Pervers verhaal (6)
De lachbui
Was het van de spanning van het bijna ongeluk? Was het de bekentenis van Hilda? Helemaal duidelijk was de aanleiding niet, maar opeens barsten de twee hartsvriendinnen tegelijk in een niet te stoppen lachbui uit. De tranen stroomden over de wangen. Dubbelgebogen hingen ze, gierend van het lachen, in hun autogordels, de handen op de buik. Tranen stroomden over de wangen. “Hahahaha...hou toch op! Niet te geloven! Hilda...het perfecte burgertrutje hahahaha...hoe kan dat nou toch waar zijn?” gierde Fleur uit. “Laat zich gewoon neuken door haar eigen zoontje!” Hahahaha!
Minutenlang hield de slappe lach aan. Telkens als een van de twee stopte, schoot de ander wel weer in de lach zodat het lachen maar aanhield. “Oh god, Hilda, ik pis in mijn broek.” huilde Fleur. De natte plek rondom haar kruis verried dat ze inderdaad de controle over haar sluitspieren volledig kwijt was geraakt door het lachen. Daardoor moest Hilda ook weer zo hard lachen dat die het ook niet meer droog hield en de mooie leren bekleding van Fleur’s dure BMW onder piste.
“Holy fuck!” gilde Fleur. “M’n auto uit viespeuk!” Lachend strompelden de twee hartsvriendinnen de auto uit om achter het dichtstbijzijnde bosje hun goudgele stralen vrijelijk te laten vloeien. Nadat ze uitgepiest waren kwam langzaam de rust terug. Nu schaamde Fleur zich voor haar hysterische lachbui van net en legde een hand op de schouder van Hilda. “Tjesus Hilda, sorry dat ik net zo belachelijk reageerde. Maar het is natuurlijk nogal wat die bekentenis van jou. Ik wist me even geen houding te geven. Kan je me alsjeblieft vergeven?” Hilda streek met een hand door het haar van Fleur en lachte “Alleen als je me op tijd thuis weet af te zetten Fleur, we hebben al te veel tijd verloren en je weet nu wat er thuis op me wacht.”
Fleur knikte, trok snel haar broek omhoog en rende naar de BMW. “We hebben geen tijd te verliezen Hilda. Kom op! Stef wacht op ons” Hilda keek Fleur verbaasd aan. “Hoe bedoel je? Op ons?” Fleur lachte geheimzinnig. “Natuurlijk! Ik wil dat wereldwonder ook wel eens van dichtbij bekijken.” Verward stapte Hilda in de auto. Wat moest ze hier nu mee? Haar beste vriendin wilde nu meedoen!
Naast de zolderkamer van Stef was een klein afdakje. Je had toegang tot dat afdakje via een raampje naast het trapgat. Eenmaal op dat afdakje kon je praktisch ongehinderd bij Stef naar binnen gluren.
Stephanie had deze mogelijkheid om haar broer te b******eren al lang geleden ontdekt. Als Stef een vriendje op bezoek had wat zij wel erg interessant vond, klom ze stiekem op het afdakje en gluurde ze naar binnen in de hoop een glimp op te vangen van dat leuke vriendje.
Maar nu was er een heel andere aanleiding waarom ze haar nieuwsgierigheid niet kon bedwingen en het afdakje opklom.
Gluren bij Stef
Het was half twee s ’middags. Hilda was net gehaast thuisgekomen van haar afspraak met Fleur en direct weer als een loops teefje achter Stef aangelopen naar zijn zolderkamer. Ze liet Stephanie alleen achter met de meegekomen Fleur. Die leek het allemaal wel prima te vinden, maar Stephanie vond het ronduit onbeschoft dat moeder haar alleen liet met haar eigen visite!
Daar zaten ze, zwijgzaam tegenover elkaar. Fleur taxeerde Stephanie van top tot teen en keek haar geamuseerd aan. Het leek haar totaal niet te deren dat Hilda plotsklaps verdwenen was.
Maar Stephanie vertrouwde het nu écht niet meer! Wat spookten die twee toch elke middag uit op dat zolderkamertje? Ja, het klonk eerst aannemelijk, Stef kon zich niet concentreren op zijn huiswerk en moest daarom ongestoord in zijn eigen kamer werken. En dat mama hem daarbij hielp geloofde ze in het begin ook nog wel. Hilda was immers onderwijsassistent. Maar het was, op zijn minst, wel wat verdacht aan het worden nu die ‘bijlessen’ tot niets hadden geleid. Stef was blijven zitten en zou het volgende schooljaar bij haar in de klas komen te zitten! Echt succesvol waren die bijlessen dus niet en toch gingen ze braaf door! Elke middag!!
