Je thee aan te geven en zegt me zelf ook wat te drinken. Ik pak eerst Jouw mok, en geef die voorzichtig aan. Daarna pak ik de andere mok, en hou die tussen mijn handen. Ik voel Je ogen op me gericht, en kijk langzaam opzij en wat omhoog. Je hebt een glimlach op Je gezicht die me doet blozen. In stilte drinken we de thee op. Als Je mok leeg is, pak Je de mijne uit mijn handen en zet ze op tafel. Je gaat weer in Je stoel zitten en wijst op de grond voor Je, tussen Je benen. Ik schuif naar de plek die Je aanwees, en leg mijn handen weer op mijn benen. Je legt een vinger onder mijn kin en ****** me zo om Je aan te kijken. Je vraagt of ik zenuwachtig ben. Ik knik. Je zegt dat dat nergens voor nodig is, dat we hier toch afspraken over hadden gemaakt. ik knik weer. Je vraagt of ik twijfels heb of ik wil doorzetten. Ik schud mijn hoofd, ik wil dolgraag, maar die rottige vlinders met hun uitbreekpogingen zijn vervelend. Je probeert serieus te blijven kijken maar schiet toch in de lach. Je zegt me op te staan. Zodra ik sta, sta Jij ook en neemt mijn hand opnieuw. Je neemt me mee naar de slaapkamer, waar Je met Je handen in Je zij gaat staan, tot het tot me doordringt dat Je van me verwacht dat ik me uitkleed. Ik gok dat mijn hoofd niet roder kan worden dat het nu is, terwijl ik me van mijn kleding begin te ontdoen. Ik begin met mijn schoenen, die Je direct wegpakt en plagend zegt dat ik het moet verdienen om ze terug te krijgen. Ik kijk Je geschokt aan, en zie in Je blik dat ik verder moet gaan. Als ik in mijn lingerie voor Je sta kijk Je me diep aan. We hebben het hier over gehad, ik voel me nooit op mijn gemak in mijn naakte lichaam, maar ik weet dat Je het van me verwacht. In stilte vloekend ontdoe ik me dan ook van BH en slip, en sta met mijn armen strak naast mijn lichaam voor Je naar de grond te kijken. Je loopt een paar keer om me heen, met Je vingers over mijn huid glijdend en kijkt me goedkeurend aan. Dan loop Je naar het bed en pakt een paar leren boeien die Je al had klaargelegd. Je geeft 2 van de 4 aan en zegt me die om mijn enkels te doen. Als ik weer omhoog kom pak Je direct mijn polsen en brengt de andere 2 boeien aan, en maakt ze boven mijn hoofd vast aan een stang die ik nog niet had zien hangen. Met Je been dwing Je mijn benen wat uit elkaar, en de boeien om mijn enkels maak Je vast aan haken in de grond. Ik ga geen kant meer uit nu, niet dat ik dat zou willen trouwens, maar toch. Je loopt om me heen, en ik voel een blinddoek over mijn hoofd heen komen. Ik krijg kippenvel als Je vingers langs mijn nek strelen. Je drukt Je tegen me aan, en terwijl Je handen over mijn borsten glijden fluister Je in mijn hoofd dat Je mijn uithoudingsvermogen gaat testen. Je zegt me dat ik geen geluid mag maken en moet proberen niet te bewegen.

Ik hoor Je achter me, maar heb geen idee wat Je allemaal aan het doen bent, of van plan bent. Dan voel ik de aanraking van leren stroken op mijn huid. Ik adem diep in, dat gevoel ken ik nog wel, een zweep. De slag was niet meer dan een aai, waarschijnlijk bedoeld om me te laten weten wat er aan zit te komen. Dan haal Je opnieuw uit, en deze keer raakt de zweep me een stuk harder. Ik bijt op mijn lip om een kreun te onderdrukken. Je begint het tempo van de slagen op te voeren, en ik doe mijn uiterste best om geen geluid te maken. Die concentratie maakt dat ik de pijn niet erg voel. Je wisselt van zweep, de volgende voelt scherper aan, en het kost me bij de eerste slag meer moeite om stil te blijven staan en mijn mond dicht te houden, maar ook aan deze wen ik. Je begint om me heen te lopen, ervoor zorgend dat er geen stukje van mijn lichaam is dat niet in aanraking komt met Je zweep. Als Je me met de zweep tussen mijn benen raakt ontsnapt er een kreun uit mijn keel. Direct voel ik Je tegen me aan. Je vraagt of Je iets hoorde. Ik schud heftig mijn hoofd heen en weer, Je lacht zachtjes. Dan dwaalt Je hand af tussen mijn benen, en Je voelt dat ik inmiddels behoorlijk opgewonden ben door wat Je met me doet. Je vinger glijdt een paar keer over mijn gevoeligste plekje, en ik sta op mijn lip te bijten, maar kan niet verhinderen dat mijn ademhaling zwaarder en onregelmatiger word. Je brengt me tot de rand van een orgasme en haalt dan ineens Je hand weg. Ik zucht diep als Je 1 woord in mijn oor fluistert, geduld...

