මම උසස්පෙල කරන කාලෙ..

මම මේ පොඩි සිද්දියක් මට පුලුවන් තරම් ලස්සනට කියන්නයි හදන්නෙ. මේක වුනේ මම උසස්පෙල පටන් ගනිපුම කාලෙ. 2010 වගේ, හරියට ගනන් හදන්න කම්මැලී... එදා වැහි දවසක්. මම මාතර ස්ටැන්ඩ් එකෙම් බස් එකට නැග්ගෙ මගේ බෝයිට බායි එකත් දීලා. බස් එකේ එතකොටත් ශීට් නැ. මම ශීට් එකක අයිනක් අල්ලගෙන හිටියා.. ටිකෙන් ටික බස් එක තද වෙනවා, හොදටම කරුවලයි. හයියෙන් වහිනව. බස් එකේ එලියක්වත් නැ හරියට. නූපෙ හංදියට යනකොට බස් එක හොදටම පිරිල.. ඒ වෙලාවෙ තමයි එක පාරටම මට මගේ පස්ස මිරිකෙනවා වගේ දෙනුනෙ. මට හරියට බය හිතුනා. මගේ තට්ටම කවුරුහරි මිරිකුව බව මට හොදටම විස්වාසයි. මට හැරිල බලන්නවත්, හෙලවෙන්නවත් බැ. ටිකකින් රාහුල හංදිය ගාව බ්‍රේක් ගහන්කොට මගේ අඑගට බර ආව.. අනිත් අය වගේ බස් එක නැවැත්තුවට පස්සෙ මගේ පස්සෙන් තද වුන කෙනා අයින් උනේ නැ. මම අඑදන් හිටියෙ රතු ගවුමක්. මට දැනෙනවා මගේ පස්සට පිටි පස්සෙ මිනිහ තද වෙන බව. ටිකකින් එයා පයිය මගේ පස්සට තියල අතුල්ලන්න වගේ ගත්තා. මට වස ලැජ්ජයි.

මට ටිකෙන් ටික පයිය පස්සට තද වෙන බව හොදට දැනෙනවා. කාටවත්ම මේක පේන්නෙ නැහැ. මට දැනුනෙ හරිම අසරන කමක්. එක පාරටම ආයෙ බස් එක බ්‍රේක් කලා. ඒ පාර ගැස්සිලා ගිහින් ආපස්සට එද්දි මට දැනුනා මගේ ගවුම උස්සනවා. ගොරෝසු අතක් මගේ යට සායත් එක්කම උස්සගෙන් ගවුම අස්සෙන් උඩට යනවා. මගේ උගුර වේලිලා ගියා.

මතු සම්බන්දයි