Fleur opende het gesprek. “Zo Stephanie, wat ben jij al groot geworden zeg! Hoe oud ben je nu?” “Zestien tante Fleur.” “Noem me dan vanaf nu alsjeblieft geen tante meer lieverd, daar ben je nu een beetje te oud voor nietwaar?” Fleur keek Stephanie glimlachend aan. “Meid wat ben jij een schoonheid geworden zeg! Heb je al een vriendje?” Stephanie knikte verlegen. “En hoe heet de geluksvogel?” “Diego tante...uhh... Fleur” “Alsjeblieft! Géén tante meer!” lachte Fleur. “Vertel eens wat meer over Diego. Hoe oud is hij?” “Hij is eergisteren zeventien geworden Fleur” “Zo! Dat zal wel een ‘temperamentvolle’ verjaardag zijn geweest?” lachte Fleur. “Hoe bedoel je?” vroeg Stephanie timide.
“Nou,...hij heeft zo’n temperamentvolle naam en jij bent zo’n mooie meid, ik kan me zo voorstellen dat je hem een héél bijzonder verjaardagscadeau hebt gegeven.” Fleur knipoogde veelbetekenend, Stephanie liep gelijk rood aan en stamelde “We hebben nog niet…uhhh” Fleur veerde op en keek Stephanie vol ongeloof aan. “Werkelijk niet?? Zo’n mooi meisje wat de liefde nog niet geproefd heeft??...Dat is doodzonde! Wat scheelt er aan kind?” Stephanie haalde haar schouders op. “Het is er gewoon nog niet van gekomen..” Beteuterd keek ze naar de grond. Fleur schaterde het uit “Werkelijk niet schatje? Dat vind ik moeilijk te geloven.”
Fleur boog naar Stephanie toe en fluisterde vertrouwelijk. “Of ben je misschien meer geïnteresseerd in meisjes? Dat kan natuurlijk ook.” Ze keek Stephanie broeierig aan en streek met haar hand door Stephanie’s lange ravenzwarte haren. “Dan kan je altijd bij Fleurtje terecht hoor meisje.” Een vette knipoog volgde. Stephanie schrok van de vrijpostigheid van moeders beste vriendin en bedacht koortsachtig een smoes om weg te komen. “Heb je zin in koffie Fleur? Ik ga even wat koffie zetten.” Fleur knikte. “Doe maar lieverd, daar ben ik wel aan toe na die waanzinnige autorit van net. “Komt er aan.” lachte Stephanie en ze spurtte de huiskamer uit. In de keuken trilde ze van de opwinding. Tante Fleur probeerde haar te verleiden! Ongehoord! Wat zou mama er van vinden als ze er van hoorde? Waar bleef die in godsnaam eigenlijk??...
Gesnapt!
Op dat moment besloot Stephanie om weer eens op het kleine afdakje te klimmen wat uitzicht bood op Stef’s slaapkamer. Ze wilde met eigen ogen wel eens zien wat mama en Stef toch altijd tussen de middag uitspookten. Ze zette het koffiezetapparaat aan en sloop snel en geruisloos de trap op om via een klein raampje naast het trapgat het afdakje op te klimmen en dan even snel bij Stef naar binnen te gluren. Ze zou weer beneden zijn voor ze gemist zou worden. Onhoorbaar kroop ze naar het kleine raampje wat een uitzicht bood op Stef’s zolderkamertje.
Voorzichtig keek ze naar binnen. Het was nogal donker in Stef’s kamer. Haar ogen moesten even wennen en Stephanie spande zich in om iets waar te nemen. Direct viel het haar al op dat Stef niet achter zijn bureau zat. Waar dan? Toen zag ze beweging in zijn kamer. Het kwam vanaf zijn bed. FUCK!!...zag ze dat nou goed? JA!! Het was onmiskenbaar het silhouet van haar broer dat ze herkende op het bed! Schokkerig bewoog hij zijn lichaam heen en weer. Wat was hij in godsnaam aan het doen?
