Πούστρα δε γίνεσαι. Γεννιέσαι! – Τρίτο μέρος
Μόλις ξύπνησα τεντώθηκα, στριφογύρισα στο κρεβάτι μου μετά από έναν βαθύ και απολαυστικό ύπνο. Ένιωθα την κωλοτρυπούλα μου λίγο να τσούζει, αλλά κατά τα’ άλλα αισθανόμουν περίφημα. Σηκώθηκα, γδύθηκα και κοιτάχτηκα στον καθρέφτη μου. Το άτριχο κορμί μου, σε συνδυασμό με τα μάλλον μυτερά και στητά στήθια μου και το πεταχτό και στρογγυλό κωλαράκι μου παρέπεμπε σε κοπέλα της ηλικίας μου. Τα μακριά καστανόξανθα μαλλιά μου έπεφταν πλούσια πάνω στους στενούς μου ώμους και συμπλήρωναν τη γυναικεία μου εικόνα. Είχε δίκιο η Χριστίνα όταν έλεγε πως δεν θα μπορούσε κανείς άντρας να ζητήσει τίποτα περισσότερο από ένα ερωτικό πλάσμα σαν εμένα, και φυσικά δικαίως με αποκαλούσε Στέφη. Άπλωσα στο δέρμα μου μία ενυδατική κρέμα με διακριτικό γυναικείο άρωμα. Πέρασα πρώτα τα πόδια μου, μετά τον κώλο μου και τέλος στην κοιλιά και στα βυζιά. Τους έκανα απαλό μασάζ και οι ρόγες ερεθίστηκαν και σκλήρυναν! Πήρα από τη ντουλάπα μία μαύρη δαντελωτή κιλότα που μου είχε προμηθεύσει η αδερφή μου και την φόρεσα. Μου πήγαινε γάντι! Το πολύ μικρό πουλάκι μου δεν ξεχώριζε, αλλά ήταν σκληρό και ερεθισμένο. Φόρεσα και ένα μαύρο σουτιέν της αδερφής μου για να καμαρώσω το απόλυτα γυναικείο στήθος μου με τις φαρδιές θηλές και τις πρησμένες ρόγες. Αποφάσισα να φορέσω τα γυναικεία εσώρουχα κάτω από τα κανονικά μου ρούχα. Ήταν Σάββατο και δεν είχα να πάω σχολείο. Ο θείος μου θα έφευγε ξημερώματα με το καράβι για Βόλο.
Θυμήθηκα που μου είχε πει να ξαναπάω στην οδό Φυλής όποτε το επιθυμούσα και το αποφάσισα γρήγορα. Φόρεσα ένα μαύρο γυαλιστερό αθλητικό κολάν, ένα σκούρο μωβ αμάνικο μπλουζάκι και από πάνω έβαλα ένα φαρδύ αντιανεμικό μπουφανάκι. Όλα μου τα είχε δώσει η ξαδέρφη μου η Βούλα και ήταν μάρκας Roxy, ξεκάθαρα σε γυναικεία γραμμή. Ευτυχώς το αντιανεμικό έσωζε την κατάσταση γιατί ήταν μαύρο. Έπιασα τα μαλλιά μου με μια μωβ κορδέλα, ασορτί με το φανελάκι μου, έβαλα τα αθλητικά μου φούξια φωσφοριζέ παπούτσια και είπα στη μητέρα μου φεύγοντας πως θα πήγαινα μέχρι το γήπεδο της Ριζούπολης για τρέξιμο. Αυτή το πίστεψε, βλέποντας την αθλητική μου περιβολή κι εγώ πήγα γρήγορα στη στάση του λεωφορείου.