Je wisselt opnieuw van zweep, deze voelt zwaar aan, en het is een dof gevoel op mijn lijf. Ik weet iedere kreun te onderdrukken, en na een tijdje lijkt het zelfs alsof ik de slagen niet meer voel, ik begin weg te drijven. Voor Jou een teken om tot iets anders over te gaan. We hadden het een paar dagen terug over de cane gehad, en vooral mijn haat-haat verhouding met dat ding. Ik haat het gevoel dat de cane achter laat. Je zei me op de chat al dat Je de cane toch een keer zou gebruiken, omdat Je er van overtuigd was dat hij gewoon nooit goed op me gebruikt was. Je besluit dat dit het moment is. Je tikt er een paar keer zacht tegen mijn benen, net onder mijn kont, een reactie afwachtend. Ergens registreer ik nog wel dat Je me nu niet raakt met een zweep, maar het dringt nog niet tot me door wat Je dan wel vast hebt. Je slaat me een paar keer met de cane, nog niet erg hard, en ik blijf stil staan en laat geen geluid horen. Dan sla Je wat harder, en het lijkt alsof er ineens iets in me wakker word. Ineens besef ik dat het de cane is die je gebruikt, en ik begin te worstelen in mijn boeien. Je drukte Je tegen me aan en fluistert in mijn oor dat Je zo trots op me zou zijn als ik nog 20 cane slagen kan verduren. Ik zucht diep en knik dan zacht. Je zoent me op mijn wang en gaat weer achter me staan. Je telt ze af, na de vijfde slag begint mijn lichaam te trillen, en bijt ik zo hard op mijn lip dat ik een bloedsmaak in mijn mond heb. Na de tiende slag begin ik zachte kreetjes te laten horen. De laatste tien slagen doe Je snel, en na de laatste slag hang ik slap in de boeien. Je komt voor me staan en verwijderd de blinddoek. Met Je duimen wrijf Je de tranen weg die zijn komen opwellen, en laat mijn hoofd een paar minuten tegen Je borsten aanrusten om bij te komen. Ondertussen zeg Je me dat Je heel trots op me bent, wat opnieuw tranen tot gevolg heeft. Als ik ben bijgekomen vraag Je me waar ik een nog grotere hekel aan had dan aan de cane. Het kost me moeite om helder na te denken, en ik weet het dan ook echt niet meer. Je glimlacht naar me, en loopt dan naar Je kast. Ik zie Je terugkomen met iets glinsterends in Je hand. Pas als Je vlak voor me staat herken ik wat Je vast hebt. Japanse tepelklemmen. Ik kijk Je smekend aan. Je streelt met Je handen over mijn borsten, en mijn tepels worden hard. Je zegt me dat mijn lichaam iets anders zegt dan mijn mond. Ik probeer weer te smeken, maar stop direct als Je met Je handen in Je zij gaat staan en me streng aankijkt. Ik laat mijn hoofd hangen, wetende dat Je ze gaat aanbrengen, en wetende dat wat ik ook zeg, ik wil alles voor Je doen. Je trekt mijn hoofd aan mijn haren omhoog en blijft me aankijken terwijl Je de klemmen aanbrengt. Ik adem een paar keer diep, en dwing de tranen terug. Je loopt opnieuw naar Je kast en komt terug met een gag, die Je inbrengt en achter mijn hoofd vastmaakt. Je zegt dat ik nu zo hard mag proberen te schreeuwen als ik wil. Je hand dwaalt weer af naar mijn kruis. Je voelt hoe nat ik ben, en streelt een paar keer over mijn clit. Als Je me weer op die rand hebt trek Je opnieuw je hand terug. Opnieuw dat ene woord, geduld...

Je pakt de zweep die Je als laatste had gebruikt, en begint mijn lichaam er opnieuw mee te bewerken. Met iedere slag beweegt mijn lichaam iets, wat het bewegen van de klemmen tot gevolg heeft, en ik hard in de bal in mijn mond bijt maar mijn schreeuwen alsnog voor me weet te houden. De impact van de slagen leidt me wel af van de pijn door de klemmen, en al snel begin ik weer te zweven. Op het moment dat mijn lichaam Je geen reactie meer geeft op de slagen stop je. Je komt voor me staan en ik kijk Je dromerig aan. Je vingers vinden direct mijn clit en Je begint zacht te strelen. Ik kijk Je smekend aan, ik wil zo graag die verlossing. Op het moment dat mijn orgasme over me begint te rollen verwijder Je de klemmen, en ik schreeuw hard, van de ontlading van het orgasme, dat alleen maar versterkt word door de pijn van de klemmen die verwijderd worden. Als ik gestopt ben, met schreeuwen en met klaarkomen, maak je de gag los en begint mijn armen los te maken. Je zegt me dat dat nou is wat gebeurd met subjes die geduld hebben. Ik kan alleen nog maar 1 zin fluisteren. "Dank U Meesteres", en drijf dan echt weg de space in.