SHIT!!!...opeens realiseerde Stephanie zich dat er NOG iemand in de kamer was! Stef had een vriendinnetje op bezoek! Stephanie gniffelde binnensmonds. Wie zou dat vriendinnetje toch zijn? En wat als mama ze zou betrappen? Die kon niet ver zijn. Wat een brutaliteit!
Gebiologeerd drukte Stephanie haar neus tegen het raampje om nog meer op te kunnen vangen van wat zich in dat donkere kamertje van haar broer afspeelde. Ze nam nu alle risico’s, maar moest gewoon weten wie dat meisje toch was wat onzichtbaar voor haar, onder haar broer lag.
Misschien was het wel een van haar vriendinnetjes? Dat zou wat wezen! Veel van haar vriendinnetjes waren gek op Stef. Ze kon zich dat ook best wel voorstellen. Met zijn een meter zevenentachtig, zijn donkere krullenkop, dezelfde felgroene ogen die ook zij bezat onder zwoele lange wimpers en zijn atletische gestalte, maakte hij indruk op alle meisjes en vrouwen, jong en oud. Hoe vaak had ze al niet moeten horen ‘ohh Stephanie...als het mijn broertje was geweest, dan wist ik het wel..’
Ja!! Nu zag ze iets meer van het meisje!! Die draaide zich langzaam onder Stef uit om op haar knieën, op z’n hondjes, de liefde te bedrijven met haar broer. Stephanie slaakte een kreetje van opwinding toen ze opeens het silhouet van Stef’s stijve piemel zag. Wat een gevaarte was dat zeg! Gebiologeerd drukte ze haar neus tegen het ruitje om de stijve paal van haar broer in al zijn glorie in actie te zien.
Stef plaatste zijn handen op de heupen van het onbekende meisje en liet zijn stijve paal langzaam tussen haar bilspleet heen en weer glijden. Stephanie rilde van de opwinding. En op het moment dat Stef’s paal tussen de billen van het onbekende meisje verdween, richtte die haar hoofd in opperste verrukking omhoog en kreunde hard.
Stephanie herkende de stem van het kreunende meisje uit duizenden! Het ***** trok onmiddellijk weg uit haar hoofd. Stephanie voelde zich in één klap ****misselijk worden. Dat ‘meisje’ wat hartstochtelijk de liefde bedreef met haar grote broer….was haar MOEDER!! Ze kromp ineen van walging en voelde haar maag omdraaien. Met veel moeite kon ze voorkomen dat ze ging ****en.
Dit was dus wat zich, al die maanden, tussen de middag afspeelde in Stef’s zolderkamertje! Wat was ze ontzettend stom geweest dat ze het niet eerder had gezien! Zoveel signalen die ze niet opgepikt had! De pikante rokjes die moeder opeens ging dragen, de belachelijke hoge naaldhakken, haar verwilderde uiterlijk als ze weer naar beneden kwam na een uurtje ‘bijlessen’ om dan gelijk onder de douche te springen. Alles viel nu op zijn plaats! Trillend van de opwinding en de opgekropte woede keek ze toe hoe moeder hard geneukt werd. Als een ****! Af en toe sloeg Stef moeder zo hard op haar billen dat Stephanie er van schrok en een gil moest onderdrukken. Maar waarom bleef ze dan toch kijken? Het lukte haar gewoonweg niet om weg te kijken. Ze moest het zien! Alles! Ze drukte haar neus tegen het kleine zolderraampje om maar niets te missen en vergat helemaal de visite die op de koffie zat te wachten.
Ondertussen bereikte het liefdesspel van Stef en Hilda het hoogtepunt. Stef beukte zijn glimmende stijve paal in een moordend tempo in Hilda’s liefdesgrotje. Kreunend en steunend smeekte die om meer. “Neuk mama maar hard jochie van me. Dat heeft ze verdiend” Lachend draaide ze haar hoofd over haar schouder en lispelde geil. “Denk maar aan Stephanie liefje. Denk maar aan haar maagdelijk nauwe spleetje.”
Meer stimulans had Stef niet nodig. Stephanie zag de gloeiende ****s van haar broer in een razend tempo in moeders ****** verdwijnen. Ze hoorde zijn ballen tegen Hilda’s achterwerk aan kletsen. Hilda probeerde trillend en bevend haar evenwicht te bewaren op het vervaarlijk krakende bed. In opperste verrukking kreunde ze, net iets te hard,
“JAAAAHH!!! NEUK JE KLEINE ZUSJE MAAR!! NEUK STEPHANIE MAAR!”