Μέσα στο λεωφορείο οι μεσόκοπες γυναίκες με κοίταζαν εξεταστικά και με αυστηρό ύφος, ενώ οι νέες έσκαγαν πονηρά γελάκια και κάτι έλεγαν μυστικά. Σίγουρα με σχολίαζαν! Η εμφάνισή μου εξέπεμπε έντονα θηλυκότητα. Τα μαλλιά, η κορδέλα, τα καλλίγραμμα πόδια μου μέσα στο κολάν, ακόμα και το άρωμα της ενυδατικής. Δίπλα μου κάθισε ένας πενηντάρης με φόρμα συνεργείου, αξύριστος και με μεγάλο και παχύ μουστάκι. Με λοξοκοίταγε και στριφογύρναγε στη θέση του. Κάποια στιγμή νιώθω το πόδι του να μου ακουμπάει το γόνατο. Το τράβηξα, αλλά εκείνος επέμενε. Τον κοίταξα στα μάτια και είδα τη ματιά του κοφτερή σαν λεπίδα. Ήταν ψηλός και γεροδεμένος και μύριζε μια υπέροχη αντρίλα - βαρβατίλα. Δεν ήταν άπλυτος ή βρωμιάρης. Κόλλησα κι εγώ περισσότερο το πόδι μου στο δικό του κι έγλειψα απαλά τα χείλη μου για να τον προκαλέσω. Ξαφνικά βλέπω τη φόρμα του κάτω να γίνεται σαν αντίσκηνο. Του είχε σηκωθεί. Έπρεπε να είχε τεράστιο καυλί. Αν και κολακεύτηκα, σηκώθηκα με μάγουλα κόκκινα από ντροπή και πήγα στην έξοδο, γιατί το λεωφορείο έφτανε στη στάση που θα κατέβαινα.
Κατέβηκα και άρχισα να περπατάω. Έβλεπα στα τζάμια των κτιρίων το είδωλό μου: μια κοριτσίστική σιλουέτα που περπατούσε κουνώντας τον κώλο της. Δεν το έκανα επίτηδες! Μου έβγαινε φυσικά και δεν μπορούσα να εξαφανίσω το κούνημα. Σε λίγα λεπτά βρισκόμουν μπροστά από τη γνωστή πόρτα. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά. Χτύπησα το κουδούνι. Μου άνοιξε η Βερόνικα, η καστανή κοπέλα που μου έκανε στοματικό. Χαμογέλασε και με καλοσόρισε. Φώναξε με τη βραχνή φωνή της : «κυρία Χριστίνα είχατε δίκιο που λέγατε πως θα έρθει σήμερα κιόλας! Το καταλάβατε το πουτανάκι πως θα έρθει και για δεύτερο γύρο».
Η Χριστίνα ήταν μια οπτασία. Φορούσε μαύρες ψηλές μπότες πάνω από το γόνατο. Μαύρο βινίλ μπούστο με προέκταση βινίλ ζαρτιέρες που στερέωναν φίνες μαύρες διάφανες κάλτσες στα τορνευτά μπούτια και μαύρα βινίλ γάντια μέχρι τους αγκώνες. Στο χέρι κρατούσε ένα μαύρο ραβδάκι, που έμοιαζε με βίτσα. Ήταν μία υπέροχη αφέντρα-αμαζόνα έτοιμη να υποτάξει όλα τα αρσενικά που θα έπεφταν στα δίχτυα της! Τα βυζιά ξεχείλιζαν από το μπούστο. Δεν ήταν σιλικονάτα. - «Βρε καλώς τη Στεφούλα! Τι κάνεις μωρό μου; Σου λείψαμε καθόλου;» - «Και βέβαια μου λείψατε κυρία Χριστίνα. Δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου ότι συνέβη χτες. Νιώθω μπερδεμένος, αλλά σίγουρα ευχαριστημένος. Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει, αλλά σήμερα φλέρταρα με έναν άντρα στο λεωφορείο και τον έκανα να καυλώσει πολύ άσχημα» - «Πήρες το τηλέφωνό του μικρή μου;» - «Όχι καλέ, ντράπηκα μπροστά σε τόσο κόσμο. Έπειτα τι να κάνω εγώ με έναν τέτοιον άντρα. Αυτός θα θέλει κανονική γυναίκα.» - «Μην υποτιμάς τον εαυτό σου Στέφη μου. Όλοι οι αληθινοί άντρες και καλοί γαμιάδες, τρελαίνονται να ανοίγουν κωλαράκια. Αν μάλιστα ανήκουν σε λαχταριστά θηλυπρεπή πουστράκια, τα