Was het van de spanning van het bijna ongeluk? Was het de bekentenis van Hilda? Helemaal duidelijk was de aanleiding niet, maar opeens barsten de twee hartsvriendinnen tegelijk in een niet te stoppen lachbui uit. De tranen stroomden over de wangen. Dubbelgebogen hingen ze, gierend van het lachen, in hun autogordels, de handen op de buik. Tranen stroomden over de wangen. “Hahahaha...hou toch op! Niet te geloven! Hilda...het perfecte burgertrutje hahahaha...hoe kan dat nou toch waar zijn?” gierde Fleur uit. “Laat zich gewoon neuken door haar eigen zoontje!” Hahahaha!
Minutenlang hield de slappe lach aan. Telkens als een van de twee stopte, schoot de ander wel weer in de lach zodat het lachen maar aanhield. “Oh god, Hilda, ik pis in mijn broek.” huilde Fleur. De natte plek rondom haar kruis verried dat ze inderdaad de controle over haar sluitspieren volledig kwijt was geraakt door het lachen. Daardoor moest Hilda ook weer zo hard lachen dat die het ook niet meer droog hield en de mooie leren bekleding van Fleur’s dure BMW onder piste.
“Holy fuck!” gilde Fleur. “M’n auto uit viespeuk!” Lachend strompelden de twee hartsvriendinnen de auto uit om achter het dichtstbijzijnde bosje hun goudgele stralen vrijelijk te laten vloeien. Nadat ze uitgepiest waren kwam langzaam de rust terug. Nu schaamde Fleur zich voor haar hysterische lachbui van net en legde een hand op de schouder van Hilda. “Tjesus Hilda, sorry dat ik net zo belachelijk reageerde. Maar het is natuurlijk nogal wat die bekentenis van jou. Ik wist me even geen houding te geven. Kan je me alsjeblieft vergeven?” Hilda streek met een hand door het haar van Fleur en lachte “Alleen als je me op tijd thuis weet af te zetten Fleur, we hebben al te veel tijd verloren en je weet nu wat er thuis op me wacht.”
Fleur knikte, trok snel haar broek omhoog en rende naar de BMW. “We hebben geen tijd te verliezen Hilda. Kom op! Stef wacht op ons” Hilda keek Fleur verbaasd aan. “Hoe bedoel je? Op ons?” Fleur lachte geheimzinnig. “Natuurlijk! Ik wil dat wereldwonder ook wel eens van dichtbij bekijken.” Verward stapte Hilda in de auto. Wat moest ze hier nu mee? Haar beste vriendin wilde nu meedoen!
Naast de zolderkamer van Stef was een klein afdakje. Je had toegang tot dat afdakje via een raampje naast het trapgat. Eenmaal op dat afdakje kon je praktisch ongehinderd bij Stef naar binnen gluren.
Stephanie had deze mogelijkheid om haar broer te b******eren al lang geleden ontdekt. Als Stef een vriendje op bezoek had wat zij wel erg interessant vond, klom ze stiekem op het afdakje en gluurde ze naar binnen in de hoop een glimp op te vangen van dat leuke vriendje.
Maar nu was er een heel andere aanleiding waarom ze haar nieuwsgierigheid niet kon bedwingen en het afdakje opklom.
Gluren bij Stef
Het was half twee s ’middags. Hilda was net gehaast thuisgekomen van haar afspraak met Fleur en direct weer als een loops teefje achter Stef aangelopen naar zijn zolderkamer. Ze liet Stephanie alleen achter met de meegekomen Fleur. Die leek het allemaal wel prima te vinden, maar Stephanie vond het ronduit onbeschoft dat moeder haar alleen liet met haar eigen visite!
Daar zaten ze, zwijgzaam tegenover elkaar. Fleur taxeerde Stephanie van top tot teen en keek haar geamuseerd aan. Het leek haar totaal niet te deren dat Hilda plotsklaps verdwenen was.
Maar Stephanie vertrouwde het nu écht niet meer! Wat spookten die twee toch elke middag uit op dat zolderkamertje? Ja, het klonk eerst aannemelijk, Stef kon zich niet concentreren op zijn huiswerk en moest daarom ongestoord in zijn eigen kamer werken. En dat mama hem daarbij hielp geloofde ze in het begin ook nog wel. Hilda was immers onderwijsassistent. Maar het was, op zijn minst, wel wat verdacht aan het worden nu die ‘bijlessen’ tot niets hadden geleid. Stef was blijven zitten en zou het volgende schooljaar bij haar in de klas komen te zitten! Echt succesvol waren die bijlessen dus niet en toch gingen ze braaf door! Elke middag!!
Fleur opende het gesprek. “Zo Stephanie, wat ben jij al groot geworden zeg! Hoe oud ben je nu?” “Zestien tante Fleur.” “Noem me dan vanaf nu alsjeblieft geen tante meer lieverd, daar ben je nu een beetje te oud voor nietwaar?” Fleur keek Stephanie glimlachend aan. “Meid wat ben jij een schoonheid geworden zeg! Heb je al een vriendje?” Stephanie knikte verlegen. “En hoe heet de geluksvogel?” “Diego tante...uhh... Fleur” “Alsjeblieft! Géén tante meer!” lachte Fleur. “Vertel eens wat meer over Diego. Hoe oud is hij?” “Hij is eergisteren zeventien geworden Fleur” “Zo! Dat zal wel een ‘temperamentvolle’ verjaardag zijn geweest?” lachte Fleur. “Hoe bedoel je?” vroeg Stephanie timide.
“Nou,...hij heeft zo’n temperamentvolle naam en jij bent zo’n mooie meid, ik kan me zo voorstellen dat je hem een héél bijzonder verjaardagscadeau hebt gegeven.” Fleur knipoogde veelbetekenend, Stephanie liep gelijk rood aan en stamelde “We hebben nog niet…uhhh” Fleur veerde op en keek Stephanie vol ongeloof aan. “Werkelijk niet?? Zo’n mooi meisje wat de liefde nog niet geproefd heeft??...Dat is doodzonde! Wat scheelt er aan kind?” Stephanie haalde haar schouders op. “Het is er gewoon nog niet van gekomen..” Beteuterd keek ze naar de grond. Fleur schaterde het uit “Werkelijk niet schatje? Dat vind ik moeilijk te geloven.”
Fleur boog naar Stephanie toe en fluisterde vertrouwelijk. “Of ben je misschien meer geïnteresseerd in meisjes? Dat kan natuurlijk ook.” Ze keek Stephanie broeierig aan en streek met haar hand door Stephanie’s lange ravenzwarte haren. “Dan kan je altijd bij Fleurtje terecht hoor meisje.” Een vette knipoog volgde. Stephanie schrok van de vrijpostigheid van moeders beste vriendin en bedacht koortsachtig een smoes om weg te komen. “Heb je zin in koffie Fleur? Ik ga even wat koffie zetten.” Fleur knikte. “Doe maar lieverd, daar ben ik wel aan toe na die waanzinnige autorit van net. “Komt er aan.” lachte Stephanie en ze spurtte de huiskamer uit. In de keuken trilde ze van de opwinding. Tante Fleur probeerde haar te verleiden! Ongehoord! Wat zou mama er van vinden als ze er van hoorde? Waar bleef die in godsnaam eigenlijk??...
Gesnapt!
Op dat moment besloot Stephanie om weer eens op het kleine afdakje te klimmen wat uitzicht bood op Stef’s slaapkamer. Ze wilde met eigen ogen wel eens zien wat mama en Stef toch altijd tussen de middag uitspookten. Ze zette het koffiezetapparaat aan en sloop snel en geruisloos de trap op om via een klein raampje naast het trapgat het afdakje op te klimmen en dan even snel bij Stef naar binnen te gluren. Ze zou weer beneden zijn voor ze gemist zou worden. Onhoorbaar kroop ze naar het kleine raampje wat een uitzicht bood op Stef’s zolderkamertje.
Voorzichtig keek ze naar binnen. Het was nogal donker in Stef’s kamer. Haar ogen moesten even wennen en Stephanie spande zich in om iets waar te nemen. Direct viel het haar al op dat Stef niet achter zijn bureau zat. Waar dan? Toen zag ze beweging in zijn kamer. Het kwam vanaf zijn bed. FUCK!!...zag ze dat nou goed? JA!! Het was onmiskenbaar het silhouet van haar broer dat ze herkende op het bed! Schokkerig bewoog hij zijn lichaam heen en weer. Wat was hij in godsnaam aan het doen?