προτιμούν από γυναίκες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο θείος σου. Πρέπει να είναι ο μεγαλύτερος κωλομπαράς της Αθήνας». - «Τι εννοείτε κωλομπαράς κυρία Χριστίνα μου;» - «Εννοώ πως είναι μόνο ενεργητικός και γαμάει μόνο αντρικούς κώλους. Μόνο εδώ μέσα έχει πηδήξει πάνω από τριάντα πουστράκια. Έμπειρα και άπειρα, μικρά και μεγάλα, θηλυπρεπή ή αρενωπά όλα υποτάχτηκαν στο εικοσάποντο και χοντρό καυλί του. Εμένα όσο και να τον παρακαλάω δεν με γαμάει. Αντίθετα όλες τις άλλες κοπέλες τις έχει ξεπατώσει» - «Θέλετε να πείτε πως η Βερόνικα και η ξανθιά η ψηλή είναι αγόρια; Απίστευτο!» «Κοίτα Στέφη μου εδώ είναι ένα ιδιαίτερο στούντιο παροχής ερωτικών υπηρεσιών. Οι κοπέλες είναι τραβεστί. Η ξανθιά η Νάνσυ είναι κυρίως ενεργητική και έχει 18 πόντους καυλί, η Βερόνικα ενεργοπαθητική με 12 πόντους καυλί και η Γεωργία, το πουστράκι μας είναι μόνο παθητική και η κλειτορίδα της είναι κάτω από 5 πόντους και καυλώνει και χύνει μόνο όταν την πηδάνε, χωρίς να αγγίζεται. Χύνει σαν κοπέλα δηλαδή!»
Δεν πίστευα σε όσα άκουγα! – «Δηλαδή ο θείος μου που με έφερε εδώ μου την είχε στημένη;» - «Κοίτα μικρή μου, κάνεις μπαμ από μακριά πως είσαι πουστράκι. Ο θείος σου σε έφερε εδώ για να μάθεις την τέχνη πώς να γαμιέσαι χωρίς να κακοπέσεις και χωρίς να σε εκμεταλλευτούν διάφοροι αγαπητικοί. Δεν σου κρύβω πως με τα φυσικά προσόντα που έχεις, αναμφίβολα θα καταλήξεις να κάνεις πιάτσα στη Συγγρού ή στην Καβάλας για κάποιον νταβατζή. Εγώ, αφού απέκλεισα το ενδεχόμενο να είσαι κανονικός άντρας, προχώρησα ήδη στο πρώτο στάδιο της εκπαίδευσής σου, το οποίο όπως είδα χτες το απόλαυσες. Έχυσες με πρωκτική διείσδυση από δονητή, τα βυζιά σου είναι φουλ γυναικεία και καυλώνουν με τα χάδια και τα φιλιά, ενώ κατάπιες αδιαμαρτύρητα τα χύσια σου. Με άριστα το 10, πήρες 11! Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο όσα χρόνια είμαι σ’ αυτή τη δουλειά. Και τώρα πορνίδιο γδύσου να δω τι φοράς κάτω από τα πούστικα ρούχα που φοράς. Δεν μπορείς να μου αρνηθείς ότι είσαι πούστρα, αφού φοράς γυναικείο κολάν. Ωπ, να και το κιλοτάκι και το σουτιενάκι. Παραδέξου το λοιπόν!» - «Έχετε δίκιο κυρία Χριστίνα. Είναι πάνω από τις δυνάμεις μου. Λατρεύω το γυναικείο ντύσιμο, τη γυναικεία παρέα και κάθε τι γυναικείο. Το παραδέχομαι: ΕΙΜΑΙ ΠΟΥΣΤΡΑ και θέλω να με εκπαιδεύσετε εσείς και οι κοπέλες σας ώστε να γίνω η καλύτερη στην Αθήνα. Θέλω να μπορώ να ευχαριστήσω έναν αληθινό άντρα, σαν εκείνον που είδα στο λεωφορείο, χωρίς να ανησυχώ ή να διστάζω».
– «Πρέπει να υποσχεθείς απόλυτη υπακοή σε όσα σε βάλω να κάνεις. Αν παρακούσεις θα τιμωρηθείς αυστηρά!» Κούνησε τη βέργα της απειλητικά και εκείνη προσγειώθηκε στο γυμνό μου κωλαράκι δίνοντάς μου ένα ελαφρύ τσούξιμο. Έσκουξα σαν θηλυκό και μαζεύτηκα. – «Σας το υπόσχομαι αφέντρα μου. Θα κάνω ότι μου πείτε. Θέλω πολύ να γίνω το καλύτερο πουστράκι του κόσμου. Σας εμπιστεύομαι απόλυτα!»