SHIT!!!...opeens realiseerde Stephanie zich dat er NOG iemand in de kamer was! Stef had een vriendinnetje op bezoek! Stephanie gniffelde binnensmonds. Wie zou dat vriendinnetje toch zijn? En wat als mama ze zou betrappen? Die kon niet ver zijn. Wat een brutaliteit!
Gebiologeerd drukte Stephanie haar neus tegen het raampje om nog meer op te kunnen vangen van wat zich in dat donkere kamertje van haar broer afspeelde. Ze nam nu alle risico’s, maar moest gewoon weten wie dat meisje toch was wat onzichtbaar voor haar, onder haar broer lag.
Misschien was het wel een van haar vriendinnetjes? Dat zou wat wezen! Veel van haar vriendinnetjes waren gek op Stef. Ze kon zich dat ook best wel voorstellen. Met zijn een meter zevenentachtig, zijn donkere krullenkop, dezelfde felgroene ogen die ook zij bezat onder zwoele lange wimpers en zijn atletische gestalte, maakte hij indruk op alle meisjes en vrouwen, jong en oud. Hoe vaak had ze al niet moeten horen ‘ohh Stephanie...als het mijn broertje was geweest, dan wist ik het wel..’
Ja!! Nu zag ze iets meer van het meisje!! Die draaide zich langzaam onder Stef uit om op haar knieën, op z’n hondjes, de liefde te bedrijven met haar broer. Stephanie slaakte een kreetje van opwinding toen ze opeens het silhouet van Stef’s stijve piemel zag. Wat een gevaarte was dat zeg! Gebiologeerd drukte ze haar neus tegen het ruitje om de stijve paal van haar broer in al zijn glorie in actie te zien.
Stef plaatste zijn handen op de heupen van het onbekende meisje en liet zijn stijve paal langzaam tussen haar bilspleet heen en weer glijden. Stephanie rilde van de opwinding. En op het moment dat Stef’s paal tussen de billen van het onbekende meisje verdween, richtte die haar hoofd in opperste verrukking omhoog en kreunde hard.
Stephanie herkende de stem van het kreunende meisje uit duizenden! Het ***** trok onmiddellijk weg uit haar hoofd. Stephanie voelde zich in één klap ****misselijk worden. Dat ‘meisje’ wat hartstochtelijk de liefde bedreef met haar grote broer….was haar MOEDER!! Ze kromp ineen van walging en voelde haar maag omdraaien. Met veel moeite kon ze voorkomen dat ze ging ****en.
Dit was dus wat zich, al die maanden, tussen de middag afspeelde in Stef’s zolderkamertje! Wat was ze ontzettend stom geweest dat ze het niet eerder had gezien! Zoveel signalen die ze niet opgepikt had! De pikante rokjes die moeder opeens ging dragen, de belachelijke hoge naaldhakken, haar verwilderde uiterlijk als ze weer naar beneden kwam na een uurtje ‘bijlessen’ om dan gelijk onder de douche te springen. Alles viel nu op zijn plaats! Trillend van de opwinding en de opgekropte woede keek ze toe hoe moeder hard geneukt werd. Als een ****! Af en toe sloeg Stef moeder zo hard op haar billen dat Stephanie er van schrok en een gil moest onderdrukken. Maar waarom bleef ze dan toch kijken? Het lukte haar gewoonweg niet om weg te kijken. Ze moest het zien! Alles! Ze drukte haar neus tegen het kleine zolderraampje om maar niets te missen en vergat helemaal de visite die op de koffie zat te wachten.
Ondertussen bereikte het liefdesspel van Stef en Hilda het hoogtepunt. Stef beukte zijn glimmende stijve paal in een moordend tempo in Hilda’s liefdesgrotje. Kreunend en steunend smeekte die om meer. “Neuk mama maar hard jochie van me. Dat heeft ze verdiend” Lachend draaide ze haar hoofd over haar schouder en lispelde geil. “Denk maar aan Stephanie liefje. Denk maar aan haar maagdelijk nauwe spleetje.”
Meer stimulans had Stef niet nodig. Stephanie zag de gloeiende ****s van haar broer in een razend tempo in moeders ****** verdwijnen. Ze hoorde zijn ballen tegen Hilda’s achterwerk aan kletsen. Hilda probeerde trillend en bevend haar evenwicht te bewaren op het vervaarlijk krakende bed. In opperste verrukking kreunde ze, net iets te hard,
“JAAAAHH!!! NEUK JE KLEINE ZUSJE MAAR!! NEUK STEPHANIE MAAR!”
7年前