Εκείνη ικανοποιημένη με έσπρωξε στο δωμάτιο με το μεγάλο κρεβάτι, φώναξε τη Βερόνικα και έκλεισε την πόρτα πίσω μας Στο μυαλό μου μου ήρθαν σαν σε φλασιά τα λόγια του θείου μου: «Δεν γίνεσαι… Γεννιέσαι!» Μάλλον εννοούσε «Πούστρα δεν γίνεσαι αλλά γεννιέσαι!» Είχε απόλυτο δίκιο. Ήμουν γεννημμένη να ντύνομαι γυναίκα και να γαμιέμαι στον κώλο. Το είχα αποφασίσει και το ήθελα πολύ! Δεν θα έκανα πίσω τώρα. Γονάτισα στο κρεβάτι με το σουτιέν και την κιλότα και κατέβασα το βλέμμα με σεβασμό. «Είμαι στη διάθεσή σας κυρία!»…
Θυμήθηκα που μου είχε πει να ξαναπάω στην οδό Φυλής όποτε το επιθυμούσα και το αποφάσισα γρήγορα. Φόρεσα ένα μαύρο γυαλιστερό αθλητικό κολάν, ένα σκούρο μωβ αμάνικο μπλουζάκι και από πάνω έβαλα ένα φαρδύ αντιανεμικό μπουφανάκι. Όλα μου τα είχε δώσει η ξαδέρφη μου η Βούλα και ήταν μάρκας Roxy, ξεκάθαρα σε γυναικεία γραμμή. Ευτυχώς το αντιανεμικό έσωζε την κατάσταση γιατί ήταν μαύρο. Έπιασα τα μαλλιά μου με μια μωβ κορδέλα, ασορτί με το φανελάκι μου, έβαλα τα αθλητικά μου φούξια φωσφοριζέ παπούτσια και είπα στη μητέρα μου φεύγοντας πως θα πήγαινα μέχρι το γήπεδο της Ριζούπολης για τρέξιμο. Αυτή το πίστεψε, βλέποντας την αθλητική μου περιβολή κι εγώ πήγα γρήγορα στη στάση του λεωφορείου.
Μέσα στο λεωφορείο οι μεσόκοπες γυναίκες με κοίταζαν εξεταστικά και με αυστηρό ύφος, ενώ οι νέες έσκαγαν πονηρά γελάκια και κάτι έλεγαν μυστικά. Σίγουρα με σχολίαζαν! Η εμφάνισή μου εξέπεμπε έντονα θηλυκότητα. Τα μαλλιά, η κορδέλα, τα καλλίγραμμα πόδια μου μέσα στο κολάν, ακόμα και το άρωμα της ενυδατικής. Δίπλα μου κάθισε ένας πενηντάρης με φόρμα συνεργείου, αξύριστος και με μεγάλο και παχύ μουστάκι. Με λοξοκοίταγε και στριφογύρναγε στη θέση του. Κάποια στιγμή νιώθω το πόδι του να μου ακουμπάει το γόνατο. Το τράβηξα, αλλά εκείνος επέμενε. Τον κοίταξα στα μάτια και είδα τη ματιά του κοφτερή σαν λεπίδα. Ήταν ψηλός και γεροδεμένος και μύριζε μια υπέροχη αντρίλα - βαρβατίλα. Δεν ήταν άπλυτος ή βρωμιάρης. Κόλλησα κι εγώ περισσότερο το πόδι μου στο δικό του κι έγλειψα απαλά τα χείλη μου για να τον προκαλέσω. Ξαφνικά βλέπω τη φόρμα του κάτω να γίνεται σαν αντίσκηνο. Του είχε σηκωθεί. Έπρεπε να είχε τεράστιο καυλί. Αν και κολακεύτηκα, σηκώθηκα με μάγουλα κόκκινα από ντροπή και πήγα στην έξοδο, γιατί το λεωφορείο έφτανε στη στάση που θα κατέβαινα.
Κατέβηκα και άρχισα να περπατάω. Έβλεπα στα τζάμια των κτιρίων το είδωλό μου: μια κοριτσίστική σιλουέτα που περπατούσε κουνώντας τον κώλο της. Δεν το έκανα επίτηδες! Μου έβγαινε φυσικά και δεν μπορούσα να εξαφανίσω το κούνημα. Σε λίγα λεπτά βρισκόμουν μπροστά από τη γνωστή πόρτα. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά. Χτύπησα το κουδούνι. Μου άνοιξε η Βερόνικα, η καστανή κοπέλα που μου έκανε στοματικό. Χαμογέλασε και με καλοσόρισε. Φώναξε με τη βραχνή φωνή της : «κυρία Χριστίνα είχατε δίκιο που λέγατε πως θα έρθει σήμερα κιόλας! Το καταλάβατε το πουτανάκι πως θα έρθει και για δεύτερο γύρο».
Η Χριστίνα ήταν μια οπτασία. Φορούσε μαύρες ψηλές μπότες πάνω από το γόνατο. Μαύρο βινίλ μπούστο με προέκταση βινίλ ζαρτιέρες που στερέωναν φίνες μαύρες διάφανες κάλτσες στα τορνευτά μπούτια και μαύρα βινίλ γάντια μέχρι τους αγκώνες. Στο χέρι κρατούσε ένα μαύρο ραβδάκι, που έμοιαζε με βίτσα. Ήταν μία υπέροχη αφέντρα-αμαζόνα έτοιμη να υποτάξει όλα τα αρσενικά που θα έπεφταν στα δίχτυα της! Τα βυζιά ξεχείλιζαν από το μπούστο. Δεν ήταν σιλικονάτα. - «Βρε καλώς τη Στεφούλα! Τι κάνεις μωρό μου; Σου λείψαμε καθόλου;» - «Και βέβαια μου λείψατε κυρία Χριστίνα. Δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου ότι συνέβη χτες. Νιώθω μπερδεμένος, αλλά σίγουρα ευχαριστημένος. Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει, αλλά σήμερα φλέρταρα με έναν άντρα στο λεωφορείο και τον έκανα να καυλώσει πολύ άσχημα» - «Πήρες το τηλέφωνό του μικρή μου;» - «Όχι καλέ, ντράπηκα μπροστά σε τόσο κόσμο. Έπειτα τι να κάνω εγώ με έναν τέτοιον άντρα. Αυτός θα θέλει κανονική γυναίκα.» - «Μην υποτιμάς τον εαυτό σου Στέφη μου. Όλοι οι αληθινοί άντρες και καλοί γαμιάδες, τρελαίνονται να ανοίγουν κωλαράκια. Αν μάλιστα ανήκουν σε λαχταριστά θηλυπρεπή πουστράκια, τα προτιμούν από γυναίκες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο θείος σου. Πρέπει να είναι ο μεγαλύτερος κωλομπαράς της Αθήνας». - «Τι εννοείτε κωλομπαράς κυρία Χριστίνα μου;» - «Εννοώ πως είναι μόνο ενεργητικός και γαμάει μόνο αντρικούς κώλους. Μόνο εδώ μέσα έχει πηδήξει πάνω από τριάντα πουστράκια. Έμπειρα και άπειρα, μικρά και μεγάλα, θηλυπρεπή ή αρενωπά όλα υποτάχτηκαν στο εικοσάποντο και χοντρό καυλί του. Εμένα όσο και να τον παρακαλάω δεν με γαμάει. Αντίθετα όλες τις άλλες κοπέλες τις έχει ξεπατώσει» - «Θέλετε να πείτε πως η Βερόνικα και η ξανθιά η ψηλή είναι αγόρια; Απίστευτο!» «Κοίτα Στέφη μου εδώ είναι ένα ιδιαίτερο στούντιο παροχής ερωτικών υπηρεσιών. Οι κοπέλες είναι τραβεστί. Η ξανθιά η Νάνσυ είναι κυρίως ενεργητική και έχει 18 πόντους καυλί, η Βερόνικα ενεργοπαθητική με 12 πόντους καυλί και η Γεωργία, το πουστράκι μας είναι μόνο παθητική και η κλειτορίδα της είναι κάτω από 5 πόντους και καυλώνει και χύνει μόνο όταν την πηδάνε, χωρίς να αγγίζεται. Χύνει σαν κοπέλα δηλαδή!»
Δεν πίστευα σε όσα άκουγα! – «Δηλαδή ο θείος μου που με έφερε εδώ μου την είχε στημένη;» - «Κοίτα μικρή μου, κάνεις μπαμ από μακριά πως είσαι πουστράκι. Ο θείος σου σε έφερε εδώ για να μάθεις την τέχνη πώς να γαμιέσαι χωρίς να κακοπέσεις και χωρίς να σε εκμεταλλευτούν διάφοροι αγαπητικοί. Δεν σου κρύβω πως με τα φυσικά προσόντα που έχεις, αναμφίβολα θα καταλήξεις να κάνεις πιάτσα στη Συγγρού ή στην Καβάλας για κάποιον νταβατζή. Εγώ, αφού απέκλεισα το ενδεχόμενο να είσαι κανονικός άντρας, προχώρησα ήδη στο πρώτο στάδιο της εκπαίδευσής σου, το οποίο όπως είδα χτες το απόλαυσες. Έχυσες με πρωκτική διείσδυση από δονητή, τα βυζιά σου είναι φουλ γυναικεία και καυλώνουν με τα χάδια και τα φιλιά, ενώ κατάπιες αδιαμαρτύρητα τα χύσια σου. Με άριστα το 10, πήρες 11! Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο όσα χρόνια είμαι σ’ αυτή τη δουλειά. Και τώρα πορνίδιο γδύσου να δω τι φοράς κάτω από τα πούστικα ρούχα που φοράς. Δεν μπορείς να μου αρνηθείς ότι είσαι πούστρα, αφού φοράς γυναικείο κολάν. Ωπ, να και το κιλοτάκι και το σουτιενάκι. Παραδέξου το λοιπόν!» - «Έχετε δίκιο κυρία Χριστίνα. Είναι πάνω από τις δυνάμεις μου. Λατρεύω το γυναικείο ντύσιμο, τη γυναικεία παρέα και κάθε τι γυναικείο. Το παραδέχομαι: ΕΙΜΑΙ ΠΟΥΣΤΡΑ και θέλω να με εκπαιδεύσετε εσείς και οι κοπέλες σας ώστε να γίνω η καλύτερη στην Αθήνα. Θέλω να μπορώ να ευχαριστήσω έναν αληθινό άντρα, σαν εκείνον που είδα στο λεωφορείο, χωρίς να ανησυχώ ή να διστάζω».
– «Πρέπει να υποσχεθείς απόλυτη υπακοή σε όσα σε βάλω να κάνεις. Αν παρακούσεις θα τιμωρηθείς αυστηρά!» Κούνησε τη βέργα της απειλητικά και εκείνη προσγειώθηκε στο γυμνό μου κωλαράκι δίνοντάς μου ένα ελαφρύ τσούξιμο. Έσκουξα σαν θηλυκό και μαζεύτηκα. – «Σας το υπόσχομαι αφέντρα μου. Θα κάνω ότι μου πείτε. Θέλω πολύ να γίνω το καλύτερο πουστράκι του κόσμου. Σας εμπιστεύομαι απόλυτα!»
Εκείνη ικανοποιημένη με έσπρωξε στο δωμάτιο με το μεγάλο κρεβάτι, φώναξε τη Βερόνικα και έκλεισε την πόρτα πίσω μας Στο μυαλό μου μου ήρθαν σαν σε φλασιά τα λόγια του θείου μου: «Δεν γίνεσαι… Γεννιέσαι!» Μάλλον εννοούσε «Πούστρα δεν γίνεσαι αλλά γεννιέσαι!» Είχε απόλυτο δίκιο. Ήμουν γεννημμένη να ντύνομαι γυναίκα και να γαμιέμαι στον κώλο. Το είχα αποφασίσει και το ήθελα πολύ! Δεν θα έκανα πίσω τώρα. Γονάτισα στο κρεβάτι με το σουτιέν και την κιλότα και κατέβασα το βλέμμα με σεβασμό. «Είμαι στη διάθεσή σας κυρία!»…
6年前
